17-07-2026, 08:35 PM
Update #66
Department of Anthropology,
Room no.48,
చివర వరుస బెంచీలో బ్లాక్ టిషర్టులో భరత్ కన్నులు బోర్డును చూస్తున్నట్టు మొహం నిటారుగా ఉన్నా, తన కనుపాపల్లో ఒక ఆశ్చర్యం క్లాసు రెండో వరస బెంచీలో చిక్కుకుంది.
అక్కడ రంగురంగుల టిషర్టులు, చారల చొక్కాల మధ్య ఆకుపచ్చరంగు చుడిదార్ ఆకర్షణ అతడి ఆశ్చర్యానికి కారణం.
గాలి సంకేతం సోకినట్టు ఆమె మెడ తిప్పబోతుంటే తను చూపు లెక్చరర్ దిక్కు చూసాడు.
అమూల్య పెదవితో బ్లూ పెన్ను కొరుకుతూ, చిన్ని కలువకన్నులు భరత్ వంక రెప్ప వాలించింది.
ఇద్దరికీ తెలీదు వాళ్ళు ఒకే తరగతిలో కలుస్తారని.
అమూల్య లోలోపల్నుంచి ఆనందంతో పొంగిపోయింది. తనకు రోజూ భరత్ ను ఇంట్లో మాత్రమే కాకుండా కళాశాలలో కూడా చూసే అవకాశం దక్కిందని.
కాకపోతే భరత్ లోపలలో మొదలైన హైరానా మరో విధమైనది.
అన్ని కన్నులు భరత్ మీదున్నప్పుడు అతడి చూపు అమూల్య మీద పడితే, ఆ కన్నులన్నీ అమూల్యను చూడడం.
x
లంచ్ బ్రేక్ లో కాలేజ్ కాంటీన్ లో,
మొదటి రోజు అమూల్యకు తన పక్కనే కూర్చున్న అమ్మాయితో పరిచయం ఏర్పడింది. తనతో మాట్లాడుకుంటూ వచ్చి టేబుల్ మీద కూర్చున్నాక, కొందరు అబ్బాయిలు లోపలికొస్తుంటే వాళ్ళ వెనక భరత్ వచ్చి మూడు టేబుళ్ల దూరంలో ఒంటరిగా కూర్చుని టిఫిన్ డబ్బా తెరిచాడు.
అమూల్య చూపు భరత్ టేబుల్ పై ఆగింది.
భరత్ మూత తెరచి, చిన్న పప్పు డబ్బా పక్కన పెట్టి, స్పూనుతో అన్నం కలిపి, పప్పు అన్నంలో పోసుకొని కలుపుకొని ఒక ముద్ద పెట్టుకొని కళ్లు మూసి తెరిచాడు.
అమూల్య చూపు మళ్లించుకొని పక్కన అమ్మాయితో మాట కలిపింది.
పక్కన అమ్మాయి ఏం చెప్తున్నా దానికి అన్యమాస్కంగా బదులు పలుకుతూ అమూల్య దృష్టి భరత్ మీదే ఉంది.
భరత్ ఒంటరిగా ఎవ్వరినీ చూడకుండా, పప్పు అన్నం మీద పూర్తి ధ్యాసతో తింటూ ఉన్నాడు.
అమూల్య ఇక తన డబ్బా మూత తీసి పప్పు వడ్డించుకొని స్పూనుతో కలుపుకొని ఒక ముద్ద పెట్టుకుని రుచి చేసింది. బాగానే ఉందనిపించింది.
భరత్ తింటూ ఒకసారి ఇటుగా చూడగా అమూల్య మొహమాటంగా మొహం కిందకి దించేసుకుంది.
తరువాత క్లాసులో పాఠం వింటున్నా, అమూల్య ధ్యాస వెనకున్న భరత్ మీదే ఉండిపోయింది.
తన వంట నచ్చిందా, నచ్చకపోయినా ఆకలితో తిన్నాడా, నచ్చి ఉంటే మెచ్చుకుంటాడా, నచ్చలేదని ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపొమ్మంటాడా అని మనఃగర్షణకు లోనైంది.
ముందు పాలియాంత్రోపాలజీ లెక్చరర్ చెప్తున్నది వింటూనే, పెన్ను క్లిక్ నొక్కుతూ, తన కనుపాపలు వెనక్కు చూస్తూ మెడ కొంచెం తిప్పగా, భరత్ కనురెప్పలు పైకి లేచి బోర్డును చూసాడు.
భరత్ తనని చూస్తున్నాడేమో అన్న అనుమానం అమూల్య మెడలో చిన్న చలిగాలి రేపింది.
మధ్యాహ్నం క్లాసు ముగిసాక, అమూల్య బ్యాగు వేసుకొని నడుస్తూ క్యాంపస్ బైటికి వెళ్తుండగా, తన పక్కన నుంచి భరత్ బండి వెళ్ళింది. వెనక్కు కూడా చూడకుండా వెళ్ళిపోతున్నాడు.
భరత్ మొహమాటపరుడా, పొగరా అని అమూల్య ఇప్పుడే కచ్చితం చేసుకోలేపోతోంది.
x
భరత్ మనసు బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీ పై ఉంది. రెండు కారణాల చేత,
ఒకటి - ఆసియా కప్
రెండోది - స్వాతి.
కోర్ట్ చేంజింగ్ రూములో బట్టలు మార్చుకుని ఉత్సాహంగా గర్ల్స్ కోర్టు తలుపు తెరిచాడు.
స్వాతి జాకెట్ లేకుండా, ఒక గోధుమ రంగు లూస్ షార్ట్ స్లీవ్ టిషర్టు వేసుకొని ఒంటరిగా కూర్చుంది.
నాలుగు దాటాకే అమ్మాయిలు వచ్చేది. దానికింకా గంట సమయం ఉంది.
భరత్ ఆమె దగ్గరికెళ్లి, “గుడ్ ఈవెనింగ్ మేడం,” అని పలకరించగా, స్వాతి చిరాకుగా చూసింది.
“గెట్ అవుట్,” అని బెదిరించింది.
