Misc. Erotica மூணாறு சுற்றுலாவும் பெரிய பள்ளத்தாக்கும்

[vps@85]

அத்தியாயம் 7

தொப்புலுக்கு கீழே இறக்கி கட்டிய புடவையும் பக்கவாட்டில் பார்த்தால் இறுக்கமான மேல்சட்டையோடு குத்தீட்டி போல் நிற்கும் முலையுமாக எப்போதும் காட்சியளிப்பார் திலகவதி.அனிச்சையாக கை தூக்கும்போது பக்கவாட்டில் சேலை விலகி தென்படும் அவரின் அழகை மறைக்க எப்போதும் முயற்சி செய்ததில்லை.அவருடைய வகுப்புகளை மாணவர்கள் எப்போதும் கட் அடித்ததில்லை.பின்புறம் காட்டி பாடமெடுக்கத் தொடங்கினால் அவருடைய ப்ளஸ் சைஸ் இடுப்பும் ஷிபான் புடவையில் தெரியும் சூத்துப் பிளவும் மாணவர்களை 'வா ஒரு அமுக்கு அமுக்கு' என்று அழைக்கும்.திலகவதிக்கு 34 வயது.கல்யாணமாகி இரண்டு வயதில் குழந்தை.பேராசிரியர் பாலனுக்கும் இவருக்கும் தொடர்பிருப்பதாக வதந்தி உண்டு.ஆனால் முன்பு திலகவதி படித்த கல்லூரியில் விரிவுறையாளாராக இருந்திருந்தார் பாலன் அதனால் இருவரும் நட்பாக பழகினர்.

ராஜன் எதேச்சையாகத்தான் போனான் ஆனால் அவர் தன்னை கூப்பிட்டு அமரவைப்பார் என்று அவன் நினைக்கவில்லை.பேருந்து மலையேறிக் கொண்டிருந்தது.சற்று கூச்சமாகத்தான் உணர்ந்தான் ராஜன்.திலகவதியின் மேல் மாணவர்களுக்கு வேட்கை இருந்தாலும் ராஜன் அப்படி நினைத்ததில்லை.அவரது அழகில் அவனுக்கு மாற்றுக்கருத்து இல்லை.பேராசிரியரை அப்படி அவனால் நினைக்கமுடியவில்லை.

ராஜனை பார்த்து,

'என்ன ராஜன் ரொம்ப கூச்ச சுபாவமோ?' 

'இல்ல மேம்,அதலாம் ஒன்னுமில்ல' 

'அப்டினா நல்லா உட்க்காரு,ஏன் கால் கையை குறுக்கிக்கிட்டு உட்க்காந்திருக்க'--திலகம்

ராஜனுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.கொஞ்சம் ஆசுவாசமாக உட்க்கார்ந்தால் ராஜனது தொடை அவரது அகண்ட புட்டத்தை உரசும்.ரேவதி கொடுத்த அதிர்ச்சியிலிருந்து இன்னும் முழுதாக அவன் மீளவில்லை.தன்மேலயே கோபம் வந்தது ராஜனுக்கு.மூன்றாம் ஆண்டில் அவன் வகுப்பில் இரண்டு மூன்று நபர்கள்தான் இன்னும் கண்ணி கழியாமல் இருப்பார்கள்.இத்தனை காலம் சான்றோன் ,கோமான் என்ற பட்டத்திற்காக உழைத்து என்ன கிடைத்தது? ஏமாற்றம்தான்.ரேவதி தன்னுடன் பழகிய காலத்தில் நினைத்திருந்தால் அவளுடன் எப்படியெல்லாமோ இருந்திருக்கலாம்.ராஜன் அதை செய்யவில்லை.தன்னையே நொந்து கொண்டான்.கற்பனையிலேயே அனைத்தையும் முடித்துவிட்டதால் நிஜம் அவனைவிட்டு தூரம் போய்கொண்டே இருந்தது.கொஞ்ச நாளாக வேறு விறைப்பு சரியாக இல்லை.ஏமாற்றமும் இயலாமையும் அவனை கொன்றது.திடீரென்று மனதில் ஓடியது.

