மியாமி இரவுகளில் மல்லிகா

[rainbowrajan2]

6 


மறுநாள் காலை  வானம் லேசாக மேகமூட்டத்துடன் இருந்தது.

சிறிது நேரத்தில் திடீர் தூறல் ஆரம்பித்தது. ஜன்னல் கண்ணாடியில் மழைத்துளிகள் மெதுவாக வழிந்தன.

அப்பார்ட்மெண்ட் முழுவதும் அமைதியாக இருந்தது.

ரோஹன் கிச்சன் மேடையில் சாய்ந்தபடி, கையில் இருந்த காபி மக்கை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

காபி ஆறிக் கொண்டிருந்தது.

ஆனால் அவன் ஒரு முறை கூட அதைக் குடிக்கவில்லை.

நேற்று இரவு நடந்த ஒவ்வொரு நிமிடமும் அவன் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

அந்த இரவு அவனுக்கு ஒரு நிமிடம் கூட சரியாகத் தூக்கம் வரவில்லை.

மல்லிகாவை நினைத்து கை அடிப்பதா? இல்லை நண்பனின் அம்மா என்று தள்ளி இருப்பதா என்று அவனுக்குள் ஒரே போராட்டம்.

காலை எழுந்ததும், மல்லிகா அவனைப் பார்க்கத் தயங்குவாளோ... நேற்றைய சம்பவத்தைப் பற்றி சங்கடப்படுவாளோ என்று அவன் நினைத்திருந்தான். ஆனால் அவனது உதடுகளில் இன்னும் நேற்று இரவின் சூடு அப்படியே தங்கியிருந்தது.

ஆனால்...

அவளது அறைக் கதவு திறந்த அடுத்த நொடி, அவன் நினைத்ததெல்லாம் மாறிப் போனது.

மல்லிகா ஒரு லூசான காட்டன் நைட்டியில் வெளியே வந்தாள்.

அவள் ரோஹனை ஒரு கணம் பார்த்தாள்.

வழக்கம்போலவே ஒரு சிறிய புன்னகை.

எந்தத் தயக்கமும் இல்லை. எந்தச் சங்கடமும் இல்லை.

அவள் நேராக பால்கனி ஜன்னலுக்குச் சென்று அதைத் திறந்தாள்.

வெளியிலிருந்து குளிர்ந்த காற்றோடு மெல்லிய தூறலும் உள்ளே வந்தது.

மல்லிகா ஜன்னல் அருகே நின்று வெளியே எட்டிப் பார்த்தாள்.

சாரல் அவளது தோள்களிலும், முகத்திலும் மெதுவாகப் பட்டது.

கண்களை மூடி அந்தக் குளிரை ரசித்தாள்.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரோஹனுக்கு, அவளிடம் மாறியிருந்தது உடை மட்டுமல்ல என்று புரிந்தது.

அவளது மனதிலும் ஏதோ ஒரு சுமை இறங்கியிருந்தது.

அந்த அமைதிதான் அவனை இன்னும் அதிகமாகக் கவர்ந்தது.

அந்த நைட்டியின் மெல்லிய துணி ஈர நனைப்பில் அவளது உடலோடு ஒட்டி, முதிர்ந்த மார்பின் மிடுக்கையும் இடையின் அகமார்க் வளைவுகளையும் அப்பட்டமாகக் காட்டியது. அவள் கலைந்த கூந்தலும் ஈரமும் அவளுக்குள் ஆபத்தான காமத் திமிரை ஏற்றியிருந்தன.

அவள் சட்டெனத் திரும்பி ரோஹனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தாள். பார்வையில் புதிய தன்னம்பிக்கை தெரிந்தது.

"இன்னும் தூக்கம் கலையலையா ரோஹன்? காபி மக்-கையே வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருக்க..." என்று சாதாரண குரலில், உதடுகளில் புதிரான புன்னகையோடு சீண்டினாள்.