భరత్ ఇక కలగజేసుకోకుండా బాయ్స్ కోర్టుకు వచ్చేసాడు.
అబ్బాయిలు కూడా ఎవరూ లేరు.
ఖాళీ కోర్టులో ఒక్కడినే ఏం చేయడం అని ఆలోచించి, షటప్ పైకి వేస్తూ పిల్లాడిలా కాసేపు ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.
అప్పుడు తలుపు చప్పుడు వినిపించింది. తిరిగి చూస్తే స్వాతి ఇంకో బ్యాడ్మింటన్ ర్యాకెట్ పట్టుకొని వచ్చింది.
ఏమీ మాట్లాడకుండా, నెట్టుకు అటు దిక్కు నడుస్తుంటే, భరత్ ఆమె వెన్ను చూస్తూ, కింద ముడుచుకుంటున్న లెగ్గింగ్ చూసాడు.
స్వాతి ఒక ఆడడానికి అటు నుంచి పొజిషన్ తీసుకుంది. భరత్ మౌనంగానే షట్టిల్ సర్వ్ చేసాడు.
వీరిరువురు తప్ప ఇంకెవరూ లేని కోర్టులో, భరత్ సాధనకోసం స్వాతి ఆడుతోంది, స్వాతి మీద కోరికతో భరత్ ఆడుతున్నాడు.
స్వాతి షాట్ కోసం ఎగిరినా, వొంగినా, మలుపులు తీసుకున్నా, ప్రతి భంగిమలో ఆమె అందాన్ని నేత్రాలతో తాగసాగాడు భరత్.
రెండూ, మూడు, నాలుగు సార్లు భరత్ అల్పంగా షాట్స్ వదిలేసాడు. అది గమనించిన స్వాతికి అనుమానం రాకపోలేదు.
తాను సర్వ్ చేస్తూ ఎగిరి చేయెత్తి కొట్టి, వెంటనే భరత్ కన్నులు చూసింది.
ఆమె నుంచి తప్పిస్తూ అతడి చూపు పైకి వెళ్లడం పసిగట్టింది.
అనుకున్నట్టుగానే భరత్ సర్వ్ లోనే షాట్ తీసుకోలేకపోయాడు.
అది చూసి స్వాతి బిగ్గరగా, “కప్పు సాధించావా, కొనుక్కున్నావా, చేతకాని ఎదవ,” అని అరిచింది.
భరత్ కంగుతిని ఆగాడు.
“బలుపు ఎక్కువైతే కాళ్లకు బరువు ఎక్కువ అయ్యి ఎగరవు. ఒళ్లు చూడడం కాదు, ఒళ్లు దగ్గరపెట్టుకుని ఆడు,” అని తిట్టింది.
భరత్ నిర్లజ్జగా నోట మాట తీయకుండా నేల చూసాడు.
స్వాతి కోపంగా, “పైకి నన్ను చూడు, ఆడదాన్ని కాదు, ఆటను చూడు,” అని మరోసారి బిగ్గరగా హెచ్చరించింది.
భరత్ పొరపాటు దిగమింగుతూ, “హ్మ్..సరే మేడం,” అని జవాబిచ్చాడు.
స్వాతి ఆగి సూటిగా చూస్తూ, “నువ్వెవరో నీకు గుర్తుందా?” అనడిగింది.
భరత్ బ్యాటు ఊపుతూ, “మేడమ్ కంటిన్యూ చేద్దాం, సారీ,” అన్నాడు.
స్వాతి నిట్టూర్చుతూ ఆట కొనసాగించారు.
స్వాతి కఠినత్వం భరత్ కు తెలీనిది కాదు. తనలాంటి ఆటగాడికి సహాయపడాలి అని ఎవరైనా అనుకోవాల్సిందే కాకపోతే స్వాతి అలా లేదు. సతీష్ ఇచ్చిన భాద్యతగా మాత్రమే భావిస్తుంది.
గేమ్ ముగిసేసరికి భరత్ ఒక్క పాయింటుతో ఓడిపోయాడు.
స్వాతి బెంచీలో కూర్చుంటూ, “అది నువు వదిలేసిన పాయింట్,” అని గుర్తు చేసింది.
భరత్ నీళ్ళు తాగి, మందహాసంగా, “మీరు నేషనల్స్ లో ఎప్పుడైనా పాల్గొన్నారా?” అని అడిగాడు.
శ్వాస మింగుతూ కాస్త తాపీగా ఒరిగి, “అంత సీన్ లేదు. స్టేట్స్ లో ఆడాను అంతే. అయినా ఎందుకు ఇప్పుడు నువు ఓపన్స్ ఆడావుగా నువ్వే బెస్ట్ అనుకుంటున్నావా?” అంది.
“ల్..లేదు అలా కాదు. ఊరికే తెలుసుకుందామని అడుగుతున్న మేడం.”
“నేనిక్కడ నీకు నేర్పించడానికి కాదు, నీ ప్రాక్టీస్ కోసం ఉన్నా. డైలీ చూడాలి అంతే. నీకు కోచ్ కాదు నేను.”
“మేడమ్ ఇప్పుడు నేను ఏమన్నా అని అలా అంటున్నారు. కోచ్ అయినా కాకపోయినా ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నారు నాకు అది చాలు, థాంక్స్,” అంటూ చిన్నగా నవ్వాడు.
స్వాతి ముక్కు సూటిగా, “సిగ్గులేదు లైన్ వేస్తున్నావా నాకు?” అని గొంతెత్తింది.
భరత్ నవ్వు ఎక్కువై, “అయ్యో మేడం లైన్ వేస్తే మీరు ఊరుకుంటారా? మీకు మగాళ్లంటే ఇష్టం లేదంటగా. తప్పుంటే క్షమించండి,” అని కిందకి వొంగి నమస్కరించాడు.
భరత్ ప్రవర్తన స్వాతికి పెదవిని వంక చేసింది. “ఇట్స్ ఒకే.”
స్వాతి లేచి వెళ్ళిపోతుండగా, భరత్ చూడకుండా కావాలనే, “పెళ్లి చేసుకోకుండా ఎలా ఉంటున్నారు మేడమ్, ఆడవాళ్లకు కూడా మొగతోడు అవసరం కదా,” అని రెచ్చగొట్టాడు.
