వల్లీ

[venkujkc1984]

7.9 రవి పుట్టినరోజు 

ఉదయం

నా పుట్టినరోజు ఉదయం. బయట ఇంకా పూర్తి వెలుతురు రాలేదు, కానీ తెల్లవారుజామున ఒక మెల్లని కాంతి గదిలోకి వస్తోంది.

హఠాత్తుగా, గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం వినిపించింది.

"రవీ... రవీ... పుట్టినరోజు శుభాకాంక్షలు!"

మావయ్య (ప్రసాద్) గొంతు. నేను కళ్ళు తెరిచాను. మావయ్య మరియు అత్త నా మంచం దగ్గర నిలబడి ఉన్నారు. అత్త ముఖం మీద ఒక చిలిపి, ముద్దుల నవ్వు ఉంది. ఆమె పసుపుపచ్చ చీరలో, జుట్టులో మల్లెపూలతో రాత్రి కలలో లాగే చాలా అందంగా కనిపిస్తోంది.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ!" అత్త మృదువైన గొంతుతో అంది. ఆమె చేతిలో ఒక చిన్న ప్లేట్ ఉంది, దానిలో కుంకుమ, పసుపు, మరియు అక్షతలు ఉన్నాయి.

నేను లేచి కూర్చున్నాను, నా ముఖం మీద ఆశ్చర్యం, ఆనందం. "థాంక్ యూ మావయ్య... థాంక్ యూ అత్తా," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

ఇద్దరూ నాకు బొట్టు పెట్టారు. నేను ఇద్దరికీ కళ్ళకు దణ్ణం పెట్టగా, ఇద్దరూ నాకు అక్షింతలు వేశారు. పసుపు పెట్టి కొత్త బట్టలు అందించారు.

మావయ్య నా భుజం మీద చేయి వేసి, "రవీ... ఈ రోజు నీ రోజు. నేను కొంచెం పని మీద బయటకు వెళ్తున్నాను. ఒక రెండు గంటల్లో రెడీ అవ్వు, నీకు ఒక సర్ప్రైజ్ ఉంది ఈ రోజు" అన్నాడు ఆయన ఒక వింతైన నవ్వుతో.

"సర్ప్రైజా, ఏంటి మావయ్యా అది?" అన్నాను నేను ఆసక్తిగా.

"చెబితే మజా ఉండదు కదా! నువ్వు రెడీ అవు, అంతే," అని మావయ్య నవ్వి, "వల్లీ, నేను వెళ్ళొస్తా, ఈ లోపు ఇక్కడ అన్నీ చూస్కో" అని అత్తతో చెప్పి, బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

మావయ్య వెళ్లిపోయిన తర్వాత, గదిలో నేను మరియు అత్త మాత్రమే మిగిలాము. ఆ ఒక్క క్షణం, గదిలో ఒక వింతైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అత్త కళ్ళు నా కళ్ళతో కలిశాయి. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన మెరుపు ఉంది, కానీ ఆమె త్వరగా కళ్ళు తప్పించుకుంది.

అత్త చేతిలో ప్లేట్ పక్కన సర్దుతూ "రవీ... వన్స్ అగైన్ హ్యాపీ బర్త్ డే, త్వరగా రెడీ అయ్యి కొత్త బట్టలు వేసుకుని రెడీగా ఉండు." అని చెయ్యి పట్టుకుని చెప్పింది. ఆమె గొంతులో ఒక చిన్న వణుకు ఉంది.

ఆమె చేతి వేళ్ళు చల్లగా ఉన్నాయి, కానీ నా వేళ్ళకు తగలగానే ఒక విద్యుదాఘాతం లాగా అనిపించింది. 

"అత్తా... నీకు ఒక విషయం గుర్తుందా? నువ్వు నాకు నలుగు పెడతానని మొన్న మాట ఇచ్చేవు కదా... ఇప్పుడు ఆ మాట నిలబెట్టుకోవాలి."

అత్త ముఖం ఒక్కసారిగా గులాబీ రంగులోకి మారింది. "రవీ... అది... అది పర్లేదులే... రవీ నువ్వే చేసుకో," అంది ఆమె కళ్ళు తప్పించుకుంటూ.

"ఏంటి అత్తా? నీ మాట తప్పుతావా? నా పుట్టినరోజున నువ్వు నాకు నలుగు పెడటానన్నావుగా. ఇప్పుడేమైంది." అన్నాను నేను పట్టుబడుతూ.

