[sreejachandranhot]

அவன் கை மெல்ல அவள் மென்மையான கன்னத்தைத் தொட்டது. விரல்கள் சூடாக, மெதுவாக வருடின. லதாவுக்கு நெஞ்சு படபடத்தது.



பல வருடங்களுக்குப் பிறகு ஒரு ஆணின் உண்மையான, அக்கறையான தொடுதல் அவளை உள்ளுக்குள் உலுக்கியது. உடல் முழுவதும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் உணர்ந்தாள்.


லதா (மிக மெல்லிய குரலில், கண்கள் கலங்க): “என்னங்க…”

அந்த ஒரு வார்த்தை — “என்னங்க” — பாண்டியின் உள்ளத்தை நிறைத்தது. அவன் கண்களில் வெற்றியும், ஆசையும் ஒளிர்ந்தன. அவன் மெல்ல புன்னகைத்தான்.

பாண்டி (குரல் கனிவாகவும் ஆழமாகவும்): “என்னங்கன்னு கூப்பிட்டீங்களா லதா? இனிமேல் இப்படித்தான் என்னைக் கூப்பிடணும். உங்க என்னங்க நான்… உங்களை நான் எப்போதும் கவனித்துக்கறேன்.”

அவன் மற்றொரு கையால் அவள் தோளை மெல்ல இறுக்கினான். அவர்களுக்கு இடையே உள்ள இடைவெளி இன்னும் குறைந்தது. லதாவின் மூச்சு வேகமெடுத்தது. அவள் உதடுகள் சற்று திறந்தன, ஆனால் வார்த்தைகள் வரவில்லை. அவள் கண்கள் அவன் உதடுகளைத் தேடின.

பாண்டி (காதோரமாக மெதுவாக): “… உங்களுக்கு என்ன வேணும்? சொல்லுங்க. உங்க உடல் நடுங்குது. நான் உங்களைத் தொடுறதை விரும்புறீங்களா?”

லதா (கண்களை மூடியபடி, தயக்கத்துடன்): “என்னங்க… எனக்கு பயமா இருக்கு… ஆனா… நீங்க இருந்தா… நல்லா இருக்கும்.”

அவன் அவள் நெற்றியில் மெல்ல முத்தமிட்டான். பிறகு கன்னத்தில். லதா தானாக சற்று சாய்ந்தாள். அவன் வலுவான மார்பில் அவள் தலை சாய்ந்தது. அந்தத் தருணத்தில் அவள் பல வருட தனிமையின் சுமை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இறங்குவதை உணர்ந்தாள்.


அவன் வலுவான மார்பில் அவள் தலை சாய்ந்தது. பாண்டியின் உடல் வெப்பம் லதாவுக்கு ஆறுதலாகவும், புதிய தாகமாகவும் இருந்தது. அவள் மூச்சு அவன் மார்பில் பட்டு எழுந்தது. பல வருடங்களாக யாரும் தராத பாதுகாப்பு உணர்வு அவளைச் சூழ்ந்தது.

லதா (மிக மெல்லிய குரலில், கண்களை மூடியபடி): “என்னங்க… உங்க மார்பு ரொம்ப சூடா இருக்கு… எனக்கு நல்லா இருக்கு.”

பாண்டி (ஒரு கையால் அவள் முதுகை மெதுவாக வருடியபடி, மற்ற கையால் அவள் தலையை அணைத்தபடி): “என் மார்புல நீங்க சாயுறதை நான் எவ்வளவு நாளா கனவு கண்டிருக்கேன் தெரியுமா லதா? இனிமேல் இப்படித்தான்… உங்க தலை என் மார்புலதான் சாயணும். உங்களை நான் இறுக்கமா பிடிச்சுக்கறேன். பயப்படாதீங்க… உங்களுக்கு நான்  இருக்கான்.”

லதாவின் உடல் சற்று நடுங்கியது. அவள் கைகள் தயங்கியபடி அவன் இடுப்பைச் சுற்றி வந்தன. அந்த அணைப்பு மெல்ல இறுகியது. அறையில் இருந்த மௌனத்தை அவர்களின் வேகமான மூச்சுக் சத்தம் மட்டுமே உடைத்தது.

பாண்டி (காதோரமாக கிசுகிசுப்பாக): “உங்க உடல் என்னைத் தொடுறதை உணர்றேன்… என்னஙக இது உங்களுக்கு  பிடிச்சிருக்கா ?”

லதா (தலையை அவன் மார்பில் புதைத்தபடி, வெட்கத்துடன்): “ஆமா என்னங்க… ரொம்ப நாள் கழிச்சு… இப்படி ஒரு உணர்வு வருது.”

சற்று அவன் மனதில் ஒரு யோசனை அவசர படாத
அனுப்பிக்க நினைக்காத ஆளனும்  நினைத்து
அவன் லதாவிடம்  இருந்து விலகினான்

மணிச்சிருங்க