Incest அன்புள்ள அம்மா
#9
x பிளாக் பின்னாடி இருள் முழுவதும் அடர்த்தியாக பரவியிருந்தது. செடிகள் காற்றில் அசைந்தன. தொலைவில் நாய் குரைப்பு மெல்லக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. தேவயானி அங்கு நின்றிருந்தாள். அவள் உடல் முழுக்க நடுங்கியது. கருப்பு புடவை காற்றில் லேசாக அசைந்தது. கண்களில் கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவள் கைகள் இறுகியிருந்தன. மனசு பாவனாவின் முகத்தை நினைத்து துடித்தது. தாய் என்ற உணர்வு அவளுக்கு வலிமை தந்தாலும் உள்ளே அருவருப்பு, பயம், துயரம் எல்லாம் கலந்து புயலாக சுழன்றது. மர்ம மனிதன் mask கழட்டாமல் அருகில் வந்தான். அவன் இளமை உடல் இருளில் தெரிந்தது. அவன் கண்கள் ஆசையுடன் பார்த்தன.

மர்ம மனிதன்: "அழாதே தேவயானி. நீ சம்மதிச்சா வீடியோ அழிச்சிடுவேன். உன் பொண்ணு பாவனா பாதுகாப்பா இருப்பா. நீ என்னோட வரணும். உன் உடலை எனக்கு தா. அப்பதான் உன் மகள் பாதுகாப்பா இருப்பா."

தேவயானி அழுதுகொண்டே தலையசைத்தாள். அவள் உதடுகள் நடுங்கின. கண்ணீர் புடவையில் விழுந்தது. உள்ளே தாயின் தியாக உணர்வு அவளை உந்தியது. மகளை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் மனசை நிறைத்தது.

தேவயானி: "என் பொண்ணை விட்டுடு... நான்... நான் சம்மதிக்கிறேன்... ஆனா என் குடும்பத்தை கெடுக்காதே. ராஜ், சுமன், இனியா, பிரியங்கா... அவர்களுக்கு தெரியக்கூடாது. என் மகளை பாதுகாத்து. நான் உன் வேண்டுகோளை நிறைவேற்றறேன். தயவு செய்து... வீடியோவை அழி. என் பாவனாவை காப்பாத்து."

மர்ம மனிதன்: "நல்லா இருக்கு. இப்ப என்னோட வா. உன் உடலை எனக்கு தா. உன் தியாகம் உன் மகளை காப்பாத்தும். அழாதே. நான் உன்னை கவனித்துக்கறேன்."

அவள் குரல் உடைந்தது. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது. மர்ம மனிதன் அருகில் வந்தான். அவன் கை தேவயானியின் தோளில் வைத்தான். அந்த தொடு சூடாக இருந்தது. தேவயானி உடல் சிலிர்த்தாள். அவள் கண்கள் மூடின. உள்ளே துயரம் பெருகியது. புடவையின் மடிப்புகள் காற்றில் அசைந்தன. இருள் அவர்களைச் சூழ்ந்தது. தேவயானியின் தியாகம் தொடங்கியது.

இந்த நொடியில் காட்சி மெதுவாக நகர்ந்தது. தேவயானியின் முகத்தில் கண்ணீர் துளிகள் லேசாக வழிந்தன. அவள் உதடுகள் நடுங்கின. மர்ம மனிதன் mask கழட்டாமல் அவள் தோளில் வைத்த கை அழுத்தினான். அந்த தொடு அவள் உடலை சிலிர்க்க வைத்தது. புடவையின் துணி அவள் தோளில் லேசாக இறுகியது. காற்றில் அவள் மூச்சு வேகமாக வந்தது. உள்ளே பாவனாவின் முகம் தெரிந்தது. தாய் என்ற பலம் அவளை தாங்கியது. ஆனால் உடல் கொடுக்கும் வலி உள்ளே துயரத்தை பெருக்கியது.