ఆ క్షణం భరత్ ఆశించిన జవాబు వేరు, స్వాతి స్పందించిన తీరు వేరు.
వెనక్కి వచ్చి భరత్ భుజం గుద్ది, “అదీ నీకనవసరం, మైండ్ ఇట్,” అని కోపంగా చెప్పేసి వెళ్ళింది.
x
అకాడమీ నుంచి భరత్ ఇంటికి ఇంటికి వెళ్తుండగా, దారిలో ఒక పచ్చరంగు చుడిదార్ నల్లని జిమ్ బ్యాగును బలవంతంగా బరువుగా మోస్తూ నడుస్తుంది.
అమూల్యను అలా చూస్తూ భరత్ ముందుగా ఆశ్చర్యపోయి పిమ్మట హెల్మెట్ లోపల నవ్వుకున్నాడు.
అమూల్య బ్యాగును మోస్తూ రోడ్డు ఫుట్పాత్ మీద నడుస్తూ వెళ్తుంది.
ఆమె పక్కనుంచే బండి పోనిచ్చి నాలుగు అడుగుల ముందు ఆపాడు.
బండిని చూసి అది భరత్ అని గుర్తు పట్టింది అమూల్య.
భరత్ హెల్మెట్ తీయకుండా అద్దంలో అమూల్య మొహమాటం చూస్తూ ఉన్నాడు.
అమూల్య బ్యాగు హ్యాండిల్ చేతిలో నలుపుతూ ఎక్కించుకోవడానికి ఆపాడా, పలకరించడానికి ఆపాడా అర్థం కాక నిల్చుంది.
భరత్ కాళ్లతో బండిని వెనక్కు తెచ్చి, అమూల్య చేతిలో బ్యాగు ఇవ్వమంటూ సైగ చేస్తూ తీసుకున్నాడు. బరువుగా కిందకి ఊగింది. బలంగా పైకెత్తి ఫ్యూయల్ ట్యాంకర్ మీద పెట్టాడు.
“ఏంటి జిమ్ లో డంబెల్స్ కొనుక్కొని బ్యాగులో పెట్టి మోస్తున్నావా?” అని వ్యంగ్యంగా అడిగాడు.
అమూల్యకు నచ్చక సమాధానం ఇవ్వలేదు.
బ్యాగు సరిగ్గా అమర్చి, “ఎక్కు,” అన్నాడు.
ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ చున్నీ వేళ్లు నలుపుకుంది.
భరత్ యాక్సిలరేటర్ నొక్కి ముందుకు కదిలించాడు.
అమూల్య కంగారుగా, “ఆగు,” అని పిలిచింది.
ఆపాడు.
చకచకా అడుగులు ముందుకేసి బుంగమూతి పెట్టుకుని బండి వెనక సీటు సైడ్ నుండి ఎక్కి కూచుంది. వెనక స్టీల్ రాడ్డు పట్టుకుంది.
ఏమీ చెప్పుకోకుండా ఇంటికి పోయి, గేటు లోపల ఆపాక అమూల్య దిగి బ్యాగు తీసుకోబోతుంటే భరత్ ఆమె చేయి మణికట్టు పట్టుకొని ఆపాడు.
అమూల్య చిరుకోపంగా సూటిగా చూసింది వదులు అన్నట్టు.
భరత్ మొహం హెల్మెట్ దాచుతుందని, “తీసుకొస్తాను వెళ్ళు,” అన్నాడు.
వదిలి అమూల్య శాండిల్స్ విప్పేసి తలుపు తాళం తీసి ఇంట్లోకెళ్లింది.
భరత్ బండి షెడ్డు కింద పెట్టేసి, హెల్మెట్ తీసి జుట్టు సరిచేసుకొని బ్యాగు పట్టుకొని లోపలికెళ్ళి సోఫా పక్కన పెట్టాడు.
అమూల్య జుట్టు ముడి వేసుకొని బ్యాగు దగ్గరికి వచ్చి తీసుకొని నిదానంగా కిచెన్ వైపు నడిచింది.
అదేంటి తన గదికి వెళ్లకుండా కిచెన్ వైపు వెళ్తుంది అని వెంబడించాడు.
అమూల్య బ్యాగు కిచెన్ సర్వీంగ్ డెస్క్ మీద పెట్టి జిప్పు తెరిచింది.
భరత్ కన్నులు అవాక్కయ్యి, నోరు వెళ్ళబెట్టాడు.
బ్యాగు లోపల, RedLabel టీ పొడి, పంచదార, కందిపప్పు, పల్లినూనె ప్యాకెట్టు కనిపించాయి.
“జిమ్ బ్యాగులో కిరాణా సామాన్లు, వాహ్…నాకెందుకు చెప్పలేదు?” అని ఆశ్చర్యంగా చూసి అడిగాడు.
అమూల్య చిన్నగా నవ్వుతూ, “అంటే ప్రొద్దున వంట చేసేటప్పుడు ఇంట్లో ఏం లేవు, అందుకే పప్పు చేసాను,” అంది.
“ఐతే నాకు చెప్పొచ్చు కదా,” అన్నాడు భరత్.
“కాలేజ్ కి లేట్ అవుతుంది అని పప్పు చేసేసాను, ఇప్పుడు దారిలో గుర్తొచ్చి కొన్నాను?” అని జవాబిచ్చింది.
“మరి జిమ్ బ్యాగు?”
“రేపటి నుంచి జిమ్ కి పోతాను అని కొన్న?”
“నైస్.”
భరత్ వెనక్కి తిరిగి తన గదికి వెళ్లబోతుంటే చేయి పట్టుకొని ఆపింది అమూల్య.
ఆమెను చూసి ఏంటి అని సైగ చేసాడు.
“మూడువేల నూటయాబై,” అని చెప్పింది.
తికమకగా చూస్తూ, “ఏంటి?” అన్నాడు.
బ్యాగులోంచి సూపెర్మర్కెట్ బిల్లు చిట్టీ తీసిచ్చింది.
భరత్ నిట్టూర్పుతో, “ఏంటి నేను పే చెయ్యాలా నీకు?” అన్నాడు.
