08-07-2026, 10:25 PM
“இப்போது சங்கர், இங்கே நடுவில், எங்களுக்கு இடையில் படு,” என்று டாக்டர் உத்தரவிட்டார்.
நான் பாயில் மல்லாக்கப் படுத்தேன். என் குஞ்சு தொடைக்கு எதிராக மென்மையாக சாய்ந்திருந்தது. மிகுந்த வெட்கத்தால் முழுமையாக மென்மையாக இருந்தது.
டாக்டர் ரமேஷ் தன் பையில் இருந்து ஒரு பெரிய பழுத்த வாழைப்பழத்தை எடுத்து அம்மாவிடம் கொடுத்தார்.
“பிரியா மேடம், முதலில் நாம் டெக்னிக்கை ப்ராக்டீஸ் செய்வோம். இந்த வாழைப்பழத்தை உங்கள் மகனின் சுன்னியாக கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். இரண்டு விரல்களை எண்ணெயில் தோயுங்கள்.”
அம்மா தயங்கியபடி விரல்களை பாட்டிலுக்குள் நுழைத்தாள். தடிமனான, மென்மையான கிரீம் அவள் விரல்களை மூடியது.
“இப்போது, ஒரு கையால் பழத்தின் அடிப்பகுதியைப் பிடித்து, மற்றொரு கையால் கீழிருந்து மேலாக… மெதுவாக… மிக லேசான அழுத்தத்துடன் கிரீம் தடவுங்கள். இப்படி.”
அவர் ஒரு முறை காட்டினார். அம்மா பெரிய கண்களுடன், மிகுந்த வெட்கத்துடன் பார்த்தாள்.
“முயற்சி செய்யுங்கள் மேடம். வெட்கப்படாதீர்கள். 3-4 முறை ப்ராக்டீஸ் செய்யுங்கள்.”
அம்மாவின் கைகள் நடுங்கின. அவள் வாழைப்பழத்தைப் பிடித்து, கீழிருந்து மேலாக தயக்கத்துடன் கிரீம் தடவினாள். அவள் நான்கு முறை செய்தாள். அவள் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது. அவள் விரல்கள் அசையும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸுக்குள் சற்று ஆடின.
டாக்டர் அம்மாவின் கையில் இருந்து வாழைப்பழத்தை வாங்கி ஒதுக்கி வைத்தார். “சரி, ப்ராக்டீஸ் போதும். இப்போது உண்மையானதில் செய்வோம். சங்கர், அந்த சிறிய துணியை எடு.”
நான் தயங்கியபடி லுங்கித் துணியை நகர்த்தினேன். என் குஞ்சு மிகுந்த பதற்றத்தால் தொடைக்கு எதிராக முழுமையாக மென்மையாக இருந்தது.
“பிரியா மேடம்,” என்று டாக்டர் உறுதியாகச் சொன்னார், “கொஞ்சம் அருகில் வாருங்கள். அவனுக்கு அருகில் மண்டியிட்டு உட்காருங்கள். உங்கள் விரல்களை எண்ணெயில் தாராளமாக தோயுங்கள்.”
அம்மா மண்டியிட்டபடி அருகில் நகர்ந்தாள். அவளது மெரூன் சேலை சலசலத்தது. அவளது முந்தானை சற்று தளர்ந்திருந்தது. அவள் இரண்டு விரல்களை விலை உயர்ந்த பாட்டிலில் தோய்த்தாள். அவள் கைகள் தெரியும் அளவுக்கு நடுங்கின.
“முதல் முறையாக இருந்தால் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள், அது உங்களுக்கு நன்றாக இருக்கும்,” என்று ரமேஷ் பரிந்துரைத்தார்.
அம்மா தலையாட்டிவிட்டு கண்களை இறுக்கமாக மூடினாள். அவள் முகத்தை வெட்கத்துடன் திருப்பினாள்.
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**
ஓ கடவுளே… நான் என்ன செய்கிறேன்? இது என் சொந்த மகனின் பிரைவேட் பகுதி. நான் அவனுக்கு அம்மா. அங்கே எப்படி தொட முடியும்? என் கைகள் ரொம்ப நடுங்குகின்றன. என்னை மன்னியுங்கள் கடவுளே… நான் இதை அவன் எதிர்காலத்துக்காகத்தான் செய்கிறேன்.