அவளது இந்த எளிய தோற்றத்தில் இருந்த கவர்ச்சியும் திமிரும் ரோஹனால் தாங்க முடியாமல், அவன் கட்டுப்பாடு உடையும் நிலைக்கு வந்தது.

அப்போது ஹால் டேபிளில் இருந்த அவள் மொபைல் மீண்டும் பயங்கரமாக ஒலித்தது. ஒரே நேரத்தில் கணவனிடமிருந்தும் மகனிடமிருந்தும் அடுத்தடுத்து மிஸ்டு கால்கள் வந்து விழுந்தன.

மல்லிகா அந்த சத்தத்தைத் திரும்பிக் கூடப் பார்க்கவில்லை. முழு அலட்சியமாக இருந்தாள். ஜன்னல் வழியே கொட்டும் மழையையும், தன் உடம்பில் இறங்கும் ஈரத்தையும் மட்டுமே ரசித்தபடி நின்றாள். குடும்பத்தின் எந்த அதிகாரக் குரலும் தன் தற்போதைய விடுதலையைக் கெடுக்கக் கூடாது என்பதில் அவள் உறுதியாக இருந்தாள்.

ரோஹன் மெதுவாகச் சென்று போனை எடுத்தான். மறுமுனையில் இருந்த கணவனுக்கும் மகனின் பதற்றத்துக்கும் அவன் நிதானமாகப் பதில் சொன்னான்.

"அங்கிள்... நீங்க கவலைப்படாதீங்க. மல்லிகாவை நான் பத்திரமா பார்த்துக்கறேன். அவங்களுக்கு இப்போ கொஞ்சம் தனியா இருக்கணும்னு தோணுது. இன்னும் சில நாள்ல அவங்களே உங்களைக் கூப்பிடுவாங்க," என்று அமைதியாகச் சொல்லிவிட்டு போனை வைத்தான்.

அடுத்ததாக நண்பனின் காலை எடுத்தான்.

"டேய், நீ டென்ஷன் ஆகாத. ஆன்ட்டி நல்லாத்தான் இருக்காங்க. நான் அவங்களைப் பாத்துக்கறேன். நீ உன் வேலையைப் பாரு. எல்லாம் ஓகே," என்று அவனை நிதானமாகச் சமாதானப்படுத்தினான்.

ரோஹன் போனை வைத்து திரும்பியதும், மல்லிகா அவனை காமக் கண்களால் நன்றாகப் பார்த்தாள். அவன் கொடுத்த பாதுகாப்பும், குடும்பத்தினரின் தொந்தரவிலிருந்து விடுதலை கிடைத்ததும் அவளை உள்ளுக்குள் முழுவதும் உருக்கின.

"தேங்க்ஸ் யூ ரோஹன்..." என்று தழுதழுத்த குரலில் அவனை நெருங்கினாள். அவள் ஈர உடலின் வெப்பம் அவன் உடம்பில் பட்டதும், அவளை அப்படியே தழுவி அணைக்க அவன் கைகள் துடித்தன.

அவள் மார்பின் அழகை நெருக்கமாகப் பார்த்தான். கருப்பாகத் தெரிந்த காம்பு திமிரி நின்றது.

ஆனால் மல்லிகா அவனது பேச்சை காதில் வாங்கவில்லை. டேபிளில் இருந்த காரின் சாவியை எடுத்து, அவனது உள்ளங்கையில் அழுத்தி வைத்தாள்.

"இன்னைக்கு நைட் என்னை ஒரு நல்ல நைட் கிளப் கூட்டிட்டுப் போறியா, ரோஹன்?" என்று கண்களைச் சுருக்கி, குறும்பாகக் கேட்டாள்.

ரோஹன் லேசாகத் தயங்கினான்.

"நைட் கிளப்பா? அங்கிளும் உங்க பையனும் இப்பதான் போன் பண்ணிட்டு இருக்காங்க மல்லிகா. இந்த நேரத்துல..."

அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள், மல்லிகா தோள்களைக் குலுக்கினாள்.