అత్త కొంచెం సేపు ఆలోచించింది. ఆమె ముఖంలో సంకోచం, గందరగోళం కనిపిస్తోంది. కానీ చివరికి, "కానీ... సరే... నేను కావసినవి బాత్రూం లో సర్దేసి ఉంచుతాను, నువ్వు వెళ్లి సిద్ధంగా ఉంటే, నేను వస్తాను," అంది ఆమె మెల్లగా.

నా మనసులో ఒక నవ్వు విరిసింది. "థాంక్ యూ అత్తా," అన్నాను నేను నవ్వుతూ.

అత్త గది నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయింది ఆ ఏర్పాట్ల కోసం. 

నేను లేచి, ఫ్రెష్ అయి, బాత్రూమ్ వైపు వెళ్ళాను. బాత్రూమ్ తలుపు సగం తెరిచి ఉంది. లోపల నుండి వస్తున్న నీళ్ల శబ్దం, మరియు ఆ వెచ్చని గాలిలో కలిసి వస్తున్న పసుపు, చందనాల సువాసన (నలుగు పిండి) నా గుండె వేగాన్ని అమాంతం పెంచేశాయి.

నేను కేవలం ఒక తెల్లటి టవల్ మాత్రమే చుట్టుకుని, బాత్రూమ్ లోపలికి అడుగుపెట్టాను. అత్త అక్కడ ఒక చిన్న ప్లాస్టిక్ స్టూల్ మీద కూర్చుని, ఒక గిన్నెలో నలుగు పిండిని జాగ్రత్తగా, మృదువుగా కలుపుతోంది. అత్త జుట్టులో ఉన్న మల్లెపూల సువాసన, ఆ నలుగు పిండి వాసనతో కలిసి గదిని ఒక మత్తెకించే, కామోద్దీపన కలిగించే వాతావరణంలోకి మార్చేసింది.

"రా, కూర్చో," అని అత్త నా వైపు చూడకుండానే, మృదువైన గొంతుతో అన్నది. అత్త గొంతులో ఉన్న ఆ చిన్న వణుకు నాకు స్పష్టంగా వినిపించింది.

నేను అత్త ముందు ఉన్న చిన్న స్టూల్ మీద కూర్చున్నాను. బాత్రూమ్ లోని వేడి నీళ్ల ఆవిరి వల్ల గాలి ఇంకా వెచ్చగా ఉంది. 

అత్త లేచి, ఒక చిన్న బాటిల్ తీసుకుని నా వెనుకకు వచ్చింది. "మొదట తలకి షాంపూ పెడతాను, కళ్లు మూసుకో," అని అన్నది.

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. నేను కళ్లు మూసుకున్నాను.

అత్త చేతి వేళ్లు నా జుట్టులోకి దూరాయి. ఆమె వేళ్లు నా తల మీద షాంపూను మెల్లగా, జాగ్రత్తగా రుద్దుతున్నాయి. ఆ స్పర్శలో ఉన్న మృదుత్వం, ఆ వెచ్చదనం నా చర్మం గుండా నేరుగా నా నరాలను తాకుతున్నట్లు అనిపించింది. ఆమె వేళ్లు నా జుట్టులో నుండి జారుతూ, నా మెడ వెనుక భాగంలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నేను (మనసులో): "దేవుడా... అత్త చేతులు ఇంత మృదువుగా, ఇంత వెచ్చగా ఉంటాయా? ప్రతిసారీ అత్త వేళ్లు నా శరీరాన్ని తాకినప్పుడు, నాలోని నియంత్రణ సన్నగిల్లుతోంది."

షాంపూ అయ్యాక, అత్త నీళ్లు పోసి. ఆ తర్వాత ఆమె గిన్నెలో వెచ్చని, మృదువైన నలుగు పిండిని తీసుకుంది.

"ఇప్పుడు నలుగు పెడతాను," అని అన్నది.

"మొదట ముఖానికి పెడతాను, కళ్లు మూసుకో," అని అన్నది.