டாக்டர் அவளது கையை மெதுவாக வழிநடத்தினார். “இப்போது முன்னால் நீட்டுங்கள். அதிகம் யோசிக்காதீர்கள். வெறும் உணருங்கள்.”
அம்மா கண்களை மூடியபடி நீட்டினாள். அவளது எண்ணெய் பூசிய விரல்கள் முதலில் என் தொடையைத் தொட்டன. சற்று தவறின. அவள் சரி செய்து, அவளது வெதுவெதுப்பான, நடுங்கும் விரல்கள் இறுதியாக என் மென்மையான குஞ்சுவின் அடிப்பகுதியைத் தொட்டன.
அவள் விரல்கள் என்னைத் தொட்ட கணமே என் உடல் முழுவதும் ஒரு வலுவான நடுக்கம் ஓடியது. அவளது சருமம் எண்ணெயால் மென்மையாகவும் வெதுவெதுப்பாகவும் இருந்தது. என் இதயம் பைத்தியமாக துடிக்கத் தொடங்கியது.
“சரியாகப் பிடியுங்கள் மேடம்,” என்று டாக்டர் அறிவுறுத்தினார். “முதலில் கட்டைவிரல் மற்றும் விரல்களால் அடிப்பகுதியைச் சுற்றி பிடியுங்கள்… ஆமாம், இப்படி. இப்போது மெதுவாக மேலே நகர்த்துங்கள்.”
அம்மா முயற்சி செய்தாள். ஆனால் அவளது பிடிப்பு மிகவும் லேசாக இருந்தது — கூட அவளுக்கு பயம் இருப்பது போல். அவளது விரல்கள் சரியான அழுத்தம் இல்லாமல் மேல் பகுதியில் மட்டும் வழுக்கின.
“இல்லை மேடம். இப்படி இல்லை,” என்று டாக்டர் பொறுமையாக சரி செய்தார். “கொஞ்சம் நம்பிக்கையுடன் பிடிக்க வேண்டும். கீழிருந்து மென்மையாக ஆனால் உறுதியாகப் பிடியுங்கள். அது உடைந்துவிடாது. சரியான இரத்த ஓட்டத்துக்கு இது அவசியம்.”
அம்மாவின் முகம் வெட்கத்தில் ரத்த சிவப்பாக மாறியது. அவள் மீண்டும் முயன்றாள். இம்முறை அவள் விரல்களை மென்மையான தண்டைச் சுற்றி மூடினாள். என் சொந்த அம்மாவின் வெதுவெதுப்பான, எண்ணெய் பூசிய கை என் குஞ்சுவைப் பிடித்த உணர்வு எனக்குள் தடை செய்யப்பட்ட இன்ப அலைகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் மிகுந்த வெட்கம் மற்றும் மூடிய கண்களால் என் உடல் இன்னும் செயல்பட மறுத்தது. அது முழுமையாக மென்மையாகவும் தொய்வாகவும் இருந்தது.
அவள் கீழிருந்து மேலாக மெதுவாக தடவத் தொடங்கினாள். ஆனால் அவளது அசைவுகள் தவறாக இருந்தன — மிக வேகமாக, மிக தயக்கத்துடன், மற்றும் எந்த ரிதமும் இல்லாமல்.
“மெதுவாக மேடம்,” என்று டாக்டர் அமைதியாக ஆனால் தெளிவாகச் சொன்னார். “மிக மெதுவாக… அடிப்பகுதியில் இருந்து தலையை நோக்கி. இன்னும் எண்ணெய் தடவுங்கள். மேலே நகரும் போது விரல்களை சற்று சுழற்றுங்கள். தோலை மெதுவாக நீட்டுவது போல். இழுக்காதீர்கள். வெறும் மென்மையான, நீண்ட ஸ்ட்ரோக்குகள்.”
அம்மா பின்பற்ற முயன்றாள். ஆனால் அவள் மீண்டும் தவறாகச் செய்தாள். அவளது விரல்கள் முழுவதும் சுற்றி இல்லாமல் மேல் பகுதியில் மட்டும் வழுக்கின. அவள் சரியான அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை. நான்கு அல்லது ஐந்து தவறான ஸ்ட்ரோக்குகளுக்குப் பிறகு, அவள் உடைந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். இன்னும் கண்களை இறுக்கமாக மூடியபடி.
