வீட்டு வேலைக்கார கிழவனுடன் காம களியாட்டம்

[Mulai alagi rasigan]

பாகம் 5:
 
சந்தியா: நான் வாசலில் நிற்பதை பார்த்து பாண்டி வேகமாக நடந்து வந்தார் என் அருகே வந்து என்னை நேருக்கு நேர் முகம் பார்க்காமல் தலை குனிந்தவாறு வீட்டிற்குள் அழைத்தார்.
 
நான் அவரின் அழைப்பை ஏற்று வீட்டிற்குள் சென்றேன்.
 
என் கையில் இருந்த குழந்தை பாண்டியை கண்டதும் அவரை நோக்கி பாய்ந்தான்.
 
என் குழந்தைக்கும் அவரை தேடிவிட்டது போல பின் பாண்டி என் குழந்தையை வாங்க எத்தனிக்கும் போது அவரின் கை என் கையை உரசி சென்றது.
 
அவர் என்னை மீ‌ண்டு‌ம் என்னை நோக்கி பார்த்து பயத்தில் தலை குனிந்து கொண்டார்.
 
நாங்கள் இருவரும் அமைதியாகவே இருந்தோம் நான் வீட்டை சுற்றிலும் பார்த்தேன் ஒரு சுவரின் மூலையில் பாண்டியின் மனைவியை காண நேரிட்டது.
 
நான் அந்த போட்டோவிற்கு அருகே சென்று பார்த்தேன் அங்கு தன் மனைவியுடன் பாண்டி அழகாக ஒரு புகைப்படத்தில் இருந்தார் தன் இளம் வயதில் பாண்டி ஒரு நல்ல உடல் திறனுடன் இருந்தார்.
 
பாண்டியின் மனைவியை பற்றி விசாரித்தேன் என்ன ஆயிற்று அவருக்கு என்று கேட்டேன்.
 
பாண்டியோ என மனைவிக்கு கான்செர் என்று சொன்னார்.
 
எனக்கு மேலும் சங்கடம் ஆகி போனது ஒரு மனிதரை நாம் எந்த அளவிற்கு கஷ்டப்படுத்தியுள்ளோம் என்று நினைத்து வருத்தப்பட்டேன்.
 
மனைவியை பிரிந்து வாடுபவரை நாம் கொச்சைப்படுத்திவிட்டோம் என்று எண்ணி எனக்கே என்னை நினைத்து கேவலமாக இருந்தது.
 
எப்படியும் பாண்டியை மீண்டும் வேலைக்கு அழைக்க வேண்டும் என்று நான் அவரிடம் தயங்கி கொண்டே கேட்டேன்.
 
பாண்டி ப்ளீஸ் நீங்க திரும்பயும்வேலைக்கு வாங்க என்று அழைத்தேன் என் அழைப்பை ஏற்று வீட்டிற்கு வந்து விடுவார் என்று நினைத்தேன் ஆனால் நடந்ததோ வேறு, என் அழைப்பை மறுத்து நான் வரவில்லை அம்மா என்னால் உங்களுக்கு களங்கம் வந்துவிடும் வேண்டாம் வேறு ஒருவரை பார்த்து கொள்ளுங்கள் என்று கூறினார்.
 
எனக்கு அவர் சொன்னதும் அதிர்ச்சியாய் இருந்தது ஏனென்றால் நான்தான் இதை ஆரம்பித்து வைத்தேன் ஆனால் தம்மால் தான் தப்பு நடந்தது என்று பழியை தன் மீது போட்டுக்கொண்டார்.
 
 எனக்கு மீண்டும் கஷ்டமாக இருந்தது எனக்கு அவரின் முடிவை கண்டு கண்கள் கலங்கியது.
 
பாண்டி: என் முதலாளியம்மா என் வீடிற்கு என்னை தேடி வந்தது மிகவும் சந்தோசமாக இருந்தது அந்த சந்தோசம் நொடி பொழுதில் மறைந்தது ஏனெனில் நான் செய்த செயல் என்னை கூனி குறுக வைத்தது நான் எவ்வாறு சாந்தியம்மாவை எதிர்கொள்வேன் என் மனசாட்சி என்னை கொன்றுகொண்டிருந்தது அந்த சமயம் என் முதலாளியம்மாவின் குழந்தை என்னை பார்த்து சிரித்து கொண்டிருந்தது, நான் அந்த குழந்தையை நோக்கி கையை நீட்டியவுடன் குழந்தையும் என்னோடு ஒட்டிக்கொண்டது.
 
என் முதலாளியம்மா ஏதும் சொல்லிவிடுவாரோ என்று பயந்து கொண்டு நிமிர்ந்து பார்த்தேன் அவர் சாந்தமாகத்தான் இருந்தார்.
 
என் முதலாளியம்மா வீட்டிற்குள் சென்று சுற்றி பார்த்தார் நான் ஏதும் சொல்லவில்லை, என் வீடு சுவற்றில் என் குடும்ப புகைப்படம் இருந்ததை உற்று பார்த்து கொண்டிருந்தார் அதன்பின் என் மனைவியை பற்றி விசாரித்தார், என் மனைவி நோய்வாய்ப்பட்டு இறந்ததை கூறினேன்.
 
அதை கேட்டவுடன் அவர் முகம் சோகம் ஆகிவிட்டது அதை பார்த்தவுடன் எனக்கும் சோகம் தொற்றிக்கொண்டது.
 
