Adultery ਮਰਦੀ ਕੀ ਨਾ ਕਰਦੀ

[DHILLON33]

ਭਾਗ - ਪਹਿਲਾ

ਪਿੰਡ ਦੇ ਗੁਰੂ ਘਰ ਚ ਸਪੀਕਰ ਲੱਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਅੱਜ ਕੱਤਕ ਦੀ ਸੰਗਰਾਂਦ ਦਾ ਦਿਹਾੜਾ ਸੀ.. ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਕੰਮਾਂ ਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਬੇੜ ਗੁਰੂ ਘਰ ਹਾਜਰੀ ਲਗਾ ਰਹੇ ਸੀ ਤੇ ਚਿੜੀਆਂ ਦਾ ਚਹਿਕਣਾ ਸੁਣਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਸੀ.. ਗਰਮੀ ਲੱਗਭੱਗ ਜਾ ਚੁੱਕੀ ਸੀ ਤੇ ਸਵੇਰੇ ਸ਼ਾਮ ਹਲਕੀ ਠੰਡ ਨੇ ਦਸਤਕ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਸੀ.. ਦੁਪਿਹਰ ਵੇਲੇ ਥੋੜੀ ਗਰਮੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਪਰ ਸਵੇਰ ਦੀ ਧੁੱਪ ਨਿੱਘੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ ।

ਸੰਗਰਾਂਦ ਦਾ ਭੋਗ ਪੈਣ ਮਗਰੋਂ ਪਾਠੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੜਾਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਵਰਤਾਇਆ ਤੇ ਲੋਕ ਘਰੋ ਘਰੀ ਜਾਣ ਲੱਗੇ.. ਜੀਤੀ ਜੋ ਪਿੰਡ ਦੀ ਨੂੰਹ ਸੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਲੈ ਗੁਰੂ ਘਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦੀ ਚੁੰਨੀ ਨੂੰ ਫੜ ਸਿਰ ਤੇ ਅੱਗੇ ਸਰਕਾਉਂਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਲੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗੀ.. ਗੁਰੂ ਘਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਵਿਚਾਲੇ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰੋ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦੀ ਫਿਰਨੀ ਤ ਸੀ.. 34 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਭਰ ਜੋਬਨ ਮੁਟਿਆਰ ਜਦੋਂ ਫਿਰਨੀ ਤੇ ਲੱਗੇ ਬੋਹੜ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਬੋਹੜ ਥੱਲੇ ਬੈਠੇ ਗੱਭਰੂਆਂ ਤੇ ਪਿੰਡ ਤੇ ਛੜਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਤੋ ਬਚ ਨਾ ਸਕੀ.. ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਨਜਰਾਂ ਕਰਕੇ ਥੋੜਾ ਅਸਹਿਜ ਹੋਈ ਤਾਂ ਦੁਬਾਰਾ ਉਸਨੇ ਚੁੰਨੀ ਦਾ ਲੜ ਫੜ ਸਿਰ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਢੱਕ ਲਿਆ... ਪਰ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਢਕਿਆਂ ਉਸਦਾ ਜੋਬਨ ਕਿੱਥੇ ਢੱਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ... ਸੁਰਾਹੀ ਵਰਗੀ ਗਰਦਨ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਸਦੀ ਹਿੱਕ ਤੇ ਫੜਫੜਾਂਉਦੇ ਦੋ ਗੋਲੇ ਕਬੂਤਰ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਚੁੰਨੀ ਨਾਲ ਢੱਕ ਲਏ ਪਰ ਉਸਦੀ ਸੱਪਣੀ ਵਰਗੀ ਤੋਰ ਕਰਕੇ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੇ ਲੱਕ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਉਸਦੀ ਭਾਰੀ ਤੇ ਗੋਲ ਬੁੰਡ ਉਹ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਨਾ ਲੁਕਾ ਸਕੀ... ਸੰਗ ਤੇ ਸ਼ਰਮ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਚਾਲ ਚ ਆਈ ਤੇਜੀ ਨੇ ਅੱਗ ਤੇ ਘੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਤਰਬੂਜ ਨੁਮਾ ਭਾਰੀ ਚਿੱਤੜ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਜਿਆਦਾ ਰਗੜ ਖਾਣ ਲੱਗੇ... ਇਹ ਮਨਮੋਹਕ ਨਜਾਰਾ ਬੋਹੜ ਥੱਲੇ ਬੈਠੇ ਕੀ ਜਵਾਨ ਤੇ ਕੀ ਬੁੱਢੇ ਸਭ ਦੇ ਲੂੰ ਕੰਡੇ ਖੜੇ ਕਰ ਗਿਆ ।

