[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਤੀਜਾ



ਰਾਤ ਦਾ ਵੇਲਾ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਇੱਕੋ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮੀਆਂ ਪਈਆਂ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਤਾਂ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਚ ਗਵਾਚੀ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਨੀਦ ਕੋਹਾਂ ਦੂਰ ਸੀ..

ਅੱਜ ਦਿਨ ਚ ਜੋਰੇ ਨੇ ਜਦੋ ਦਾ ਉਸਨੂੰ ਰਸੋਈ ਚ ਫੜਿਆ ਸੀ ਉਦੋ ਤੋ ਹੀ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਰੀਰ ਚ ਕਰੰਟ ਦੌੜ ਰਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਔਖੇ ਸੌਖੇ ਦਬਾਈ ਫਿਰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਅੱਜ ਦੀ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਸਦੀ ਅੱਗ ਫੇਰ ਭੜਕਾ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰਦੀ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਦੇ ਹੱਥ ਫਿਰਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਖੋਲਦੀ ਤਾਂ ਰਾਮੇ ਦਾ ਪਰਨੇ ਨਾਲ ਲਿਪਟਿਆ ਲੱਨ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅੱਗੇ ਘੁੰਮ ਜਾਂਦਾ... ਕੂਲਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੱਥੇ ਤੋ ਤਰੇਲੀਆਂ ਵਹਿ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਮਨ ਬੇਚੈਨ ਸੀ ਤੇ ਨੀਂਦ ਨੇੜੇ ਤੇੜੇ ਵੀ ਨਹੀ ਸੀ..

ਆਖਿਰ ਭਰੇ ਮੰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਬੈੱਡ ਤੋਂ ਉੱਠੀ ਤੇ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਛੱਤ ਤੇ ਤਾਜੀ ਹਵਾ ਲੈਣ ਚਲੀ ਗਈ...

ਕੋਠੇ ਤੇ ਮਿੰਨੀ-2 ਹਵਾ ਚੱਲ ਰਹੀ ਸੀ ਜੋ ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਸਕੂਨ ਦੇਣ ਚ ਕਾਮਯਾਬ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ... ਤੁਰਦੀ ਫਿਰਦੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਹੜੇ ਵੱਲ ਆਈ ਤੇਜੰਗਲੇ ਤੇ ਹੱਥ ਧਰ ਖੜ ਗਈ... ਇੱਕਦਮ ਉਸਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਆਪਣੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਚ ਪਈ ਜਿੱਥੇ ਬੱਤੀ ਜਗ ਰਹੀ ਸੀ....ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆਰਾਮਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਕਿ ਅੱਗੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਸੌ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਦੂਜੇ ਹੀ ਪਲ ਉਸਨੂੰ ਖਿਆਲ ਆਇਆ ਕਿ ਰਾਮਾ ਤਾਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਕਹਿਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ ਫੇਰ ਏਸ ਵੇਲੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ...ਸੋਚ-2 ਜੀਤੀ ਦੀ ਬੇਚੈਨੀ ਵੱਧਣ ਲੱਗੀ ਤੇ ਉਹ ਫਟਾਫਟ ਥੱਲੇ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰਉਠਾਉਣ ਦਾ ਸੋਚਿਆ ਪਰ ਸੱਸ ਨੂੰ ਗੂੜੀ ਨੀਂਦ ਸੁੱਤੀ ਵੇਖ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਜਾਕੇ ਦੇਖਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ...