ஒலி லேசான காற்று சலசலப்பு, தொலைவில் நாய் குரைப்பு, அவள் மூச்சு ஒலி. வாசனை இருள் கலந்த மண் வாசனை, அவள் புடவை வாசனை. சுவை வாயில் உப்பு கண்ணீர் சுவை. தொடு மர்ம மனிதன் கை தோளில் பட்ட உணர்வு, குளிர் காற்று. உணர்வு துயரம், தியாகம், பயம் லேயர்கள். நினைவு பாவனா சிறு வயது நினைவுகள். உடல் involuntary இதயம் வேக துடிப்பு, உடல் நடுக்கம். நேரம் மெதுவாக நகர்வது போல் தோன்றியது.

மர்ம மனிதன் அவள் தோளை இழுத்தான். தேவயானி கண்ணை மூடியபடி நின்றாள். அவள் உள்ளம் துடித்தது. இந்த தியாகம் மகளுக்காக என்று நினைத்தாள். புடவையின் மடிப்புகள் அசைந்தன. இருள் அவர்களை முழுவதும் சூழ்ந்தது. தேவயானியின் தியாக உணர்வு அவளை வலிமையாக்கியது. அவள் மனதில் ராஜின் முகம், சுமனின் புன்னகை, பாவனாவின் அப்பாவியான பார்வை, இனியா பிரியங்காவின் சிரிப்பு எல்லாம் தெரிந்தது. என் குடும்பம்... என் உலகம்... இந்த தியாகம் அவர்களுக்காக...

மர்ம மனிதன்: "அழாதே தேவயானி. நீ சம்மதிச்சா வீடியோ அழிச்சிடுவேன். உன் பொண்ணு பாவனா பாதுகாப்பா இருப்பா. இப்ப நீ என்னோட வரணும்."
தேவயானி அழுதுகொண்டே தலையசைத்தாள். அவள் உதடுகள் நடுங்கி நடுங்கின. கண்ணீர் புடவையில் துளி துளியாக விழுந்தது. உள்ளே தாயின் தியாக உணர்வு அவளை உந்தியது. மகளை காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற ஒரே எண்ணம் மனசை நிறைத்தது. நிறைத்தது.
தேவயானி: "என் பொண்ணை விட்டுடு... நான்... நான் சம்மதிக்கிறேன்... ஆனா என் குடும்பத்தை கெடுக்காதே... தயவு செய்து..."


அவள் குரல் உடைந்து உடைந்து வந்தது. கண்ணீர் வழிந்து வழிந்து கொண்டிருந்தது. மர்ம மனிதன் அருகில் வந்தான். அவன் கை தேவயானியின் தோளில் வைத்தான். அந்த தொடு சூடாக, புதிதாக இருந்தது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். சிலிர்த்தாள். அவள் கண்கள் மூடின. மூடின. உள்ளே துயரம் பெருகியது. பெருகியது. புடவையின் மடிப்புகள் காற்றில் அசைந்து அசைந்தன. இருள் அவர்களைச் சூழ்ந்தது. சூழ்ந்தது.
மர்ம மனிதன்: "நல்லா இருக்கு. இப்ப என்னோட வரு. உன் உடலை எனக்கு தா."
தேவயானி கண்ணை மூடியபடி நின்றாள். கண்ணை மூடியபடி. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவள் உள்ளம் துடித்தது. துடித்தது. தாயின் தியாக உணர்வு அவளை நிற்க வைத்தது. இரவு காற்று குளிர்ந்து குளிர்ந்து வீசியது. x பிளாக் பின்னாடி இருள் அடர்ந்து அடர்ந்து இருந்தது. தேவயானியின் தியாகம் தொடங்கியது. தொடங்கியது.
மர்ம மனிதன் அவளை பின்னால் தள்ளினான். தள்ளினான். தேவயானி பின்னால் தள்ளப்பட்டாள். அவள் புடவை தரையில் லேசாக உரசியது. உரசியது. அவள் உடல் நடுங்கியது. நடுங்கியது. உள்ளே அசிங்கம், அருவருப்பு பெருகியது. பெருகியது. இளம் வாலிபன் கூட இருப்பது அவளுக்கு மிகவும் அசிங்கமாக இருந்தது. இருந்தது. வயது வித்தியாசம், அவன் இளமை, அவள் தாய்மை, எல்லாம் அவள் மனசை உறுத்தியது. உறுத்தியது.
தேவயானி: "இது... இது அசிங்கம்... நான்... என் வயசுக்கு இது தகுதியில்ல... தயவு செய்து... வேற எதாவது கேள்..."
அவள் குரல் அழுகையில் கலந்து வந்தது. வந்தது. மர்ம மனிதன் mask கழட்டாமல் அவள் உதடுகளை நோக்கி முகத்தை நெருக்கினான். நெருக்கினான். அவன் இளமை மூச்சு அவள் முகத்தில் பட்டது. பட்டது. தேவயானி கண்ணை இறுக மூடினாள். மூடினாள். உள்ளே வேதனை பெருகியது. பெருகியது.
மர்ம மனிதன் அவள் உதட்டில் முத்தம் தந்தான். முத்தம் தந்தான். மெல்ல, பிறகு ஆழமாக. ஆழமாக. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். சிலிர்த்தாள். அவள் உதடுகள் நடுங்கின. நடுங்கின. கண்ணீர் வழிந்தது. வழிந்தது. அவள் கைகள் அவன் மார்பை தள்ள முயற்சித்தன. முயற்சித்தன. ஆனால் பலம் இல்லை. இல்லை