ਉਸਦੇ ਆਪਸ ਚ ਰਗੜ ਖਾਂਦੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਚਿੱਤੜ ਤੇ ਉਸਦੀ ਕਮੀਜ ਦੇ ਕੱਟਾਂ ਚੋਂ ਦਿਸਦੇ ਤੰਗ ਪਜਾਮੀ ਚ ਫਸੇ ਉਸਦੇ ਗੋਰੇ ਪੱਟਾਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਗੇਜਾ ਅਮਲੀ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਦੇ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਮੋਢਾ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆਂ " ਕੀ ਗੱਲ ਜੈਲਦਾਰਾ ਆਹ ਮੋਰਨੀ ਆਈ ਨੀ ਫੇਰ ਲੋਟ "
ਜੋਰੇ ਨੇ ਜੀਤੀ ਦੇ ਹੁਲਾਰੇ ਖਾਂਦੇ ਲੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਹਵਸ ਭਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਵੱਟ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ "ਓ ਤੂੰ ਦੇਖਦਾ ਜਾ ਅਮਲੀਆ ਮੋਰਨੀ ਤਾਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟਰ ਤੇ ਆਇਆ ਕਰੂ ਤੇ ਮੋਟਰ ਤੇ ਜੈਲਦਾਰ ਪਵਾਊ ਮੋਰਦੀ ਦੀਆਂ ਪੈਲਾਂ "
ਜੋਰੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਗੇਜਾ ਤੇ ਉਸਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਬੈਠੇ ਕੁੱਝ ਹੋਰ ਗੱਭਰੂ ਠਹਾਕੇ ਮਾਰ ਹੱਸਣ ਲੱਗੇ ।

ਅਸਲ ਚ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਮੀਕਾ ਦੁਬਈ ਚ ਟਰੱਕ ਚਲਾਉਂਦਾ ਸੀ ਏਥੇ ਜਮੀਨ ਜਾਇਦਾਦ ਘੱਟ ਸੀ ਤਾਂ ਕਰਕੇ ਮੀਕੇ ਨੂੰ ਕਮਾਈ ਦਾ ਇਹੋ ਰਾਹ ਠੀਕ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਈ ਗਿਆ ਦੋ ਸਾਲ ਦੇ ਕਰੀਬ ਸਮਾਂ ਹੋਗਿਆ ਸੀ ਤੇ ਅਜੇ ਤੱਕ ਉਸਨੇ ਮੁੜ ਫੇਰਾ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਸੀ.. ਮੀਕੇ ਕੋਲੇ ਦੋ ਕਿੱਲੇ ਜਮੀਨ ਦੇ ਸੀ ਜੀਹਦੇ ਚੋਂ ਖਾਣ ਜੋਗੇ ਦਾਣੇ ਮਸਾਂ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਉਪਰੋਂ ਵਾਹੀ ਦਾ ਕੋਈ ਸੰਦ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਾਰੀ ਵਾਹ ਵਹਾਈ ਕਿਰਾਏ ਤੇ ਕਰਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਬੱਚਦਾ ਕੱਖ ਨਹੀ ਸੀ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਮਜਬੂਰੀ ਵੱਸ ਆਪਣੀ ਗਲਗਲ ਵਰਗੀ ਰੰਨ ਨੂੰ ਕੱਲੀ ਛੱਡਕੇ ਪਰਦੇਸ ਡੇਰਾ ਲਾਇਆ ਸੀ... ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਦੋ ਕਿੱਲੇ ਜਮੀਨ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਕੋਲੇ ਹੀ ਵਟਾਈ ਤੇ ਸੀ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਜੋਰੇ ਦਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰ ਆਉਣ ਜਾਣ ਖਾਸਾ ਸੀ.. ਘਰ ਚ ਜੀਤੀ ਤੇ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਕੱਲੀਆਂ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸੀ ਉਸਦੇ ਸੌਹਰੇ ਨੂੰ ਗੁਜਰੇ ਕਈ ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਸੀ... ਪਰ ਬਹੁਤੇ ਕੰਮਾਂ ਚ ਬੰਦੇ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਸੱਸ ਜੋਰੇ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਲਾ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਜੋਰਾ ਵੀ ਜੀਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਣਾ ਨੂੰ ਭੱਜਿਆ ਆਉਂਦਾ...ਜੀਤੀ ਨੇ ਘਰੇ ਦੋ ਮੱਝਾਂ ਰੱਖੀਆਂ ਸੀ ਜੀਹਦਾ ਦੁੱਧ ਉਹ ਘਰੇ ਵਰਤਦੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਬਚਦਾ ਡੇਅਰੀ ਚ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਘਰ ਦੇ ਨਿੱਕੇ ਮੋਟੇ ਖਰਚੇ ਦੁੱਧ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਨਿੱਕਲ ਜਾਂਦੇ ਸੀ... ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਜਦੋ ਦਾ ਮੀਕਾ ਬਾਹਰ ਗਿਆ ਸੀ ਖਰਚੇ ਦੀ ਕੋਈ ਤੰਗੀ ਨਹੀ ਸੀ ਪਰ ਸੱਸ ਨੂੰਹ ਆਪਣਾ ਦਿੱਲ ਲਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਥੋੜਾ ਬਹੁਤ ਮੱਝਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਸੀ... ਮੱਝਾਂ ਦੇ ਕੱਖ ਕੰਡੇ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦੇ ਹੀ ਇੱਕ ਮਜ੍ਹਬੀਆਂ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਰਾਮੇ ਨੂੰ 2000 ਰੁਪਏ ਮਹੀਨਾ ਤਨਖਾਹ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ ਜੋ ਖੇਤ ਚੋਂ ਕੱਖ ਲੈ ਆਉਂਦਾ ਤੇ ਦੋ ਟੈਮ ਕੁਤਰਕੇ ਮੱਝਾਂ ਨੂੰ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ... ਰਾਮਾ 30 ਕੁ ਸਾਲ ਦਾ ਗੱਭਰੂ ਸੀ ਘਰ ਚ ਉਸਦੀ ਪੁੱਛ ਘੱਟ ਹੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਵੱਡੀ ਭਰਜਾਈ ਉਸਦੇ ਪੈਰ ਨੀ ਸੀ ਲੱਗਣ ਦਿੰਦੀ ਨਾ ਕੋਈ ਰਿਸ਼ਤਾ ਹੋਣ ਦਿੰਦੀ ਸੀ.. ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਮੀਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੱਖ ਕੰਡਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਖਾਣ ਪੀਣ ਜੋਗੇ ਕਮਾ ਲੈਦਾ ਸੀ ।

