Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

Episode Number - 16




விவேக்கைப் பார்த்ததும் சகுந்தலா அத்தை ஒட்டுமொத்தமாக நிலைகுலைந்து, அப்படியே சிலையாக உறைந்து போனாள். பட்டுச் சட்டையும் வேட்டியுமாக கம்பீரமாக அறைக்குள் நுழைந்த விவேக்கின் கண்களுக்கு, தினேஷ் மட்டும் அங்கே அரைகுறை ஆடையோடு நின்றிருப்பதுதான் தெரிந்தது. ஆனால், அவனுக்கு முன்னால் கம்பளத் தரையில் மண்டியிட்டு, அவனது ஆண்மையை வாய்க்குள் கவ்விக்கொண்டிருக்கும் தன் சொந்தத் தாய் வைதேகியை அவன் இன்னும் பார்க்கவில்லை. விவேக் இன்னும் இரண்டே இரண்டு அடி அவன் முன்னே எடுத்து வைத்தாலே போதும், அந்தப் பயங்கரமான அந்தரங்கக் கூத்து அவனது கண்ணில் அப்பட்டமாக விழுந்துவிடும் என்ற உச்சக்கட்ட பரபரப்பு அங்கே தொற்றிக்கொண்டது.



தினேஷுக்கும் வைதேகிக்கும் கதவு திறந்து யாரோ உள்ளே வந்திருக்கிறார்கள் என்ற அதிர்வு நன்றாகத் தெரிந்தது. ஆனால், உள்ளே வந்திருப்பது ஒழுக்கத்தின் சிகரமான விவேக் என்பது அந்த வக்கிரக் கிறக்கத்தில் அவர்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒருவேளை அது விவேக் என்று தெரிந்திருந்தாலும் கூட, அவர்கள் அப்போது இருந்த உச்சக்கட்ட காம போதையில் எதையும் துணிந்து செய்ய ரெடியாகத்தான் இருந்தார்கள். இதன் பின்விளைவு எப்படிப்பட்ட நரகமாக இருந்தாலும் சரி, அவர்களை ஆட்கொண்டிருந்த அந்த மிருகத்தனமான காம வெறி, உலகத்தின் எந்தப் பயத்தையும் அடியோட மறைத்து, அவர்களை அந்தப் பாவச் செயலில் மூழ்கடித்திருந்தது.


வைதேகி தினேஷின்  தொடைகளைத் தன் இரு கரங்களாலும் நகங்கள் பதிய இறுக்கமாகப் பிடித்தபடி, தன் வாயை முன்னும் பின்னுமாக அசைத்து, கண்களை மூடிக்கொண்டு வெறித்தனமாக அவனது முரட்டுச் சுண்ணியைச் சப்பி உறிஞ்சி ஊம்பிக் கொண்டிருந்தாள்    அவளது அசைவின் உக்கிரத்திற்கு ஏற்ப, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான  முலைகள் இரண்டும் அவனது இடுப்புப் பகுதியில் மோதி,  ஆக்ரோஷமாக மேல்நோக்கியும் கீழ்நோக்கியும் குலுங்கித் துள்ளின  அவளது கறுத்த காம்புகளின் அசைவும், முலைகளின் நடனமும் அந்த அறையின் போதையை மேலும் ரத்த நிறமாக மாற்றியது.



தினேஷோ தன் அத்தையின் அந்த ஆழமான வாய் ஜாலத்தின் உச்சத்தில் கண்ணைக் கசக்கி மூடியபடி, வாசலின் வழியாக ஒரு மாபெரும் ஆபத்து உள்ளே நுழைந்திருக்கிறது என்பதை உணராமல், காமச் சொர்க்கத்தில் மிதந்துகொண்டிருந்தான். வைதேகியின் ஈரமான உதடுகளும், அவனது தொண்டை வரை இறங்கி அமுக்கிய அந்த உக்கிரமான உறிஞ்சலும் அவனது பத்து நாள் பட்டினியை அடியோடு தீர்த்துக் கொண்டிருந்தது. அவனது இடுப்பு நரம்புகள் விறைத்துத் துடிக்க, அவன்  வைதேகியின் தலைமுடியைச் சுருட்டிப் பிடித்துத் தன் ஆண்மையை அவளது வாய்க்குள் இன்னும் ஆழமாகத் திணித்துக் கொண்டிருந்தான்.



