[Solosingam]

டாக்டர் சுகுமார் இருக்கும் வார்ட்டில் மீண்டும் சரணடைந்தோம். கூட்டம் அவ்வளவாக இல்லாதலால் இம்முறை சீக்கிரமே உள்ளே போக வழி விட்டார்கள்.

எங்கள் இருவரையும் அமர வைத்து விட்டு ரிப்போர்ட்டை வாங்கி படித்தார் டாக்டர். ஸ்கேன் பிலிம்மை ஒவ்வொன்றாக பொறுமையாக ட்யூப் லைட் வெளிச்சத்தில் அலசி ஆராய்ந்தார்.

அண்ணி நகம் கடித்தபடியே டாக்டரின் வார்த்தைக்காக காத்திருந்தாள்.

மூக்கு கண்ணாடியை கழட்டி டேபிளில் வைத்தார் டாக்டர். எங்கள் இருவரையும் உற்று பார்த்தார்.

"தம்பி.. நீங்க தானே ராஜா.. உங்க வயசு என்ன இருக்கும்..?"

"ஆமா டாக்டர்.. 25 சார்.."

"கடவுளே.." என தனக்குள் முனங்கிக் கொண்டார்.

"நீங்க இவருக்கு என்ன வேணும்..?" அண்ணியை பார்த்து கேட்டார்.

"அண்ணிங்க.."

"ஒகே.. ஒகே.."

ஏதோ யோசிப்பது போல நெற்றியை விரல்களால் லேசாக தேய்த்து கொண்டார் டாக்டர்.

"தம்பி.. வெளியே நர்ஸ்கிட்ட போய் என்னோட ப்ரீப் கேஸ் எடுத்துட்டு வர சொல்றிங்களா.. அவங்க உங்ககிட்ட கொடுத்ததும், நீங்களே உள்ள வந்து என்கிட்ட கொடுங்க.. "

"ஒகே டாக்டர்.."

"ஒன்னும் அவசரமில்ல.. பொறுமையாவே வாங்க.."

டாக்டர் எதற்கு என்னை வெளியே அனுப்பி வேலை வாங்குகிறார் என புரியாமலே வெளியே வந்தேன்.

மலபார் நர்ஸிடம் டாக்டரின் ப்ரீப் கேஸ் கேட்டேன்.

அவள் எடுத்து வர எங்கோ சென்று விட்டாள். நான் வெளியே அமர்ந்தேன்.

என்னை தற்செயலாக வெளியே அனுப்புவது போல இது தெரியவில்லையே.. ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டில் இருக்கும் விஷயம், அண்ணிக்கு மட்டும் சொல்லி விட்டு.. எனக்கு தெரிய கூடாது என்பதற்காக வெளியே அனுப்பினாரா டாக்டர்?

உள்ளுக்குள் பக்கென்று இருந்தது. அண்ணியிடம் அப்படி என்ன சொல்ல போகிறாரா என தெரியலையே..

சில நிமிடங்கள் கழிந்த நிலையில்.. அந்த மலபார் நர்ஸ் வருவது போல் தெரியவில்லை. எல்லாம் டாக்டரின் நாடகமா?

திடீரேன டாக்டரின் ரூம்க்குள் இருந்து அண்ணி வீறிட்டு அலறுவது போல ஒரு சத்தத்தை கேட்டேன்.

பதைபதைப்புடன் டாக்டரின் அனுமதி இல்லாமலே ரூமுக்குள் அதிரடியாக நுழைந்தேன்.

உள்ளே.. 

கண்ணீர் வழிந்தபடி, வாயில் உள்ளங்கை வைத்து பொத்தியபடி அண்ணி இடிந்து போய் இருந்தாள்.

எதிரே டாக்டர் டல் வாய்ஸில் அண்ணிக்கு ஏதோ எடுத்து சொல்லி கொண்டிருந்தது போல தெரிந்தது.

"என்னாச்சு.. அண்ணி.. ஏன் அப்படி கத்துனிங்க..?"

என்னை பார்த்தவுடன்.. அழுகையை அடக்க முடியாமல் இன்னும் சத்தமாக அழுதாள்.

டாக்டர் என்னை பார்த்தார். அவர் பார்வையில் பரிதாபம் தெரிந்தது.

