[Nsme]

செவ்வாய்க்கிழமை முற்பகல். கிச்சனில், அம்மாவும், திவ்யாவும், சந்தியாவும் சமையல் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.

திவ்யா ஒருவிதமான குற்றவுணர்ச்சியுடனும், தர்மசங்கடத்துடனும் இருந்தாள். அவளால் சந்தியாவின் முகத்தை நேருக்கு நேர் பார்க்க முடியவில்லை. 'அவள் எல்லாவற்றையும் பார்த்துவிட்டாள். அவள் நம்மைப் பற்றி என்ன நினைப்பாள்?' என்ற எண்ணம் அவளை அரித்துக்கொண்டே இருந்தது.

ஆனால் சந்தியா எதுவுமே நடவாதது போல, மிகவும் இயல்பாக இருந்தாள். அவள்தான் அந்த இறுக்கமான சூழலை மாற்ற நினைத்தாள்.

"அத்தை, நான் பசங்களுக்கும், தினேஷுக்கும் மில்க்‌ஷேக் போடப்போறேன்," என்று அறிவித்தாள்.

"ஏம்மா நீ போய் சிரமப்படுற? வேலையைப் பாரு," என்றார் அம்மா.

"அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லத்தை. இன்னைக்கு வேலையும் கம்மிதான். லேப்டாப்பை ஹால்லதான் வெச்சிருக்கேன், யாராவது பிங்(ping) பண்ணா உடனே பார்த்துக்கலாம்," என்று சொல்லிக்கொண்டே, ஃப்ரிட்ஜைத் திறந்து பழங்களைத் தேடினாள்.

"தினேஷுக்கு என்ன பழம் பிடிக்கும் அத்தை?" என்று கேட்டாள்.

அம்மா சிரித்துக்கொண்டே, "அவனா? அவனொரு பழசோம்பேறி. பழமே சாப்பிட மாட்டான். கணேஷ்தான் பழப் பிரியன். விக்கிக்குத் தோலை உரிச்சுக் கொடுத்தா சாப்பிடுவான். ஆனா இந்த தினேஷுக்கு, உரிச்சுக் கொடுத்தாலும் தொட மாட்டான். ஒருவேளை நாமதான் அவனுக்கு ஊட்டி விடணும் போல," என்று சொல்ல, எல்லோரும் சிரித்தனர்.

சந்தியா தினேஷை நினைத்து மனதிற்குள் சிரித்துக்கொண்டாள். அவள் முகத்தில் ஒரு குறும்பு மின்னல். "கவலைப்படாதீங்க அத்தை. நான் அவனை மிரட்டியாவது குடிக்க வைக்கிறேன்."

அவள் மில்க்‌ஷேக் தயாரிக்க ஆரம்பித்தாள். ஆனால் அது சாதாரண மில்க்‌ஷேக் அல்ல. தினேஷுக்காக அவள் தயாரித்தது ஒரு ஸ்பெஷல் காம பானம்.

அவள் மிக்ஸியில், வாழைப்பழம் (பொட்டாசியம், ஆற்றலுக்கு), ஒரு சில பேரீச்சம்பழங்கள் (ஆண்மையை அதிகரிக்க), ஒரு ஸ்பூன் தேன் (டெஸ்டோஸ்டிரோனை அதிகரிக்க), ஒரு சிட்டிகை ஜாதிக்காய் தூள் (நரம்புகளைத் தூண்டி, காம உணர்ச்சியை அதிகரிக்க) மற்றும் பாலுடன் சேர்த்து அரைத்தாள். அந்த மில்க்‌ஷேக்கின் வாசனையே ஒருவிதமான போதையைத் தந்தது.

