[tweeny_fory]

அத்தியாயம் 15: காலை மென்மை & மாலை எதிர்பார்ப்பு
 
சென்னை காலை முதல் கதிர்கள் சிறிய ஜன்னல் வழியே வந்து, எளிய பெட்ரூமில் மென்மையான ஒளியைப் பரப்பின. சங்கர் வழக்கத்தை விட சீக்கிரமாக எழுந்தான். அவனது உடல் முந்தைய நாளின் தீவிர சேஷன்களால் இன்னும் அதிர்வுடன் இருந்தது. அவனது தடிமனான சுன்னி ஏற்கனவே அரை விறைப்பில் இருந்து, லுங்கிக்குள் அழுத்தியது. அம்மாவின் மென்மையான முனகல்கள், அவளது கனமான மார்புகள் அவனைச் சுற்றி இருந்தது, அவள் உச்சம் அடைந்தபோது அவனை இறுக்கமாக அணைத்தது — இந்த நினைவுகள் அவன் மனதில் பெருக்கெடுத்தன. 
 
அவன் தரையில் இருந்த பாயைப் பார்த்தான். அங்கு அம்மா அமைதியாக தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். அவளது மெல்லிய லைட் ப்ளூ நைட்டி இரவில் நழுவியிருந்தது. முன்புறம் சற்று திறந்திருந்தது. அவளது கனமான மார்புகளின் ஆழமான பள்ளத்தாக்கு தெரிந்தது. அவளது காம்புகள் துணி வழியே லேசாகத் தெரிந்தன. அவள் எவ்வளவு அப்பாவியாகவும், எவ்வளவு பெண்மையாகவும் இருந்தாள். 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மா… என் அம்மா… நான் இப்படி என்ன பண்றேன்? ஆனா டாக்டர் சொன்ன மாதிரி, அவங்க எனக்கு எல்லாம் கொடுக்கிறாங்க. நானும் அவங்களுக்கு இன்பம் கொடுக்கணும். 
 
அவன் அமைதியாக கட்டிலில் இருந்து இறங்கி, அவளது பாய்க்கு அருகில் மண்டியிட்டான். மெதுவாக குனிந்து அவளது நெற்றியில், பிறகு கன்னங்களில், இறுதியாக அவளது உதடுகளில் மென்மையான முத்தம் கொடுத்தான். 
 
“அம்மா… எழுந்துட்டியா?” என்று அவன் அன்புடன் முணுமுணுத்தான். 
 
பிரியா அசைந்து, கண்களை மெதுவாகத் திறந்தாள். ஒரு கணம் குழப்பமாகப் பார்த்தாள். பிறகு நேற்று நடந்த அத்தனையும் நினைவுக்கு வர, அவளது கன்னங்கள் சிவந்தன. “சங்கர் டா… இன்னும் early-ஆ இருக்கு… தூங்கு டா…” 
 
ஆனால் சங்கர் விலகவில்லை. அவன் அவளது கழுத்தில் மெதுவாக முத்தமிட்டான். “அம்மா… டாக்டர் சொன்ன மாதிரி காலை full-ஆ love கொடுக்கணும். நீ எனக்கு ரொம்ப தியாகம் பண்ற… நான் உனக்கு இன்பம் கொடுக்குறேன்.” 
 
பிரியாவின் சுவாசம் அரை தூக்க நிலையிலேயே வேகமானது. “டா… என்ன பண்ற நீ… ம்ம்ம்…” 
 
சங்கர் இன்னும் தைரியமாக ஆனான். அவன் அவளது நைட்டியின் முன்புறத்தை மெதுவாக இன்னும் திறந்தான். அவளது பெரிய மார்புகள் முழுவதுமாக வெளிப்பட்டன. அவன் அவற்றை அன்புடன் பிடித்து, ஒரு கருமையான காம்பை பசியுடன் உறிஞ்சத் தொடங்கினான். 
 
“ஆஹ்… சங்கர்… பால் இல்ல டா… ஆனா… ம்ம்ம்… நல்லா இருக்கு…” என்று பிரியா முனகினாள். அவளது கை தானாகவே அவன் தலையின் பின்பகுதிக்குச் சென்று, அவனை இன்னும் அருகில் அழுத்தியது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
என் பையன் இன்னும் என் முலையை பால் குடிக்கிற மாதிரி சுவைக்கிறான்… அவன் சின்ன பையனா இருந்தபோது இப்படித்தான் என் முலையில் பால் குடிப்பான். இப்போ அவன் பெரியவன்… ஆனால் என் உடல் அவன் வாயில் இப்படி எதிர்வினை காட்டுது… கடவுளே… நான் என்ன அம்மா? ஆனால் என் பையனுக்கு இது comfort-ஆ இருக்குன்னு தெரியுது… நான் தடுக்க முடியல… 
 
சங்கர் தேவை நிறைந்த கண்களுடன் அவளைப் பார்த்தான். “அம்மா… சின்ன வயசுல மாதிரி எனக்கு பால் கொடுக்க முடியுமா? உன் மடியில் படுத்து… ப்ளீஸ் அம்மா…” 
 
பிரியாவின் இதயம் உருகியது. தன் மகனின் கண்களில் தன் பால்யத்தின் அதே ஆவல் நிறைந்த, அப்பாவியான பார்வையைப் பார்த்தாள். ஆழமான வெட்கம் இருந்தாலும், அவளது தாய்மை அன்பு எல்லாவற்றையும் மீறியது. 

“வா டா… என் பையன்…” என்று அவள் முணுமுணுத்தாள். அவள் எழுந்து சுவரில் சாய்ந்து அமர்ந்தாள். தன் மடியைத் தட்டினாள். 

 
சங்கர் ஆவலுடன் படுத்தான். அவன் தலையை அவளது மென்மையான தொடைகளில் சாய்த்தான். பிரியா ஒரு கனமான மார்பை அவன் வாய்க்கு கொண்டு வந்தாள். அவன் உடனே அதைப் பிடித்து, பசியுடன் உறிஞ்சினான். நக்கினான். அதே நேரத்தில் மற்ற மார்புடன் விளையாடினான் — பிழிந்தான், காம்பை லேசாகக் கிள்ளினான். 
 
பிரியா அவன் முடியை அன்புடன் வருடினாள். அவளது முனகல்கள் மென்மையாகவும் தொடர்ச்சியாகவும் இருந்தன. “சங்கர் டா… உனக்கு இப்படி வேணுமா? அம்மா உனக்கு எல்லாம் கொடுப்பேன் டா… ம்ம்ம்… மெதுவா டா…”