[tweeny_fory]

“அடுத்த கட்டம் — முலை மசாஜ். அதாவது மார்பு மசாஜ்.” 

 
அம்மாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. அவள் தானாகவே முந்தானையை இறுக்கமாக மார்பில் அணைத்துக் கொண்டாள். 
 
“டாக்டர்… என்ன சொல்றீங்க? முலை மசாஜ்? ஒரு பெண் எப்படி இப்படி செய்ய முடியும்? இது ரொம்ப தப்பு… நான் ஒரு அம்மா…”  
 
அவளது குரல் வெட்கத்திலும் நம்ப முடியாததிலும் நடுங்கியது. அவள் ஒரு கணம் என்னைப் பார்த்தாள். பிறகு வேகமாக முகத்தைத் திருப்பினாள். அவள் முகம் ரத்த சிவப்பாக எரிந்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் உறுதியாக ஆனால் பொறுமையாகப் பேசினார். “பிரியா, குழப்பமடையாதே. இது மருத்துவம். உன் மார்புகள் உன் உடலின் மிக மென்மையான மற்றும் வெதுவெதுப்பான பகுதி. சரியாகப் பயன்படுத்தினால், சங்கரின் சுன்னியின் தோலை வேகமாக தளர வைக்கும் சரியான மென்மையான அழுத்தத்தையும் வெப்பத்தையும் கொடுக்கும். இது அடுத்த கட்டத்துக்கு அவசியம்.” 
 
அவர் அவளுக்கு இன்னும் அருகில் வந்தார். “ஒரு சிறிய சோதனை காட்டுகிறேன். பயப்படாதே.” 
 
அவளது முழு அனுமதிக்காக காத்திருக்காமல், அவர் கையை நீட்டி அவளது சேலை முந்தானையை மெதுவாக தோளில் இருந்து இழுத்தார். அம்மா உறைந்து நின்றாள். அவளது சுவாசம் வேகமாக இருந்தது. இப்போது அவள் இறுக்கமான கருப்பு பிளவுஸ் மற்றும் சேலையுடன் மட்டும் நின்றாள். அவளது கனமான மார்புகள் மெல்லிய துணிக்கு எதிராக திணறின. அவளது காம்புகள் ஏற்கனவே முந்தைய பதற்றத்தால் இறுகி, பிளவுஸ் வழியே தெளிவாகத் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷும் நானும் அதை உடனே கவனித்தோம். அவளது கருமையான காம்புகள் பிளவுஸில் குறிப்பிடத்தக்க அளவு தெரிந்தன. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
அம்மாவின் காம்புகள் ரொம்ப இறுக்கமா இருக்கு… அவளுக்கு வெட்கமா இருந்தாலும். டாக்டர் மீண்டும் அவளது மார்புகளைத் தொடப் போகிறார். எனக்கு பொறாமையா இருக்கு, ஆனால் அவளை இப்படிப் பார்க்கும் போது எனக்கு எவ்வளவு உற்சாகம் வருது என்பதை மறுக்க முடியல. 
 
அம்மா எங்களிருவரும் தன் மார்பைப் பார்ப்பதை உணர்ந்ததும் இன்னும் அதிக வெட்கப்பட்டாள். அவள் தன் கைகளால் தன்னை மறைக்க முயன்றாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் கண்டிப்பான ஆனால் அமைதியான குரலில் சொன்னார், “பிரியா, கீழ்ப்படி. கொஞ்சம் அருகில் வா.” 
 
அவள் தயக்கத்துடன் முன்னால் வந்தாள். டாக்டர் அவளது பிளவுஸைப் பார்த்தார். அதில் முன்புறம் நான்கு ஹூக்குகள் இருந்தன. அவளது மார்புகள் மெல்லிய துணியால் முழுமையாக மூடப்பட்டிருந்தாலும், அவற்றின் வடிவம் தெளிவாகத் தெரிந்தது. 
 