அவள் மில்க்‌ஷேக் தயாரித்துக்கொண்டிருக்கும்போது, அம்மா பேச்சைத் தொடர்ந்தார். "எங்களுக்கும் வயசாயிட்டே போகுது. இன்னும் சில வருஷத்துல தினேஷ் படிச்சு முடிச்சிருவான். அவனுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணாப் பார்த்து, கல்யாணம் பண்ணி, கன்னி கழிச்சு விட்டுட்டா போதும், எங்க கடமை முடிஞ்சது."

'கன்னி' என்ற வார்த்தையைக் கேட்டதும், சந்தியாவின் உதடுகளில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு படர்ந்தது. அவள் திவ்யாவைப் பார்த்தாள்.

"கவலைப்படாதீங்க அத்தை. அதுக்கு நானும் அக்காவும்தான் இருக்கோமே. அவனுக்கு கன்னி கழிக்க வேண்டியது எங்க பொறுப்பு," என்று அவள் அழுத்திச் சொன்னபோது, ரகசியமாகத் திவ்யாவைப் பார்த்துக் கண்ணடித்தாள்.

திவ்யாவுக்கு முதலில் அவள் சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ஆனால் சந்தியாவின் கண்ணடிப்பையும், குறும்புப் புன்னகையையும் பார்த்ததும், அவளுக்குள் இருந்த பாரம் குறைந்தது. அவள் தப்பாக நினைக்கவில்லை, மாறாக இதை ஒரு விளையாட்டாக எடுத்துக்கொள்கிறாள் என்று புரிந்ததும், திவ்யாவின் உதடுகளிலும் ஒரு மெல்லிய புன்னகை பூத்தது. அது அவளை சற்று ரிலாக்ஸ் ஆக்கியது.

சந்தியா மில்க்‌ஷேக்கை முடித்து, முதலில் தன் மாமனார் மற்றும் அவருடன் விளையாடிக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளுக்கும் சிறிய டம்ளரில் கொடுத்தாள்.

பிறகு, அவள் தினேஷுக்கு போன் செய்தாள். அவன் மாடியிலிருந்து இறங்கி வந்தான்.

அவள் முகத்தை 'கடு கடு' என்று வைத்துக்கொண்டு, "இந்தா, இதைக் குடி," என்று ஒரு பெரிய கிளாசை நீட்டினாள். அவள் முகத்தைப் பார்த்த தினேஷுக்குப் பயமாக இருந்தது. அவள் இன்னமும் கோபமாகத்தான் இருக்கிறாள் என்று நினைத்துக்கொண்டு, மறுபேச்சு பேசாமல் மடக் மடக் என்று குடித்து முடித்து, கிளாசை வைத்துவிட்டுத் தன் அறைக்குத் திரும்பப் போனான்.

"தினேஷ்...," என்றாள் சந்தியா. அவன் நின்றான்.

"சாயங்காலம் வேலை முடிஞ்சதும் வெளிய போகணும். ஷாப்பிங், டின்னர். நானும், அக்காவும், பசங்களும் கிளம்பரோம். நீயும் ரெடியா இரு."

அவன் சரி என்பது போலத் தலையசைத்துவிட்டுத் தன் அறைக்குச் சென்றான்.

அவன் சென்றதும், அம்மா சந்தியாவிடம், "பரவாயில்லையேம்மா. நீ சொன்னதும் ஒரு வார்த்தை பேசாம குடிச்சுட்டான். நல்லா கண்டிப்பா இருக்க அவன் கிட்ட. இப்படித்தான் இருக்கணும்," என்றார்.

அதைக் கேட்டு, மூன்று பெண்களும் ஒருசேரச் சிரித்தனர்.

சாயங்காலம், சந்தியாவின் வேலை முடிந்ததும், மூவரும் குழந்தைகளுடன் கிளம்பினார்கள்.

திவ்யா: ஒரு அழகான காட்டன் குர்தி மற்றும் சல்வார் பேன்ட் அணிந்து, சிம்பிளாக ஆனால் அம்சமாக இருந்தாள்.