"என்னாச்சு டாக்டர்.. அண்ணி எதுக்கு அழுறாங்க..?"

"உங்க அண்ணி ஸ்ட்ராங்கா இருப்பாங்கனு விஷயத்த சொன்னா.. அவங்க ரொம்ப பலவீனமா இருக்குறாங்க.. சரி.. நேரடியா உங்கிட்டயே விஷயத்த சொல்லிடுறேன்.. கொஞ்சம் தைரியமா இருங்க தம்பி.."

"ப்ரவாயில்ல டாக்டர்.. எது வேணுனாலும் சொல்லுங்க..?"

"முதல்ல உட்காருங்க தம்பி.."

டாக்டர் எதிரே அமர்ந்தேன்.

"உங்களுக்கு தலைவலி ரொம்ப நாளா இருக்கா.. இல்ல ஆக்ஸிடென்ட் ஆனதுல இருந்து இருக்கா தம்பி..?"

"ஆக்ஸிடென்ட் ஆனதுல இருந்து சார்.."

"மனச நல்லா திடப்படுத்திக்கோங்க தம்பி.. உங்க தலைக்குள்ள முக்கியமான இடத்துல ப்ளட் க்ளாட் ஆகியிருச்சு.. அதனால தான் இந்த தலைவலி அப்பப்ப வருதுனு ரிப்போர்ட் சொல்லுது..."

"சரி பண்ணிடலாமா சார்.."

உரத்த பெருமூச்சு விட்டார்.

"ரொம்ப லேட்டா வந்துட்டிங்க தம்பி.. ஐ ஆம் சாரி.. நீங்க என் முன்னாடி இப்படி பேசி நடமாடிட்டு இருக்குறதே பெரிய விஷயம்.."

பொங்கி வந்த துக்கத்தை கட்டுப்படுத்தி கொண்டு கேட்டேன்.

"எவ்ளோ நாள் டயம் இருக்கு சார்..?"

"மேக்ஸிம் ஒரு மாசம் தான்.. அதுல இரண்டு வாரம் தான் உங்களால வீட்ல இருக்க முடியும்.. முணாவது வாரம் இங்க வந்து அட்மிட் ஆயிடுங்க.."

அண்ணி அழுகையை கூட்டி கொண்டே போனாள்.

"இங்க வந்தா சரிப்பண்ணிடுவிங்களா..?"

"இல்ல.. அப்ப வலி ரொம்ப ஜாஸ்தியா ஆயிடும்.. உங்களால தாங்க முடியாது.. ஸோ.. ஹாஸ்பிடல்ல இருந்தா.. வலி குறைய வச்சுருவோம்.."

மனம் வெறுமையாக இருந்தது. பக்கத்தில் உடைந்து போய் அழுது கொண்டிருந்த அண்ணியை தேற்ற முடியாமல் நானே தடுமாறி கொண்டிருந்தேன்.

என் தோள் மேல் சாய்ந்து கொண்டாள் அண்ணி. அதிர்ச்சியும் துக்கமும் என்னை ஒரு சேர ஆட் கொள்ள லேசாக கண்ணீர் சிந்தினேன்.

"ஐ கேன் அண்டர்ஸ்டான்ட் யூவர் சிட்டுவேஷன்.. பட் இது தான் நிஜம்.. நீங்களே உங்கள பாத்துக்க தெம்பு வேணும்.. இதுல அண்ணிய எப்படி தேத்துவிங்க.. உங்க அண்ணன்கிட்ட விஷயத்த சொல்லி அண்ணியை பாத்துக்க சொல்லுங்க.. என் நம்பர் கொடுக்குறேன்.. எதாவது எமர்ஜென்சினா உடனே கால் பண்ணுங்க.."

"ஒகே டாக்டர்.."

அண்ணியின் பக்கம் திரும்பி, என் கர்ச்சீப்பை எடுத்து கொடுத்தேன்.

"அண்ணி.. ப்ளீஸ்ஸ்.. முகத்த நல்லா துடைச்சிக்கோங்க.. இப்படியே அழுதுட்டே இருந்தா நல்லா இருக்காது.. இப்ப நாம வெளியே போகனும்.."

"ரொ..ம்ம்ம்ப கஷ்ஷ்..டமா இருக்க்..டா.. உனக்க்கு போய்யா இப்ப்ப்..டி ஆக..னும்ம்.."