ਪੋਲੇ-2 ਪੱਬ ਧਰਦੀ ਹੋਈ ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੂੜੀ ਵਾਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਮੰਜੇ ਤੇ ਕੋਈ ਪਿਆ ਸੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਮੋਬਾਇਲ ਫੜਿਆ ਸੀ....ਜੀਤੀ ਵਰਾਂਡੇ ਦੇ ਗੇਟ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਦਰਵਾਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਲਾਈ ਪੱਲੀ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਪਰੇ ਹਟਾਕੇ ਅੰਦਰ ਨਿਗ੍ਹਾ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਅੱਡੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ....ਅੰਦਰ ਰਾਮਾ ਮੰਜੇ ਤੇ ਲੰਮਾ ਪਿਆ ਮੁਬਾਇਲ ਤੇ ਕੁੱਝ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਹੱਥ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਲੱਨ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਤੇਜ-2 ਹਿਲਾ ਰਿਹਾ ਸੀ.... ਰਾਮੇ ਦਾ ਸ਼ਾਹ ਕਾਲਾ ਤੇ ਖੀਰੇ ਵਰਗਾ ਲੰਬਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਲੱਨ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਦੇਖ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਪਾਣੀ-2 ਹੋ ਗਈ ਤੇ ਇੱਕਦਮ ਪਿੱਛੇ ਹੱਟ ਗਈ ਤੇ ਏਸੇ ਹਲਚਲ ਚ ਉਸਦਾ ਪੈਰ ਕੰਧ ਨਾਲ ਖੜੇ ਕੀਤੇ ਤਸਲੇ ਨਾਲ ਜਾ ਵੱਜਿਆ ਤੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਏ ਖੜਕੇ ਨੂੰ ਸੁਣ ਰਾਮਾ ਵੀ ਇੱਕਦਮ ਉੱਠਕੇ ਬੈਠ ਗਿਆ ਤੇ ਬਾਹਰ ਅਉਣ ਲਈ ਪੈਰਾਂ ਚ ਚੱਪਲਾਂ ਪਾਉਣ ਲੱਗਾ....ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸਮਝ ਨਾ ਆਇਆ ਤੇ ਉਹ ਤੇਜੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਈ.... ਇਸਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਉਹ ਅੰਦਰ ਵੜਦੀ ਰਾਮੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਤੇਜ ਕਦਮਾਂ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਨੂੰ ਜਾਂਦੀ ਜੀਤੀ ਦੀ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੀ ਬੂੰਡ ਤੇ ਪੈ ਗਈ ਤੇ ਬਿਨਾਂ ਮੂੰਹ ਵੇਖੇ ਹੀ ਉਹ ਤੁਰਦੀ ਦੇ ਆਪਸ ਚ ਖਹਿੰਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਮਝ ਗਿਆ ਕੀ ਉਹ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨੀ ਜੀਤੀ ਭਾਬੀ ਹੀ ਸੀ...



ਧੜਕਦੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਜੀਤੀ ਬੈੱਡ ਤੇ ਲੰਮੀ ਪਈ ਕਿੰਨਾ ਹੀ ਚਿਰ ਅੱਜ ਦਿਨ ਚ ਹੋਈਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਆਖਿਰ ਨੀਂਦ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਦਬੋਚ ਹੀ ਲਿਆ...

ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਬਹੁਤ ਔਖੇ ਮਨ ਨਾਲ ਚਾਹ ਲੈਕੇ ਤੂੜੀ ਆਲੇ ਵਰਾਂਡੇ ਵੱਲ ਗਈ ਪਰ ਉਸਨੇ ਦੇਖਿਆ ਰਾਮਾ ਉੱਥੇ ਨਹੀ ਸੀ...ਉਸਨੇ ਮਨ ਹੀ ਮਨ ਸੋਚਿਆ ਅੱਜ ਸਵੇਰੇ ਹੀ ਰਾਮਾ ਕਿੱਧਰ ਚਲੇ ਗਿਆ... ਵਾਪਿਸ ਰਸੋਈ ਚ ਆ ਉਸਨੇ ਦੋ ਗਿਲਾਸ ਚਾਹ ਦੇ ਭਰੇ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾ ਇੱਕ ਗਿਲਾਸ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਨੂੰ ਫੜਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਮੰਮੀ ਜੀ ਰਾਮਾ ਕਿੱਧਰ ਗਿਆ ਸਵੇਰੇ-2 "

ਚਾਹ ਦਾ ਘੁੱਟ ਭਰਦੀ ਹੋਈ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ " ਉਹ ਤਾਂ ਰਾਤ ਦਾ ਆਇਆ ਹੀ ਨੀ ਪੁੱਤ "

ਜੀਤੀ ਦੇ ਮੂਹੋ ਅਚਾਨਕ ਨਿੱਕਲਿਆ " ਪਰ ਰਾਤ ਤਾਂ ਉਹ..... "