தேவயானியின் கண்கள் இறுக மூடியிருந்தன. அவள் உதடுகள் நடுங்கி நடுங்கி முத்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டன. கொண்டன. மர்ம மனிதன் அவள் உதட்டை உறிஞ்சினான். உறிஞ்சினான். அவன் இளமை உடல் அவள் உடலோடு நெருங்கியது. நெருங்கியது. தேவயானி உள்ளே அசிங்கம், வேதனை, தியாகம் எல்லாம் கலந்து துடித்தாள். துடித்தாள். அவள் புடவையின் மடிப்புகள் அவன் கையில் சிக்கின. சிக்கின. காற்று அவர்களைச் சூழ்ந்தது. சூழ்ந்தது.





இரவு பத்து மணிக்கு மேல் x பிளாக் பின்னாடி இருள் முழுவதும் அடர்த்தியாக, அடர்த்தியாக பரவியிருந்தது. செடிகள் காற்றில் மெல்ல, அசைந்து கொண்டிருந்தன. தொலைவில் நாய் குரைப்பு மெல்ல, கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. தேவயானியின் கண்கள் இறுக இறுக மூடியிருந்தன. அவள் உதடுகள் நடுங்கி நடுங்கி, நடுங்கி நடுங்கி முத்தத்தை ஏற்றுக்கொண்டன. ஏற்றுக்கொண்டன. மர்ம மனிதன் அவள் உதட்டை மெல்ல, உறிஞ்சினான். உறிஞ்சினான். அவன் இளமை உடல் அவள் உடலோடு நெருங்கி நெருங்கி, நெருங்கி நெருங்கி இருந்தது. தேவயானி உள்ளே அசிங்கம், வேதனை, துயரம், தியாக உணர்வு எல்லாம் கலந்து கலந்து துடித்தாள். துடித்தாள். அவள் புடவையின் மடிப்புகள் அவன் கையில் சிக்கி சிக்கி, சிக்கி சிக்கி இருந்தன. காற்று அவர்களைச் சூழ்ந்து சூழ்ந்து, சூழ்ந்து சூழ்ந்து இருந்தது. இருந்தது.