అత్త వేళ్లు నా ముఖం అంతా నలుగు రాశాయి. తర్వాత మీద నుండి, మెడ వెనుక భాగానికి జారినప్పుడు, నా శరీరం అంతా ఒకసారిగా వణికింది. ఆ స్పర్శలో ఉన్న మృదుత్వం, ఆ వెచ్చదనం నా చర్మం గుండా నేరుగా నా నరాలను తాకుతున్నట్లు అనిపించింది. అత్త వేళ్లు నా మెడ వెనుక భాగంలోని సున్నితమైన చర్మాన్ని తాకినప్పుడు, నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

అత్త చేతి వేళ్లు నా భుజాల మీద నలుగు పిండిని రాయడం మొదలుపెట్టాయి. ఆమె చేతి వేళ్లు నా భుజాల వంపులను, ఆమె బొటనవేలు నా భుజాన్ని స్పృశిస్తూ, నా ఛాతీ మీద నెమ్మదిగా, వృత్తాకారంలో తిరుగుతున్నాయి. నా చర్మం మీద అత్త వేళ్లు జారిన ప్రతిసారీ, నా శరీరం లోపల ఒక అగ్ని పర్వతంలా వేడి పుడుతోంది. ఆమె చేతి వేళ్లు నా ఛాతీ మీద వృత్తాలు గీస్తున్నాయి - మొదట నెమ్మదిగా, ఆపై కొంచెం వేగంగా, ఆపై మళ్ళీ నెమ్మదిగా. ఒక లయ, ఒక సంగీతం, ఒక మౌన నృత్యం. 

నా కళ్ళు మూసుకున్నాయి. నా శరీరం అంతా ఆమె స్పర్శకు స్పందిస్తోంది. నా చర్మం మీద ఆమె వేళ్లు జారిన ప్రతి చోట, ఒక మంట రేగుతోంది, ఒక కోరిక మేల్కొంటోంది. నా శ్వాస వేగవంతమైంది, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. 

అత్త దృష్టి పూర్తిగా తన పని మీదే ఉన్నా, అత్త శ్వాస మాత్రం కొంచెం వేగంగా, భారీగా ఉంది. ఆమె శ్వాస శబ్దం నా చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తోంది - ఒక లయబద్ధమైన, మత్తెక్కించే శబ్దం. ఆమె శ్వాస నా చర్మానికి తగిలినప్పుడు, నా శరీరం మరింత వణుకుతోంది.

అత్త బొటనవేలు నా ఛాతీ మధ్య భాగం గుండా నెమ్మదిగా కిందకు జారింది. ఆమె వేలు నా ఛాతీ వెంట్రుకల మీద నుండి జారుతూ, నా పొట్ట వైపు ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె వేలి స్పర్శ నా చర్మం మీద ఒక మంటను రేపుతోంది. నా పొట్ట మీద ఆమె వేలు నెమ్మదిగా తిరుగుతోంది - వృత్తాకారంలో, లయబద్ధంగా, మత్తెక్కించేలా.

హఠాత్తుగా, ఒక చిన్న నలుగు పిండి బొట్టు నా బొడ్డు దగ్గర పడింది.

అత్త దాన్ని తుడవడానికి చేయి కిందకు జరిపింది. ఆ క్షణం, మా కళ్లు కలిశాయి.

ఆ ఒక్క క్షణం, బాత్రూమ్ లోని సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

అత్త చేయి నా బొడ్డు మీద నూనూగు వెంట్రుకల దగ్గర ఆగిపోయింది. ఆమె వేళ్లు నా చర్మాన్ని తాకుతున్న ఆ వెచ్చదనం, ఆ స్పర్శలో ఉన్న సంకోచం నాకు స్పష్టంగా అర్థమైంది. ఆమె వేళ్లు వణుకుతున్నాయి - కొంచెం, కానీ నాకు స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. ఆమె శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపిస్తోంది. 

నా (మనసులో): "అత్తా... నీ కళ్ళు ఏం చెబుతున్నాయి? నీ చేతి వణుకు ఏం చెబుతోంది? నీ శ్వాస ఆగిపోవడం ఏం చెబుతోంది? నువ్వు కూడా ఇదే అనుభవిస్తున్నావా? నీ శరీరం కూడా నా శరీరంలా స్పందిస్తోందా?" 

అత్త కళ్ళు కొంచెం మూసుకున్నాయి.ఆమె చేతి వేళ్లు నా బొడ్డు దగ్గర అలాగే ఉన్నాయి, కదలకుండా, స్తంభించిపోయి. 

నేను (మనసులో): "అత్త ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గుతుందా? లేదా ఈ హద్దును దాటుతుందా? దయచేసి ఆగిపోకు అత్తా..."