அண்ணியை சரியாக பேச விடாமல் அவளது அழுகை, வார்த்தைகளை உடைத்தது.

அண்ணிக்காக ஒரு முறை டாக்டரிடம் கேட்டு விட்டேன்.

"டாக்டர்.. இது கன்பார்ம் தானே.. சொந்தக்காரங்க எல்லாருகிட்டேயும் நாங்க சொல்ல வேண்டியது இருக்கும்.."

"இந்த ரிப்போர்ட் எடுத்துகிட்டு வேற டாக்டர்கிட்ட வேணும்னா நீங்க போய் செகண்டு ஒப்பினியன் கேட்டுகோங்க.. ஐ டோன்ட் ஹேவ் எனி ப்ராப்ளம்.."

"இல்ல டாக்டர்.. உங்க வார்த்தையில எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு.. நாங்க போயிட்டு வர்றோம்.."

"டேக் கேர் ராஜா.. அப்படியே அண்ணியையும் பாத்துக்கோ.. பாவம்.. அவங்க ரொம்ப உடைஞ்சு போயிருக்காங்க.."

அழுது முடித்து வீங்கி போன கண்களோடு சோர்ந்து போயிருந்த அண்ணியின் தோள்களை பிடித்து எழுப்பினேன்.

"போலாம் அண்ணி.."

அண்ணியால் எழுந்திருக்க முடியவில்லை. அழுது அழுது துவண்டு போயிருந்தாள்.

"டாக்டர்.. ஒரு ஹெல்ப் பண்றிங்களா..? இவங்க அதிர்ச்சியில இருக்காங்க.. நர்ஸ் யாராச்சும் உதவிக்கு கூப்பிடுறிங்களா? ப்ளீஸ்ஸ்.."

"வித் ப்ளஷர்.."

டாக்டர் உடனே மலபார் நர்ஸை உள்ளே வரவழைத்தார்.

நர்ஸ் கைத்தாங்கலாக அண்ணியை தோளில் கை போட்டு வெளியே அழைத்து செல்ல.. நான் ஸ்கேன் ரிப்போர்ட்டை எடுத்து கொண்டு பின்தொடர்ந்தேன்.

"எங்க விடனும்..?"

மலபார் நர்ஸ் அக்கறையாய் கேட்டாள்.

"கேண்டின் போயிடுங்க..?"

கேண்டின் வரை அண்ணியை அழைத்து வந்து.. ஒரு டேபிளில் அமர வைத்தாள் மலபார் நர்ஸ்.

"ரொம்ப தாங்க்ஸ் சிஸ்டர்.."

"இருக்கட்டும்.. இவங்கள பாத்து பத்திரமா வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போங்க.."

நர்ஸ் சென்றதும் அண்ணியின் பக்கத்தில் அமர்ந்தேன்.

இனிமேல் அழுவதற்கு தெம்பில்லாததால் விசும்பி கொண்டிருந்தாள் அண்ணி.

"அண்ணி.. ப்ளீஸ்ஸ்.. மனசு விட்டு நல்லா அழுதிட்டிங்க.. இதுக்கு மேல அதையே நினைச்சி நினைச்சி மனசுக்கு அழுத்தம் கொடுக்காதிங்க.. ஃபரீயா விடுங்க.."

"எப்படிற்றா இத விடறது..? ஒரு மாசத்துக்கு மேல நீ இருக்க மாட்டேனு அந்த டாக்டர் சொல்றாரு.. மனச போட்டு எதையோ அமுக்குற மாதிரி இருக்குடா.. நீ எப்படிடா இவ்ளோ சாதாரணமா இருக்கே.. உனக்கு வருத்தமாவே இல்லையாடா..?"

"அழுதா எல்லாம் சரியாயிடுமாண்ணி.. வாழ்றதும் சாவறதும் நம்ம கையிலா இருக்கு.. உங்கள விட்டு பிரிய போறேனு ஒரே ஒரு வருத்தம் மட்டும் தான் மனசுக்குள்ள இருக்கு.. மத்தபடி வேற எந்த வருத்தமும் இல்லண்ணி.."

"வீட்ல நீ தான்டா எனக்கு ஒரே ஆறுதலா இருந்த.. நீ ஒரேயடியா என்ன விட்டு போக போறத தாங்க முடியாம அழுதுட்டேன்டா.."

