పౌరాణిక (జానపద) కథలు - అష్టావక్రుడు

[k3vv3]

పాండవ జననం



                                               
రచన: Ch. ప్రతాప్ 


హస్తినాపుర సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన పాండురాజు  వేటపై మక్కువతో అరణ్యానికి వెళ్ళినప్పుడు ఒక పొరపాటు జరిగింది. మైథున నిమగ్నమై ఉన్న కిందమ ముని దంపతులను జింకలుగా భావించి బాణంతో కొట్టాడు. ప్రాణత్యాగం చేస్తూ ఆ ముని పాండురాజుకు ఒక శాపం ఇచ్చాడు. స్త్రీని కలిసిన మరుక్షణమే మరణం సంభవిస్తుందని హెచ్చరించాడు. ఈ శాపంతో కలత చెందిన పాండురాజు తన రాజ్యభారాన్ని అన్న ధృతరాష్ట్రుడికి అప్పగించి భార్యలు కుంతి మాద్రిలతో కలిసి వనవాసానికి వెళ్ళాడు. సంతానం లేని జీవితం వ్యర్థమని భావించిన పాండురాజు కుంతితో తన ఆవేదన పంచుకున్నాడు. అప్పుడు కుంతి తనకు చిన్నతనంలో దూర్వాస మహర్షి ప్రసాదించిన వరమును గురించి వివరించింది. ఏ దేవతను స్మరించినా ఆ దేవత అనుగ్రహంతో సంతానాన్ని పొందవచ్చని తెలిపింది.


కుంతి బాల్యంలో దూర్వాస మహర్షికి చేసిన సేవలకు మెచ్చి ఆయన ఆమెకు ఒక శక్తివంతమైన మంత్రాన్ని ఉపదేశించారు. ఆ మంత్రం ప్రభావంతో ఆమె ఏ దేవతను ఆహ్వానించినా ఆ దేవత ప్రత్యక్షమై ఆమెకు పుత్ర భిక్ష ప్రసాదిస్తుంది. పాండురాజు అనుమతి పొందిన కుంతి మొదటగా పవిత్రమైన గంగానది తీరంలో స్నానమాచరించి శుచియై యమధర్మరాజును మనసా స్మరించింది. దూర్వాస మహర్షి ఇచ్చిన మంత్రాన్ని అత్యంత నిష్ఠతో పఠించింది. ఆమె మంత్ర శక్తికి ప్రసన్నుడైన యమధర్మరాజు ప్రత్యక్షమై ఆమెకు ధర్మనిష్ఠ కలిగిన కుమారుడిని ప్రసాదించాడు. ఆ శిశువే యుధిష్ఠిరుడు. ఆ బాలుడు జన్మించినప్పుడు ఆకాశవాణి ఇతడు ధర్మప్రభువుగా కీర్తించబడతాడని పలికింది.


కుమారుడిని చూసి ఆనందించిన పాండురాజు కుంతిని మరో పుత్రుడిని కోరమని అడిగాడు. అప్పుడు కుంతి వాయుదేవుడిని తలచుకుంటూ మంత్రాన్ని జపించింది. తక్షణమే వాయుదేవుడు అక్కడ ప్రత్యక్షమై అపారమైన శారీరక బలం కలిగిన శిశువును అనుగ్రహించాడు. అతడే భీముడు. భీముడు పుట్టినప్పుడు పర్వత శిలలు కూడా అతని బలానికి విచ్ఛిన్నమయ్యాయి. మూడవ సంతానం కోసం కుంతి ఇంద్రుడిని ఉద్దేశించి కఠినమైన తపస్సు చేసి ఆ మంత్రాన్ని పఠించింది. ఇంద్రుడి వరప్రసాదంతో సకల శస్త్రవిద్యలలో సాటిలేని వీరుడు లోకైక ధనుర్ధారి అయిన అర్జునుడు జన్మించాడు. అర్జునుడి జనన సమయంలో దేవతలు ఆనందంతో పుష్పవృష్టి కురిపించారు.


కుంతికి కలిగిన సంతానాన్ని చూసి మాద్రి కూడా పుత్రులను పొందాలని ఆశపడింది. కుంతి ఉదార స్వభావంతో తనకు తెలిసిన మంత్రాన్ని మాద్రికి ఉపదేశించింది. మాద్రి ఆ మంత్రాన్ని జపించి అశ్వినీ దేవతలను స్మరించింది. వారి అనుగ్రహంతో కవల పిల్లలైన నకులుడు సహదేవుడు జన్మించారు. వీరు అత్యంత సౌందర్యవంతులుగానూ వినయశీలురుగానూ పేరుగాంచారు. ఐదుగురు కుమారులు పాండురాజు నీడలో అరణ్యంలోని మునుల వద్ద సకల విద్యలు నేర్చుకుంటూ పెరిగారు. ఒక వసంత కాలంలో ప్రకృతి పరవశించి ఉన్న వేళ పాండురాజు శాపాన్ని మర్చిపోయి మాద్రిని చేరగా ముని శాపం ఫలించి అతను మరణించాడు. భర్త మరణానికి తానే కారణమని భావించి మాద్రి కూడా సహగమనం చేసింది. అనాథలైన ఐదుగురు పాండవులను కుంతీదేవి హస్తినాపురానికి తీసుకువచ్చింది.


కురువంశపు పెద్దలైన భీష్ముడు విదురుడు పాండవులను ఆదరించి రాజప్రసాదంలో నిలిపారు. అరణ్యంలో జన్మించినప్పటికీ వీరు రాజకుమారుల లక్షణాలతో వెలిగిపోయారు. ధర్మరాజు తన వినయంతో భీముడు తన గదాయుద్ధ నైపుణ్యంతో అర్జునుడు తన విలువిద్యతో నకుల సహదేవులు తమ సేవాభావంతో అందరి మనసు గెలుచుకున్నారు. కానీ వీరి ఎదుగుదల ధృతరాష్ట్రుడి కుమారుడైన దుర్యోధనుడిలో అసూయను పెంచింది. రాజ్యంలో పాండవుల పట్ల ప్రజలకు ఉన్న ప్రేమాభిమానాలు చూసి కౌరవులు కుట్రలు పన్నడం ప్రారంభించారు. ఒకనాడు సభలో పెద్దలందరి ముందు ధర్మరాజు నిలబడి గంభీర స్వరంతో ఇలా అన్నాడు.


"మేము అరణ్యవాసంలో పుట్టి పెరిగినప్పటికీ ఈ కురువంశపు వారసులమే. ధర్మాన్ని రక్షించడం న్యాయంగా నడుచుకోవడం మా తండ్రి మాకు నేర్పిన మొదటి పాఠం. మాకు ఎవరిపై ద్వేషం లేదు అలాగే ఎవరి ఆస్తులను అక్రమంగా దక్కించుకోవాలనే కోరిక కూడా లేదు. కేవలం మాకు రావలసిన గౌరవం మాకు దక్కాలని కోరుకుంటున్నాము. సత్యం వైపు నిలబడే మాకు దేవతల ఆశీస్సులు ఎప్పుడూ ఉంటాయి. మాతో కలిసి ధర్మపథంలో నడిచే వారికి మేము ఎల్లప్పుడూ తోడుగా ఉంటాము. శౌర్యం కన్నా ధర్మం గొప్పదని మేము నమ్ముతున్నాము."




సమాప్తం