தேவயானியின் உள்ளம் துடித்துக் கொண்டிருந்தது. துடித்துக் கொண்டிருந்தது. அவள் கண்களில் கண்ணீர் தாரை தாரையாக, தாரை தாரையாக வழிந்து கொண்டிருந்தது. அவள் மனசு பாவனாவின் முகத்தை, பாவனாவின் எதிர்காலத்தை, குடும்பத்தின் முகத்தை, ராஜின் முகத்தை, சுமனின் முகத்தை, இனியா பிரியங்காவின் முகத்தை நினைத்து நினைத்து உலுக்கப்பட்டது. உலுக்கப்பட்டது. தாய் என்ற உணர்வு அவளுக்கு வலிமை தந்தாலும், இந்த இளம் வாலிபன் கூட இருப்பது, அவன் தொடு, அவன் முத்தம், எல்லாம் அவளுக்கு மிக மிக அசிங்கமாக, அருவருப்பாக, வேதனையாக இருந்தது. இருந்தது. அவள் உடல் முழுக்க சிலிர்த்து சிலிர்த்து, சிலிர்த்து சிலிர்த்து நடுங்கியது. நடுங்கியது.

மர்ம மனிதன் மெல்ல, அவள் புடவையின் pallu-ஐ இழுத்தான். இழுத்தான். துணியின் மெல்லிய சலசலப்பு இருளில் கேட்டது. கேட்டது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். சிலிர்த்தாள். அவள் கைகள் தானாகவே புடவையை இறுக்க பிடித்தன. பிடித்தன. ஆனால் பலம் இல்லை. இல்லை. அவள் கண்கள் இறுக மூடியிருந்தன. மூடியிருந்தன. உள்ளே வேதனை அலை அலையாக, அலை அலையாக எழுந்தது. எழுந்தது.

மர்ம மனிதன்: "அழாதே... நீ சம்மதிச்சா எல்லாம் முடிஞ்சிடும்... உன் புடவையை களையணும்..."

அவன் கைகள் மெல்ல, pallu-ஐ இழுத்து இழுத்து, இழுத்து இழுத்து அவிழ்த்தான். அவிழ்த்தான். புடவையின் மடிப்புகள் ஒவ்வொன்றாக, ஒவ்வொன்றாக கீழே விழுந்தன. விழுந்தன. தேவயானியின் இடுப்பு, வயிறு வெளியே தெரிந்தன. தெரிந்தன. காற்று அந்த exposed skin-ஐ தொட்டது. தொட்டது. அவள் உடல் சிலிர்த்தது. சிலிர்த்தது. அவள் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தது. கொண்டிருந்தது.

தேவயானி: "தயவு செய்து... இது... இது அசிங்கம்... என் வயசுக்கு... நீ இளம் பையன்... வேணாம்..."

அவள் குரல் அழுகையில், அழுகையில் கலந்து வந்தது. வந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் புடவையை முழுவதும் அவிழ்த்தான். அவிழ்த்தான். துணி கீழே விழும் சத்தம் இருளில் கேட்டது. கேட்டது. தேவயானி இப்போது blouse மற்றும் petticoat உடன் நின்றிருந்தாள். நின்றிருந்தாள். அவள் உடலின் வளைவுகள், இடுப்பு, வயிறு, மார்பின் ஏற்ற இறக்கம், எல்லாம் இருளில் தெரிந்தன. தெரிந்தன.

மர்ம மனிதன் அவளைப் பார்த்தான். பார்த்தான். அவன் கண்கள் ரசனையுடன், பசியுடன் அவள் உடலை ரசித்தன. ரசித்தன. அவன் mask கழட்டாமல் அருகில் நின்றான். நின்றான். தேவயானி கண்ணை இறுக மூடியிருந்தாள். மூடியிருந்தாள். உள்ளே அசிங்கம், வேதனை, தியாகம் எல்லாம் கலந்து கலந்து அவளை உலுக்கியது. உலுக்கியது. அவள் உடல் நடுங்கியது. நடுங்கியது. காற்று அவள் exposed skin-ஐ தொட்டு தொட்டு சிலிர்க்க வைத்தது. வைத்தது.