“హా….,” అని కిందకి చూసింది.
“రెంటు కట్టింగ్,” అన్నాడు.
అమూల్య ముద్దుగా మూలుగుతూ, “ఊహు ఇవ్వు…. అవి నా పాకెట్ మనీ, నేనేమీ నీలాగ రిచ్ కాదు,” అని దెప్పింది.
భరత్ కు నవ్వొచ్చి, “సరే సరే…. నీ నంబర్ చెప్పు,” అన్నాడు.
అమూల్య తొందరపాటుగా, “73879****2,” అని చెప్పింది.
“ఒకే చేస్తాను,” అని చెప్పి భరత్ గదిలోకెళ్లిపోయాడు.
అమూల్యకి ఒక ఆలోచన తట్టి పోయి భరత్ గది తలుపు తట్టింది.
భరత్ తలుపు తెరచి టిషర్టు విప్పేసిన తన ఛాతిని నగ్నంగా చూపించగానే, అమూల్య సిగ్గుపడి మొహం చాటుకుంది.
భరత్ పొరపాటు తెలుసుకుని, టీషర్టు అడ్డు పెట్టుకున్నాడు.
“ఏంటి?”
“అది… పప్పు ఉంది, ఆమ్లెట్ వేస్తావా నువు?” అనడిగింది.
“ఒకే స్నానం చేసి వస్తాను,” అని మొహమాటంగా చెప్పి తలుపు వేసుకున్నాడు.
అమూల్య సిగ్గుతో పెదవి కొరుక్కుని తన గదిలోకి పరిగెత్తింది.
గదిలో భరత్ అద్దం ముందు నిల్చుని తన శరీరాన్ని చూసుకుంటూ ఉండగా ఫోను రింగ్ అయింది.
కాల్ లిఫ్ట్ చేసి చెవికి తీసుకోగానే, “బిట్టూ…,” అని తియ్యగా పలికిన క్యూటీ మాట.
మాట వినగానే భరత్ చిరునవ్వుతో బెడ్డులో కూచుండిపోయాడు.
“భాగీ…. కాలేజ్ కి పోయి వచ్చావా?” అనడిగాడు.
“ఊ…,” అంది. “బిట్టూ నువు కాలేజ్ పోయినవా?”
“హా పోయిన భాగీ… బిక్కి తిన్నావా?”
“తిన్నాను.”
“ఏం చేస్తుంది మరి నా భాగీ….?”
“అ…ఆ..లు దిడ్….,” అని మాట ఆగింది.
“ఊ… చెప్పు…”
గీత మాట కలిపి, “అ…ఆ లు దిద్దుతుంది,” అని చెప్పింది.
“అవునా…. మరి వన్ టూ త్రీ లు?”
“హా…. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ఫార్టీ….అ…ఫోర్టీ… అమ్మ ఫార్టీ తర్వాత….?”
భరత్ కి నవ్వొచ్చింది. “ఫిఫ్టీన్….”
“ఊ”
“భాగీ నీకు ఫిఫ్టీన్ చాకీలు కొనిస్తాను.”
“ఊహు..,” అంది క్యూటీ చిన్నగా.
“ఎందుకు వద్దు?”
“అమ్మ చాకి తింటే దెబ్బ అన్నది బిట్టు.”
“అవునా…. ఓయ్ గీత అన్నావా?”
“హా అన్నాను, ఏంట్రా నీకు దెబ్బలు అవుతాయి,” అంది గీత.
క్యూటీ ముసిముసిగా నవ్వింది.
“భాగీ మనం గీతకి చెప్పకుండా తిందాము.”
“హా…. ,” అని గట్టిగా చెప్పింది క్యూటీ.
“మీ ఇద్దరికి దెబ్బలు పడతాయి,” అని బెదిరించింది గీత.
“బిట్టూ చాయ్ తాగావా?” అనడిగింది క్యూటీ.
“నాకు చాయ్ ఎవరు పెట్టిస్తారు? ఇప్పుడే ఇంటికి వచ్చిన కదా?”
“నన్ను తీస్కపో, రోజు బిక్కి తిందాము,” అని కిలకిలా నవ్వింది.
“హహహా…. నీకు చాయ్ పెట్టొచ్చా భాగీ?”
“ఊ… ఐతే అమ్మ కూడా.”
“వద్దులే డాడీకి పెట్టాలి కదా.”
“ఊ అవును.”
“హ్మ్…. ఇంకా?”
గీత ఏదో గుసగుసలు పెట్టినట్టు ఫోను స్పీకర్ లో వినిపిస్తుంది.
“బిట్టూ…,” అని గారాబంగా క్యూటీ మాట.
“హా భాగీ…?”
“నీకు పిన్ని చాయ్ చేస్తది.”
“పిన్ని ఆ?”
“హా…. పెళ్లి చేస్కో….,” అంటూ నవ్వింది.
“ఏయ్… గీత ఏం చెప్తే అది నాతో చెప్తావా, గీత మాట వినకు చాక్లెట్స్ ఇయ్యదు.”
“అ!…. లల్లీ అన్నకి ఫోను చేస్తలేవా నువు?”
“ఓహ్ అవును, ఇవాళ చేస్తాను.”
“రేపు లల్లీ అన్న వస్తున్నాడు మేము పార్క్ పోతున్నాము.”
“అవునా…సరే.”
“బిట్టూ డాడీ లేడు, నువు వస్తావా?”
“ఇప్పుడు కాదు భాగీ… రాఖీ పండగకి వస్తా సరేనా?”
“హా…. నాకు టెడ్డీ బొమ్మ కావాలి?”
“సరే నీకు పెద్ద టెడ్డీ బొమ్మ కొనుకొస్తా.”
“అ! బై బట్టు ఉమ్మ!”
“ఉమ్మ ఆమ్ తిను భాగీ బై….”
క్యూటితో మాట్లాడి ఫోను కట్ చేసాక, హాయిగా స్నానానికి పోయాడు.
క్యూటీ పెళ్లి అనగానే భరత్ కు గీతతో జరిగింది గుర్తొచ్చింది.