கதவோரம் நின்ற சகுந்தலா அத்தையின் நெஞ்சு படபடவென அடித்துக் கொள்ள, அவளது பட்டுச் சேலையின் முந்தானை கைகளில் நடுங்கியது. விவேக் தன் காலடிகளை முன்னோக்கி எடுத்து வைக்க முயல, அவனது பார்வை தினேஷின் புடைத்த இடுப்புப் பகுதியை நோக்கியே நகர்ந்தது. இன்னும் ஒரு நொடி, ஒரே ஒரு சின்ன அசைவு போதும்... இந்த மாளிகையின் போலிப் புனிதத் திரை அடியோடு கிழிந்து, தங்களின் ஒட்டுமொத்த வக்கிரக் குடும்பத்தின் அநாகரீக லீலையும் விவேக்கின் முன்னால் கையும் களவுமாகப் பிடிபடும் விபரீதத்தின் விளிம்பில் நின்றது!



விவேக்கின் கறாரான பார்வை தினேஷின் மீது லேசாகப் பட்டுச் சென்றாலும், அவனது முழுக் கவனமும் அவனுக்கு முன்னால் பளபளக்கும் பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையில், தலையில் ஈரத்தைக் காயவைக்க ஒரு வெள்ளைத் துண்டைக் கட்டிக்கொண்டு கம்பீரமாக நிற்கும் தன் மாமியார் சகுந்தலா அத்தையின் மீதே முழுமையாக விழுந்தது. எப்பொழுதுமே இந்த மாளிகையில் இருக்கும் இளம் பெண்களுக்குப் போட்டியாக அதிரடி மாடர்ன் உடைகளில் சுற்றித் திரியும் தன் அத்தை, இன்று இப்படி முற்றிலும் மாறி  குடும்பப் குத்துவிளக்காக நிற்பது விவேக்கை  ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தியது.

"என்ன அத்தை... இன்னைக்கு எல்லாரும் சேர்ந்து என்னைக் கவிழ்க்கப் பார்க்குறீங்களா? காலையிலயே வீடு முழுக்கத் தெய்விகச் சாம்பிராணி வாசனையோட, எல்லாரும் மங்கலகரமா பட்டுப் புடவையில ரெடியாகி இருக்கீங்க! உங்களை எல்லாம் இப்படித் பாரம்பரிய உடைகள்ல பார்க்குறதுக்கே மனசுக்கு எவ்ளோ அழகா, திருப்தியா இருக்கு தெரியுமா அத்தை!" என்று மிகவும் குழைவாகப் பாராட்டிச் சொல்லிக்கொண்டே, விவேக் தன் பட்டு வேட்டியின் சலசலப்போடு தன் காலை இன்னும் ஒரு அடி முன்னாடி எடுத்து வைக்க வரத் தொடங்கினான்.

அவன் காலை முன்னோக்கி வைக்கும் ஒவ்வொரு அங்குலத்திலும், சகுந்தலா அத்தையின் இதயம் அவளது பட்டு ரவிக்கைக்குள் "திமார்... திமார்" என்று ஒரு  போர்க்களமே நடப்பது போல  பயங்கரமாக அடித்துக்கொண்டது. அவளது நெஞ்சுப் பகுதி பயத்தால் வேகமாக விம்மி விம்மி எழ, அவளது கைகள் நடுங்கித் தன் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை இறுக்கமாகப் பற்றிக் கொண்டன. தங்களுக்குக் கீழே தரையில் மண்டியிட்டுக் கிடக்கும் வைதேகியின் அந்த வக்கிர லீலை இப்போதே விவேக்கின் கண்ணில் பட்டுவிடும் என்ற மரண பயம் அவளைச் சூழ்ந்தது.



"கடவுளே... இந்த ஒரு தடவை மட்டும் என்னை எப்படியாவது இந்தக்  காமப் பழியில இருந்து காப்பாத்திடுப்பா!" என்பது போலத் தன் வாழ்நாளின் கடைசி விநாடியில் நிற்பது போல், சகுந்தலா அத்தை தன் கண்களை இறுக மூடி அந்தப் பரம்பொருளிடம் வஞ்சகமாக வேண்டிக்கொண்டாள். இன்னும் ஒரே ஒரு விநாடி, அவன் எடுத்துவைக்கும் அந்த அடுத்த காலடியில் இந்த மாளிகையின் போலிப் புனிதத் திரை அடியோடு கிழிந்து, உலகமே தங்களின் வக்கிரச் சூழலை நேரில் கண்டு ஸ்தம்பிக்கப் போவது அவளது  கண்களுக்கு அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது.