"சரி... உனக்கு விருப்பம் இல்லன்னா விடு. நானே தனியா போய்க்கிறேன். இப்போ எனக்கு யாருடைய பர்மிஷனும் தேவையில்லை," என்று அமைதியாகச் சொல்லிவிட்டு நடக்கத் தொடங்கினாள்.

அவளது அந்தப் புதிய தன்னம்பிக்கையும் பிடிவாதமும் ரோஹனை ஒரு கணம் சிரிக்க வைத்தது.

"ஓகே... ஓகே... கூட்டிட்டுப் போறேன்," என்று ரோஹன் உடனே சரணடைந்தான்.

அவளைத் தனியாக அனுப்ப அவனுக்கு மனமில்லை.

"ஆனா... கிளப்புக்குப் போறதுன்னா அதுக்கேத்த டிரஸ் வேணுமே. என்ன போடப் போறீங்க?" என்று கேட்டான்.

மல்லிகா சிரித்தாள்.

அவனது மார்பில் ஒற்றை விரலால் லேசாகத் தட்டிவிட்டு, அவனது கண்களை நேராகப் பார்த்தாள்.

"அதை நீதான் முடிவு பண்ணணும்."

"நானா?"

"ஆமா... எனக்கு நல்லா இருக்கும் ஒரு டிரஸ் நீதான் எடுத்துக் குடு."

அவளது குரலில் முழு நம்பிக்கையும், லேசான சீண்டலும் கலந்திருந்தது.

ரோஹன் புன்னகையோடு தலையசைத்தான்.

"சரி... அது என் பொறுப்பு."

சில நேரம் கழித்து, மல்லிகா நன்றாகக் குளித்துவிட்டு, லேசாக மேக்கப் போட்டுக் கொண்டு தயாராக நின்றாள். அவள் என்ன அணியப் போகிறாள் என்பதைவிட, ரோஹன் என்ன தேர்ந்தெடுத்திருப்பான் என்ற எதிர்பார்ப்பே அவளுக்குள் அதிகமாக இருந்தது.

@@@

மதியம் லஞ்ச் முடித்ததும், ரோஹன் அவளை ஒரு சினிமாவுக்குக் கூட்டிச் சென்றான்.

திரையில் படம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

ஆனால் ரோஹனின் கவனம் பாதி நேரம் மல்லிகாவிடம்தான் இருந்தது. அவள் சிரிக்கும் போதும், ஆச்சரியப்படும் போதும், குழந்தை போல படத்தை ரசிக்கும் போதும் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தான்.

மாலையில் இருவரும் மியாமி டவுன்டவுனில் இருந்த ஒரு பெரிய இன்டர்நேஷனல் மாலுக்குச் சென்றார்கள்.

அங்கிருந்த ஹை-எண்ட் வெஸ்டர்ன் ஆடைகள் விற்கும் கடைக்குள் நுழைந்தனர்.

"இது எப்படி?" என்று ஒவ்வொரு உடையையும் எடுத்துக் காட்டியபடி, மல்லிகா ட்ரையல் ரூமுக்குள் போய் மாற்றி மாற்றி அணிந்து வந்தாள்.

அடுத்த ஒரு மணி நேரம், ரோஹனுக்கு அது ஷாப்பிங் இல்லை.

அது  ரோஹனின் அத்தனை கன்ட்ரோலையும் சிதறடிக்கும் பிரம்மாண்டமான ஷோவாக மாறியது. சுண்ணி வீங்க வீங்க, அவளுக்கு தெரிந்துவிடுமோ என்று பாத்ரூமுக்கு ஓடினான்.

முதலில் அவள் ஒரு கறுப்பு நிற 'பேக்லெஸ்' (Backless) மினி டிரஸ் அணிந்து வெளியே வந்தாள். அவள் முதுகின் பளபளப்பும், இடையின் அழகான வளைவுகளும் ரோஹனின் தொண்டையை வறண்டு போக வைத்தது.