மறுபடியும் அழ ஆரம்பித்தாள் அண்ணி.

"அண்ணி.. இங்க திரும்ப அழுதிங்க.. அப்புறம் பொது இடம் பாக்காம கிஸ் அடிச்சுடுவேன்.. ஜாக்கிரத.. சொன்னா கேளுங்க.. அழாதிங்க.. ப்ளீஸ்.."

சிரித்து கொண்டே சொன்னேன். மனதில் இருந்த வேதனையை மறைத்தபடி.

அழுகையை நிறுத்தி விட்டாள்.

"இப்ப தான் நீங்க என் பேச்ச கேக்குற நல்ல அண்ணி.. காபி ஆர்டர் பண்றேன்.. குடிச்சுட்டு தெம்பா இருங்க என்ன?"

அண்ணி மறுக்காமல் அமைதியாக இருந்தாள்.

ஐந்து நிமிடத்தில் இரண்டு காபி கோப்பைகளோடு அண்ணி முன் அமர்ந்தேன்.

"செம ஸ்ட்ராங்கா போட்டது.. எடுத்து குடிங்க அண்ணி.. அட பிடிங்கன்னா.."

வலுக்கட்டாயமாக அண்ணியின் கையில் திணித்தேன். நான் குடிக்க ஆரம்பித்ததும் அவளும் காபியை ருசித்தாள்.

ஆச்சர்யமாக என்னை பார்த்தாள் அண்ணி. 

என்னுடைய சாவு நெருங்கியது தெரிந்து போனாலும்.. அதை நினைத்து அழாமல்.. வழக்கம் போல சாதாரணமாக பேசி கொண்டு இருப்பதை அண்ணியால் நம்ப முடியவில்லை.

அழுவதை சுத்தமாக நிறுத்தி விட்டு.. என்னை தொடர்ந்து ஆச்சர்யமாக பார்த்து கொண்டிருந்தாள் அண்ணி. அவள் பார்த்த விதம் இது வரை இல்லாமல்.. முற்றிலும் மாறுபட்டதாக இருந்தது.

"இனிமே என்னோட கல்யாண பேச்சு எடுக்க மாட்டிங்கனு நம்புறேன் அண்ணி.. அப்பாடா ஒரு வழியா தப்பிச்சேன்.. அண்ணனுக்கும் ஒரு வேல மிச்சமாச்சு.."

போலியாக சிரித்து அண்ணியை ஏமாற்றி கொண்டிருந்தேன்.

காபியை குடித்து முடித்தோம். அண்ணிக்கு தெம்பு வந்த மாதிரி தெரிந்தாள்.

"ராஜா.." என்னை மெதுவாக அழைத்தாள் அண்ணி.

"என்ன அண்ணி..?"

"ரெஸ்ட்ரூம் போகனும்.. கூட துணைக்கு வர்றியாடா..?"

"டாய்லெட் வெளிய இருக்குற கதவு வரைக்கும் தான் வருவேன்.. அப்புறம் நீங்க தான் உள்ள போகனும்..?"

நான் நக்கலடித்ததற்கு.. திரும்ப புன்முறுவல் செய்தாள். அப்படி பார்க்க மிகவும் அழகாக இருந்தாள்.

இருவரும் ஒன்றாக எழுந்து லேடீஸ் டாய்லெட் நோக்கி சென்றோம்.

லேடீஸ் டாய்லெட் போக ஒரு வளைவு திரும்ப வேண்டும். மறைவாக இருப்பதால் அங்கே விளக்குகள் இல்லாமல் கொஞ்சம் மிதமான வெளிச்சத்தில் இருக்கும்.

அந்த வளைவில் நாங்கள் திரும்பி வந்ததும்.. சட்டென நான் எதிர்பாராத நேரத்தில் அண்ணி என்னை பிடித்து சுவரோடு சாய்த்தாள்.

என் இதழ்களை வெறித்தனமாக கவ்வி சுவைத்தாள். சுவைக்க சுவைக்க.. அவள் மோகவெறி அதிகமானது போல பலமாக மூச்சு விட்டாள்.

சிரமப்பட்டு என் உதடுகளை அண்ணியின் இதழ்களிடமிருந்து விடுவித்தேன்.

