Misc. Erotica వంచన – ప్రతీకారం - Completed (సమాప్తం)

[nani222]

గతం

హైదరాబాద్కి 120km దూరంలో ఉన్న ఒక గ్రామంలో సుధా పురిటినొప్పులొతో బాధపడుతుంది..బయట ఆమె భర్త శ్రీనివాస్ ఆందోళనగా, కంగారుగా ఉపరి బిగపట్టుకొని..కంటికి కనిపించని దేవుడికి మనసులో మొక్కుతున్నాడు.. ఎందుకు అంటే తనకి ఇప్పటికే ఇద్దరు పిల్లలు పురిట్లోనే చనిపోయారు..ఇప్పుడైనా ఆదేవుడు కరుణించి తనకి ఒకబిడ్డని ప్రసాదించాలని తనలో తానే మధనపడుతూ ఉన్నాడు..

లోపల సుధా నొప్పులతో బాధపడుతూ ఉంటే మంత్రసాని ఆమెకి ధైర్యం చెప్తూ..సుధకి సహాయం చేస్తుంది....కొద్దిసేపు తరువాత సుధకి పండంటి ఆడపిల్ల పుటింది..మంత్రసాని ఎంతో సంతోషంతో బయట ఉన్న శ్రీనివాసుకి చెపింది.. నీకు కూతురు పుటింది అని..శ్రీనివాస్ సంతోషానికి అవదులు లేవు..ఇన్నాళ్ళకి ఆదేవుడు కరుణించి తనకి బిడ్డని ప్రసాదించినందుకు...ఎంతో ఆనందంగా లోపలికి వెళ్లి తన కూతురిని తనచేతులోకి తీసుకున్నాడు..ఆబిడ్డ బోసినవులతో ఆతండ్రి చేతులు ఆడుతుంది.. ఆపాపకి, శ్రీనివాస్ పల్లవి అని పేరు పెట్టాడు..శ్రీనివాస్ Real ఎస్టేట్ వ్యాపారంలో బాగానే సంపాదించాడు...

శ్రీనివాస్ తనకూతురిని అలరుముద్దుగా పెంచాడు.. పల్లవి కాలంతో పాటు పెరిగి పెద్ది అవుతుంది.. పల్లవి తనఊరిలోనే ఇంటర్ వరకు చదివింది..పైచదువులు కోసం అని హైదరాబాద్ వచ్చింది..  హైదరాబాద్లో  ఒక పేరుమోసిన డిగ్రీ కాలేజీ మరియు హాస్టలో  జాయినైంది.. 

ఇక పల్లవి gurnchi చెప్పాలి అంటే అందమైన రూపం..సొగసైన దేహం.. ఆమే అద్భుత సౌందర్యరాసి. కలువ రేకుల్లాంటి విశాల నయనాలు, సంపెంగ పువ్వులాంటి ముక్కు, దొండపండ్లలాంటి పెదాలు, నోరూరించే కొబ్బరి చెక్కల్లాంటి చెక్కిళ్ళు, సన్నగా పొడవుగా శంఖంలా వున్న మెడ కింద తమ పొగరణచగల నాధుడెవరైనా వున్నాడా అని గర్వంగా సవాలు చేస్తున్న మేరు పర్వతాల్లాంటి గుండ్రని బిగువైన చనులు, వెన్న ముద్దల మీద చెర్రీ పళ్లు అంటించినట్లున్న సూదైన చన్మొనలు రెండు బుల్లెట్లలా నిక్కబొడుచుకొని చూసేవాళ్ల గుండెల్లోకి దూసుకుపోయేటట్లు వున్నాయి.