Department of Anthropology,
Room no.48,
చివర వరుస బెంచీలో బ్లాక్ టిషర్టులో భరత్ కన్నులు బోర్డును చూస్తున్నట్టు మొహం నిటారుగా ఉన్నా, తన కనుపాపల్లో ఒక ఆశ్చర్యం క్లాసు రెండో వరస బెంచీలో చిక్కుకుంది.
అక్కడ రంగురంగుల టిషర్టులు, చారల చొక్కాల మధ్య ఆకుపచ్చరంగు చుడిదార్ ఆకర్షణ అతడి ఆశ్చర్యానికి కారణం.
గాలి సంకేతం సోకినట్టు ఆమె మెడ తిప్పబోతుంటే తను చూపు లెక్చరర్ దిక్కు చూసాడు.
అమూల్య పెదవితో బ్లూ పెన్ను కొరుకుతూ, చిన్ని కలువకన్నులు భరత్ వంక రెప్ప వాలించింది.
ఇద్దరికీ తెలీదు వాళ్ళు ఒకే తరగతిలో కలుస్తారని.
అమూల్య లోలోపల్నుంచి ఆనందంతో పొంగిపోయింది. తనకు రోజూ భరత్ ను ఇంట్లో మాత్రమే కాకుండా కళాశాలలో కూడా చూసే అవకాశం దక్కిందని.
కాకపోతే భరత్ లోపలలో మొదలైన హైరానా మరో విధమైనది.
అన్ని కన్నులు భరత్ మీదున్నప్పుడు అతడి చూపు అమూల్య మీద పడితే, ఆ కన్నులన్నీ అమూల్యను చూడడం.
x
లంచ్ బ్రేక్ లో కాలేజ్ కాంటీన్ లో,
మొదటి రోజు అమూల్యకు తన పక్కనే కూర్చున్న అమ్మాయితో పరిచయం ఏర్పడింది. తనతో మాట్లాడుకుంటూ వచ్చి టేబుల్ మీద కూర్చున్నాక, కొందరు అబ్బాయిలు లోపలికొస్తుంటే వాళ్ళ వెనక భరత్ వచ్చి మూడు టేబుళ్ల దూరంలో ఒంటరిగా కూర్చుని టిఫిన్ డబ్బా తెరిచాడు.
అమూల్య చూపు భరత్ టేబుల్ పై ఆగింది.
భరత్ మూత తెరచి, చిన్న పప్పు డబ్బా పక్కన పెట్టి, స్పూనుతో అన్నం కలిపి, పప్పు అన్నంలో పోసుకొని కలుపుకొని ఒక ముద్ద పెట్టుకొని కళ్లు మూసి తెరిచాడు.
అమూల్య చూపు మళ్లించుకొని పక్కన అమ్మాయితో మాట కలిపింది.
పక్కన అమ్మాయి ఏం చెప్తున్నా దానికి అన్యమాస్కంగా బదులు పలుకుతూ అమూల్య దృష్టి భరత్ మీదే ఉంది.
భరత్ ఒంటరిగా ఎవ్వరినీ చూడకుండా, పప్పు అన్నం మీద పూర్తి ధ్యాసతో తింటూ ఉన్నాడు.
అమూల్య ఇక తన డబ్బా మూత తీసి పప్పు వడ్డించుకొని స్పూనుతో కలుపుకొని ఒక ముద్ద పెట్టుకుని రుచి చేసింది. బాగానే ఉందనిపించింది.
భరత్ తింటూ ఒకసారి ఇటుగా చూడగా అమూల్య మొహమాటంగా మొహం కిందకి దించేసుకుంది.
తరువాత క్లాసులో పాఠం వింటున్నా, అమూల్య ధ్యాస వెనకున్న భరత్ మీదే ఉండిపోయింది.
తన వంట నచ్చిందా, నచ్చకపోయినా ఆకలితో తిన్నాడా, నచ్చి ఉంటే మెచ్చుకుంటాడా, నచ్చలేదని ఇంట్లోంచి వెళ్ళిపొమ్మంటాడా అని మనఃగర్షణకు లోనైంది.
ముందు పాలియాంత్రోపాలజీ లెక్చరర్ చెప్తున్నది వింటూనే, పెన్ను క్లిక్ నొక్కుతూ, తన కనుపాపలు వెనక్కు చూస్తూ మెడ కొంచెం తిప్పగా, భరత్ కనురెప్పలు పైకి లేచి బోర్డును చూసాడు.
భరత్ తనని చూస్తున్నాడేమో అన్న అనుమానం అమూల్య మెడలో చిన్న చలిగాలి రేపింది.
మధ్యాహ్నం క్లాసు ముగిసాక, అమూల్య బ్యాగు వేసుకొని నడుస్తూ క్యాంపస్ బైటికి వెళ్తుండగా, తన పక్కన నుంచి భరత్ బండి వెళ్ళింది. వెనక్కు కూడా చూడకుండా వెళ్ళిపోతున్నాడు.
భరత్ మొహమాటపరుడా, పొగరా అని అమూల్య ఇప్పుడే కచ్చితం చేసుకోలేపోతోంది.
x
భరత్ మనసు బ్యాడ్మింటన్ అకాడమీ పై ఉంది. రెండు కారణాల చేత,
ఒకటి - ఆసియా కప్
రెండోది - స్వాతి.
కోర్ట్ చేంజింగ్ రూములో బట్టలు మార్చుకుని ఉత్సాహంగా గర్ల్స్ కోర్టు తలుపు తెరిచాడు.
స్వాతి జాకెట్ లేకుండా, ఒక గోధుమ రంగు లూస్ షార్ట్ స్లీవ్ టిషర్టు వేసుకొని ఒంటరిగా కూర్చుంది.
నాలుగు దాటాకే అమ్మాయిలు వచ్చేది. దానికింకా గంట సమయం ఉంది.
భరత్ ఆమె దగ్గరికెళ్లి, “గుడ్ ఈవెనింగ్ మేడం,” అని పలకరించగా, స్వాతి చిరాకుగా చూసింది.
“గెట్ అవుట్,” అని బెదిరించింది.
భరత్ ఇక కలగజేసుకోకుండా బాయ్స్ కోర్టుకు వచ్చేసాడు.