“டாக்டர்… எனக்கு சரியா வர மாட்டேங்குது… ரொம்ப பயமா இருக்கு…”
நான் கண்களை மூடியபடி படுத்திருந்தேன். பெருமூச்சு விட்டபடி இருந்தேன். அம்மாவின் மென்மையான விரல்கள் என் மிக முக்கியமான பகுதியைத் தொடும் உணர்வு என்னை உள்ளுக்குள் பைத்தியமாக்கியது. ஆனால் சூழ்நிலையின் பயம் என் குஞ்சுவை பிடிவாதமாக மென்மையாக வைத்திருந்தது. நான் குற்ற உணர்வு, வெட்கம், மற்றும் விசித்திரமான உற்சாகம் — எல்லாம் ஒன்றாக உணர்ந்தேன்.
டாக்டர் ரமேஷ் அவளுக்கு இன்னும் பல நிமிடங்கள் வழிகாட்டினார். அவளது பிடிப்பு, வேகம், அழுத்தம் — எல்லாவற்றையும் திரும்பத் திரும்ப சரி செய்தார்.
“மேடம், இன்னும் நீங்கள் மிகவும் மென்மையாக இருக்கிறீர்கள். கொஞ்சம் அழுத்தம் கொடுங்கள். உங்கள் விரல்களுக்கு அடியில் தோலை உணருங்கள். கட்டைவிரலை கீழ்ப்பகுதியில் நகர்த்துங்கள்… ஆமாம்… அந்தப் பகுதி மிக முக்கியம்.”
அம்மா மீண்டும் மீண்டும் முயன்றாள். அவளது சுவாசம் பதற்றத்தால் வேகமாகியது. அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸுக்குள் வேகமாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தன. அவள் நெற்றியில் வியர்வை உருவானது. ஆனால் அவள் எத்தனை முறை என் மென்மையான குஞ்சுவை எண்ணெய் பூசிய கையால் தடவினாலும், இன்னும் விறைப்பு வரவில்லை.
கிட்டத்தட்ட பதினைந்து நிமிடங்கள் தொடர் தோல்வி முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் சிறிய பெருமூச்சு விட்டார்.
“சரி. இப்போதைக்கு இது போதும். இருவரும் மிகவும் டென்ஷனில் இருக்கிறீர்கள். நான் வெளியே போய் ஒரு சிகரெட் பிடித்துவிட்டு வருகிறேன். ஐந்து நிமிடங்கள் ரிலாக்ஸ் ஆகுங்கள். நல்ல எண்ணங்களை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். நான் திரும்பி வந்து மீண்டும் முயற்சி செய்வோம்.”
அவர் எழுந்து அறையை விட்டு வெளியேறினார். கதவைப் பின்னால் சாத்தினார்.
நான் பாயில் மல்லாக்கப் படுத்தேன். என் குஞ்சு தொடைக்கு எதிராக மென்மையாக சாய்ந்திருந்தது. மிகுந்த வெட்கத்தால் முழுமையாக மென்மையாக இருந்தது.
டாக்டர் ரமேஷ் தன் பையில் இருந்து ஒரு பெரிய பழுத்த வாழைப்பழத்தை எடுத்து அம்மாவிடம் கொடுத்தார்.
“பிரியா மேடம், முதலில் நாம் டெக்னிக்கை ப்ராக்டீஸ் செய்வோம். இந்த வாழைப்பழத்தை உங்கள் மகனின் சுன்னியாக கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள். இரண்டு விரல்களை எண்ணெயில் தோயுங்கள்.”
அம்மா தயங்கியபடி விரல்களை பாட்டிலுக்குள் நுழைத்தாள். தடிமனான, மென்மையான கிரீம் அவள் விரல்களை மூடியது.
“இப்போது, ஒரு கையால் பழத்தின் அடிப்பகுதியைப் பிடித்து, மற்றொரு கையால் கீழிருந்து மேலாக… மெதுவாக… மிக லேசான அழுத்தத்துடன் கிரீம் தடவுங்கள். இப்படி.”