அவன் எதாவது சொல்ல வருவதற்குள், அவள் கண்ணாடி முன்னால் ஒருமுறை திரும்பித் தன் பின்னழகை ரசித்துவிட்டு, மீண்டும் உள்ளே ஓடினாள்.

ரோஹனின் சுண்ணி மேலே எழ ஆரம்பித்தது.

அடுத்து அவள் ஒரு மெரூன் நிற 'லோ-கட்' (Low-cut) ஸ்லிட் டிரஸ்ஸை போட்டுக் கொண்டு வந்தாள். அவளது மார்பின் cleavage அழகும், கால்களின் மிருதுவான தோற்றமும் ஒரு மாடல் அழகியைப் போல அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன.

ரோஹன் அமர்ந்திருந்த நாற்காலியருகே வந்து, தன் இடையை லேசாக வளைத்து, "இது எப்படி இருக்கு ரோஹன்?" என்று அவனது முகத்திற்கு நேரே தன் மூச்சுக்காற்று படும்படி சீண்டினாள்.

அவனால் பேசவே முடியவில்லை. ஆ வென்று வாய் பிளந்தான்.

அவள் ஒவ்வொரு அழகான, கவர்ச்சிகரமான உடையையும் போட்டுக் கொண்டு அவன் முன்னாலே வந்து நின்ற ஒவ்வொரு நொடியும் ரோஹனின் இதயம் பலமாக அடித்துக் கொண்டே இருந்தது. அவளுக்குள் எழுந்த அந்த ஆபத்தான காம வீரியமும், அவளின் அனுபவம் மிக்க அழகும் அவனது எல்லா நாகரீக கட்டுப்பாடுகளையும் முற்றிலுமாக கலைத்து விட்டன. அவளை அப்படியே தழுவி அணைக்க அவனது உடல் துடித்தது.

"போதுமா?", ரோஹன் அவள் எடுத்திருந்த உடைகளைப் பார்த்து கேட்டான்.  

"இன்னைக்கு போதும். என் பின்னால வா!!!" என்று அவனை ஏக்கத்தின் விளிம்பிற்கே தள்ளிவிட்டு, அந்த கடையை விட்டு வெளியே நடந்தாள்.

ரோஹன் அவளது பின்னழகையே பார்த்தபடி, தன் தீராத காமத் தவிப்போடு அவளது பின்னால் ஓடினான்.

பிறகு அவள் உள்ளாடை எடுக்கும் கடைக்கு சென்றுவிட்டு ஒரு அரை மணி நேரத்தில் வந்தாள்.

@@@

மியாமி டவுன்டவுனில் இருந்த அந்த ‘கிளப் நியான்’ வாசலில் கார் வந்து நின்றபோதே பேஸ் மியூசிக்கின் அதிர்வு காரின் விண்டோ கிளாஸைத் தாண்டியும் உள்ளே கடத்தியது.

மல்லிகா மாலில் கடைசியாகத் தேர்வு செய்த மெரூன் நிற லோ-கட் ஸ்லிட் டிரஸை அணிந்து உள்ளே நுழைந்தாள். நியான் வெளிச்சத்தில் உடம்போடு ஒட்டி, அவள் வளைவுகளை அப்படியே அச்சு அசல் காட்டியது. முழங்காலுக்கு சற்று மேலே நின்ற அந்த உடையில் அவள் கால்கள் நியான் வெளிச்சத்தில் பளபளத்தன.

"உள்ளே சத்தம் பயங்கரமா இருக்கும். ஆர் யூ ஷ்யூர்?" ரோஹன் கார் கீயை பாக்கெட்டில் போட்டபடி கேட்டான். அவனுடைய கண்கள் அவளையும் அறியாமல் மல்லிகாவின் திறந்த தோள்களை ஒரு நொடி மேய்ந்துவிட்டு மீண்டன.

"டோன்ட் வொர்ரி ரோஹன்... எனக்கு இந்த சத்தம் கேட்கணும் போல இருக்கு," என்று மல்லிகா சிரித்தாள்.