"உம்ம்.. இது பொது இடம் அண்ணி.. ப்ளீஸ்ஸ்.. வேணாம்ம்.."

உதடுகளை துடைத்து கொண்டேன். அண்ணியின் திடீர் முத்தத்தை பற்றி அவளிடம் எந்த கேள்வியும் கேட்காமல் தவிர்த்தேன்.

"நீங்க ரெஸ்ட்ரூம் போங்க அண்ணி.. நா இங்கேயே வெய்ட் பண்றேன்.."

"நா அதுக்காக வரலடா.. உனக்கு முத்தம் கொடுக்குறதுக்காக தான் இங்க கூட்டிகிட்டு வந்தேன்.. வா வீட்டுக்கு போலான்டா.."

"சரிண்ணி.. அப்ப ஆட்டோ புக் பண்ணிடுறேன்.."

சிறிது நேரத்தில் ஆட்டோவில் வீட்டை நோக்கி பயணித்து கொண்டிருந்தோம்.

நாங்கள் இருவரும் எதையும் பேசிக் கொள்ளாமல் அமைதியாக இருந்தோம். 

அண்ணியின் மனவொட்டங்களை என்னால் அறிய முடியவில்லை. கலகலப்பாக இல்லாமல் களையிழந்து போன மாதிரி முகத்தை வைத்து கொண்டாள்.

அப்போது அண்ணனிடமிருந்து அழைப்பு வந்ததது.

எனக்கு கேட்கும்படியாக ஸ்பீக்கரில் போட்டாள்.

"என்னடி ரொம்ப நேரமா போனே பண்ணல.. ரிப்போர்ட்ட பாத்து டாக்டர் என்ன சொன்னாரு..?"

என் முகத்தை பார்த்தபடியே பேசினாள் அண்ணி.

"நீங்க முதல்ல வீட்டுக்கு வாங்க பேசிக்கலாம்.."

"வரும் போது அல்வாவும்.. மல்லிகை பூவும் வாங்கிட்டு வந்துர்றேன்.. ரெடியா இருடி.."

"ஒரு.. எழவும் வேணாம்ம்ங்க.."

அழைப்பை எரிச்சலோடு துண்டித்தாள் அண்ணி.

"இது ஒன்னு தான் இவருக்கு குறைச்சல்.."

சலித்து கொண்டாள் அண்ணி.

வீட்டுக்கு வந்து இறங்கினோம்.

"அண்ணி.. தலைவலி வர்ற மாதிரி இருக்கு.. நா உள்ள போய் படுத்துக்குறேன்.. அண்ணன் வந்தா நீங்களே விஷயத்த சொல்லிடுங்க.. கொஞ்சம் உடம்புக்கு ரெஸ்ட் தேவைப்படுது.."

அண்ணி என்னை வருத்தமாக பார்த்தாள்.

வேறு எதுவும் பேசிக் கொள்ளவில்லை. நான் ருமுக்குள் உடைகளை கூட கழற்றாமல் அப்படியே கட்டிலில் படுத்து கொண்டேன்.

மனசு எரிமலையாய் குமுறிக் கொண்டிருந்தது. என் வாழ்க்கை என் உயிர் என் உடல் அனைத்தும் இன்னும் சில நாட்களில் மொத்தமாய் முடிவுக்கு வரப் போகிறதா?

எதையும் அண்ணியிடம் வெளிக்காட்டாமல் கட்டுப்படுத்தியதால்.. நாலு சுவருக்குள் துக்கம் வெளிப்பட்டு அழுது கொண்டிருந்தேன்.

இப்பவே வீட்டை விட்டு எங்கேயாவது ஒடி விடலாமா? என் மரணம் அண்ணியின் முன்னால் நடக்க கூடாது. பல விபரீத யோசனைகள் வெடித்து கிளம்பின.

கண்கள் முடி கொண்டு சிறிது நேரம் படுத்தேன். எப்படியோ தூக்கம் வந்து விட்டது.

சட்டென ஒரு முழிப்பு. எதனால் வந்தது என சொல்ல தெரியவில்லை. 

