[sreejachandranhot]

ஒரு நாள் பள்ளியில் ஸ்பெஷல் கிளாஸ் முடிந்து இரவு 9 மணிக்கு மேல் ரேவதி வீட்டுக்கு நடந்து சென்று கொண்டிருந்தாள். தெரு வெறிச்சோடி இருந்தது. வீதி விளக்குகள் மங்கலாக எரிந்தன.

அங்கு கஞ்சா போதையில் இருந்த நான்கு இளைஞர்கள் அவளைப் பின்தொடர ஆரம்பித்தனர்.



முதல் ஆள்: “ஏய் டீச்சர்… இவ்வளவு தாமதமா தனியா வா போறீங்க?”

இரண்டாவது: “உடம்பு ரொம்ப டைட்டா இருக்கு மேடம்… ஒரு ரவுண்டு வரலாமா?”

மூன்றாவது: “பயப்படாதீங்க… நாங்க உங்களை safe-ஆ வீட்டில் கொண்டு போடுறோம். வாங்க கூட.”

நான்காவது: (சிரித்தபடி) “என்ன டீச்சர், பேச மாட்டீங்களா? உங்க tதங்கச்சி அனிதா அந்த கிழட்டு சுன்னி சலீமோட ஓடிப்போனா… நீங்களும் எங்களோட வந்த கொஞ்சம் என்ஜோய் பண்ணுங்க!”

ரேவதியின் இதயம் படபடத்தது. கால்கள் நடுங்கின. அவள் வேகமாக நடக்க ஆரம்பித்தாள். பின்னால் அவர்கள் சிரிப்பும், அசிங்கமான வார்த்தைகளும் அதிகரித்தன. ஒருவன் அவளைத் தொட முயற்சி செய்தான்.

ரேவதி பயத்தில் கண்ணீர் வழிய “ஐயோ… யாராவது உதவி செய்யுங்க!” என்று கத்தினாள்.

ஓட ஆர்மித்தால்...

ரேவதி பயத்தில் நடுங்கியபடி தன் போனை எடுத்தாள். உடனே ராகுலுக்கு கால் செய்தாள்.

ரேவதி (குரல் நடுங்க): “ராகுல்… ராகுல்… தயவுசெய்து உடனே வா… நான் பள்ளியிலிருந்து வீட்டுக்கு நடந்து
போகும் பபோது . நாலு பேர் என்னை துரத்துறாங்க… ரொம்ப பயமா இருக்கு…”

ராகுல் (ஆபீஸில், தன் அம்மா பார்த்த பென்னுடன் fiancée-யுடன் பேசிக் கொண்டிருந்தான்): “ரேவதி… இப்போ என்னால வர முடியாது. நான் மீட்டிங்கில் இருக்கேன். ஆட்டோ பிடிச்சு போயிடு… பயப்படாதே.”

ராகுல் உண்மையில் தன் fiancée-யுடன் (அவன் குடும்பம் பார்த்த பெண்) ஆபீஸ் அறையில் அமர்ந்து லேப்டாப்ள் பேசிக் கொண்டிருந்தான்.மொபைல் ரேவதியின் கால் வந்ததும் அவன் முகம் சுண்டியது.

ரேவதி போனை கட் செய்து அழுதாள். “என்னை விட்டுட்டானே…” என்று முனகினாள்.



ரேவதி பயத்தில் வேகமாக நடந்து கொண்டிருந்தாள். நான்கு இளைஞர்களும் அவளை நெருங்கி வந்தனர். ஒருவன் அவளது கையைப் பிடிக்க முயற்சித்தான்.

திடீரென ஒரு ஆட்டோ சத்தம் கேட்டது. பழைய ஆட்டோ ஒன்று வேகமாக வந்து அருகில் நின்றது.

சேகர் (ஆட்டோவில் இருந்து இறங்கியபடி): “ஏய்! அவங்களை என்ன பண்றீங்க? விலகுங்க!”

நான்கு பேரும் சேகரைப் பார்த்து சிரித்தனர்.

ஒருவன்: “டேய் ஆட்டோக்காரா… உன் வேலையை பாரு. இங்க வேற வேலை இருக்கு.”

சேகர் ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. அவன் ரகளையான உடம்பை நிமிர்த்தினான். முதல் ஆளை ஒரே குத்தில் தரையில் தள்ளினான். இரண்டாவது ஆளின் வயிற்றில் முழங்கால் ஓங்கினான்.

மூன்றாவது ஆளை தன் வலுவான கையால் தூக்கி சுவரில் மோதினான். நான்காவது பயந்து பின்னால் ஓட முயன்றான் — ஆனால் சேகர் அவனைப் பிடித்து இரண்டு அறை விட்டான்.

நான்கு பேரும் ரத்தம் வழிய பயந்து ஓடினர்.

சேகர் மெதுவாக ரேவதியிடம் வந்தான். அவன் குரல் மென்மையாக இருந்தது.

சேகர்: “மேடம்… பயப்படாதீங்க. நான் இருக்கேன். ஏறுங்க, உங்களை safe-ஆ வீட்டில் கொண்டு போடுறேன்.”

ரேவதி நடுங்கியபடி ஆட்டோவில் ஏறினாள். கண்ணீர் அடக்க முடியாமல் அழுதாள்.

ரேவதி: “நன்றி… நீங்க இல்லைன்னா…”

சேகர்: “எதுவும் பேசாதீங்க மேடம். இப்போ உங்க வீட்டுக்கு போகலாம். நான் உங்களை பத்திரமா கொண்டு சேர்க்கிறேன்.”

ஆட்டோ நகர்ந்தது. சேகர் அமைதியாக ஓட்டினான். அவன் பார்வையில் இரக்கமும், பலமும் தெரிந்தது.