ਬੋਲਦੇ-2 ਜੀਤੀ ਰੁੱਕ ਗਈ ਤੇ ਗੱਲ ਬਦਲਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਪਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਏਧਰ ਹੀ ਪੈਣਾ ਅੱਜ "

ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਘੁੱਟ ਭਰਿਆ ਤੇ ਬੋਲੀ " ਨਹੀ ਰਾਤ ਰੋਟੀ ਖਾਕੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ ਗਿਆ ਸੀ ਵੀ ਜਾਣਾ ਕਿਤੇ "

ਉਸਤੋ ਬਾਅਦ ਦੋਨਾਂ ਚ ਕੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਨਾ ਹੋਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਖਾਲੀ ਗਲਾਸ ਚੱਕ ਰਸੋਈ ਚ ਰੱਖ ਆਈ...



ਦੁਪਿਹਰ ਦੇ ਬਾਰਾਂ ਵੱਜੇ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨੇ ਨਹਾ ਧੋਕੇ ਅਲਮਾਰੀ ਚੋ ਕਾਲੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪਜਾਮੀ ਸੂਟ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਪਾ ਲਿਆ 



ਉਹ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਮੂਹਰੇ ਖੜੀ ਵਾਲ ਸਵਾਰ ਰਹੀ ਸੀਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਕੁੰਡਾ ਖੜਕਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਕੰਨੀ ਜੋਰੇ ਦੀ ਅਵਾਜ ਪਈ " ਚਾਚੀ ਘਰੇ ਹੀ ਏ "



ਵਿਹੜੇ ਚ ਲਸਣ ਛਿੱਲਦੀ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਵੇਖਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਵੇ ਆਜਾ ਜੋਰੇ ਪੁੱਤ ਲੰਘ ਆ "

ਜੋਰਾ ਅੰਦਰ ਆ ਮੰਜੇ ਤੇ ਬਹਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਮੈ ਤਾਂ ਚਾਚੀ ਉਹ ਵਟਾਈ ਦਾ ਹਿਸਾਬ ਕਿਤਾਬ ਜਾ ਕਰਨ ਆਇਆ ਸੀ "

ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਬੋਲੀ " ਹਾਂ ਪੁੱਤ ਮੈ ਬਲਾਉਨੀ ਜੀਤੀ ਨੂੰ "

ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਸੱਸ ਨੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਅਵਾਜ ਮਾਰੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਬਾਹਰ ਨੂੰ ਤੁਰ ਪਈ...

ਜੀਤੀ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤਾਂ ਕਾਲੇ ਸੂਟ ਚ ਕਸਿਆ ਸਰੀਰ ਦੇਖ ਜੋਰੇ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਜਾਮੇ ਉਪਰੋ ਲੱਨ ਮਸਲਿਆ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਸਾਸਰੀਕਾਲ ਭਾਬੀ ਕੀ ਹਾਲ ਨੇ ਤੇਰੇ"

ਜੀਤੀ ਬਿਨਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਅੱਖਾਂ ਮਿਲਾਏ ਬੋਲੀ " ਸਾਸਰੀਕਾਲ ਵੀਰ ਜੀ "

ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਮੰਜੇ ਤੋਂ ਉਠਦੀ ਹੋਈ ਬੋਲੀ " ਲੈ ਜੋਰੇ ਆਪਣੀ ਭਰਜਾਈ ਨੂੰ ਦੱਸਦੇ ਕੀ ਹਿਸਾਬ ਏ ਮੈਂ ਚਾਹ ਧਰਦੀ ਰਸੋਈ ਚ "

ਐਨਾ ਆਖ ਸੱਸ ਰਸੋਈ ਚ ਵੜ ਗਈ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਹਜੇ ਵੀ ਖੜੀ ਦੇਖ ਜੋਰਾ ਬੋਲਿਆ " ਬਹਿਜਾ ਭਾਬੀ ਜਾਂ ਹੁਣ ਗੋਦੀ ਚ ਹੀ ਬਹਿਣਾ "

ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਬੋਲੀ " ਵੀਰ ਜੀ ਆਪਣੀ ਜੁਬਾਨ ਤੇ ਕੰਟਰੋਲ ਰੱਖੋ ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲਦੀ ਨੀ ਤਾਂ ਇਹਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨੀ ਮੈ ਕੁੱਝ ਕਹਾਂਗੀ ਨੀ ਜਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਏ ਉਹ ਕਰੋ "

ਜੋਰਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਤਾਂ ਜੀਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਤ੍ਰਭਕਿਆ ਤੇ ਕਾਪੀ ਕੱਢ ਹਿਸਾਬ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਤੇ ਬੋਲਿਆ " ਆਹ ਖਰਚੇ ਪੱਤੇ ਕੱਢਕੇ 20 ਹਜਾਰ ਬਣਦਾ ਥੋਡਾ " 

ਤੇ ਖੀਸੇ ਚੋ ਕੱਢ ਜੀਤੀ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਫੜਾਉਦਾ ਬੋਲਿਆ " ਲੈ ਗਿਣ ਲੈ "

ਜੀਤੀ ਨੋਟ ਗਿਣਕੇ ਬੋਲੀ " ਆਹ ਤਾਂ ਪੱਚੀ ਹਜਾਰ ਨੇ "

ਜੋਰਾ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦੇਕੇ ਬੋਲਿਆ " 5 ਹਜਾਰ ਤੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਭਰਜਾਈ ਜੇਠ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਸੂਟ ਲੈਲੀ "

ਜੀਤੀ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਮੁਸਕੁਰਾਈ ਤੇ 5 ਹਜਾਰ ਵਾਪਿਸ ਕਰਦੀ ਬੋਲੀ " ਨਾ ਮੈਨੂੰ ਨੀ ਚਾਹੀਦਾ ਤੇਰਾ ਸੂਟ "

ਜੋਰੇ ਨੇ ਫੇਰ ਪੈਸੇ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਚ ਫੜਾਉਦੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਘੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ " ਕੋਈ ਨਾ ਨਹੀ ਲਾਉਣੀ ਯਾਰੀ ਤਾਂ ਨਾ ਲਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਧੱਕਾ ਕੋਈ ਨੀ ਪਰ ਆਹ ਰੱਖ ਲੈ "

ਅੱਗੇ ਜੀਤੀ ਪੈਸੇ ਮੋੜਦੀ ਜਾਂ ਕੁੱਝ ਬੋਲਦੀ ਉਸਤੋ ਪਹਿਲਾਂ ਈ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਚਾਹ ਲੈਕੇ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ...

ਜੋਰਾ ਚਾਹ ਦਾ ਗਿਲਾਸ ਚੱਕਦਾ ਹੋਇਆ ਬੋਲਿਆ " ਚਾਚੀ ਵੀਹ ਹਜਾਰ ਦੇਤਾ ਭਾਬੀ ਨੂੰ "

ਜੀਤੀ ਦੀ ਸੱਸ ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਕੇ ਬੋਲੀ " ਠੀਕ ਏ ਜੀਤੀ ਜਾਹ ਅਲਮਾਰੀ ਚ ਰੱਖਦੇ ਪੈਸੇ "

ਜੀਤੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਲੱਗੀ ਜੋਰੇ ਦੀ ਨਿਗ੍ਹਾ ਉਸਦੇ ਗੁੰਦਵੇਂ ਪੱਟਾਂ ਤੇ ਹੀ ਸੀ ਜੋ ਆਪਸ ਚ ਖਹਿ-2 ਅੱਗੇ ਵੱਧ ਰਹੇ ਸੀ... ਦਰਵਾਜੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਜੀਤੀ ਨੇਮੁੜਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਿਕ ਜੋਰਾ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦਿੰਦਾ ਉਸਦੇ ਹਿੱਲਦੇ ਚਿੱਤੜਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਘੂਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜੀਤੀ ਨੇ ਵੀ ਨੱਕ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ ਘੂਰੀ ਵੱਟੀ ਤੇ ਅੰਦਰ ਲੰਘਗਈ.... ਉਸਨੇ ਪੈਸੇ ਸੱਸ ਦੀ ਅਲਮਾਰੀ ਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤੇ ਤੇ ਫਿਰ ਕੁੱਝ ਸੋਚਕੇ ਉਹਦੇ ਚੋ ਪੰਜ ਹਜਾਰ ਕੱਢਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾਂਉਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵੱਲ ਵਧ ਗਈ....

ਚਲਦਾ..