அவர் கையை கீழ் ஹூக்குக்கு கொண்டு சென்றார். சிறிய அழுத்தத்துடன் அதைத் திறந்தார். பிளவுஸின் கீழ்ப் பகுதி சற்று திறந்தது. அவளது மென்மையான, வெளிறிய அண்டர்பூப் சதை சற்று வெளியே தெரிந்தது — அவளது கனமான, வளைந்த மார்புகளின் கீழ்ப் பகுதி இடைவெளியில் இருந்து ஆசை தூண்டும் விதத்தில் வெளியே தள்ளியது. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஓ கடவுளே… அம்மாவின் அண்டர்பூப்ஸ் தெரிகிறது… எவ்வளவு மென்மையாகவும், க்ரீமி ஆகவும் இருக்கு. திறந்த ஹூக்கில் இருந்து வெளியே தள்ளும் விதம் என்னை பைத்தியமாக்குது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் தன் விரல்களால் வெளிப்பட்ட அண்டர்பூப் சதையை மெதுவாகத் தொட்டார். அம்மா வலுவாக நடுங்கினாள். அவளது கைகளிலும் மார்பிலும் கூச்சம் பரவியது. 
 
பிறகு அவர் கீழிருந்து இரண்டாவது ஹூக்கைத் திறந்தார். இப்போது அவளது மார்புகளின் கீழ் பாதி முழுவதும் வெளிப்பட்டது — இரண்டு மார்புகளின் மென்மையான, கனமான கீழ் வளைவு தாராளமாக வெளியே வந்தது. மேல் இரண்டு ஹூக்குகள் மட்டுமே அவளது பெரிய மார்புகளை முழுவதுமாக வெளியே வராமல் தடுத்துக் கொண்டிருந்தன. அந்தக் காட்சி மிகவும் எரோட்டிக்காக இருந்தது. அவளது மார்புகள் இதற்கு முன்பை விட இன்னும் நிறைந்து, கனமாகத் தெரிந்தன. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் இரு கைகளையும் அவளது மார்புகளுக்கு கீழே கொண்டு வந்து, வெளிப்பட்ட கீழ் பாதியைப் பிடித்தார். அவர் மெதுவாகத் தூக்கி, பிழிந்தார். அம்மா மென்மையான, தவிப்பான முனகலுடன் “ம்ம்ம்…” என்றாள். 
 
அவர் கட்டைவிரல்களால் மென்மையான சதையை பிரித்து, அவளது மார்புகளுக்கு இடையே இடைவெளி உருவாக்கினார். பிறகு இரு கட்டைவிரல்களையும் அவளது அண்டர்பூப்ஸ் இடையே உள்ள வெதுவெதுப்பான பள்ளத்தாக்குக்குள் மெதுவாக நுழைத்து, சிறிய மேல்-கீழ் அசைவுகளைச் செய்தார். மென்மையை சோதிப்பது போல். 
 
அம்மாவின் சுவாசம் வேகமாகியது. அவளது உடல் நடுங்கியது. அவளது காம்புகள் இன்னும் இறுகி, மீதமிருந்த ஹூக்குகளுக்கு எதிராக வலுவாக அழுத்தின. 
 
**சங்கரின் எண்ணங்கள்:** 
 
டாக்டரின் கட்டைவிரல்கள் அம்மாவின் மார்புகளுக்கு இடையே… மென்மையான இடைவெளிக்குள் நகர்கின்றன. அம்மா முனகுகிறாள். அவளது உடல் நடுங்குகிறது. அவள் ரொம்ப தவிப்பாகவும், உற்சாகமாகவும் இருக்கிறாள். அவளை இப்படி நான் இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை. என் சொந்த அம்மாவின் மார்புகள் எனக்கு முன்னால் விளையாடப்படுகின்றன… அவள் அவரை நிறுத்தவும் இல்லை. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் பின்வாங்கி, தன் வேலையை ரசித்தார். அவர் அம்மாவை தெளிவான ஆசையுடனும் திருப்தியுடனும் பார்த்தார். 
 