అబ్బాయిలు కూడా ఎవరూ లేరు.
ఖాళీ కోర్టులో ఒక్కడినే ఏం చేయడం అని ఆలోచించి, షటప్ పైకి వేస్తూ పిల్లాడిలా కాసేపు ఆడుకుంటూ ఉన్నాడు.
అప్పుడు తలుపు చప్పుడు వినిపించింది. తిరిగి చూస్తే స్వాతి ఇంకో బ్యాడ్మింటన్ ర్యాకెట్ పట్టుకొని వచ్చింది.
ఏమీ మాట్లాడకుండా, నెట్టుకు అటు దిక్కు నడుస్తుంటే, భరత్ ఆమె వెన్ను చూస్తూ, కింద ముడుచుకుంటున్న లెగ్గింగ్ చూసాడు.
స్వాతి ఒక ఆడడానికి అటు నుంచి పొజిషన్ తీసుకుంది. భరత్ మౌనంగానే షట్టిల్ సర్వ్ చేసాడు.
వీరిరువురు తప్ప ఇంకెవరూ లేని కోర్టులో, భరత్ సాధనకోసం స్వాతి ఆడుతోంది, స్వాతి మీద కోరికతో భరత్ ఆడుతున్నాడు.
స్వాతి షాట్ కోసం ఎగిరినా, వొంగినా, మలుపులు తీసుకున్నా, ప్రతి భంగిమలో ఆమె అందాన్ని నేత్రాలతో తాగసాగాడు భరత్.
రెండూ, మూడు, నాలుగు సార్లు భరత్ అల్పంగా షాట్స్ వదిలేసాడు. అది గమనించిన స్వాతికి అనుమానం రాకపోలేదు.
తాను సర్వ్ చేస్తూ ఎగిరి చేయెత్తి కొట్టి, వెంటనే భరత్ కన్నులు చూసింది.
ఆమె నుంచి తప్పిస్తూ అతడి చూపు పైకి వెళ్లడం పసిగట్టింది.
అనుకున్నట్టుగానే భరత్ సర్వ్ లోనే షాట్ తీసుకోలేకపోయాడు.
అది చూసి స్వాతి బిగ్గరగా, “కప్పు సాధించావా, కొనుక్కున్నావా, చేతకాని ఎదవ,” అని అరిచింది.
భరత్ కంగుతిని ఆగాడు.
“బలుపు ఎక్కువైతే కాళ్లకు బరువు ఎక్కువ అయ్యి ఎగరవు. ఒళ్లు చూడడం కాదు, ఒళ్లు దగ్గరపెట్టుకుని ఆడు,” అని తిట్టింది.
భరత్ నిర్లజ్జగా నోట మాట తీయకుండా నేల చూసాడు.
స్వాతి కోపంగా, “పైకి నన్ను చూడు, ఆడదాన్ని కాదు, ఆటను చూడు,” అని మరోసారి బిగ్గరగా హెచ్చరించింది.
భరత్ పొరపాటు దిగమింగుతూ, “హ్మ్..సరే మేడం,” అని జవాబిచ్చాడు.
స్వాతి ఆగి సూటిగా చూస్తూ, “నువ్వెవరో నీకు గుర్తుందా?” అనడిగింది.
భరత్ బ్యాటు ఊపుతూ, “మేడమ్ కంటిన్యూ చేద్దాం, సారీ,” అన్నాడు.
స్వాతి నిట్టూర్చుతూ ఆట కొనసాగించారు.
స్వాతి కఠినత్వం భరత్ కు తెలీనిది కాదు. తనలాంటి ఆటగాడికి సహాయపడాలి అని ఎవరైనా అనుకోవాల్సిందే కాకపోతే స్వాతి అలా లేదు. సతీష్ ఇచ్చిన భాద్యతగా మాత్రమే భావిస్తుంది.
గేమ్ ముగిసేసరికి భరత్ ఒక్క పాయింటుతో ఓడిపోయాడు.
స్వాతి బెంచీలో కూర్చుంటూ, “అది నువు వదిలేసిన పాయింట్,” అని గుర్తు చేసింది.
భరత్ నీళ్ళు తాగి, మందహాసంగా, “మీరు నేషనల్స్ లో ఎప్పుడైనా పాల్గొన్నారా?” అని అడిగాడు.
శ్వాస మింగుతూ కాస్త తాపీగా ఒరిగి, “అంత సీన్ లేదు. స్టేట్స్ లో ఆడాను అంతే. అయినా ఎందుకు ఇప్పుడు నువు ఓపన్స్ ఆడావుగా నువ్వే బెస్ట్ అనుకుంటున్నావా?” అంది.
“ల్..లేదు అలా కాదు. ఊరికే తెలుసుకుందామని అడుగుతున్న మేడం.”
“నేనిక్కడ నీకు నేర్పించడానికి కాదు, నీ ప్రాక్టీస్ కోసం ఉన్నా. డైలీ చూడాలి అంతే. నీకు కోచ్ కాదు నేను.”
“మేడమ్ ఇప్పుడు నేను ఏమన్నా అని అలా అంటున్నారు. కోచ్ అయినా కాకపోయినా ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నారు నాకు అది చాలు, థాంక్స్,” అంటూ చిన్నగా నవ్వాడు.
స్వాతి ముక్కు సూటిగా, “సిగ్గులేదు లైన్ వేస్తున్నావా నాకు?” అని గొంతెత్తింది.
భరత్ నవ్వు ఎక్కువై, “అయ్యో మేడం లైన్ వేస్తే మీరు ఊరుకుంటారా? మీకు మగాళ్లంటే ఇష్టం లేదంటగా. తప్పుంటే క్షమించండి,” అని కిందకి వొంగి నమస్కరించాడు.
భరత్ ప్రవర్తన స్వాతికి పెదవిని వంక చేసింది. “ఇట్స్ ఒకే.”
స్వాతి లేచి వెళ్ళిపోతుండగా, భరత్ చూడకుండా కావాలనే, “పెళ్లి చేసుకోకుండా ఎలా ఉంటున్నారు మేడమ్, ఆడవాళ్లకు కూడా మొగతోడు అవసరం కదా,” అని రెచ్చగొట్టాడు.
