5 hours ago
நான் இங்கே ஒரு அப்டேட் கொடுக்கத்தான் வந்தேன். உண்மையைச் சொன்னால், இதுவரை எல்லோரும் "அடுத்தது எப்போது?" என்று காத்திருந்த அந்த அடுத்த 10 பாகங்களையும் இன்று ஒரே தடவையில் பதிவிட நினைத்திருந்தேன். அதற்காகவே நேரம் ஒதுக்கி எழுதிக்கொண்டு இருந்தேன்.
ஆனால் சமீபத்தில் வந்த கருத்துகளை எல்லாம் படித்த பிறகு, இந்தக் கதைக்காக நான் செலவிடும் நேரமும், உழைப்பும், ஒவ்வொரு காட்சியையும் உயிரோட்டமாக எழுத நான் எடுக்கும் முயற்சியும், அதற்குக் கிடைக்கும் வரவேற்பும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமே இல்லாத அளவுக்கு இருக்கிறது என்று புரிந்தது. இவ்வளவு நேரம் எடுத்துக்கொண்டு எழுதுவதற்கும், அதை வாசித்த பிறகு சிலர் காட்டும் அணுகுமுறைக்கும் எந்த மதிப்பும் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை.
சரி. அப்படியானால் இத்துடன் இந்த "இழுவை" கதையை நிறுத்திவிடலாம். "இழுவை" என்று மட்டும் சொன்னால் கூட அது குறைவாகத்தான் இருக்கும். இல்லை... மிக, மிக, மிக இழுவையான கதை. அதை நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். இனிமேல் அதைத் தொடர்ந்து எழுத வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.
இன்னொரு விஷயத்தை மட்டும் தெளிவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன். லிஃப்ட் சம்பவம் கதையின்படி இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்களுக்கு முன்தான் நடந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் அல்ல. கதையின் கால ஓட்டத்தையும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் மெதுவாக, இயல்பாக, முடிந்தவரை அதிக விவரங்களுடன் எழுத வேண்டும் என்பதுதான் என் நோக்கம். ஒவ்வொரு சிறிய விஷயத்திற்கும் பின்னால் ஒரு காரணம் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு உரையாடலுக்கும், ஒவ்வொரு காட்சிக்கும், ஒவ்வொரு இடைவெளிக்கும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது. அதை அவசரப்படுத்தாமல் எழுதினால் "இழுக்கிறது" என்பதும், விரிவாக எழுதினால் "எதுவுமே நடக்கவில்லை" என்பதும், அப்படியென்றால் இனிமேல் அந்த முயற்சியைத் தொடர வேண்டிய காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை.
இவ்வளவு உழைத்து எழுதுவதற்குப் பதிலாக, அதை எழுதாமல் இருப்பதுதான் நல்லது என்று இப்போது தோன்றுகிறது. அதனால், இப்போதைக்கு இந்தக் கதையை கைவிடுகிறேன்.
இதுவரை ஆதரவு கொடுத்த அனைவருக்கும் நன்றி. மற்றவர்களுக்கும் நன்றி.
ஆனால் சமீபத்தில் வந்த கருத்துகளை எல்லாம் படித்த பிறகு, இந்தக் கதைக்காக நான் செலவிடும் நேரமும், உழைப்பும், ஒவ்வொரு காட்சியையும் உயிரோட்டமாக எழுத நான் எடுக்கும் முயற்சியும், அதற்குக் கிடைக்கும் வரவேற்பும் ஒன்றுக்கொன்று சம்பந்தமே இல்லாத அளவுக்கு இருக்கிறது என்று புரிந்தது. இவ்வளவு நேரம் எடுத்துக்கொண்டு எழுதுவதற்கும், அதை வாசித்த பிறகு சிலர் காட்டும் அணுகுமுறைக்கும் எந்த மதிப்பும் இருப்பதாக எனக்குத் தோன்றவில்லை.
சரி. அப்படியானால் இத்துடன் இந்த "இழுவை" கதையை நிறுத்திவிடலாம். "இழுவை" என்று மட்டும் சொன்னால் கூட அது குறைவாகத்தான் இருக்கும். இல்லை... மிக, மிக, மிக இழுவையான கதை. அதை நான் ஒத்துக்கொள்கிறேன். இனிமேல் அதைத் தொடர்ந்து எழுத வேண்டிய அவசியமும் இல்லை.
இன்னொரு விஷயத்தை மட்டும் தெளிவாகச் சொல்ல விரும்புகிறேன். லிஃப்ட் சம்பவம் கதையின்படி இரண்டு அல்லது மூன்று வாரங்களுக்கு முன்தான் நடந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் அல்ல. கதையின் கால ஓட்டத்தையும், கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளையும் மெதுவாக, இயல்பாக, முடிந்தவரை அதிக விவரங்களுடன் எழுத வேண்டும் என்பதுதான் என் நோக்கம். ஒவ்வொரு சிறிய விஷயத்திற்கும் பின்னால் ஒரு காரணம் இருக்கிறது. ஒவ்வொரு உரையாடலுக்கும், ஒவ்வொரு காட்சிக்கும், ஒவ்வொரு இடைவெளிக்கும் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது. அதை அவசரப்படுத்தாமல் எழுதினால் "இழுக்கிறது" என்பதும், விரிவாக எழுதினால் "எதுவுமே நடக்கவில்லை" என்பதும், அப்படியென்றால் இனிமேல் அந்த முயற்சியைத் தொடர வேண்டிய காரணம் எனக்குத் தெரியவில்லை.
இவ்வளவு உழைத்து எழுதுவதற்குப் பதிலாக, அதை எழுதாமல் இருப்பதுதான் நல்லது என்று இப்போது தோன்றுகிறது. அதனால், இப்போதைக்கு இந்தக் கதையை கைவிடுகிறேன்.
இதுவரை ஆதரவு கொடுத்த அனைவருக்கும் நன்றி. மற்றவர்களுக்கும் நன்றி.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)