**டாக்டர் ரமேஷின் எண்ணங்கள்:** 
 
எவ்வளவு அழகான, பழுத்த விதவை. அவளது மார்புகள் எவ்வளவு கனமாகவும் மென்மையாகவும் இருக்கு. நான் திட்டமிட்டிருப்பதற்கு பர்பெக்ட். அவள் படிப்படியாக உடைந்து கொண்டிருக்கிறாள். விரைவில் அவள் இன்னும் அதிகம் கேட்பாள். 
 
அவர் அம்மாவைப் பார்த்து மெதுவாகச் சொன்னார், “இப்போது பிரியா, முன்பு பயன்படுத்திய அதே இரண்டு விரல்களைப் பயன்படுத்து. உன் மார்புகளுக்கு இடையே நுழைத்து உண்மையைச் சொல் — எப்படி உணர்கிறது?” 
 
அம்மாவின் கைகள் மிகவும் நடுங்கின. அவள் மெதுவாக தன் இரண்டு விரல்களை (டாக்டரின் சுன்னியில் பயன்படுத்திய அதே விரல்கள்) கொண்டு வந்து, தயக்கத்துடன் திறந்த ஹூக்குகள் வழியே தன் மார்புகளுக்கு இடையே உள்ள வெதுவெதுப்பான, மென்மையான இடைவெளிக்குள் நுழைத்தாள். 
 
விரல்கள் உள்ளே நுழைந்த கணமே அவளது கண்கள் விரிந்தன. அந்த உணர்வு அவளை முழுமையாக ஆட்கொண்டது. 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
ஓ கடவுளே… என் சொந்த விரல்கள் என் மார்புகளுக்கு இடையே போகுது… எவ்வளவு மென்மையா இருக்கு… சூடான மாவுக்குள் நுழைவது போல். என் மார்புகள் என் விரல்களை விழுங்குது. அழுத்தம் ரொம்ப நல்லா இருக்கு… என் உடல் இன்னும் சூடாகுது. இது ரொம்ப தப்பு… ஆனால் ரொம்ப நன்றாக இருக்கு… 
 
அவள் தன்னுணர்வின்றி தன் விரல்களை மெதுவாக உள்ளே வெளியே நகர்த்தினாள். தன் சொந்த மார்புகளின் மென்மையான பள்ளத்தாக்கை விரலால் உடலுறவு கொள்வது போல். அவளது சுவாசம் கடுமையாகியது. அவளது காம்புகள் பாறை போல் இறுகின. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் திருப்தியான புன்னகையுடன் பார்த்தார். சில ஸ்ட்ரோக்குகளுக்குப் பிறகு அவர் மெதுவாக அவளை அழைத்தார், “பிரியா…” 
 
அம்மா திடீரென்று நிதானத்துக்கு வந்தாள். அவள் வேகமாக விரல்களை வெளியே எடுத்தாள். அவளது முகம் ஆழமான வெட்கத்தில் எரிந்தது. தன் மகன் மற்றும் டாக்டர் முன்னால் தானாகவே செய்து கொண்டிருப்பதை உணர்ந்தாள். 
 
“உண்மையைச் சொல் பிரியா,” என்று டாக்டர் மெதுவாகக் கேட்டார். “எப்படி உணர்கிறது?” 
 
அம்மா தலைகுனிந்து, எங்களின் கண்களைச் சந்திக்க முடியாமல், வெட்கத்துடன் முணுமுணுத்தாள், “ரொம்ப சாஃப்ட்டா இருக்கு டாக்டர்… கூச்சம் வருது…” 
 
அறையில் அவளது கனமான சுவாசம் மட்டுமே கேட்டது. அவளது வெளிப்பாட்டின் அடுத்த கட்டமும், பயிற்சியும் இப்போதுதான் தொடங்கியிருந்தது. 



--------------------------------------------------------------------------------------