Yesterday, 02:49 PM
બાબાજીએ મયુરીના ચમકતા સ્તનો તરફ જોયું અને ઊંડા અવાજે કહ્યું,
"મયુરી... રાહ જો, ગાંડી, હું તને બધું બતાવીશ." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ છે.
મયુરી કંઈ બોલે તે પહેલાં, બાબાજીએ નીચે ઝૂકીને તેના જમણા સ્તન પર પોતાનું મોં મૂક્યું. તેણે તેના જાડા, આલુ જેવા સ્તનની ડીંટડીને તેના હોઠ વચ્ચે પકડી અને તેને જોરથી ચૂસી.
પૂચ્ચ.. પૂચ્ચ..
એક મોટા અવાજ સાથે, તેણે સ્તનની ડીંટડી પોતાના મોંમાં ખેંચી લીધી. દૂધ, મધ અને સરસવના તેલનો મીઠો-મસાલેદાર, ચીકણો સ્વાદ તેના મોંમાં ફેલાઈ ગયો.
એના પરિણામ સ્વરૂપે, મયુરીની ચૂતમાંથી સતત જાડો રસ વહેવા લાગ્યો, તેના તે રસ, ચણિયો અને બાબાજીના પલંગ પર જાડા રસના નિશાન છોડી ગયા. તેની જાંઘો ધ્રૂજતી હતી.
બાબાજીએ બંને વિશાળ તરબૂચને પોતાના મજબૂત હાથમાં લીધા અને વાર ફરથી, એક-એક પોતાના મોઢા માં લેવા લાગ્યા. તેમણે સ્તનની ડીંટડીઓને એવી રીતે ચૂસી લીધી કે જાણે તેમાંથી દૂધ વહેતું હોય. તેની જીભ ક્યારેક દીંટી પર ગોળ ફરતી, ક્યારેક જોરશોરથી ચાટતી, ક્યારેક દાંતથી હળવાશથી કરડતી.
હવે,આવી પરિસ્થિતિમાં કોઈ કેટલો સમય પોતાને નિયંત્રિત કરી શકે, ભઈ? મયુરી પણ હવે પોતાને નિયંત્રિત કરી શકી નહીં. તેણે તેના બંને હાથ બાબાજીના માથા પાછળ મૂક્યા અને તેના ચોટલીને તેની આંગળીઓમાં ચુસ્તપણે પકડી રાખ્યા. પછી તેણે બાબાજીનું મોં તેના સ્તનો પર વધુ જોરથી દબાવ્યું.
"આહહહહહહહ... બાબાજી જી... મમમમ... હા..." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
મયુરી બાબાજીની લાંબી ચોટલીને સ્ટીયરીંગ વ્હીલની જેમ ફેરવી રહી હતી, પોતાનું માથું ઉપર-નીચે, ડાબે-જમણે, પોતાની મરજી મુજબ ફેરવી રહી હતી. બાબાજી, કૂતરાની જેમ, તેના બંને સ્તનો પર પોતાની છાપ છોડી રહ્યા હતા, લાળ ટપકાવી રહ્યા હતા. તે ચૂસી રહ્યા હતા અને તેના સ્તનો પર પોતાનો વિજય ધ્વજ લગાવી રહ્યા હતા. કોઈ પણ ખચકાટ વિના, કોઈ સંયમ રાખ્યા વિના, અને કોઈ પણ રોક-ટોક વગર.
તેનું ટટ્ટાર, લોખંડ જેવું કઠણ લંડ વારંવાર મયુરીની જાંઘ સાથે અથડાતું. તેની જાડાઈ અને લોડા ની ગરમીનો અનુભવ કરીને, મયુરીએ એક નાની ચિત્કાર પાડી.
"ઓહ ત...માં...રો...આ......"
લોડા ની ગરમી અને તેના હોવાનો અને તેની જાંગો સાથે લોડા નું ઘર્ષણ, મયુરી ને ખુબ જ તડપાવી ગયું અને તે ઘણી ઉત્તેજિત થઇ ગઈ. તે જ ક્ષણે, તેની ચૂતમાંથી ભારે જાડા, અને ગરમ રસ નીકળ્યો. તેનું આખું શરીર તંગ અને ધ્રૂજી ગયું. વર્ષો પછી, તેણીએ આટલો ઊંડો, શુદ્ધ સંતોષ અનુભવ્યો હતો. તેણે આજીવન અત્યાર સુધી આવું સ્ખલન અનુભવ્યું નહોતું.