அவர் ஒரு முறை காட்டினார். அம்மா பெரிய கண்களுடன், மிகுந்த வெட்கத்துடன் பார்த்தாள்.
“முயற்சி செய்யுங்கள் மேடம். வெட்கப்படாதீர்கள். 3-4 முறை ப்ராக்டீஸ் செய்யுங்கள்.”
அம்மாவின் கைகள் நடுங்கின. அவள் வாழைப்பழத்தைப் பிடித்து, கீழிருந்து மேலாக தயக்கத்துடன் கிரீம் தடவினாள். அவள் நான்கு முறை செய்தாள். அவள் முகம் வெட்கத்தில் சிவந்தது. அவள் விரல்கள் அசையும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸுக்குள் சற்று ஆடின.
டாக்டர் அம்மாவின் கையில் இருந்து வாழைப்பழத்தை வாங்கி ஒதுக்கி வைத்தார். “சரி, ப்ராக்டீஸ் போதும். இப்போது உண்மையானதில் செய்வோம். சங்கர், அந்த சிறிய துணியை எடு.”
நான் தயங்கியபடி லுங்கித் துணியை நகர்த்தினேன். என் குஞ்சு மிகுந்த பதற்றத்தால் தொடைக்கு எதிராக முழுமையாக மென்மையாக இருந்தது.
“பிரியா மேடம்,” என்று டாக்டர் உறுதியாகச் சொன்னார், “கொஞ்சம் அருகில் வாருங்கள். அவனுக்கு அருகில் மண்டியிட்டு உட்காருங்கள். உங்கள் விரல்களை எண்ணெயில் தாராளமாக தோயுங்கள்.”
அம்மா மண்டியிட்டபடி அருகில் நகர்ந்தாள். அவளது மெரூன் சேலை சலசலத்தது. அவளது முந்தானை சற்று தளர்ந்திருந்தது. அவள் இரண்டு விரல்களை விலை உயர்ந்த பாட்டிலில் தோய்த்தாள். அவள் கைகள் தெரியும் அளவுக்கு நடுங்கின.
“முதல் முறையாக இருந்தால் கண்களை மூடிக்கொள்ளுங்கள், அது உங்களுக்கு நன்றாக இருக்கும்,” என்று ரமேஷ் பரிந்துரைத்தார்.
அம்மா தலையாட்டிவிட்டு கண்களை இறுக்கமாக மூடினாள். அவள் முகத்தை வெட்கத்துடன் திருப்பினாள்.
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:**
ஓ கடவுளே… நான் என்ன செய்கிறேன்? இது என் சொந்த மகனின் பிரைவேட் பகுதி. நான் அவனுக்கு அம்மா. அங்கே எப்படி தொட முடியும்? என் கைகள் ரொம்ப நடுங்குகின்றன. என்னை மன்னியுங்கள் கடவுளே… நான் இதை அவன் எதிர்காலத்துக்காகத்தான் செய்கிறேன்.
டாக்டர் அவளது கையை மெதுவாக வழிநடத்தினார். “இப்போது முன்னால் நீட்டுங்கள். அதிகம் யோசிக்காதீர்கள். வெறும் உணருங்கள்.”
அம்மா கண்களை மூடியபடி நீட்டினாள். அவளது எண்ணெய் பூசிய விரல்கள் முதலில் என் தொடையைத் தொட்டன. சற்று தவறின. அவள் சரி செய்து, அவளது வெதுவெதுப்பான, நடுங்கும் விரல்கள் இறுதியாக என் மென்மையான குஞ்சுவின் அடிப்பகுதியைத் தொட்டன.
அவள் விரல்கள் என்னைத் தொட்ட கணமே என் உடல் முழுவதும் ஒரு வலுவான நடுக்கம் ஓடியது. அவளது சருமம் எண்ணெயால் மென்மையாகவும் வெதுவெதுப்பாகவும் இருந்தது. என் இதயம் பைத்தியமாக துடிக்கத் தொடங்கியது.
“சரியாகப் பிடியுங்கள் மேடம்,” என்று டாக்டர் அறிவுறுத்தினார். “முதலில் கட்டைவிரல் மற்றும் விரல்களால் அடிப்பகுதியைச் சுற்றி பிடியுங்கள்… ஆமாம், இப்படி. இப்போது மெதுவாக மேலே நகர்த்துங்கள்.”