సమయం ఉదయం 7 గంటలు... కాలేజీ హాస్టల్ ఉన్న బాత్ రూం... షవర్ నాబ్ కట్టి టవల్ అందుకుంటూ ఒక్కసారి తన ప్రతిబింబాన్ని బాత్ రూంలోని నిలువెత్తు అద్దంలో చూసుకొంది పల్లవి. అద్దంలో మబ్బుల చాటునున్న చంద్రునిలా తడిసిన కేశాలనుండి తొంగి చూస్తున్న చంద్ర బింబంలాంటి ముఖారవిందం, చిమ్మ చీకటిలాంటి నల్లని తడిసిన శిరోజాలు నున్నని భుజాలమీదుగా జారుతూ వెనుకవైపు ఎత్తైన పిరుదులను ముద్దాడుతున్నాయి.

అద్దంలో తన వెర్రెక్కించే అందాలు చూసి తనే మురిసిపోయింది పల్లవి... టవల్ తో శరీరం తుడుచుకుంటూ నిలువెత్తు అద్దంలో ఒకసారి ఓరగా పక్కకు తిరిగి చూసింది. బోర్లించినట్లున్న బంగారు బిందెల్లాంటి బలిసిన పిర్రలు తుంటరిగా నవ్వాయి... రపించే లోతైన బొడ్డు, పాలరాతి స్థంభాల్లాంటి నున్నని బలిసిన తొడలు ఆ తొడల జాయింట్ లో పొత్తి కడుపు కింద ఒత్తుగా ఉన్న నల్లటి కేశాల మాటునుండి తొంగి చూస్తున్నఆడతనం... అందమైన తన నితంబ ప్రదేశాన్ని చూసుకుని తనే సిగ్గుపడింది.

"పల్లవి… చదువులో తెలివైనది, హృదయంలో అమాయకురాలు. ఆమెకు ప్రేమ అంటే పవిత్రం, నిజాయితీ."
క్యాంపస్ గేటు దగ్గర పల్లవి అడుగులు వేస్తుంది. కొత్తగా అడ్మిషన్ తీసుకున్న పల్లవి. చేతిలో పుస్తకాలు, ముఖంలో అమాయకత్వం, కళ్లలో కలలు.

క్లాస్‌రూమ్‌లో పల్లవి తన కొత్త స్నేహితులతో కూర్చుంది. వాళ్లు సరదాగా మాట్లాడుతున్నారు. అందరూ పరిచయాలు చేసుకున్నారు.. ఆలా పల్లవికి దగ్గరైన అమ్మాయి రూప..

పల్లవి… నువ్వు చాలా సైలెంట్‌గా ఉంటావ్. మాతో సరదాగా ఉండాలి. అని రూప అంది.. రేపు ఫ్రెషర్స్ పార్టీ ఉంది. అక్కడ డాన్స్ చేయాలి. నువ్వు తప్పించుకోలేవ్.. నువ్వు ఎప్పుడూ పుస్తకాలతోనే ఉంటావ్. కానీ కాలేజ్ లైఫ్ అంటే ఫన్ కూడా ఉండాలి."(అందరూ నవ్వుకుంటారు. పల్లవి కూడా స్మైల్ చేస్తుంది. ఆమె మనసులో కొత్త స్నేహబంధం మొదలవుతుంది.) ఆలా రోజులు గడిచిపోయాయి..

క్యాంటీన్‌లో పల్లవి & ఫ్రెండ్స్ కూర్చున్నారు.

పల్లవి… నీకు బాయ్‌ఫ్రెండ్ లేడా? అందరూ తమ తమ లవ్ స్టోరీస్ చెబుతున్నారు.

పల్లవి (స్మైల్‌తో): "నాకు బాయ్‌ఫ్రెండ్ అవసరం లేదు. నా కలలు, నా చదువు నాకు చాలవు." (అందరూ సరదాగా నవ్వుకుంటారు. పల్లవి కూడా నవ్వుతుంది, కానీ లోపల కొంచెం బాధ.)

అదే సమయంలో ఒకతను బైక్ మీద స్టైలిష్గా ఎంట్రీ ఇస్తాడు. అందరి దృష్టి అతనిపై పడుతుంది. అతనే రాహుల్..