બાબાજી સમજી ગયા કે મયુરી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી ગઈ છે. અને તેની ચૂતે પોતાની લાવા ત્યજી દીધો છે. તેણી હવે ઝરી ગઈ છે. તેની ચૂતમાંથી નીકળતું પ્રવાહી તેની જાંઘોના સહારે થઇ ને નીચેની તરફ વહી રહ્યું હતું.
બાબા ધીમે ધીમે ઉભા થયા અને તેના કાનમાં બબડાટ કર્યો,
"હવે તું ઘરે જા, મયુરી... અને રાતની રાહ જો. કાલે આ જ સમયે ફરી આવજે... અત્યારે જા."
"ઓહ, ભેણચોદ..." મયુરીના મોંમાંથી એક નિસાસો નીકળ્યો, સાથે જ એક ગાળ પણ નીકળી ગઈ.
મયુરીએ વિચાર્યું હતું કે હવે બાબાજી તેના શરીર સાથે વધુ આગળ જશે, અને તે તેમને સાથ આપશે, તેવી અપેક્ષા હતી. પરંતુ તેમના આદેશથી, તે કોઈ પ્રશ્ન કર્યા વિના ઊભી થઈ. તેનું શરીર હજુ પણ ઉત્તેજના અને થાકથી ધ્રૂજતું હતું. ખેર,હવે જ્યારે તેણીને ઓર્ગેઝમ થઈ ગયું હતું, ત્યારે તેણીને અને તેના શરીર ને એક અલૌકિક સંતોષની લાગણી થઈ ગયેલી હતી, અને આથી તેણીને પણ આગળ વધવાની ઓછી ઇચ્છા હતી. છતાં, જો તેણીની ચૂતની માલિશ કરવામાં આવી હોત તો તે સારું રહેત. આ વિચારીને, તેણી શાંતિથી તેના કપડાં પહેરીને ચાલી ગઈ.
બાબાજીનો લંડ ટટ્ટાર હતો અને સ્ટીલની જેમ ટટ્ટાર હતો અને બાબાજી ને દુખતું હતું. બાબાજી હજી તો તેમના લોડા ને હાથ માં લઈને પંપાળી રહ્યા હતા ત્યાજ..... મૈત્રી ની રચના.
થોડી વાર પછી, પૂજા પાછળના દરવાજામાંથી પ્રવેશી.
*******************************************........
આભાર દોસ્તો.......
મૈત્રી.
"મયુરી... રાહ જો, ગાંડી, હું તને બધું બતાવીશ." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ છે.
મયુરી કંઈ બોલે તે પહેલાં, બાબાજીએ નીચે ઝૂકીને તેના જમણા સ્તન પર પોતાનું મોં મૂક્યું. તેણે તેના જાડા, આલુ જેવા સ્તનની ડીંટડીને તેના હોઠ વચ્ચે પકડી અને તેને જોરથી ચૂસી.
પૂચ્ચ.. પૂચ્ચ..
એક મોટા અવાજ સાથે, તેણે સ્તનની ડીંટડી પોતાના મોંમાં ખેંચી લીધી. દૂધ, મધ અને સરસવના તેલનો મીઠો-મસાલેદાર, ચીકણો સ્વાદ તેના મોંમાં ફેલાઈ ગયો.
એના પરિણામ સ્વરૂપે, મયુરીની ચૂતમાંથી સતત જાડો રસ વહેવા લાગ્યો, તેના તે રસ, ચણિયો અને બાબાજીના પલંગ પર જાડા રસના નિશાન છોડી ગયા. તેની જાંઘો ધ્રૂજતી હતી.
બાબાજીએ બંને વિશાળ તરબૂચને પોતાના મજબૂત હાથમાં લીધા અને વાર ફરથી, એક-એક પોતાના મોઢા માં લેવા લાગ્યા. તેમણે સ્તનની ડીંટડીઓને એવી રીતે ચૂસી લીધી કે જાણે તેમાંથી દૂધ વહેતું હોય. તેની જીભ ક્યારેક દીંટી પર ગોળ ફરતી, ક્યારેક જોરશોરથી ચાટતી, ક્યારેક દાંતથી હળવાશથી કરડતી.
હવે,આવી પરિસ્થિતિમાં કોઈ કેટલો સમય પોતાને નિયંત્રિત કરી શકે, ભઈ? મયુરી પણ હવે પોતાને નિયંત્રિત કરી શકી નહીં. તેણે તેના બંને હાથ બાબાજીના માથા પાછળ મૂક્યા અને તેના ચોટલીને તેની આંગળીઓમાં ચુસ્તપણે પકડી રાખ્યા. પછી તેણે બાબાજીનું મોં તેના સ્તનો પર વધુ જોરથી દબાવ્યું.