கெட்டவன் மட்டும்தான் திருந்தி நல்லவனாக மாறனுமா ,நல்லவன் திருந்தி கெட்டவனாக மாறினால் என்ன.கெட்டவனுக்கு அவன் விரும்பியது கிடைக்கிறதே அல்லது அவனே எடுத்துக் கொள்கிறானே.உண்மையில் நல்லவை கெட்டவை என்பது நம் மனசாட்சி இதுவரை எப்படி பழகியுள்ளதோ அதை பொருத்துதான்.உடலின் தேவை ஒன்றாகவும் ஆசை வேறாகவும் இருந்தால் எதை பின்தொடர்வது.சிறு வயது முதலே நன்கு காய்த்து அடித்து அடித்து உருவாக்கப்பட்ட நம் உள்ளுணர்வை மீறுவது நம்மையே அழித்துக் கொள்வதற்கு ஒப்பானது.ராஜன் இதை உணர்ந்திருநதான்.மண்டை குழம்பி இருக்கையில் ஒரு உன்மத்த நிலையில் இருக்கையில் சாய்ந்தான்.கை கால்களை அதன் போக்குக்கு விட்டான்.ராஜனது மேல் கை திலவதியின் கையோடு உரசியதும் அவனது தொடை அவளது பருத்த தொடையில் அழுத்தியதும் ராஜனுக்கு நினைவில்லை.

மலை உயரம் ஏறியதும் குளிர் பேருந்தை கவ்வியது.ஜோடிகள் அனைவரும் கம்பளிக்குள் ஒளிந்திருந்தனர்.ராஜனுக்கு குளிர் தெரியவில்லை நினைவில் ஆழ்ந்திருந்தான்.குளிரில் உடல் உரசியதில் அவனையறியாமல் இதமான சூடு இருந்து கொண்டிருந்தது.

திலகவதி ராஜனிடம்,

'என்ன சுவட்டர் எதுவும் எடுத்து வரலயா'  

ராஜன் நினைவு திரும்பினான்.'என்ன மேம் சுவட்டரா அங்க பையில் இருக்கு'.

தன் பையில் இருந்த கம்பளிப் போர்வையை எடுத்து திலகவதி போர்த்திக்கொண்டாள்.

'நீயும் போர்த்திக்கோ இப்டியே இருந்தினா மூணாறு வர்ற வரை தாங்கமாட்ட' என்று அந்த பெரிய கம்பளியை ராஜனுக்கும் சேர்த்து போர்த்திவிட்டாள்.கைகளை உயர்த்தும்போது அவளது பருத்த முலை ஜாக்கெட்டில் குத்திக்கொண்டு திமிறி எழுவதுபோல் ராஜனுக்கு காட்சியளித்தது.வறியவன் கண்ட தங்கம்போல் அதை வெறிக்க பார்த்தான்.திலகவதி போர்த்திவிட்டதும் ராஜன் இன்னும் அருகில் நெருங்கி அதை ஏற்றுக்கொண்டான்.திலவதியின் கைகள் இருக்கையில் சாய்ந்திருந்தது .ராஜன் தன் கைகளை முன்னே வைத்திருந்தான்.

ராஜனது மேல்கை திலகவதியின் பருத்த முலையையும் முன் கை அவளது இடுப்பையும் லேசாக உரசியது.இரு உடல்கள் உரசிய தகதகப்பு குளிருக்கு இதமாக இருந்தது.ராஜன் இன்னும் நகர்ந்து சற்று நெருக்கமாக உட்க்கார்ந்தான்.ஒரு புது துணிச்சலை பெற்றிருந்தான்.இது நாள் வரை அவனறிந்து ஒரு பெண்ணுடலை அறியும் பொருட்டு அவனாக எடுத்து வைத்த முதல் நகர்வு இதுதான்.இது கற்பனை போலில்லை.முன்னறிவிப்பு இல்லை.அனிச்சையாக தன்னையறியாமல் செய்தான்.இது புதுவித கிளர்ச்சியை தூண்டிற்று.அந்த குளிரிலும் உடல் தகதகத்தது,வாயில் நீர் வற்றியது.ஆணுறுப்பில் முழு விறைப்பை பெற்றிருந்தான்.தனக்குள் எழுந்த வெறியால் இன்னும் நகர்ந்து திலகவதியில் அழுத்தினான்.திடுக்கிட்டவளாக,

'என்ன ராஜன் என்ன பன்ற'

'இல்ல மேம் ரொம்ப குளிருது,கொஞ்ச நேரம் இப்டியே இருந்திக்குறேன்' என்றான் ராஜன்.