నేను మెల్లగా నా చేతిని పైకి లేపాను. నా వేళ్లు ఆమె చేతి వేళ్ళకు దగ్గరగా వచ్చాయి - తాకలేదు, కానీ చాలా దగ్గరగా. మా చేతి వేళ్ళ మధ్య ఉన్న ఖాళీలో ఒక విద్యుత్ శక్తి ప్రవహిస్తోంది. నా వేళ్ళ వేడి ఆమె వేళ్ళకు తగులుతోంది, ఆమె వేళ్ళ చల్లదనం నా వేళ్ళకు అనిపిస్తోంది. 

"అత్తా..." నా పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి, కానీ శబ్దం రాలేదు. 

అత్త కళ్ళు తెరుచుకున్నాయి. అత్త తన చేతి వేళ్ళను నా బొడ్డు మీద నుండి తీసుకుంది. కానీ ఆమె చేతి వేళ్లు నా చేతి వేళ్ళను తాకాయి - ఒక క్షణం, ఆ స్పర్శ ఒక విద్యుదాఘాతంలా నా శరీరం అంతా ప్రవహించింది.

అత్తలోని సంస్కారం, అత్తను వెనక్కి లాగింది. ఆమె ముఖం గులాబీ రంగులోకి మారింది, ఆమె శ్వాస మరింత వేగవంతమైంది. 

"రవీ..." ఆమె పెదవులు మెల్లగా కదిలాయి 

అత్త త్వరగా చేయి వెనక్కి తీసుకుని, కళ్లు కిందకు వాల్చి, "చాలు... మిగతాది నువ్వే పెట్టుకో," అని వణుకుతున్న గొంతుతో అన్నది. అత్త ముఖం గులాబీ రంగులో ఉంది. అత్త నా వైపు చూడకుండా, నీళ్ల బకెట్ నా వైపు నెట్టింది, కానీ అత్త చేయి నా చేతిని తాకినప్పుడు, అత్త వేళ్లు చల్లగా, వణుకుతూ ఉన్నాయి.

నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. "ఏంటి అత్తా? ఇవాళ నా పుట్టినరోజు కదా! పూర్తిగా నువ్వే పెట్టాలి," అన్నాను నేను పట్టుబడుతూ. "మొన్ననే కదా మాట ఇచ్చావు... ఇప్పుడు ఎందుకు వద్దంటున్నావు?" 

అత్త ముఖం గులాబీ రంగులోకి మారింది. "రవీ... నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దవాడివి... నేను..." అంటూ ఆమె మాట మధ్యలోనే ఆపేసింది. 

"పెద్దవాడినైనా! ప్లీజ్ అత్తా... నా పుట్టినరోజు కదా. పూర్తిగా నువ్వే నాకు నలుగు పెట్టు," అన్నాను నేను ఆమె చేతిని పట్టుకుని.

"కానీ రవీ... నువ్వు ఇప్పుడు... నేను ఎలా..." అత్త మాట తడబడింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక వింతైన సంకోచం, గందరగోళం కనిపిస్తోంది.

"అత్తా... ప్లీజ్... ఈ ఒక్క రోజూ..." అన్నాను నేను ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ.

ఆమె చేతిలో ఉన్న మృదుత్వం నా వేళ్ళకు తగలగానే, ఆమె ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ నా పట్టుదల ముందు, ఆమె మృదువుగా ఒప్పుకుంది. "సరే... కానీ..." అంటూ ఆమె మాట పూర్తి చేయలేదు.

అత్త మళ్ళీ గిన్నె దగ్గరకు వెళ్ళి, నలుగు పిండిని తీసుకుంది. కానీ ఆమె ముఖంలో ఇంకా సంకోచం కనిపిస్తోంది.

నేను "సరే అత్తా... నేను లేచి నిలబడతాను. అప్పుడు నీకు సులభంగా ఉంటుంది," అన్నాను.

నేను స్టూల్ నుండి లేచి, కాస్త ఎడంగా నిలబడ్డాను. నా టవల్ నడుముకు చుట్టుకుని ఉంది, కానీ నేను నా చేతులను పైకి ఎత్తి, తల మీద ఉన్న నలుగు పిండిని తుడుచుకుంటున్నాను. ఈ భంగిమ వల్ల నా టవల్ కొంచెం పక్కకు జరిగి, నా తొడలు పూర్తిగా బయటపడ్డాయి.