சந்தியா: ஸ்டைலான ஜீன்ஸ் மற்றும் டீ-ஷர்ட்டில், மாடர்ன் தேவதையாக இருந்தாள்.

தினேஷ்: ஜீன்ஸ் மற்றும் டீ-ஷர்ட்டில், இரண்டு அழகிகளுக்கு நடுவே ஒரு ஹீரோ போல இருந்தான்.

அந்த மாலைப்பொழுது அவர்களுக்குள் இருந்த இறுக்கங்களைக் குறைத்தது. ஷாப்பிங், ஜாலியான பேச்சு, விதவிதமான செல்ஃபிக்கள் என நேரம் போனதே தெரியவில்லை. இரவு உணவை ஒரு நல்ல ரெஸ்டாரண்டில் முடித்துவிட்டு வீடு திரும்பினர்.

காரில், சந்தியாதான் டிரைவிங். அவள் அருகில் திவ்யா. பின் சீட்டில், குழந்தைகள் இருவரும் தினேஷின் தோள்களில் சாய்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தனர்.

வீட்டை அடைந்தபோது, குழந்தைகள் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தனர்.

"பாவம் குழந்தைங்க, நல்லா தூங்குறாங்க. அவங்களை எழுப்ப வேண்டாம். இன்னைக்கு ராத்திரி எங்க ரூம்லயே படுத்துக்கட்டும்," என்று அத்தை சொல்ல, திவ்யாவும் சம்மதித்தாள்.

ஹாலில் நின்றுகொண்டிருந்த சந்தியா, தினேஷைப் பார்த்தாள். "தினேஷ், நீ போய் உன் ரூம்ல தூங்கு. நல்லா டயர்டா இருக்கும்," என்றாள். அவள் குரலில் ஒருவிதமான அதிகாரம் இருந்தது. தினேஷுக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தாலும், சரி என்று தலையசைத்துவிட்டு மாடிக்குச் சென்றான்.

அவன் சென்றதும், திவ்யாவும் மாடிக்குச் செல்ல, அவள் பின்னால் சந்தியாவும் சென்றாள்.

திவ்யா தன் அறைக்குள் நுழைந்தபோது, சந்தியாவும் இயல்பாக அவள் அறைக்குள் நுழைந்தாள். உள்ளே சென்று கதவை 'கிளிக்' என்று தாழிட்டாள்.

திவ்யாவுக்கு இதயம் வேகமாக அடித்தது. 'இவள் எதற்காக இங்கே வந்திருக்கிறாள்? காலையில் நடந்ததைப் பற்றிக் கேட்கப் போகிறாளா?'

சந்தியா நேராகச் சென்று திவ்யாவின் கட்டிலில் அமர்ந்தாள். அறையில் ஒருவிதமான இறுக்கமான மௌனம்.

சந்தியா மெதுவாக திவ்யாவின் கையைப் பிடித்தாள். அவள் கை ஜில்லென்று இருந்தது. "அக்கா..." என்று அவள் மென்மையாக அழைத்தாள். "பயப்படாதீங்க. நான் உங்களை ஜட்ஜ் பண்ணவோ, கேவலப்படுத்தவோ இங்க வரல."

திவ்யாவின் கண்களில் நீர் திரண்டது. அவள் சந்தியாவின் கைகளை இறுகப் பற்றிக்கொண்டாள்.

திவ்யா (தழுதழுத்த குரலில்): "சந்தியா... நான்... நான் பண்ணது தப்பு. அவன் சின்னப் பையன்... எனக்கு அவன் புள்ளை மாதிரி. ஆனா..."

சந்தியா (அவள் கைகளை ஆதரவாகப் பற்றிக்கொண்டு): "எனக்குத் தெரியும் அக்கா... உங்களுக்கும் ஆசைகள் இருக்கும், உணர்ச்சிகள் இருக்கும். கணேஷ் அண்ணன் உங்களைக் கண்டுக்கிறதே இல்லன்னு எனக்கும் தெரியும். நீங்க ஒன்னும் தப்பு பண்ணல."