தேவயானியின் உடல் முழுக்க வியர்வை படர்ந்தது. படர்ந்தது. அவள் இதயம் படபடவென துடித்தது. துடித்தது. மர்ம மனிதன் அவள் blouse-ஐ பார்த்தான். பார்த்தான். அவன் கண்கள் ரசனையுடன் அவள் மார்பின் வளைவை, இடுப்பின் வளைவை, petticoat-ஐ ரசித்தன. ரசித்தன. தேவயானி கண்ணை மூடியபடி நின்றாள். நின்றாள். உள்ளே வேதனை அலை அலையாக எழுந்தது. எழுந்தது. அவள் கூச்சம், அருவருப்பு, தியாக உணர்வு எல்லாம் கலந்து கலந்து அவளை உலுக்கியது..
.

மர்ம மனிதன் மெல்ல அவள் அருகில் நெருங்கினான். அவன் கை ஜாக்கெட் மற்றும் உள்பாவாடைக்கு நடுவே இருந்த இடுப்பைத் தொட்டது. அந்த தொடு சூடாக, புதிதாக இருந்தது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். அவள் வயிறு உள்ளே இழுபட்டது. காற்று அந்த exposed skin-ஐ தொட்டபோது அவள் உடல் லேசாக நடுங்கியது. அவன் விரல்கள் மெல்ல அந்த மென்மையான இடுப்பை அழுத்தினான். அழுத்தினான். தேவயானியின் மூச்சு தடுமாறியது. அவள் உதடுகள் நடுங்கின. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது.

தேவயானி: "தயவு செய்து... வேணாம்... இது... இது எனக்கு பிடிக்கல..."

அவள் குரல் மெல்ல மெல்ல உடைந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் இடுப்பை மெல்ல அழுத்தியபடி அவளை நெருக்கமாக இழுத்தான். அவன் இளமை உடல் அவள் உடலோடு ஒட்டியது. அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் பட்டது. தேவயானி உள்ளே அருவருப்பு பெருகியது. ஆனால் தாய்மை அவளை நிற்க வைத்தது.

மர்ம மனிதன் அவள் பின்புறம் சென்றான். அவன் கை தேவயானியின் பின்னாடி சென்றது. உள்பாவாடையோடு சேர்த்து அவள் சூத்தை அழுத்தினான். அந்த அழுத்தம் உறுதியாக, பசியுடன் இருந்தது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். அவள் கால்கள் லேசாக நடுங்கின. அவள் மூச்சு வேகமாக வந்தது. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது.

தேவயானி: "இது... இது தப்பு... நான்... நான் முடியாது..."

அவள் குரல் கெஞ்சலாக வந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் சூத்தை மெல்ல அழுத்தியபடி அவள் காதருகில் முணுமுணுத்தான். அவன் இளமை உடல் அவள் பின்னாடி ஒட்டியிருந்தது. இருள் அவர்களை முழுவதும் சூழ்ந்திருந்தது. தேவயானியின் உள்ளம் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

தேவயானியின் உடல் முழுக்க வியர்வை படர்ந்திருந்தது. அவள் இதயம் படபடவென துடித்துக்கொண்டிருந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் ஜாக்கெட்டைப் பார்த்தான். அவன் கண்கள் ரசனையுடன் அவள் மார்பின் வளைவை, இடுப்பின் மென்மையான வளைவை, உள்பாவாடையின் மடிப்புகளை ரசித்தபடி நின்றது. தேவயானி கண்ணை இறுக மூடியபடி நின்றிருந்தாள். உள்ளே வேதனை அலையாக எழுந்தது. கூச்சம், அருவருப்பு,



மர்ம மனிதன் மெல்ல அவள் அருகில் நெருங்கினான். அவன் கை ஜாக்கெட் மற்றும் உள்பாவாடைக்கு நடுவே இருந்த இடுப்பைத் தொட்டது. அந்த தொடு சூடாக, புதிதாக இருந்தது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். அவள் வயிறு உள்ளே இழுபட்டது. காற்று அந்த exposed skin-ஐ தொட்டபோது அவள் உடல் லேசாக நடுங்கியது. அவன் விரல்கள் மெல்ல அந்த மென்மையான இடுப்பை அழுத்தினான். அழுத்தினான். தேவயானியின் மூச்சு தடுமாறியது. அவள் உதடுகள் நடுங்கின. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது.