ఆ క్షణం, బాత్రూమ్ లోని సమయం ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నా టవల్ కొంచెం వదులుగా ఉండటం వల్ల, దాని లోపల లాగులో ఉన్న నా మగతనం యొక్క ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. నా శ్వాస ఆగిపోయింది. నేను కళ్లు మూసుకున్నాను - అత్త ఏం చేస్తుందో చూడడానికి కాదు, ఆమె స్పందనను అనుభవించడానికి.

"అత్తా... నలుగు పట్టించు అత్తా," అన్నాను నేను కళ్లు మూసుకునే, నా గొంతులో ఒక మెల్లని ఆజ్ఞాపన. "అంతా రాసేయ్ నీ చేత్తో... ఎక్కడా మిగల్చకు. పైనుంచి కింద వరకు ప్రతి అంగుళాన్ని నలుగు పట్టించేయ్..." అంటూ మరింత మత్తుగా ఏదేదో వాగేస్తున్నాను.

ముందు నిశ్శబ్దం. ఆ తర్వాత, అత్త జాగ్రత్తగా లేచిన శబ్దం. ఆమె అడుగులు నా దగ్గరకు రాకుండానే ఆగిపోయాయి.

"రవీ... నువ్వు..." అత్త గొంతులో ఒక వింతైన వణుకు.

"కళ్లు మూసుకున్నాను అత్తా... నువ్వు చేయి," అన్నాను నేను.

నాకు అత్త శ్వాస మరింత దగ్గరగా వినిపించింది. ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చిందని నాకు అర్థమైంది. కానీ ఆమె నన్ను తాకడం లేదు. 

ఒక నిమిషం నిశ్శబ్దం. ఆ తర్వాత, నా ఎడమ తొడ మీద ఒక మెల్లని, వెచ్చని స్పర్శ. అత్త చేతి వేళ్లు.
ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ మీద నలుగు పిండిని రాయడం మొదలుపెట్టాయి. ఆ స్పర్శ ఎంత మృదువుగా, ఎంత జాగ్రత్తగా ఉందో! అత్త చేతి వేళ్లు వణుకుతున్నాయి, కానీ ఆ వణుకులో ఒక వింతైన మత్తు కూడా ఉంది.

నా మనసులో ఒక తుఫాను రేగుతోంది. నేను కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాను, కానీ నా శరీరం అంతా అత్త స్పర్శకు స్పందిస్తోంది. నా మగతనం ఇప్పుడు పూర్తిగా దృఢంగా మారి నా టవల్ లోపల దాని విచ్చుకున్న ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అత్త దీన్ని చూసిందా? తెలియదు. కానీ ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ మీద తిరుగుతున్నప్పుడు, నా శరీరం ఒక వింతైన వేడితో నిండిపోయింది.

"అత్తా..." అని గొంతులో మత్తుతో మూలిగాను.

అత్త చేతి వేళ్లు నా కుడి తొడ మీదకి జారాయి. ఈసారి ఆమె స్పర్శ మరింత ధైర్యంగా ఉంది. ఆమె చేతి వేళ్లు నా తొడ లోపలి భాగానికి దగ్గరగా వచ్చాయి, నా మగతనానికి చాలా దగ్గరగా.

నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. నా శరీరం అంతా ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా వణుకుతోంది.

హఠాత్తుగా, అత్త చేతి వేళ్లు ఆగిపోయాయి. ఆమె శ్వాస శబ్దం మరింత భారీగా, మరింత దగ్గరగా వినిపిస్తోంది.

నేను కళ్లు తెరవలేదు. కానీ నా మనసులో ఒక చిత్రం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది - అత్త నా ముందు నిలబడి, నా తొడలను, నా మగతనం యొక్క ఆకారాన్ని చూస్తోంది. ఆమె ముఖంలో ఏ భావం ఉందో? సిగ్గు? కోరిక? గందరగోళం? 

అత్త చేతి వేళ్లు వెంటనే నా తొడల నుండి తప్పుకున్నాయి. ఆమె వెళ్ళిపోయిన శబ్దం వినిపించింది. "చాలు... ఇప్పుడు నీవు మిగిలినది కడుక్కో," అని అత్త వణుకుతున్న గొంతుతో అన్నది.

నేను కళ్లు తెరిచాను. అత్త బాత్రూమ్ దూరపు మూలలో నిలబడి ఉంది, ఆమె ముఖం గులాబీ రంగులో, కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె చేతులు వణుకుతున్నాయి.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ," అని అత్త చివరగా మృదువుగా అన్నది. ఆ మాటల్లో ఉన్న స్నేహం, మరియు దాగి ఉన్న నిషిద్ధ ఆకర్షణ నా గుండెను కదిలించాయి. ఆమె త్వరగా బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయింది. 