அவள் பயந்து கண்மூடி நின்ற அதே வேளையில், கீழே தினேஷின் காலடியில் மண்டியிட்டுக் கிடந்த வைதேகி, சகுந்தலாவின் காலுக்குப் பின்னால் தன் முகத்தை இன்னும் ஆழமாகத் திணித்து, தினேஷின் அந்த விறைத்த ஆண்மையை விறுவிறுவெனத் தன் வாய்க்குள் கவ்வி உறிஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள்.  ஆபத்தின் விளிம்பிலும் அவளது வக்கிரப் பசியை அடக்கவில்லை.



  பட்டுச் சட்டையோடு கம்பீரமாக நிற்கும் விவேக்கின் காலடி இன்னும் ஒரு அங்குலம் முன்னோக்கி நகர்ந்தால், இந்த மாளிகையின் ஒட்டுமொத்த வஞ்சக வரலாறும் அவனது காலடியில் அடியோடு சரிந்து விழப் போகும் அந்த அந்தரங்கத் தவிப்பு அங்கே ரத்த நிறமாக உறைந்து நின்றது!

சகுந்தலா தன் நெஞ்சில் கையை வைத்து, மூச்சை நன்றாக உள்ளே இழுத்தபடி, அந்த  படுக்கையறையில் கடவுளைக் கடைசித் தருணமாக  பயத்தோடு வேண்டிக்கொண்டிருந்தாள். அந்த விபரீதக் காமக் கூத்து விவேக்கின் கண்ணில் பட்டுவிடக் கூடாதே என்று அவளது கைகள் நடுங்கின. அவளது வஞ்சகப் பிரார்த்தனைக்கு அந்த விபரீதக் கடவுளே செவி சாய்த்து உதவுவது போல, திடீரென்று அங்கே திவ்யாவின் உருவத்தில் ஒரு மாபெரும் திருப்பம் உள்ளே நுழைந்தது.

ஆம், வீடு முழுவதும் மங்கலகரமான பூஜை பண்ணி, மாளிகையின் ஒவ்வொரு அறையிலும் தெய்வீகச் சாம்பிராணி புகையைப் பரப்பி விரட்டிக்கொண்டிருந்த தங்கை திவ்யா, இப்போது அதே   சாம்பிராணி புகைத் தட்டுடன் அண்ணன் விவேக் நின்றிருந்த அந்த அறைக்குள்  நுழைந்தாள். அவளது பட்டு அரைத் தாவணி காற்றில் சலசலக்க, தலை நிறைய இருந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசமும் சாம்பிராணி வாசமும் அந்த அறையை நிறைத்தன.



திவ்யா அந்த அறைக்குள் நுழைந்த அதே வேகத்தில், அவளது கையில் இருந்த சாம்பிராணி கரண்டியில் இருந்து அனலாகக் கிளம்பிய அந்த அடர்ந்த வெள்ளை நிறப் புகை மண்டலம், அந்தச் சிறிய அறை முழுவதும் சுழன்று சுழன்று ஒட்டுமொத்தமாகச் சூழ்ந்துகொண்டது. அந்த  அறையின்  பெட்ரூம் பகுதி முழுவதும் கண் இமைக்கும் நேரத்தில் ஒரு  மேகக் கூட்டம் போலப் புகையால் நிரம்பியது.

திடீரென்று பரவிய அந்த அடர்ந்த புகை மண்டலத்தின் நடுவே, அருகில் இருக்கும் மனிதர்கள் கூட யார் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்று  தெரியாத அளவுக்கு ஒட்டுமொத்தக் காட்சியும் மறைந்து போனது. யார் எங்கே நிற்கிறார்கள், யார் மண்டியிட்டுக் கிடக்கிறார்கள் என்று துளியும் தெரியாமல், அந்தத் தடிமனான புகை விவேக்கின் கண்களை முற்றிலும் மறைத்துப் பறித்தது. அவனது பார்வை சகுந்தலாவின் பட்டுச் சேலையிலிருந்து அடியோடு திசைதிருப்பப்பட்டது.