அண்ணி நைட்டி உடையில் என்னை கட்டி பிடித்திருந்தாள். அவள் கைகள் என் சட்டை பொத்தான்களை இரண்டை கழட்டி விட்டு.. உள்ளே மார்பு முடிகளை வருடியபடி இருந்தன. ஒரு காலை எடுத்து என் கால் மீது தூக்கி போட்டு படுத்து கொண்டிருந்தாள். 

அவள் உறங்கவில்லை. ஏதோ யோசித்து கொண்டிருந்தாள்.

"அண்ணி.." மெதுவாக குரல் கொடுத்தேன்.

"என்னடா..?"

"என்ன திடீர்னு பக்கத்துல வந்து படுத்துட்டிங்க.."

"கூட படுத்தது பிடிக்கலையாடா..?"

"இல்ல.. என்ன விஷயம்னு கேட்டேன்.."

"உன் யோசனையாவே இருந்தது.."

"அதுக்காக இங்க வந்துட்டிங்களா..?"

"உன் கூடவே இருக்கனும் போல தோணுதுடா.."

"ம்ம்.. கடைசி வரைக்கும் கூட இருப்பிங்களா.. அண்ணி..?"

தழதழுக்கும் குரலில் கேட்டேன்.

"என்னடா இப்படி கேட்டுட்ட.. நா இருக்கேன்டா.."

என் கண்ணில் வழிந்த நீர் தவலைகளை துடைத்து விட்டாள்.

கன்னத்திலும் உதட்டிலும் அடுக்கடுக்காக சத்தம் வராமல் மென்மையாக முத்தமிட்டாள்.

"நா போன பிறகு.. அண்ணன் கூட இருப்பிங்களா இல்ல உங்க வீட்டுக்கு போயிடுவிங்களா..?"

"அதேல்லாம் ஏன்டா இப்ப பேசிகிட்டு..?"

"இல்ல.. இப்ப தான் பேச முடியும் அண்ணி.."

"சகிச்சுட்டு இருக்க போறேன்.. வேற என்ன செய்றது..?"

"வேணாம்.. நீங்க அண்ணன்கிட்ட டைவர்ஸ் வாங்கிட்டு.. உங்க வீட்டுக்கு போயிடுங்க.. வேற நல்ல இடமா பார்த்து கல்யாணம் பண்ணிட்டு கடைசி வரை நிம்மதியா இருக்கனும்.. இது தான் என்னோட கடைசி ஆசைனு வச்சுக்கோங்க அண்ணி.."

"ம்ம்.. உன் ஆசை டி.வி. சீரியல் கதை மாதிரியே இருக்குடா.. அது சரி.. உன்ன மாதிரி ஒருத்தன் எனக்கு வெளிய கிடைப்பானா.. சொல்லு..?"

"என்ன விட மேலயே உங்களுக்கு கிடைப்பாங்கண்ணி.."

"ஊஹூம்.. சான்ஸே இல்லடா.."

என்னை இன்னும் இறுக்கமாக கட்டி அணைத்தாள். அவள் முலைகள் என் தோளில் நசுங்கி பிதுங்கின.

"ஆணழகனே என் முன்னாடி பொண்ணு பாக்க வந்து நின்னாலும்.. உன்ன என் மனசுல இருந்து தூக்க முடியாதுடா.. அத நீயும் புரிஞ்சிக்கோ.. டைவர்ஸ் வேணும்னா வாங்கிற்றேன்.. ஆனா இரண்டாம் கல்யாணம்.. ம்ஹூம்.. சான்ஸே இல்ல.. உன்ன தவிர எவனையும் எனக்கு நினைக்க தோணலடா.."

"ஆமா.. இப்ப இப்படி தான் சொல்லுவிங்க அண்ணி.. அப்புறம் அப்பா சொன்னாருனு கண்டவனுக்கு கழுத்த நீட்டுவிங்க.. நா மேலயிருந்து பாக்க தானே போறேன்.."

"உன்கிட்ட பேசி புரூஃப் பண்ண எனக்கு அவசியமில்லடா.. ஏன்னா எனக்கு கொஞ்சம் வேலயிருக்கு.."

"அப்படி என்ன வேல அண்ணி..?"

"ம்ம்.‌. சொல்ல மாட்டேன்.." ரகசியமாய் சிரித்தாள்.

எழுந்து என் வயிற்றின் மேல் இருபுறமும் கால்களை போட்டு கொண்டு அமர்ந்தாள். அவள் தொடையின் கதகதப்பை உணர்ந்தேன்.