திவ்யா (கண்ணீருடன்): "இல்ல சந்தியா... நீ நம்ப மாட்ட. சனிக்கிழமை காலைல, நான் அவனுக்கு எண்ணெய் தேய்ச்சு விட்டேனே... அப்போ கூட அவன் எனக்கு என் முதல் புள்ளை மாதிரிதான் தெரிஞ்சான். ஆனா, அந்த கிச்சன்ல... சிலிண்டர் மாத்தும்போது அவன் கீழ விழுந்து, நான் அவன் மேல விழுந்தப்போ... எனக்குள்ள என்ன மாறுச்சுன்னே தெரியல. பல வருஷமா அடக்கி வெச்சிருந்த ஏதோ ஒன்னு வெளிய வந்துருச்சு."

சந்தியா அவள் சொல்வதை அமைதியாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

"நான் அவனை முத்தம் குடுத்தேன் சந்தியா... நான்தான் ஆரம்பிச்சேன்," என்று அவள் முகம் பொத்தி அழ ஆரம்பித்தாள்.

சந்தியா அவள் அருகில் சென்று, அவளை அணைத்துக்கொண்டாள். "அக்கா... முதல்ல இதைச் கேளுங்க. காலையில தினேஷுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன நடந்துச்சுன்னு எனக்குத் தெரியும். ஆனா அதுக்கு முன்னாடி, எனக்கும் அவனுக்கும் என்ன நடந்துச்சுன்னு நீங்க தெரிஞ்சுக்கணும்," என்று சொல்லி, சந்தியா திங்கட்கிழமை இரவு அவள் தினேஷுக்கு ஊம்பியது முதல், அவன் அவள் புண்டையை நக்கியது வரை எல்லாவற்றையும் ஒன்று விடாமல் சொன்னாள்.

திவ்யா அதிர்ச்சியில் உறைந்து போயிருந்தாள். அவள் அழுகை நின்றது.

சந்தியா: "எனக்கும் அவன் மேல ஒரு ஆசை இருந்துச்சுக்கா. ஆனா அது வெறும் உடம்புக்கான ஆசை. ஆனா நீங்க... நீங்க அவன் மேல வச்சிருக்கிறது வேற. கிச்சன்ல நீங்க அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்தப்போ, அது வெறும் காமம் இல்ல, அதுல ஒரு அன்பும் உரிமையும் இருந்திருந்தது."

திவ்யா (முகத்தைத் துடைத்துக்கொண்டு): "ஆமாம் சந்தியா. என் புருஷன் கிட்ட இந்நாள்ல கிடைக்காத ஒரு சின்ன அங்கீகாரம், ஒரு சின்னப் பாசம்... அதை நான் அவன் கண்ணுல பார்த்தேன். அதுதான் என்னை அப்படிப் பண்ண வெச்சிருச்சு."

இருவரும் சிறிது நேரம் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டு அமைதியாக இருந்தனர். அவர்களுக்குள் இருந்த எல்லாத் தயக்கங்களும், தப்பர்த்தங்களும் அந்தக் கண்ணீரில் கரைந்து போயின. இப்போது அவர்கள் வெறும் மருமகள்கள் அல்ல. அவர்கள் ஒரு ரகசியக் கூட்டணியில் இருந்தனர்.

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, தன் போனை எடுத்தாள். தினேஷுக்கு கால் செய்தாள்.

அவன் பாதித் தூக்கத்தில் போனை எடுத்தான். "ஹலோ..."

"டேய் தினேஷ், நான் தான் பேசுறேன். நாளைக்குக் காலையில, சரியா நாலரை மணிக்கு நாம மூணு பேரும் ஒரு சில கோயில்களுக்குப் போகணும். அலாரம் வெச்சுக்கோ. ஷார்ப்பா நாலரை மணிக்கு நல்லா குளிச்சிட்டு, வொயிட் ஸர்ட் போட்டுகிட்டு ரெடியா இருக்கணும்," என்று அவள் ஒருவிதமான அதிகாரத்துடன் கூறினாள்.