திலகவதியும் சிரித்துக்கொண்டு, 'சரி சரி பயப்படாத உட்க்கார்ந்துக்கோ எழுந்திருக்க சொல்லமாட்டேன்'

உண்மையில் ராஜனது கண் பார்வைக்கு முகத்தை திருப்பிகொண்டு செல்லும் பெண்கள் இருந்ததில்லை.அப்படியொரு வசீகரமான முகத்தை பெற்றவன்.திலகவதியும் அப்படித்தான்.மெதுவாக கம்பளியை சரிசெய்வது போல் தன் கையை எடுத்து பின் முன்னே கொண்டுவந்து ராஜனது தொடையில் வைத்துக்கொண்டாள்.ராஜனுக்கு இன்னும் சூடேறியது.ஏற்கனவே முலையில் உரசிக்கொணிருந்த தன் முன் கையை பரிசோதனைக்காக இன்னும் அழுத்தினான்.மிருதுவாக அமுங்கியது முலை.திலகவதி சன்னலோராம் அமைதியாக சாய்ந்து கொண்டாள்.ராஜன் அடுத்து என்ன நகர்வென்பதை தெரியாமல் சிலையாக உடலுரசுவதின் இன்பத்தை அனுபவித்து கொண்டிருந்தான்.

பேருந்தின் பின் இருக்கைகளில், ரேவதி விக்கியை திரும்பி பார்த்து முறைத்தாள்.ஆனால் குமாரின் விறைத்த உறுப்பு இன்னும் கண்முன்னே வந்து போய்கொண்டு இருந்தது. அந்த குளிர் அவளின் வேட்க்கையை அதிகப்படுத்தியது.உண்மையில் ராஜனின் மென்மையான மெதுவான குணத்தில் அவளுக்கு பொறுமை இருக்கவில்லை.ரேவதியின் மன அழுத்தம் காரணமாகவும் ஒரு மாற்றத்துக்காகவும் மட்டுமே இத்தனை நாள் செக்ஸை தவிர்த்திருந்தாள்.அதை குமார் இப்போது மறுபடியும் தூண்டிவிட்டான்.

ரேவதி விக்கியை பார்த்து,

'டேய் ஏன் நீ இங்க வந்து உட்க்கார்ந்த,என்ன எதிர்பார்க்குறனு தெரியும்,அதுலாம் ஒன்னும் நடக்கது.மரியாதையா போயிடு' என்றாள்,குமாருக்கு அடித்து விட்டதை பின்னாலிருந்து விக்கி பார்த்திருப்பான் என்பதை உணர்ந்தவளாக.

ரேவதி பேசியதை கேட்க்காதவனாக ,தன் கையை பேண்ட் ஜிப்பில் வைத்திருந்தான்.லேசாக அந்த இடத்தை தடவினான்.முட்டிக் கொண்டு நின்றது.முறைத்துக்கொண்டிருந்த ரேவதி அமைதியாக திரும்பிக்கொண்டாள்.குளிர் ஏறி இருந்தது.குளிருக்காக ஏற்கனவே கம்பளியோடு தயாராக இருந்த ரேவதி அதை விரித்து போர்த்திக்கொண்டாள்.இப்போது திரும்பி விக்கியை பார்த்து வாயை மூடி புன்னகைத்தாள்.கண்களை கீழே செலுத்தினாள்.விறைப்பை பார்த்தாள்.கம்பளியை அவன் தொடை மறைக்குமாறு போர்த்திவிட்டாள்.மெல்ல தன் கையை விறைப்பில் வைத்தாள்.




'