నేను అక్కడే నిలబడి ఉండిపోయాను. చాలా సమయం గడిచినట్లుంది. నా శరీరం ఇంకా వణుకుతోంది. ఆ నలుగు పిండి వాసన, అత్త చేతుల వెచ్చదనం, మరియు ఆ ఒక్క క్షణం నా మగతనం యొక్క ఆకారం ఆమె కళ్ళ ముందు కనిపించినప్పుడు జరిగిన మౌన సంభాషణ... అవి నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మరచిపోలేని, మధురమైన జ్ఞాపకలుగా మారిపోయాయి.

ఇక స్నానం ముగించి, నేను నా బెడ్‌రూమ్‌లోకి అడుగు పెట్టాను. ఇంతలో మావయ్య తిరిగి వచినట్లున్నాడు. అత్త దగ్గరికి వెళ్లి వాళ్ళ గదిలోకి తీసుకెళ్లినట్లు అలికిడిని బట్టి తెలుస్తోంది. నేను కొత్త బట్టలు కట్టుకున్నాను. ఒక తెల్లటి షర్ట్, నీలం రంగు జీన్స్. అద్దం ముందు నిలబడి, నా జుట్టును దువ్వుకుంటున్నాను. కానీ నా మనసు మాత్రం ఎక్కడో లేదు... అత్త చేతుల స్పర్శలో, ఆ నలుగు పిండి వాసనలో, ఆ మౌన క్షణంలో ఉంది. 

అప్పుడే బయట ఒక అలికిడి వినిపించింది. మెయిన్ డోర్ తెరుచుకున్న శబ్దం. మావయ్య తిరిగి వచ్చినట్లుంది. ఆయన అడుగుల శబ్దం హాల్ గుండా వెళ్తున్నట్లు వినిపించింది. ఆపై... అత్త గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం. ఆపై ఇద్దరి గది తలుపు మూసుకున్న 'క్లిక్' శబ్దం.

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది. నా చేతిలో ఉన్న దువ్వెన ఆగిపోయింది.

నా (మనసులో): "మావయ్య వచ్చాడు... మరియు నేరుగా అత్త గదికి వెళ్ళాడు. ఏంటి ఇంత అర్జెంటు? మరియు తలుపు ఎందుకు మూశారు?"

నా మనసులో ఒక ప్రశ్న మెదిలింది - మావయ్య ఉదయం చెప్పిన మాటలు. "రవీ... నీకు ఒక స్పెషల్ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలనుకున్నాను."

నా (మనసులో): "గిఫ్ట్... మావయ్య నాకు గిఫ్ట్ ఇస్తానన్నాడు. మరియు ఇప్పుడు అత్తతో మాట్లాడటానికి వెళ్ళాడు. మావయ్య అత్తతో ఈ గిఫ్ట్ గురించి మాట్లాడటానికి వెళ్ళాడా? ఏమై ఉంటుందో ఏమో. అయినా ఏదోకటిలే."

కొద్దిసేపటికి హఠాత్తుగా, గది తలుపు తెరుచుకున్న శబ్దం.
"రవీ… రెడీ అయ్యేవా"

మావయ్య (ప్రసాద్) లోపలికి వచ్చాడు. ఆయన చేతిలో ఒక చిన్న బౌల్ ఉంది - దానిలో సేమియా పాయసం.
"రెడీ యే మావయ్యా," అన్నాను నేను మంచం మీద కూర్చుంటూ.


మావయ్య నా పక్కన కూర్చుని, "రా... నేను నా చేతులతో నీకు పాయసం  తినిపిస్తా." అన్నాడు ఆయన నవ్వుతూ. నేను ఆశ్చర్యపోయాను. మావయ్య ఒక చెంచాలో పాయసం తీసుకుని, నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చాడు.

"తిను రవీ," అన్నాడు. నేను నోరు తెరిచాను. మావయ్య నా నోటిలో పాయసం పెట్టాడు. అది చాలా మధురంగా ఉంది.

నేను దాన్ని మింగుతుండగా, మావయ్య నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ అన్నాడు, "ఎలా ఉంది రవీ? తీయగా ఉందా?"