கிளப்பின் பெரிய கதவைத் தாண்டி உள்ளே நுழைந்ததும், ஒரு கணம் அவள் அப்படியே நின்றுவிட்டாள். சுற்றிலும் வண்ண விளக்குகள். காதை நிரப்பும் இசை. சிரிப்பும், பேச்சும், நடனமும் கலந்த ஒரு புதிய உலகம்.

ரோஹன் அவளை ஒரு விஐபி லவுஞ்ச் (VIP lounge) சீட்டில் அமர வைத்தான். சில நிமிடங்களில் டேபிளில் இரண்டு டிரிங்க்ஸ் வந்தன.

இதுவரை அவளது வாழ்க்கை என்றால் வீடு, சமையலறை, குடும்பப் பொறுப்புகள், மற்றவர்களின் தேவைகள். ஆனால் இங்கே... இது வேறொரு கிரகம்!

ரோஹன் அவளைப் பார்த்து சிரித்தான்.

"எப்படி இருக்கு?"

மல்லிகா மெதுவாகச் சிரித்தாள்.

"வித்தியாசமா இருக்கு... ஆனா நல்லா இருக்கு."

கண்ணைப் பறிக்கும் ஊதா மற்றும் சிவப்பு நியான் லைட்டுகள் அந்தப் பிரம்மாண்டமான ஹாலை நனைத்திருந்தன. காதுகளைக் கிழிக்கும் எலக்ட்ரானிக் மியூசிக். காற்றில் காஸ்ட்லி பெர்ஃப்யூம்களும் மதுவின் வாசனையும் கலந்த ஒரு போதை எனர்ஜி.

சுற்றிலும் இருந்த பெண்கள்... மல்லிகா தன் வாழ்க்கையிலேயே பார்த்திராத தாராளமான உடைகளில் இருந்தார்கள். மைக்ரோ மினி ஸ்கர்ட்டுகளும், பேக்லெஸ் டாப்ஸ்களும் அணிந்தபடி, எந்தவொரு தடையுமின்றி கைகளில் கிளாஸோடு உடம்பை வளைத்து ஆடிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

நடுவில் இருந்த ஒரு பிரம்மாண்ட மேடையில், மெட்டல் போல்கள் (Poles). அதில் அரைகுறை உடையில் இருந்த பெண்கள், கிராவிட்டியையே சவால் செய்வது போல தலைகீழாக சுழன்று, உடலை வில்லாக வளைத்து போல் டான்ஸ் ஆடிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

யாருக்கும் யாரைப் பற்றியும் கவலையில்லை. சுற்றிலும் இருந்த நூற்றுக்கணக்கான கண்கள் எவளையும் கண்காணிக்கவோ ஜட்ஜ் செய்யவோ இல்லை.

"வேற என்ன குடிக்கிறீங்க?" ரோஹன் அவள் காதருகே குனிந்து கேட்டான்.

"ஸ்ட்ராங்கா ஏதாவது... நீயே ஆர்டர் பண்ணு," மல்லிகா அவன் கண்களை நேராகப் பார்த்துச் சொன்னாள்.

அடுத்த சில நிமிடங்களில், பார் கவுண்டரில் இருந்து இரண்டு மார்டினி  கிளாஸ்கள் வந்தன. மல்லிகா கிளாஸை எடுத்தாள். சென்னை கிளப்களில் ஹஸ்பெண்ட் பக்கத்தில் இருக்கும்போது, சொட்டுச் சொட்டாக குடித்துவிட்டு 'போதும்' என்று வைக்கும் மல்லிகா இல்லை இப்போது. கிளாஸை உதட்டில் வைத்து ஒரே மடக்கில் குடித்தாள். தொண்டைக்குள் இறங்கிய அந்த காரமான திரவம் நெஞ்சுக்குள் ஒரு புதிய தைரியத்தைக் கொடுத்தது.