ఆ క్షణం భరత్ ఆశించిన జవాబు వేరు, స్వాతి స్పందించిన తీరు వేరు.
వెనక్కి వచ్చి భరత్ భుజం గుద్ది, “అదీ నీకనవసరం, మైండ్ ఇట్,” అని కోపంగా చెప్పేసి వెళ్ళింది.
x
అకాడమీ నుంచి భరత్ ఇంటికి ఇంటికి వెళ్తుండగా, దారిలో ఒక పచ్చరంగు చుడిదార్ నల్లని జిమ్ బ్యాగును బలవంతంగా బరువుగా మోస్తూ నడుస్తుంది.
అమూల్యను అలా చూస్తూ భరత్ ముందుగా ఆశ్చర్యపోయి పిమ్మట హెల్మెట్ లోపల నవ్వుకున్నాడు.
అమూల్య బ్యాగును మోస్తూ రోడ్డు ఫుట్పాత్ మీద నడుస్తూ వెళ్తుంది.
ఆమె పక్కనుంచే బండి పోనిచ్చి నాలుగు అడుగుల ముందు ఆపాడు.
బండిని చూసి అది భరత్ అని గుర్తు పట్టింది అమూల్య.
భరత్ హెల్మెట్ తీయకుండా అద్దంలో అమూల్య మొహమాటం చూస్తూ ఉన్నాడు.
అమూల్య బ్యాగు హ్యాండిల్ చేతిలో నలుపుతూ ఎక్కించుకోవడానికి ఆపాడా, పలకరించడానికి ఆపాడా అర్థం కాక నిల్చుంది.
భరత్ కాళ్లతో బండిని వెనక్కు తెచ్చి, అమూల్య చేతిలో బ్యాగు ఇవ్వమంటూ సైగ చేస్తూ తీసుకున్నాడు. బరువుగా కిందకి ఊగింది. బలంగా పైకెత్తి ఫ్యూయల్ ట్యాంకర్ మీద పెట్టాడు.
“ఏంటి జిమ్ లో డంబెల్స్ కొనుక్కొని బ్యాగులో పెట్టి మోస్తున్నావా?” అని వ్యంగ్యంగా అడిగాడు.
అమూల్యకు నచ్చక సమాధానం ఇవ్వలేదు.
బ్యాగు సరిగ్గా అమర్చి, “ఎక్కు,” అన్నాడు.
ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ చున్నీ వేళ్లు నలుపుకుంది.
భరత్ యాక్సిలరేటర్ నొక్కి ముందుకు కదిలించాడు.
అమూల్య కంగారుగా, “ఆగు,” అని పిలిచింది.
ఆపాడు.
చకచకా అడుగులు ముందుకేసి బుంగమూతి పెట్టుకుని బండి వెనక సీటు సైడ్ నుండి ఎక్కి కూచుంది. వెనక స్టీల్ రాడ్డు పట్టుకుంది.
ఏమీ చెప్పుకోకుండా ఇంటికి పోయి, గేటు లోపల ఆపాక అమూల్య దిగి బ్యాగు తీసుకోబోతుంటే భరత్ ఆమె చేయి మణికట్టు పట్టుకొని ఆపాడు.
అమూల్య చిరుకోపంగా సూటిగా చూసింది వదులు అన్నట్టు.
భరత్ మొహం హెల్మెట్ దాచుతుందని, “తీసుకొస్తాను వెళ్ళు,” అన్నాడు.
వదిలి అమూల్య శాండిల్స్ విప్పేసి తలుపు తాళం తీసి ఇంట్లోకెళ్లింది.
భరత్ బండి షెడ్డు కింద పెట్టేసి, హెల్మెట్ తీసి జుట్టు సరిచేసుకొని బ్యాగు పట్టుకొని లోపలికెళ్ళి సోఫా పక్కన పెట్టాడు.
అమూల్య జుట్టు ముడి వేసుకొని బ్యాగు దగ్గరికి వచ్చి తీసుకొని నిదానంగా కిచెన్ వైపు నడిచింది.
అదేంటి తన గదికి వెళ్లకుండా కిచెన్ వైపు వెళ్తుంది అని వెంబడించాడు.
అమూల్య బ్యాగు కిచెన్ సర్వీంగ్ డెస్క్ మీద పెట్టి జిప్పు తెరిచింది.
భరత్ కన్నులు అవాక్కయ్యి, నోరు వెళ్ళబెట్టాడు.
బ్యాగు లోపల, RedLabel టీ పొడి, పంచదార, కందిపప్పు, పల్లినూనె ప్యాకెట్టు కనిపించాయి.
“జిమ్ బ్యాగులో కిరాణా సామాన్లు, వాహ్…నాకెందుకు చెప్పలేదు?” అని ఆశ్చర్యంగా చూసి అడిగాడు.
అమూల్య చిన్నగా నవ్వుతూ, “అంటే ప్రొద్దున వంట చేసేటప్పుడు ఇంట్లో ఏం లేవు, అందుకే పప్పు చేసాను,” అంది.
“ఐతే నాకు చెప్పొచ్చు కదా,” అన్నాడు భరత్.
“కాలేజ్ కి లేట్ అవుతుంది అని పప్పు చేసేసాను, ఇప్పుడు దారిలో గుర్తొచ్చి కొన్నాను?” అని జవాబిచ్చింది.
“మరి జిమ్ బ్యాగు?”
“రేపటి నుంచి జిమ్ కి పోతాను అని కొన్న?”
“నైస్.”
భరత్ వెనక్కి తిరిగి తన గదికి వెళ్లబోతుంటే చేయి పట్టుకొని ఆపింది అమూల్య.
ఆమెను చూసి ఏంటి అని సైగ చేసాడు.
“మూడువేల నూటయాబై,” అని చెప్పింది.
తికమకగా చూస్తూ, “ఏంటి?” అన్నాడు.
బ్యాగులోంచి సూపెర్మర్కెట్ బిల్లు చిట్టీ తీసిచ్చింది.