"சொல்லுங்க அண்ணி..?"

"கொஞ்சம் வாய மூடிட்டு இருடா.."

என் சட்டை பொத்தான்கள் மொத்தத்தையும் அவிழ்த்தாள்.

என் உடம்பின் மேல் படுத்து கொண்டு மார்பு முழுவதும் இன்ச் இன்சாக தடவியபடி முத்தமிட்டாள்.

"கூசுது அண்ணி.."

மார்பு காம்புகளை முத்தமிட்டு செல்ல கடி கடித்தாள்.

"என்ன பண்ண போறிங்க.. ப்ளீஸ்ஸ்.. சொல்லுங்க அண்ணி.."

வயிற்றுக்கும் அடிவயிற்றுக்கும் இடையே மெல்ல கடித்தாள். ஒரு இடம் விடாமல் வயிறு முழுவதும் முத்தமிட்டாள்.

"சொல்லுங்க அண்ணி.. என் டார்லிங் இல்ல.."

நிமிர்ந்து என்னை பார்த்தாள்.

"உன் மனசுக்குள்ள என்னடா இருக்கு..?"

"நீங்க என் பக்கத்துலேயே கட்டி புடிச்சுட்டு இருங்க.. அது போதும்.. இதேல்லாம் இப்ப வேணாமே.."

"ஏன்டா.. அண்ணனுக்கு பயப்படுறியா..?"

"இல்ல.. மனசுக்குள்ள ஒரு மாதிரி இருக்கு.. வேணாண்ணி.."

"சரி.. நாளைக்கு..?"

"ம்ம்.. ஆனா ஒரு லிமிட்டோட போதும் அண்ணி.."

"அப்ப நா லிமிட் இல்லாம இருக்கேனா.. நீ என்ன பத்தி.. எப்படி வேணும்னாலும் நினைச்சுக்கோடா.. அத பத்தி எனக்கு கவலையில்ல.. என் மேல நீ வச்சுக்குற உன் ஆசையெல்லாம் ஒவ்வொண்ணா சொல்லு.. நா நிறைவேத்தி வைக்குறேன்டா.."

"ப்ளீஸ்ஸ்.‌. இந்த மாதிரி நீங்க பண்றது எனக்கு புடிக்கல அண்ணி.. நிறைஞ்ச மனசோட.. உங்க முழு விருப்பத்தோட.. என்கூட பண்ணா தான் எனக்கு புடிக்கும்.. என் கடைசி ஆசை.. அது இதுனு சொல்லிட்டு.. ப்ளீஸ்ஸ்.‌ இப்படி பண்ணாதிங்கண்ணி.. மனசு ரணமா ஆகுது.."

"சரிடா.. ஆனா எனக்கு சில ஆசையிருக்கு.. அட்லீஸ்ட் அதையாவது நீ நிறைவேத்துவியாடா.?"

"ம்ம்.. எல்லாம் நாளைக்கு சொல்லுங்க அண்ணி.. இப்ப உங்கள கட்டிபுடிச்சுட்டு தூங்க அலோவ் பண்ணுங்கண்ணி.."

அண்ணி மல்லாந்து படுத்து கொள்ள.. நான் அவளை கட்டி அணைத்து படுத்து கொண்டேன்.



பின் அவள் கழுத்தில் முகம் புதைத்தபடி தூங்க முயற்சித்தேன்.

"உன்ன என்னால புரிஞ்சிக்கவே முடியலடா.. நீ மத்த பசங்கள விட வித்தியாசமா இருக்க.."

மேலும் அண்ணி பேசி முடிப்பதற்குள்.. காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது.

"உன் அண்ணன்காரன் தான்.. இன்னிக்கு சீக்கிரமா வந்துட்டான்.."

முன்பு போல இந்த முறை எவ்வித பதற்றமின்றி சாவகாசமாய் எழுந்தாள் அண்ணி.

"இப்ப நல்லா தூங்குடா.. நைட்டு வர்றேன்.. அப்ப எனக்காக முழிச்சுட்டு இரு.. என்னடா..?"

"சரி அண்ணி.."

என் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்து விட்டு அறையை விட்டு வெளியேறினாள். நான் நிம்மதியாக கண்களை முடி கொண்டேன்.