விவேக் புகையின் தகிப்பால் தன் கண்களைக் கசக்கிக் கொண்டு, "எப்பா... என்ன திவ்யா இது, அறை முழுக்க ஒரே புகையா இருக்கு!" என்று தடுமாறிய அந்தத் தக்க சமயத்தைத் தனக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, சகுந்தலா அத்தை  துரிதமாகச் செயல்பட்டாள். அவளது  மூளை இந்த இக்கட்டான விநாடியிலும் மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்தது.

மரண பயத்திலும் தன் சாதுரியத்தை இழந்திடாத சகுந்தலா அத்தை, அந்தப் புகை மறைவிற்கு நடுவே குனிந்து, தரையில் மண்டியிட்டுக் கிடந்த வைதேகியையும், அவளது வாய்க்குள் தன் விறைப்பைத் திணித்துக் கொண்டிருந்த தன் மகன் தினேஷையும் கழுகோடு பிடிப்பது போலப் பலமாகப் பற்றினாள். இருவரையும் ஒரே தள்ளாக அங்கே திறந்து கிடந்த அட்டாச்டு பாத்ரூமுக்குள் வம்படியாகத் தள்ளிவிட்டாள்.



சகுந்தலாவின் பலமான தள்ளலில், தன் அவிழ்த்த ஜாக்கெட்டோடும் குலுங்கும் முலைகளோடும் வைதேகியும், தன் கழன்ற பட்டு வேட்டியோடு தினேஷும்  பத்திரமாக அந்த  பாத்ரூமுக்குள் புகுந்து கொண்டனர். உள்ளே சென்ற பிறகும் அவர்களுக்குள் இருந்த காம வெறி அடங்காததால், ஆபத்திலிருந்து தப்பிய நிம்மதியில் கதவை உள்பக்கமாகத் தாழிட்டுக் கொண்டு, தங்களின் அந்த அந்தரங்க வாய் ஜால லீலையை அங்கே  தொடர ஆரம்பித்தார்கள்.

அவர்கள் இருவரும் பாத்ரூமுக்குள் மறைந்த அடுத்த விநாடி, திவ்யா தன் கையில் இருந்த சாம்பிராணி தட்டை அந்த அறை முழுவதும் ஒரு சுற்று சுற்றி, அண்ணன் விவேக்கிற்கு எந்தவொரு சந்தேகமும் வராதவாறு  புன்னகையோடு அந்த அறையை விட்டு மெதுவாக வெளியேறிச் சென்றாள். அவளது அரைத் தாவணியின் பின் பக்கக் அழகு  புகைக்கு நடுவே ஒரு மாய மோகினி போல மறைந்தது.

திவ்யா அறையை விட்டு வெளியேறியதும், அறைக்குள் தங்கியிருந்த அந்த அடர்ந்த சாம்பிராணி புகையும் ஜன்னல் வழியாகக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகக் குறைந்து வெளியேறத் தொடங்கியது. புகையின் அடர்த்தி குறைந்ததும், விவேக்கின் கண்களுக்கு மீண்டும் தெளிவான பார்வை மெதுவாகத் திரும்பக் கிடைத்தது.

அவன் தன் கண்களைத் துடைத்துவிட்டுப் பார்த்தபோது, அங்கே சகுந்தலா அத்தை மட்டும் தன் பட்டுச் சேலையைச் சரிசெய்தபடி  பத்தினியாக அவனுக்கு முன்னால் புன்னகைத்துக் கொண்டு நின்றிருந்தாள். நூலிழையில் கையும் களவுமாகப் பிடிபடுவதில் இருந்து தப்பிய அந்த வக்கிரக் குடும்பத்தின் ரகசியம், விவேக்கின் அப்பாவி தனத்திற்கு முன்னால் மீண்டும் ஒருமுறை  பத்திரமாகத் தப்பித்து மூடி மறைக்கப்பட்டது!

  

புகை மெல்ல விலகி விவேக்கின் கண்கள் தெளிவுபெற்றதும், அவன் அறையை நாலாபுறமும் சுழற்றிப் பார்த்தான். தினேஷ் சற்று முன்பு வரை அங்கே நின்றிருந்தது அவனது நினைவுக்கு வர, "என்ன அத்தை... இப்போதானே தினேஷ் அத்தான் இங்க என் கண்ணுக்கு முன்னாடி நின்ன மாதிரி இருந்துச்சு? அதுக்குள்ள திடீர்னு எங்கே போனாரு, ஆளையே காணோம்?" என்று தன் பட்டுச் சட்டையைச் சரிசெய்தபடி சந்தேகத்தோடு கேட்டான்.