"చా... చాలా బాగుంది మావయ్యా," అన్నాను నేను తడబడుతూ.

"మళ్ళీ," అన్నాడు మావయ్య. నేను మళ్ళీ తిన్నాను. 

"మరేమనుకున్నావ్ రవీ? అత్త చేసిన పాయసం కదా!" అన్నాడు మావయ్య నవ్వుతూ. “చూడు, ఈ రెండు కాజులు చూడు... ఎంత నిండుగా ఉన్నాయో. చూడు, ఎంత బాగా పాయసంలో తేలుతున్నాయో..." 

నా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

నా (మనసులో): "రెండు కాజులు... నిండుగా... పాలలో తేలుతూ... మావయ్య ఏమి చెబుతున్నాడు? ఇది కేవలం పాయసం గురించా? లేక...?"

మావయ్య మరొక చెంచా పాయసం తీసుకుని నా నోటి దగ్గరకు తెచ్చాడు. "ఈ కిస్మిస్ చూడు... ఎంత చిన్నగా, ఎంత ఎర్రగా ఉందో. ముడతలు ముడతలుగా...!"
నా శ్వాస ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది.

నా (మనసులో): "కిస్మిస్... ఎర్రగా, ముడతలు ముడతలుగా... మెత్తబడి, తీయగా మారింది... మావయ్య మాటల్లో ఏమి దాగుంది? ఇది నిజంగా పాయసం గురించేనా?"

మావయ్య నవ్వుతూ "ఈ పాయసం చూడు... బయట గట్టిగా అనిపిస్తోంది, కానీ లోపల ఎంత మృదువుగా ఉంటుందో! నీ నాలుకకు తగిలిన వెంటనే కరిగిపోతుంది కదా? అంత మృదువుగా, అంత తీయగా!"

నా శరీరం అంతా వణికిపోయింది.

రవి (మనసులో): "బయట గట్టిగా, లోపల మృదువుగా... నాలుకకు తగిలిన వెంటనే కరిగిపోతుంది... మావయ్య ఏమి చెబుతున్నాడు? ఇది యాదృచ్ఛికమా? లేక ఏదైనా ఆటా?"

మావయ్య మాటలన్నీ నాకు తప్పుగా అర్థమవుతున్నాయా, ఏంటో నా బుద్ది.

నా నోటిలో పాయసం రుచి మారిపోయినట్లు అనిపించింది. ప్రతి ముద్దలో అత్త అందం కనిపిస్తోంది. 
మావయ్య మాటలు అమాయకంగా ఉన్నా, నా మనసులో మాత్రం వేరే అర్థం వెతుకుతున్నాయి.

మొత్తం పాయసం పెట్టేశాకా, మావయ్య బౌల్‌ను పక్కన పెట్టి, నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూశాడు. ఆయన కళ్ళలో ఒక వింతైన, రహస్యమైన మెరుపు ఉంది.

మావయ్య, "రవీ... ఈ రోజు నీ పుట్టినరోజు. నీకు ఒక స్పెషల్ గిఫ్ట్ ఇవ్వాలనుకున్నాను. నువ్వు ఎంతకాలంగా కోరుకుంటున్నావో, ఆ గిఫ్ట్. అన్నీ నాకు తెలుసు. ఈ రోజు... ఈ రోజు నేను నీకు ఆ గిఫ్ట్ ఇస్తాను. నేనే స్వయంగా నిన్ను ఆ అనుభవంలోకి తీసుకువెళ్తాను." అన్నాడు నా కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ.

ఆయన గొంతులో ఉన్న ఆ మత్తు, ఆ రహస్యం... నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
"దేవుడా... మావయ్యకు తెలుసా? నా కోరిక గురించి ఆయనకు ఎలా తెలుసు? నేను అత్తాని కోరుకుంటున్నానని ఆయనకు తెలుసా? అంటే... అంటే నిజంగానే..."

"ఆయన 'నీ కోరికను తీరుస్తాను' అంటున్నాడు... అంటే..."

"అత్తా? నిజంగానే అత్తని నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా? మావయ్యకు తెలుసా? ఆయన అనుమతి ఇస్తున్నాడా?"

నా చేతులు వణుకుతున్నాయి. ఒక పక్క ఇవన్నీ నా పిచ్చి ఆలోచనలేనేమో, మొన్న కూడా ఇలాగే మావయ్య మాటలకు ఏదేదో ఊహించుకున్నా. ఇప్పుడేమో ఇలా అంటున్నాడు. నా శ్వాస అస్తవ్యస్తంగా మారింది. 