భరత్ నిట్టూర్పుతో, “ఏంటి నేను పే చెయ్యాలా నీకు?” అన్నాడు.
“హా….,” అని కిందకి చూసింది.
“రెంటు కట్టింగ్,” అన్నాడు.
అమూల్య ముద్దుగా మూలుగుతూ, “ఊహు ఇవ్వు…. అవి నా పాకెట్ మనీ, నేనేమీ నీలాగ రిచ్ కాదు,” అని దెప్పింది.
భరత్ కు నవ్వొచ్చి, “సరే సరే…. నీ నంబర్ చెప్పు,” అన్నాడు.
అమూల్య తొందరపాటుగా, “73879****2,” అని చెప్పింది.
“ఒకే చేస్తాను,” అని చెప్పి భరత్ గదిలోకెళ్లిపోయాడు.
అమూల్యకి ఒక ఆలోచన తట్టి పోయి భరత్ గది తలుపు తట్టింది.
భరత్ తలుపు తెరచి టిషర్టు విప్పేసిన తన ఛాతిని నగ్నంగా చూపించగానే, అమూల్య సిగ్గుపడి మొహం చాటుకుంది.
భరత్ పొరపాటు తెలుసుకుని, టీషర్టు అడ్డు పెట్టుకున్నాడు.
“ఏంటి?”
“అది… పప్పు ఉంది, ఆమ్లెట్ వేస్తావా నువు?” అనడిగింది.
“ఒకే స్నానం చేసి వస్తాను,” అని మొహమాటంగా చెప్పి తలుపు వేసుకున్నాడు.
అమూల్య సిగ్గుతో పెదవి కొరుక్కుని తన గదిలోకి పరిగెత్తింది.
గదిలో భరత్ అద్దం ముందు నిల్చుని తన శరీరాన్ని చూసుకుంటూ ఉండగా ఫోను రింగ్ అయింది.
కాల్ లిఫ్ట్ చేసి చెవికి తీసుకోగానే, “బిట్టూ…,” అని తియ్యగా పలికిన క్యూటీ మాట.
మాట వినగానే భరత్ చిరునవ్వుతో బెడ్డులో కూచుండిపోయాడు.
“భాగీ…. కాలేజ్ కి పోయి వచ్చావా?” అనడిగాడు.
“ఊ…,” అంది. “బిట్టూ నువు కాలేజ్ పోయినవా?”
“హా పోయిన భాగీ… బిక్కి తిన్నావా?”
“తిన్నాను.”
“ఏం చేస్తుంది మరి నా భాగీ….?”
“అ…ఆ..లు దిడ్….,” అని మాట ఆగింది.
“ఊ… చెప్పు…”
గీత మాట కలిపి, “అ…ఆ లు దిద్దుతుంది,” అని చెప్పింది.
“అవునా…. మరి వన్ టూ త్రీ లు?”
“హా…. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 ఫార్టీ….అ…ఫోర్టీ… అమ్మ ఫార్టీ తర్వాత….?”
భరత్ కి నవ్వొచ్చింది. “ఫిఫ్టీన్….”
“ఊ”
“భాగీ నీకు ఫిఫ్టీన్ చాకీలు కొనిస్తాను.”
“ఊహు..,” అంది క్యూటీ చిన్నగా.
“ఎందుకు వద్దు?”
“అమ్మ చాకి తింటే దెబ్బ అన్నది బిట్టు.”
“అవునా…. ఓయ్ గీత అన్నావా?”
“హా అన్నాను, ఏంట్రా నీకు దెబ్బలు అవుతాయి,” అంది గీత.
క్యూటీ ముసిముసిగా నవ్వింది.
“భాగీ మనం గీతకి చెప్పకుండా తిందాము.”
“హా…. ,” అని గట్టిగా చెప్పింది క్యూటీ.
“మీ ఇద్దరికి దెబ్బలు పడతాయి,” అని బెదిరించింది గీత.
“బిట్టూ చాయ్ తాగావా?” అనడిగింది క్యూటీ.
“నాకు చాయ్ ఎవరు పెట్టిస్తారు? ఇప్పుడే ఇంటికి వచ్చిన కదా?”
“నన్ను తీస్కపో, రోజు బిక్కి తిందాము,” అని కిలకిలా నవ్వింది.
“హహహా…. నీకు చాయ్ పెట్టొచ్చా భాగీ?”
“ఊ… ఐతే అమ్మ కూడా.”
“వద్దులే డాడీకి పెట్టాలి కదా.”
“ఊ అవును.”
“హ్మ్…. ఇంకా?”
గీత ఏదో గుసగుసలు పెట్టినట్టు ఫోను స్పీకర్ లో వినిపిస్తుంది.
“బిట్టూ…,” అని గారాబంగా క్యూటీ మాట.
“హా భాగీ…?”
“నీకు పిన్ని చాయ్ చేస్తది.”
“పిన్ని ఆ?”
“హా…. పెళ్లి చేస్కో….,” అంటూ నవ్వింది.
“ఏయ్… గీత ఏం చెప్తే అది నాతో చెప్తావా, గీత మాట వినకు చాక్లెట్స్ ఇయ్యదు.”
“అ!…. లల్లీ అన్నకి ఫోను చేస్తలేవా నువు?”
“ఓహ్ అవును, ఇవాళ చేస్తాను.”
“రేపు లల్లీ అన్న వస్తున్నాడు మేము పార్క్ పోతున్నాము.”
“అవునా…సరే.”
“బిట్టూ డాడీ లేడు, నువు వస్తావా?”
“ఇప్పుడు కాదు భాగీ… రాఖీ పండగకి వస్తా సరేనా?”
“హా…. నాకు టెడ్డీ బొమ్మ కావాలి?”
“సరే నీకు పెద్ద టెడ్డీ బొమ్మ కొనుకొస్తా.”
“అ! బై బట్టు ఉమ్మ!”
“ఉమ్మ ఆమ్ తిను భాగీ బై….”
క్యూటితో మాట్లాడి ఫోను కట్ చేసాక, హాయిగా స్నానానికి పోయాడు.
క్యూటీ పెళ్లి అనగానే భరత్ కు గీతతో జరిగింది గుర్తొచ్చింది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)