தேவயானி: "தயவு செய்து... வேணாம்... இது... இது எனக்கு பிடிக்கல... என் பொண்ணை விட்டுடு..."

அவள் குரல் மெல்ல மெல்ல உடைந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் இடுப்பை மெல்ல அழுத்தியபடி அவளை நெருக்கமாக இழுத்தான். அவன் இளமை உடல் அவள் உடலோடு ஒட்டியது. அவன் மூச்சு அவள் கழுத்தில் பட்டது. தேவயானி உள்ளே அருவருப்பு பெருகியது. ஆனால் தாய்மை அவளை நிற்க வைத்தது.

மர்ம மனிதன் அவள் பின்புறம் சென்றான். அவன் கை தேவயானியின் பின்னாடி சென்றது. உள்பாவாடையோடு சேர்த்து அவள் சூத்தை அழுத்தினான். அந்த அழுத்தம் உறுதியாக, பசியுடன் இருந்தது. தேவயானி உடல் முழுக்க சிலிர்த்தாள். அவள் கால்கள் லேசாக நடுங்கின. அவள் மூச்சு வேகமாக வந்தது. கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது.

தேவயானி: "இது... இது தப்பு... நான்... நான் முடியாது... தயவு செய்து..."

அவள் குரல் கெஞ்சலாக வந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் சூத்தை மெல்ல அழுத்தியபடி அவள் காதருகில் முணுமுணுத்தான். அவன் இளமை உடல் அவள் பின்னாடி ஒட்டியிருந்தது. இருள் அவர்களை முழுவதும் சூழ்ந்திருந்தது. தேவயானியின் உள்ளம் துடித்துக்கொண்டிருந்தது. துடித்துக்கொண்டிருந்தது.

மர்ம மனிதன் மெல்ல தன் பேண்ட் zip-ஐ கழற்றினான். அவன் பூலை வெளியே எடுத்தான். அது உறுதியாக, சூடாக இருந்தது. தேவயானி கண்ணை இறுக மூடியபடி நின்றாள். அவள் உடல் நடுங்கியது. அவன் அந்த பூலை அவள் தொப்புள் ஓட்டையில் வைத்தான். வைத்தான். அந்த தொடு அவளுக்கு மிகவும் அசிங்கமாக, வேதனையாக இருந்தது. இருந்தது.

தேவயானி: "வேணாம்... இது... இது அசிங்கம்... என் தொப்புள்... தயவு செய்து... விலகு..."

அவள் குரல் அழுகையில் கலந்து வந்தது. மர்ம மனிதன் அவள் தொப்புளில் மெல்ல அழுத்தினான். அழுத்தினான். அவன் இளமை உடல் அவள் உடலோடு நெருங்கியது. தேவயானி உள்ளே வேதனை பெருகியது. பெருகியது. அவள் கண்ணீர் வழிந்துகொண்டிருந்தது. கொண்டிருந்தது.
 நண்பர்களே உங்கள் ஆதரவுக்கு நன்றி 

ஒரு கதையின் ஒரு எபிசோட் எழுத 2-3 நாட்கள் ஆகுது.ஏன்னா கதையை பத்தி எந்த ரிப்ளையும் வராம  எழுத மனசே வராது 
 இந்த கதையின் அடுத்த பகுதி வேணும்னா, குறைந்தது 5 பேர் reply பண்ணுங்க  அடுத்த  பகுதியை எழுதுறேன்
உங்க கருத்தை சொல்லுங்க
நல்லா இருக்கா

தொடரலாமா
வேண்டாமா
[+] 5 users Like Devayani rasigan's post
Like Reply


Messages In This Thread
RE: அன்புள்ள அம்மா - by Devayani rasigan - 12-07-2026, 03:28 AM



Users browsing this thread: 2 Guest(s)