"ரோஹன்... கம் ஆன்!" கிளாஸை டேபிளில் தட்டிவிட்டு, ரோஹனின் கையைப் பிடித்து டான்ஸ் ஃப்ளோரை நோக்கி இழுத்தாள். ரோஹன் திகைத்தான். அவன் கையை மல்லிகாவின் விரல்கள் இறுக்கமாகப் பற்றியிருந்தன.

மியூசிக்கின் பீட்ஸ் ஏற ஏற, மல்லிகா தன் உடம்பை அசைக்கத் தொடங்கினாள். அவளது கைகள் காற்றில் மிதந்தன. அவளது கூந்தல் கலைந்து முகத்தில் விழ, கண்கள் பாதியளவு மூடியிருக்க, அவளது நடனம் ஒரு காட்டு நதியைப் போல பிரவகித்தது.

ரோஹன் அவளையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவளுக்குள் இவ்வளவு ஆழமான, அழகான ஒரு வேகம் ஒளிந்திருக்கும் என்று அவன் நினைத்துக் கூடப் பார்க்கவில்லை. மியூசிக்கின் ஒரு கனமான பீட்ஸில், மல்லிகா சுழன்று வந்து ரோஹனின் மார்போடு மிக நெருக்கமாக வந்து நின்றாள்.

அவளது வேகமான மூச்சுக்காற்று அவன் நெஞ்சில் மோதியது. மல்லிகாவின் கண்கள் நேராக அவன் கண்களைத் துளைத்தன. அவளது பார்வை ரோஹனின் கட்டுப்பாட்டை சோதித்தது. ரோஹனின் ரத்தம் சூடேறியது. அவளை அள்ளி அணைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற அவனது பல நாள் அடக்கப்பட்ட ஆசை தலைதூக்கியது.

ஆனால், ரோஹன் சட்டென்று ஒரு விநாடி தன் கண்களை மூடித் தன்னைத் தடுத்துக் கொண்டான். அவன் உள்ளங்கை வியர்த்தது. 'இவங்க என் ஃப்ரெண்ட்டோட அம்மா...' - அந்த எண்ணம் அவன் மனதில் பளிச்சிட்டது. அவன் மெதுவாகத் தன் கைகளை அவளது இடுப்பிலிருந்து விலக்கி, ஒரு அடி பின்வாங்கினான். அவன் ஜென்டில்மேன் கட்டுப்பாடு அவனைத் தாங்கிப் பிடித்தது.

மல்லிகா அதை கவனித்தாள். அவன் தவிப்பு, அவன் பயம், அவளது உடலுக்கு அவன் தரும் மரியாதை... எல்லாம் அவளுக்குப் புரிந்தது. அவளது உதடுகளில் ஒரு மெல்லிய, ரகசியப் புன்னகை அரும்பியது.

மியூசிக்கின் சத்தம் நெஞ்சுக் கூட்டைக் கிழிக்க, மல்லிகா மீண்டும் ஒரு காக்டெய்ல் கிளாஸை காலி செய்தாள். அந்த மதுவின் வீரியம் அவளது கன்னங்களில் உஷ்ணத்தைப் படரவிட்டிருக்க, பளபளக்கும் சில்வர் மினி ஸ்கர்ட் அணிந்த ஒரு வெள்ளைக்காரி நேராக ரோஹனை நோக்கி வந்தாள். அவளது அசைவுகளில் அக்மார்க் ஈர்ப்பு விசை. மல்லிகா திகைப்புடன் பார்க்க, அந்தப் பெண் ரோஹனின் மிக அருகில் வந்து நின்று, அவளது கைகளை அவனது தோள்களில் படரவிட்டாள். "ஹே க்யூட்டி... வான்ட் அ லேப் டான்ஸ் (Lap dance)?" என்று உதட்டைக் கடித்தபடி ரகசியமாய் அழைத்தவள், அவனது கரத்தைப் பற்றி உள்ளே தனி அறையை நோக்கிக் கூப்பிட முயன்றாள்.