"சரிண்ணி," என்று அவன் தூக்கக் கலக்கத்தில் பதிலளித்தான்.

போனை வைத்ததும், சந்தியா எழுந்து திவ்யாவின் வார்ட்ரோப்பைத் திறந்தாள். "அக்கா, நாளைக்கு நீங்க இந்த ப்ளூ கலர் புடவையைக் கட்டுங்க," என்று ஒரு அழகான புடவையையும், அதற்கு மேட்ச்சான ஜாக்கெட்டையும் எடுத்துக் கொடுத்தாள்.

"நானும் ரெடியாகி, சரியா நாலரை மணிக்குள்ள இங்க வர்றேன். நீங்களும் ரெடியா இருங்க," என்று சொல்லிவிட்டு, அவள் திவ்யாவின் கன்னத்தில் ஒரு முத்தம் கொடுத்து, "குட்நைட் அக்கா," என்று சொல்லிவிட்டு அவள் அறைக்குச் சென்றாள்.

திவ்யாவுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. 'நாளைக்குக் காலையில் என்ன நடக்கப் போகிறது?' என்ற குழப்பத்துடனும், ஒருவிதமான எதிர்பார்ப்புடனும் அவள் படுக்கைக்குச் சென்றாள்.

செவ்வாய்க்கிழமை இரவு, வரும் நாட்களில் வரவிருக்கும் ஒரு பெரிய காமப் புயலுக்கு முந்தைய அமைதியுடன் முடிவடைந்தது.

புதன்கிழமை, அதிகாலை 3:45 மணி.

அந்த வீடு ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தது. ஆனால், அந்த முதல் மாடியில் மட்டும், ஒரு காம வேள்விக்கான ஏற்பாடுகள் ரகசியமாக நடந்து கொண்டிருந்தன.

சந்தியா மெதுவாகத் தன் அறையை விட்டு வெளியே வந்து, திவ்யாவின் அறைக் கதவை மென்மையாகத் தட்டினாள். "அக்கா... நான்தான் சந்தியா."

உள்ளிருந்து திவ்யாவின் குரல் கேட்டது. "ஒரு நிமிஷம் சந்தியா, பாத்ரூம்ல இருக்கேன்."

சில நொடிகளில், கதவு திறந்தது. திவ்யா, தன் உடம்பில் ஒரு டவலை மட்டும் சுற்றிக்கொண்டு நின்றாள். குளித்துக் கொண்டிருந்ததால், அவள் உடம்பெங்கும் நீர்த்துளிகள். வெளியே நிற்பது சந்தியாதான் என்ற தைரியத்தில் அவள் அப்படியே வந்திருந்தாள்.

சந்தியா உள்ளே வந்து கதவைத் தாழிட்டாள். அவள் கையில் அவள் மாற்றுவதற்கான ஆடைகளும், சில மேக்கப் பொருட்களும் இருந்தன.

சந்தியாவின் கண்கள் திவ்யாவின் உடலை ஒருமுறை மேலிருந்து கீழ் வரை அளவெடுத்தன. "ரொம்ப சீக்கிரம் எழுந்துட்டீங்களாக்கா? என்னக்கா உடம்பு உங்களுக்கு! நான் மட்டும் ஸ்ட்ரெய்ட்டா(straight) போய்ட்டன். பையா(Bi) இருந்திருந்தா, உங்களை அப்படியே பெட்ல தள்ளி..." என்று அவள் வாக்கியத்தை முடிக்காமல் இழுத்தாள்.

திவ்யா வெட்கத்தில் அவள் தோளில் செல்லமாக அடித்தாள்.