"આહહહહહહહ... બાબાજી જી... મમમમ... હા..." મૈત્રી રચિત વાર્તા.
મયુરી બાબાજીની લાંબી ચોટલીને સ્ટીયરીંગ વ્હીલની જેમ ફેરવી રહી હતી, પોતાનું માથું ઉપર-નીચે, ડાબે-જમણે, પોતાની મરજી મુજબ ફેરવી રહી હતી. બાબાજી, કૂતરાની જેમ, તેના બંને સ્તનો પર પોતાની છાપ છોડી રહ્યા હતા, લાળ ટપકાવી રહ્યા હતા. તે ચૂસી રહ્યા હતા અને તેના સ્તનો પર પોતાનો વિજય ધ્વજ લગાવી રહ્યા હતા. કોઈ પણ ખચકાટ વિના, કોઈ સંયમ રાખ્યા વિના, અને કોઈ પણ રોક-ટોક વગર.
તેનું ટટ્ટાર, લોખંડ જેવું કઠણ લંડ વારંવાર મયુરીની જાંઘ સાથે અથડાતું. તેની જાડાઈ અને લોડા ની ગરમીનો અનુભવ કરીને, મયુરીએ એક નાની ચિત્કાર પાડી.
"ઓહ ત...માં...રો...આ......"
લોડા ની ગરમી અને તેના હોવાનો અને તેની જાંગો સાથે લોડા નું ઘર્ષણ, મયુરી ને ખુબ જ તડપાવી ગયું અને તે ઘણી ઉત્તેજિત થઇ ગઈ. તે જ ક્ષણે, તેની ચૂતમાંથી ભારે જાડા, અને ગરમ રસ નીકળ્યો. તેનું આખું શરીર તંગ અને ધ્રૂજી ગયું. વર્ષો પછી, તેણીએ આટલો ઊંડો, શુદ્ધ સંતોષ અનુભવ્યો હતો. તેણે આજીવન અત્યાર સુધી આવું સ્ખલન અનુભવ્યું નહોતું.
બાબાજી સમજી ગયા કે મયુરી પરાકાષ્ઠાએ પહોંચી ગઈ છે. અને તેની ચૂતે પોતાની લાવા ત્યજી દીધો છે. તેણી હવે ઝરી ગઈ છે. તેની ચૂતમાંથી નીકળતું પ્રવાહી તેની જાંઘોના સહારે થઇ ને નીચેની તરફ વહી રહ્યું હતું.
બાબા ધીમે ધીમે ઉભા થયા અને તેના કાનમાં બબડાટ કર્યો,
"હવે તું ઘરે જા, મયુરી... અને રાતની રાહ જો. કાલે આ જ સમયે ફરી આવજે... અત્યારે જા."
"ઓહ, ભેણચોદ..." મયુરીના મોંમાંથી એક નિસાસો નીકળ્યો, સાથે જ એક ગાળ પણ નીકળી ગઈ.
મયુરીએ વિચાર્યું હતું કે હવે બાબાજી તેના શરીર સાથે વધુ આગળ જશે, અને તે તેમને સાથ આપશે, તેવી અપેક્ષા હતી. પરંતુ તેમના આદેશથી, તે કોઈ પ્રશ્ન કર્યા વિના ઊભી થઈ. તેનું શરીર હજુ પણ ઉત્તેજના અને થાકથી ધ્રૂજતું હતું. ખેર,હવે જ્યારે તેણીને ઓર્ગેઝમ થઈ ગયું હતું, ત્યારે તેણીને અને તેના શરીર ને એક અલૌકિક સંતોષની લાગણી થઈ ગયેલી હતી, અને આથી તેણીને પણ આગળ વધવાની ઓછી ઇચ્છા હતી. છતાં, જો તેણીની ચૂતની માલિશ કરવામાં આવી હોત તો તે સારું રહેત. આ વિચારીને, તેણી શાંતિથી તેના કપડાં પહેરીને ચાલી ગઈ.
બાબાજીનો લંડ ટટ્ટાર હતો અને સ્ટીલની જેમ ટટ્ટાર હતો અને બાબાજી ને દુખતું હતું. બાબાજી હજી તો તેમના લોડા ને હાથ માં લઈને પંપાળી રહ્યા હતા ત્યાજ..... મૈત્રી ની રચના.
થોડી વાર પછી, પૂજા પાછળના દરવાજામાંથી પ્રવેશી.
*******************************************........
આભાર દોસ્તો.......
મૈત્રી.



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)