ரோஹன் ஒரு கணம் தடுமாறினாலும், உடனே தோள்களைச் சற்று குறுக்கி, மென்மையாக அவள் கைகளை விலக்கினான். "நோ... ஸாரி. ஐ அம் குட்," என்று அவன் குரலில் உறுதி இருந்தது. அந்தப் பெண் ஏமாற்றத்துடன் நகர்ந்ததும், மல்லிகா அவன் காதோரம் குனிந்து, "என்ன ரோஹன், லேப் டான்ஸ்னா என்ன?" என்று குழப்பத்துடன் கேட்டாள்.

ரோஹன் கார் சாவியை பாக்கெட்டில் போட்டபடி சற்று தடுமாறி, "அது... காசு வாங்கிக்கிட்டு நம்ம மடில உட்கார்ந்து ரொம்ப க்ளோஸா, சென்சுவலா ஆடுவாங்க," என்று மெதுவாகச் சொன்னான்.

'மடில உட்கார்ந்து...' என்ற அந்த வார்த்தைகள் மல்லிகாவின் அடிவயிற்றில் ஒரு வித்தியாசமான நடுக்கத்தை உண்டாக்கியது. அடுத்த நொடி அவள் முகமும் காதுகளும் வெட்கத்தில் தக்காளிப் பழம்போல சிவந்தன. அந்தப் பெண் கூப்பிட்டும் தன்னை மறுத்த ரோஹனின் கட்டுப்பாடு அவளுக்குள் ஒரு வித பரவசத்தை ஏற்படுத்தியது!

"ஏன்... நீயே போயிட்டு வந்திருக்கலாமே?" மல்லிகா உடலை லேசாக வளைத்து, காக்டெய்ல் கிளாஸைச் சுழற்றியபடி கிண்டலாகக் கேட்டாள்.

ரோஹன் தொண்டையைக் கனைத்துக்கொண்டு, அவள் தோள்களைப் பார்த்தபடி, "நீ இருக்கும்போது..." என்று பாதியில் வார்த்தையை இழுத்து நிறுத்தினான்.

"அப்போ என்னை லேப் டான்ஸ் ஆடச் சொல்றியா ரோஹன்?" மல்லிகா திடீரென்று அவன் முகத்துக்கு நேராகக் குனிந்து, கண்களைச் சிமிட்டி மீண்டும் அவனை வம்புக்கு இழுத்தாள்.

அவள் அப்படி சொன்னது செம ஹாட்டாக இருந்தது.  அவன் சட்டென்று முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்ள, அவனது கன்னங்கள் சிவந்து போயின! இடுப்புக்கு கீழே ரத்தம் பாய்ந்தது.

"என்ன ரோஹன்... இப்போ ஏன் இப்படி சைலன்ட் மோட்ல போயிட்ட?" என்று அவன் தோளை லேசாகத் தட்டி சிரித்தாள் மல்லிகா.

ரோஹன் காக்டெய்ல் டேபிளை பிடித்திருந்த தன் கையை இன்னும் இறுக்கி பிடித்துக் கொண்டான். அவன் இதயம் கிளப் ஸ்பீக்கரின் மியூசிக்கை விட வேகமாக அடித்துக் கொண்டிருந்தது.

"மல்லிகா... ப்ளீஸ், கிளம்பலாம். இங்க விசித்திரமான வைப் ஏறிட்டே போகுது," என்று தன் கார் சாவியை எடுத்து பாக்கெட்டில் இருந்து எடுத்துக் கொண்டான். அவளது அழகும், இந்த இருட்டு  தந்த சுதந்திரமும் அவனது ஜென்டில்மேன் கன்ட்ரோலின் வேலிக்கு வெடி வைக்கப் பார்ப்பதை அவன் உணர்ந்தான்.


"ஓகே மிஸ்டர் ... வேற எங்கயாவது போலாமா? அங்கயாவது உன் பயம் குறையுதான்னு பார்ப்போம்," மல்லிகா காக்டெய்ல் கிளாஸை டேபிளில் வைத்துவிட்டு, அவன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு வெளியே நடந்தாள்.

@@@