ਕੁੱਲ ਮਿਲਾਕੇ ਸਭ ਵਧੀਆ ਸੀ ਤੇ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਖੁਸ਼ ਸਨ ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਬੇਚੈਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੀ ਜੀਤੀ ਦਾ ਸਰੀਰ ਜਿਹੜਾ ਭਰ ਜੋਬਨ ਚ ਇਕਲਾਪਾ ਹੰਢਾ ਰਿਹਾ ਸੀ... ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਹੁਸਨ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀ ਸੀ ਪਰ ਏਸ ਹਿਰਨੀ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਕਰ ਨਹੀ ਸੀ ਸਕਿਆ.. ਗੁੰਦਵੇਂ ਤੇ ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਉਭਰੇ ਮਾਸ ਨਾਲ ਭਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮਾਲਕਣ ਜੀਤੀ ਜਦੋਂ ਕਦੇ ਨੰਗੀ ਹੋ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਅੱਗੇ ਖੜ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਿਹਾਰਦੀ ਤਾਂ ਖੁੱਦ ਹੀ ਸੰਗ ਜਾਂਦੀ.. ਉਸਦੀ ਭਰਵੀਂ ਹਿੱਕ ਤੇ ਦੋ ਗੋਰੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲੱਕ ਤੋਂ ਥੱਲੇ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਬਾਹਰ ਨਿੱਕਲਿਆਂ ਪਿੱਛਾ ਕਿਸੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਚੋਟੀ ਨਾਲੋ ਘੱਟ ਨਹੀ ਸੀ... ਜੀਤੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕੋਈ ਆਵੇ ਤੇ ਉਸਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਤੇ ਚੜਾਈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਝੰਡਾ ਗੱਡੇ ਪਰ ਜਿਸਨੇ ਇਹ ਝੰਡੇ ਗੱਡਣੇ ਸੀ ਉਹ ਮਜਬੂਰੀਆਂ ਦਾ ਮਾਰਿਆ ਪਰਦੇਸ ਬੈਠਾ ਸੀ.. ਉਸਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹੁਸਨ ਲਕੋ ਕੇ ਰੱਖਦੇ 2 ਸਾਲ ਹੋਗੇ ਸੀ... ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਜੈਲਦਾਰਾਂ ਦਾ ਜੋਰਾ ਉਸਤੇ ਪੂਰੀ ਅੱਖ ਰੱਖਦਾ ਸੀ.. ਜਨਾਨੀ ਬੰਦੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਚ ਮਾਹਿਰ ਹੁੰਦੀ ਏ ਉਪਰੋਂ ਜੋਰੇ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਅੱਖਾਂ ਚ ਉਸਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰੇ ਵੀ ਕੀਤੇ ਸੀ ਤੇ ਕੋਈ ਚੀਜ ਫੜਾਉਂਦਿਆਂ ਅਕਸਰ ਜੀਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਘੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਜੀਤੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲੋਂ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਈ ਸੀ.. ਇੱਕ ਤਾਂ ਜੋਰਾ ਵਿਆਹਿਆ ਸੀ ਤੇ ਦੋ ਜਵਾਕਾਂ ਦਾ ਪਿਓ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦਾ ਘਰ ਪੱਟੇ ਦੂਜਾ ਜੋਰੇ ਦੀ ਬਹਿਣੀ ਉੱਠਣੀ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੰਡਰ ਬੰਦਿਆਂ ਨਾਲ ਸੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਜੋਰੇ ਨਾਲ ਲਾਈ ਯਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਪਿੰਡ ਚ ਬਦਨਾਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ.. ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਦਿਮਾਗ ਉਸਨੂੰ ਜੋਰੇ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਵਰਜਦਾ ਸੀ ਓਥੇ ਹੀ ਉਸਦਾ ਦਿੱਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕੋਈ ਜੋਰੇ ਵਰਗਾ ਛੇ ਫੁੱਟ ਦਾ ਗੱਭਰੂ ਉਸਦੀ ਭਰ ਜੋਬਨ ਫਸਲ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਲਾਵੇ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਉਸਤੇ ਮਿਹਨਤ ਕਰੇ ਪਰ ਦਿਲ ਤੇ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਜੰਗ ਵਿਚਾਲੇ ਹਜੇ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਦਿਮਾਗ ਨੇ ਹੀ ਬਾਜੀ ਮਾਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਦੰਦਾਂ ਚ ਚੁੰਨੀ ਦੇ ਦਬਾਈ ਬੈਠੀ ਸੀ ।

