Adultery પૂજા ની પૂજા સંપૂર્ણ

[maitripatel]

બાબાજી હસ્યા અને કહ્યું, 

"અરે, મારી વાત પૂરી સાંભળ, મયુરી. શર્માજીની વિધવા દીકરી, પૂજા, અમારા પડોશમાં રહે છે, ખરું ને? તે ઘણીવાર અહીં પોતાનો ફ્રી સમય પસાર કરવા આવે છે. મેં પણ તેને ઘણી વાર સૂચન કર્યું છે કે તેણે અડોશ-પડોશના બાળકોને ટ્યુશન આપવું જોઈએ, પરંતુ ગરીબ છોકરીનું ઘર એટલું નાનું છે કે કોઈ જવા તૈયાર નથી. તેથી જ તે દરરોજ બપોરે અહીં આવે છે. રિચા પણ અહીં આવીને અભ્યાસ કરશે. મને ખાતરી છે કે પૂજા, રિચા પાસેથી પૈસા નહીં લે. તેનું મન પણ પ્રફુલ્લિત રહેશે, અને એકવાર તેણીને થોડો આત્મવિશ્વાસ મળશે, તે બીજા બાળકોને પણ શીખવવાનું પણ શરૂ કરશે.મારું કામ બંને ને એકરૂપ થવાનું છે."
 
બાબાજીએ પોતાના શ્રેષ્ઠ પ્રયાસ કર્યા. મયુરીએ આ જાણતા ની સાથે કે તેની બેટી ને કોઈ છોકરી જ શીખવાડશે, આથી મયુરીએ રાહતનો શ્વાસ લીધો અને ખુશીથી સંમતિ આપી. મૈત્રી લિખિત વાર્તા.
 
"બાબાજી... તમે મારા માટે ભગવાનના અવતાર જેવા છો. મારી બધી ચિંતાઓ હવે દૂર થઈ ગઈ છે."
 
બાબાજીએ હળવેથી હસીને કહ્યું,
 
"બધી ચિંતાઓ ત્યારે જ દૂર થશે જ્યારે તમારા અને ગોપાલ વચ્ચેનો પ્રેમ અને ભક્તિ પાછી આવશે. અને જો તમે ખરેખર ઈચ્છો છો... બધું પહેલા જેવું થઈ શકે છે. છેવટે હું તો છું જ ને. મારા તરફ થી તમારા બંને વચ્ચે નો મનમેળ કરવા માટે પુરતો પ્રયત્ન રહેશે."
 
મયુરીએ શાંતિથી સાંભળ્યું. હવે તે તેને ના પાડી શકી નહીં. બાબાજીએ પહેલા રિચાની ફી ચૂકવી, પછી તેના ટ્યુશનની વ્યવસ્થા કરી, તેના પર કૃતજ્ઞતાનો ભાર વધી રહ્યો હતો.
 
તેણીએ શરમાતા પૂછ્યું, "મને કહો, બાબાજી... મારે શું કરવું જોઈએ... જેથી આમારા વચ્ચે બધું પહેલા જેવું થઈ જાય? જ્યાંથી ફાટ્યું છે તે ભાગ સંધાઈ જાય." સંપાદિકા ફનલવર છે.
 
બાબાજીની આંખો ચમકી ગઈ. તેણે સીધું પૂછ્યું:
 
"અચ્છા ઠીક છે ત્યારે,પહેલા, મને કહે કે તને શારીરિક પ્રવૃત્તિમાં સૌથી વધુ શું ગમે છે?"
 
મયુરીનું આશ્ચર્ય થી તેનું મોં ખુલી ગયું. તેના ગાલ તીવ્રપણે લાલ થઈ ગયા. તે અવાચક થઈને બાબાજી તરફ જોઈ રહી. તેણે કડી આવો પ્રશ્ન તેની સામે આવશે અને તે પણ બાબાજી તરફ થી, સપનેય વિચાર્યું નહોતું.
 
બાબાજીએ નરમ પણ આત્મવિશ્વાસભર્યા અવાજમાં કહ્યું,
 
"જો, મયુરી, મારી કહેવા નો અર્થ જુદો નાં નીકાળતી. હું ફક્ત તમને મદદ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું. મેં કામસૂત્રનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કર્યો છે. ઘણી બધી પ્રથાઓ છે જે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ બંનેને સંતોષ આપે છે. જો તમે મને કહો, તો હું તમને યોગ્ય રીતે માર્ગદર્શન આપી શકું એમ છું."
 
મયુરી સ્તબ્ધ થઈ ગઈ. આજે તેને સમજાયું કે બાબાજી કેટલા જ્ઞાની હતા. તેનામાં ખચકાટ, સંકોચ અને એક વિચિત્ર જિજ્ઞાસાનું મિશ્રણ હતું.
 
બાબાજીએ જોયું કે મયુરી માનસિક રીતે તૈયાર થઈ રહી હતી, પરંતુ તે ખુલ્લેઆમ બોલી શકતી નહોતી. તેની તીક્ષ્ણ નજર વારંવાર તેના ભારે સ્તનો તરફ જતી રહી અને તેના બ્લાઉઝમાં છુપાયેલી ઊંડી ખીણ તરફ જોતી રહી.
 
તેણે નરમ સ્વરમાં કહ્યું,
"જો, મયુરી... આ સમસ્યાને એક રોગની જેમ માનો. હું એક ડૉક્ટર જેવો છું. તું મને જેટલી ખુલ્લેઆમ કહેશે, તેટલું જ હું તેનો ત્વરિત ઉકેલ લાવી શકીશ. કોઈ પણ ખચકાટ વિના મારા પર વિશ્વાસ કર. આપણી વચ્ચે ગમે તે થાય, કોઈને ખબર નહીં પડે. અરે,ગોપાલને પણ નહીં. બધું આપણા બંને વચ્ચે રહેશે પછી વાત અને પ્રક્રિયા કોઈ પણ હોય." નિર્માત્રી મૈત્રી પટેલ છે.
 
મયુરી હજુ પણ ઊંડા વિચારમાં ડૂબેલી હતી, તેની આંગળીઓ તેની સાડીના પલ્લુને ચુસ્તપણે પકડી રાખી હતી.
 
બાબાજી સમજી ગયા કે તેને સીધું પૂછવાથી કામ નહીં ચાલે. તેણે બીજી રીતે તેના મનમાં શું છે તે શોધવાનું નક્કી કર્યું.
 
તે ધીમે ધીમે ઊભો થયો અને તેની બાજુમાં બેઠો. હવે તેમની વચ્ચે ખૂબ જ ઓછું અંતર હતું.
 
*********************************************.................


જોડાયેલા રહેજો.

ક્રમશ:

Maitri Patel.