[tweeny_fory]

பிரியா பலவீனமாக தலையாட்ட மட்டுமே முடிந்தது. அவளது மனமும் உடலும் முழுமையாக அதிர்ச்சியில் இருந்தன. 

 
பிரியாவின் உள்ளார்ந்த மோதல் (Internal Conflict)
 
பிரியா தரையில் மண்டியிட்டிருந்தாள். அவளது கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்து, பார்வை மங்கியிருந்தது. அவளது சொந்த மகன் சங்கரின் தடிமனான, வெதுவெதுப்பான சுன்னி அவளது வாய்க்குள் இருந்தது. 

அவளது உதடுகள் அதை இறுக்கமாகச் சுற்றி, ஒரு பாவமான, தவிப்பான கட்டுப்பாட்டுடன் பற்றியிருந்தன. அவளது மனம் ஒரு புயலாக, ஒரு போர்க்களமாக சுழன்று கொண்டிருந்தது. 
நல்லது எதிராக தீமை, 
தாய்மை எதிராக தடை செய்யப்பட்ட ஆசை, 
தாய்க்கடமை எதிராக உடல் இன்பம் — எல்லாம் ஒன்றோடு ஒன்று கொடூரமாக மோதிக் கொண்டிருந்தன. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
கடவுளே… என்னை மன்னியுங்கள்… நான் என்ன பாவத்தைச் செய்து கொண்டிருக்கிறேன்? என் சொந்த மகன்… என் இரத்தம்… என் உயிர்… அவனது சுன்னி என் வாய்க்குள் இருக்கிறது. என் உதடுகள், என் நாக்கு — இவை எல்லாம் அவனுக்கு பாலூட்டிய அதே வாய்… இன்று அவனது ஆண்மையை ருசி பார்க்கிறது. என் கணவர் கூட என்னிடம் இப்படி ஒரு செயலை எதிர்பார்த்ததில்லை. இப்போது… 39 வயதில்… என் 19 வயது மகன் முன்னால்… நான் அவனது சுன்னியை என் வாயால் ஊம்புகிறேன். இது எவ்வளவு பயங்கரமானது… எவ்வளவு தவறானது… 
 
என் உடல் ஏன் இப்படி துரோகம் செய்கிறது? என் புண்டை இன்னும் ஈரமாக ஊறி, துடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. என் மார்புகள் இன்னும் வலித்துக் கொண்டிருக்கின்றன. என் காம்புகள் டாக்டரின் வாயின் நினைவிலும், என் மகனின் ஆவல் நிறைந்த பார்வையிலும் இறுகி, துடிக்கின்றன. நான் ஒரு தாய்… சங்கரைப் பெற்றெடுத்த தாய்… அவனுக்கு பாலூட்டிய தாய்… அவனை வளர்த்த தாய்… இப்போது அவனுக்கு முன்னால் நான் என் உடலை, என் வாயை, என் மானத்தை, என் புனிதத்தை எல்லாம் தியாகம் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். 
 
ஆனால்… அவன் சுன்னி முன்னேற்றம் அடைந்து கொண்டிருக்கிறதே… அவன் இனி சாதாரணமாக ஆகலாம்… ஒரு நாள் தந்தையாகலாம்… ஒரு சந்தோஷமான, முழுமையான வாழ்க்கை வாழலாம்… இந்த எண்ணம் மட்டுமே எனக்கு நிம்மதியையும், வலிமையையும் தருகிறது. இந்த அவமானத்துக்கும், இந்த வலிக்கும், இந்த பாவ உணர்வுக்கும் இடையில்… என் தாய்மை அன்பு என்னைத் தூண்டுகிறது. “என் மகனுக்காக எதையும் செய்” என்று கத்துகிறது. 
 
என் மனசு அலறுகிறது: “இது தப்பு! ரொம்ப தப்பு! நீ ஒரு பாவி! ஒரு தப்பு அம்மா! உன் மகன் முன்னால் அவனது சுன்னியை வாயில் வைப்பது எப்படி? இது மனிதத்தன்மைக்கு எதிரானது!” ஆனால் என் உடல்… என் உடல் இந்த தடை செய்யப்பட்ட இன்பத்தை, இந்த சூட்டை, இந்த அவமானத்தின் மூலம் வரும் விசித்திரமான உற்சாகத்தை விரும்புகிறது. என் மகனின் சுன்னி என் வாயில்… சூடாகவும், கடினமாகவும், உயிர்ப்புடனும்… அவனது முன் விந்தின் சுவை… என் பையன் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது வரும் அந்த கொடூரமான அவமானம்… இந்த வெட்கம்… ஏன் எனக்கு இன்னும் ஆழமான இன்பத்தைத் தருகிறது? 
 
நான் என் கணவரை இழந்த பிறகு 8 வருஷமாக எந்த ஆணின் தொடுதலும் இல்லாமல், எந்த ஆசையும் இல்லாமல், ஒரு புனிதமான விதவையாக வாழ்ந்தேன். இப்போது… என் சொந்த மகன் என் வாயைப் பயன்படுத்துகிறான். நான் என்னவாக ஆகிவிட்டேன்? ஒரு தாயா? அல்லது… ஒரு பொம்மையா? ஒரு தியாகியா? அல்லது… ஒரு பாவியா? 
 
ஆனால்… சங்கர்… என் சங்கர்… அவன் முகத்தில் தோன்றும் அந்த மகிழ்ச்சி… அவன் சுன்னி முன்னேற்றம் அடைவதைப் பார்க்கும் போது எனக்கு வரும் அந்த நிம்மதி… இதற்காக… இந்த அவமானத்துக்காக… இந்த வலிக்காக… இந்த பாவ உணர்வுக்காக… நான் எல்லாவற்றையும் தாங்க முடியும். 

அவன் நல்லபடியாக ஆக வேண்டும். அவன் சந்தோஷமாக இருக்க வேண்டும். அதற்காக… என் உடல் முழுவதையும்… என் மானம் முழுவதையும்… என் ஆன்மா முழுவதையும்… நான் கொடுப்பேன். 
 
நான் தப்பு அம்மாதான்… ஒரு பாவி அம்மாதான்… ஆனால்… என் பையனுக்கு நான் எல்லாம். 
 



-------------------------------------------------------------------------------------------------