ਹਰ ਦੂਜੇ ਤੀਜੇ ਮੀਕੇ ਨਾਲ ਫੋਨ ਤੇ ਗੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਕਦੇ ਕਦਾਈ ਗੱਲ ਕਰਦੇ-2 ਦੋਨੋਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਗਵਾਚ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਸਰੀਰਕ ਭੁੱਖ ਜੇਕਰ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਿੱਟਦੀ ਤਾਂ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਘਰ ਟੁੱਟਣੋ ਬੱਚ ਜਾਂਦੇ.. ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਹੁਸਨ ਦੀ ਭੱਠੀ ਚ ਭਾਬੜ ਤਾਂ ਮਚ ਜਾਂਦੇ ਪਰ ਮੁੜ ਉਹਦੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਕਰਵਟਾਂ ਬਦਲਦੀ ਦੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੀ ਪਰ ਭੱਠੀ ਠੰਡੀ ਹੋਣ ਦਾ ਨਾਮ ਨਾ ਲੈਂਦੀ... ਕਦੇ-2 ਉਸਨੂੰ ਘਰੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਾਮੇ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵਰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਕਿਉਕਿ ਉਹ ਵੀ ਜੀਤੀ ਵਾਂਗ ਭਰ ਜੋਬਨ ਚ ਆਪਣਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੀ ਤੇ ਜੀਤੀ ਦਾ ਘਰਵਾਲਾ ਵੀ ਜਿਸ ਉਮਰੇ ਰਾਤਾਂ ਰੰਗੀਨ ਕਰਨੀਆਂ ਸੀ ਉਸ ਉਮਰੇ ਬਾਹਰ ਜਾ ਬੈਠਿਆ ਸੀ.. ਮੀਕੇ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਸੀ ਬਾਹਰ ਜਾਣਾ ਤੇ ਜੀਤੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਉਸਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦਾ ਬਿਸਤਰ ਗਰਮ ਕਰੇ ਏਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਸੱਧਰਾਂ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀਆਂ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੱਬੀ ਬੈਠੀ ਸੀ.. ਪਰ ਉਸਦੇ ਲੱਛੇਦਾਰ ਜਿਸਮ ਦੀ ਅੱਗ ਧੁੱਖ ਰਹੀ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਅੱਗ ਦੇ ਭਾਬੜ ਬਣਨ ਲਈ ਇੰਕ ਚਿੰਗਾਰੀ ਹੀ ਕਾਫੀ ਸੀ ਪਰ ਇਹ ਚਿੰਗਾਰੀ ਕਦੋਂ ਤੇ ਕਿਸਨੇ ਲਾਉਣੀ ਸੀ ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਚ ਲੁਕਿਆ ਸੀ ।

ਚਲਦਾ....