నా ఆలోచనలు, వాతావరణాన్ని తేలిక పరచడానికి "ఏంటి మావయ్యా ఆ గిఫ్ట్?" అన్నాను ఆత్రుతగా.

మావయ్య నవ్వాడు. "అంత ఆత్రుత దేనికి, వెయిట్ చెయ్ రవీ..." అన్నాడు.


ఆ క్షణంలో, గది తలుపు మళ్ళీ తెరుచుకుంది.

అత్త లోపలికి వచ్చింది.


ఆమె చేతిలో ఒక వెండి గ్లాసు ఉంది - దానిలో వెచ్చని పాలు. ఆమె ఇప్పుడు ఒక లేత గులాబీ రంగు చీరలో ఉంది, జుట్టులో మల్లెపూలు, ముఖం మీద ఒక చిలిపి, ముద్దుల నవ్వు. కానీ ఆమె కళ్ళు కిందకు వాలి ఉన్నాయి. ఆమె ముఖం సిగ్గుతో ఎర్రబడిపోయింది.

"హ్యాపీ బర్త్‌డే రవీ," అంది ఆమె మదువైన గొంతుతో, కళ్ళు ఇంకా కిందకు వాల్చుకుని.
ఆమె నా దగ్గరకు వచ్చి, మంచం పక్కన నిలబడింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న పాల గ్లాసు నా వైపు చాచింది.

"తీసుకో రవీ," అంది ఆమె మెల్లగా.

నేను ఆ గ్లాసు తీసుకోబోతుండగా...

ఆ క్షణంలో, నా మనసులో ఒక తుఫాను రేగింది. 

"దేవుడా... మావయ్య 'గిఫ్ట్' అంటున్నాడు... అత్త పాలు తీసుకుని వచ్చింది... ఇది... ఇది ఏదో స్పెషల్..." 

"మావయ్య పాయసం పెట్టాడు... ఇప్పుడు అత్త పాలు తీసుకొచ్చింది... ఇది... ఇది అంతా ఏ సాంప్రదాయం..." 

"మావయ్య 'నీ కోరిక తీరుస్తాను' అన్నాడు... అంటే…” 

“అత్తా? నిజంగానే అత్తని నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా మావయ్య? ఈ పాలు... ఈ సిగ్గు... ఈ మౌనం... ఇవన్నీ ఒక సంకేతమా?”

“అత్త కళ్ళు ఎందుకు కిందకు వాలి ఉన్నాయి? ఆమె ముఖం ఎందుకు ఎర్రబడి ఉంది? ఆమె చేతి వేళ్ళు ఎందుకు వణుకుతున్నాయి? అత్త ఇంతలోనే కొత్త చీర ఎందుకు కట్టుకుంది. ఇది... ఇది నిజంగానే జరుగుతోందా?"

"మావయ్యకు తెలుసా? ఆయన ఈ గిఫ్ట్ గురించి ముందే ప్లాన్ చేశాడా? అందుకే ఆయన నాకు ఖీర్ పెట్టాడా? అందుకే ఆయన 'మీ ఇద్దరూ ఆస్వాదించండి' అనబోతున్నాడా?"

"ఈ పాలు తాగితే... ఏం జరుగుతుంది? అత్తా... నాకు... మాకు...?"

అత్త చేతిలో ఉన్న పాల గ్లాసు నుండి వస్తున్న ఆ వెచ్చదనం, అత్త ముఖం మీద ఉన్న ఆ సిగ్గు, మావయ్య కళ్ళలో ఉన్న ఆ రహస్య మెరుపు... అన్నీ కలిసి నా మనసులో ఒక పెద్ద ప్రశ్నను సృష్టించాయి. 

"నిజంగానే మావయ్య నాకు గిఫ్ట్‌గా ఇస్తున్నాడా?"

"లేక... ఇది కేవలం నా భావనా?"

గదిలో నిశ్శబ్దం.

కేవలం మా ముగ్గురి శ్వాసల శబ్దం.

మావయ్య నవ్వుతూ నా వైపు చూస్తున్నాడు.

అత్త ఇంకా పాల గ్లాసు ను నాకు అందించి, ఎదురుచూస్తోంది.


నా చేతిలో పాల గ్లాసు...

నా ముందు అత్త...

నా పక్కన మావయ్య...