"சரி சரி, நீங்க போய் குளிச்சி முடிச்சிட்டு வாங்கக்கா. நீங்க வந்ததும் நான் குளிக்கிறேன். வெளிய பாத்ரூம்ல குளிச்சா, தினேஷ் எழுந்துட்டா லேட் ஆகும்," என்றாள் சந்தியா.

திவ்யா குளித்து முடித்ததற்குப் பின் சந்தியா குளித்துவிட்டு வந்தாள்

திவ்யா, சந்தியா தனக்காக முதல் நாள் இரவே எடுத்து வைத்திருந்த அந்த நேர்த்தியான நீல நிறப் புடவையையும், அதற்குப் பொருத்தமான ஜாக்கெட்டையும் அணிந்து கொண்டு கண்ணாடி முன் அமர்ந்து, அலங்காரம் செய்துகொண்டிருந்தாள்.

சிறிது நேரத்தில், சந்தியா தான் கொண்டு வந்திருந்த சிவப்பு நிற சோளியையும், பச்சை நிற லாங் ஸ்கர்ட்டையும் அணிந்துகொண்டாள்.

இருவரும் பாரம்பரிய உடையில், அத்தனை அம்சமாக இருந்தார்கள்.

திவ்யா கேட்டாள், "நம்ம இப்போ எங்க சந்தியா போறோம்? எந்தக் கோயிலுக்கு?"

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, திவ்யாவின் அருகில் வந்தாள். "சுகமான சொர்க்கத்துக்குப் போறோம் அக்கா. ஆனா, இந்த ரூமை விட்டு வெளிய போகாமலே."

திவ்யாவுக்கு அவள் சொல்வதன் அர்த்தம் புரிந்ததும், அவள் கன்னங்கள் சிவந்தன.

இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்துகொண்டு, மிக நேர்த்தியாக அலங்காரம் செய்து கொண்டனர். ஒரு திருமண வீட்டிற்கு இந்த நேரத்தில், இந்தக் கோலத்தில் சென்றிருந்தால், அங்கிருக்கும் அனைவரின் பார்வையும் இவர்கள் இருவர் மீது மட்டுமே இருந்திருக்கும்.

இருவரும் தயாரான பிறகு, சந்தியா தினேஷுக்கு கால் செய்தாள்.

"என்னடா ரெடியா?" என்று கேட்டாள்.
"ஒரு ஃபைவ் மினிட்ஸ் அண்ணி," என்றான் அவன்.
"சரி, நீ நேரா அக்கா ரூமுக்கு வா. வரும்போது, வெளிய வராண்டா லைட்டை எல்லாம் ஆஃப் பண்ணிடு," என்றாள் சந்தியா.

"சரிண்ணி," என்றான் அவன்.

ஐந்து நிமிடங்கள் கழித்து, தினேஷ் ஒரு டார்க் பேன்ட் மற்றும் வெள்ளை நிற ஷர்ட் அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தான். வராண்டா லைட்டை அணைத்துவிட்டு, திவ்யா அண்ணியின் அறைக்கதவை மெதுவாகத் தட்டினான்.

கதவு திறந்தது.

உள்ளே, இரண்டு தேவதைகளும் ஒன்றாக நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

நீலப் புடவையில், தலையில் மல்லிகைப் பூவுடன், கண்களில் மை தீட்டி, ஒரு முழு நிலவு போல திவ்யா அண்ணி.

சிவப்பு சோளி, பச்சை பாவாடையில், இடையில் ஒட்டியாணம் போல ஒரு சங்கிலி மின்ன, காதில் ஜிமிக்கி ஆட, ஒரு காம தேவதையைப் போல சந்தியா அண்ணி.

அறைக்குள் இருந்த விளக்கின் ஒளியில், அந்த இரண்டு அழகையும் ஒருசேரப் பார்த்த தினேஷ், ஒரு கணம் மூச்சு விட மறந்து, வாயடைத்துப் போனான்.