பின் அவராகவே என்னிடம் மீண்டும் வேலைக்கு வரவேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.
 
என்னால் மீண்டும் வேலைக்கு அங்கு வேலைக்கு செல்ல முடியுமா என்று தோணவில்லை குமார் அய்யாவை என்னால் எதிர்க்கொள்ள முடியாது அவர் முகத்தில் எப்படி முழிப்பேன் அவருக்கு விஷயம் தெரியுமா இல்லை தெரியாத என்பது கூட எனக்கு தெரியாது ஒருவேளை அவருக்கு தெரிந்து தான் அவர் வரவில்லை போல இருந்தாலும் ஒரு முடிவோடு நான் மறுத்தேன் அந்த செயலுக்காக நான் மனம் வருந்தினேன்.
 
ஆனால் என் முதலாளியம்மா என்னை விடுவதாக இல்லை மீண்டும் மீண்டும் என்னை வர சொல்லி வற்புறுத்தினார்.
 
நான் மீண்டும் மறுக்கவே அவர் அழத்தொடங்கிவிட்டார் அழுதுகொண்டே நான் தான் எல்லாவற்றிக்கும் காரணம் உங்களை கிண்டல் செய்ய வேண்டும் என்று தான் அவ்வாறு நடந்து கொண்டேன் அதனால் தான் நீங்கள் கிளர்ச்சி அடைந்து அன்று அந்த தவறு நடந்தது என்று அழுதுகொண்டே சொன்னார்.
 
எனக்கு இபோழுது பெரும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது என்னவெனில் நான் அன்று அந்த தவறுக்கு நான் தான் முழு காரணம் என நினைத்து கொண்டிருந்தேன் என் முதலாளியம்மா எதிர்ச்சியாக தான் அவரு நடந்து கொண்டார் நான் தான் என் காம மிகுதியால் அவரை தொட்டுவிட்டேன் என்று நினைத்தேன்.
 
இப்பொழுது தான் தெரிகிறது சந்தியம்மா தான் என்னை கிளர்ச்சி அடைய வைத்திருக்கிறார் என்று.
 
அவர் ஏன் இவ்வாறு செய்ய வேண்டும் ஒரு குடும்ப பெண் இவ்வாறு செய்ய மாட்டார்கள் அதற்காக நான் தப்ப சொல்லவில்லை.
 
தனக்கு விருப்பமில்லாமலா அவர் இதை செய்ய துணிந்தார் என்று பல்வேறு சிந்தனைகளோடு நின்று கொண்டிருந்தேன்.
 
அப்போதுதான் நான் ஒன்றை உணர்ந்தேன் “மாடு பிடி மாடு” என் மீசை துடித்தது மீண்டும் தூண்டில் போட்டால் என்ன கிடைத்தால் லாபம் இல்லையென்றால் எல்லாவற்றையும் விட்டு விட்டு அருகில் இருந்து பார்த்து விட்டாவது வாழ்கையை களிப்போம் என்று யெண்ணி கொண்டேன்.
 
மீண்டும் அவரின் குரல் தான் என்னை திரும்ப இந்த உலகத்திற்கு அழைத்தது.
 
இந்தமுறை என் முதலாளியம்மா என்னை மீண்டும் என்னை வேளைக்கு அழைக்க இந்தமுறை நானே முந்திக்கொண்டு நான் வேளைக்கு வருகிறேன் அம்மா என்றேன்.
 
சந்தியா: நான் என் மேலிருந்த தவறுகளை மனம் வருந்தி என் கணவருக்காக பாண்டியை வேலைக்கு கூப்பிட்டேன் ஆனால் அவர் வர மறுத்தார் பின் நான் செய்தவற்றை எல்லாம் கூறி மன்னிப்பு கேட்டேன் அதை கேட்ட பாண்டி உறைந்தது போல் இருந்தார்.
 
எனக்கு அவர் வரவேண்டும் அவ்வளவு தான் எனக்கு வேண்டும் என் கணவருக்காக நான் இதை செய்ய துணிந்தேன் ஆனால் பாண்டி என்ன நினைத்தாரோ தெரியவில்லை அவர் வேளைக்கு வர சம்மதித்தார்.
பின் நான் என் வீடிற்க்கு செல்லவேண்டும் என்று பாண்டியிடம் சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து கிளம்பினேன்.
நான் ஒருவழியாக இந்த பிரச்சினையை சரிசெய்து விட்டோம் என்ற மனநிம்மதியுடன் வாசல்பக்கம் வந்து திரும்பி பாண்டியை பார்த்தேன் அப்போது அவர் முகத்தில் ஒரு மர்ம புன்னகை ஒளிந்திருந்தது.
பின்னர் தான் அது என் கற்பிற்கும் என் திருமண வாழ்விற்கும் அப்பு வைக்கும் என்று நான் நினைதிருகவில்லை.
 
பாண்டி: நான் வேலைக் வர சம்மத்திதவுடன் என் முதலாளியம்மாவின் முகத்தில் ஒரு சந்தோசத்தை பார்த்தேன் அதை நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினேன், அதன் பின் என் மனதில் ஒரு குரூர புத்தி ஒன்று உதித்து அது தான் “அடிமேல் அடி வைத்தால் அம்மியும் நகரும் என்று”.
 

இனி கிழவனின் காமகளியாட்டம் ஆரம்பம்