அம்மா முயற்சி செய்தாள். ஆனால் அவளது பிடிப்பு மிகவும் லேசாக இருந்தது — கூட அவளுக்கு பயம் இருப்பது போல். அவளது விரல்கள் சரியான அழுத்தம் இல்லாமல் மேல் பகுதியில் மட்டும் வழுக்கின.
“இல்லை மேடம். இப்படி இல்லை,” என்று டாக்டர் பொறுமையாக சரி செய்தார். “கொஞ்சம் நம்பிக்கையுடன் பிடிக்க வேண்டும். கீழிருந்து மென்மையாக ஆனால் உறுதியாகப் பிடியுங்கள். அது உடைந்துவிடாது. சரியான இரத்த ஓட்டத்துக்கு இது அவசியம்.”
அம்மாவின் முகம் வெட்கத்தில் ரத்த சிவப்பாக மாறியது. அவள் மீண்டும் முயன்றாள். இம்முறை அவள் விரல்களை மென்மையான தண்டைச் சுற்றி மூடினாள். என் சொந்த அம்மாவின் வெதுவெதுப்பான, எண்ணெய் பூசிய கை என் குஞ்சுவைப் பிடித்த உணர்வு எனக்குள் தடை செய்யப்பட்ட இன்ப அலைகளை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் மிகுந்த வெட்கம் மற்றும் மூடிய கண்களால் என் உடல் இன்னும் செயல்பட மறுத்தது. அது முழுமையாக மென்மையாகவும் தொய்வாகவும் இருந்தது.
அவள் கீழிருந்து மேலாக மெதுவாக தடவத் தொடங்கினாள். ஆனால் அவளது அசைவுகள் தவறாக இருந்தன — மிக வேகமாக, மிக தயக்கத்துடன், மற்றும் எந்த ரிதமும் இல்லாமல்.
“மெதுவாக மேடம்,” என்று டாக்டர் அமைதியாக ஆனால் தெளிவாகச் சொன்னார். “மிக மெதுவாக… அடிப்பகுதியில் இருந்து தலையை நோக்கி. இன்னும் எண்ணெய் தடவுங்கள். மேலே நகரும் போது விரல்களை சற்று சுழற்றுங்கள். தோலை மெதுவாக நீட்டுவது போல். இழுக்காதீர்கள். வெறும் மென்மையான, நீண்ட ஸ்ட்ரோக்குகள்.”
அம்மா பின்பற்ற முயன்றாள். ஆனால் அவள் மீண்டும் தவறாகச் செய்தாள். அவளது விரல்கள் முழுவதும் சுற்றி இல்லாமல் மேல் பகுதியில் மட்டும் வழுக்கின. அவள் சரியான அழுத்தம் கொடுக்கவில்லை. நான்கு அல்லது ஐந்து தவறான ஸ்ட்ரோக்குகளுக்குப் பிறகு, அவள் உடைந்த குரலில் முணுமுணுத்தாள். இன்னும் கண்களை இறுக்கமாக மூடியபடி.
“டாக்டர்… எனக்கு சரியா வர மாட்டேங்குது… ரொம்ப பயமா இருக்கு…”
நான் கண்களை மூடியபடி படுத்திருந்தேன். பெருமூச்சு விட்டபடி இருந்தேன். அம்மாவின் மென்மையான விரல்கள் என் மிக முக்கியமான பகுதியைத் தொடும் உணர்வு என்னை உள்ளுக்குள் பைத்தியமாக்கியது. ஆனால் சூழ்நிலையின் பயம் என் குஞ்சுவை பிடிவாதமாக மென்மையாக வைத்திருந்தது. நான் குற்ற உணர்வு, வெட்கம், மற்றும் விசித்திரமான உற்சாகம் — எல்லாம் ஒன்றாக உணர்ந்தேன்.
டாக்டர் ரமேஷ் அவளுக்கு இன்னும் பல நிமிடங்கள் வழிகாட்டினார். அவளது பிடிப்பு, வேகம், அழுத்தம் — எல்லாவற்றையும் திரும்பத் திரும்ப சரி செய்தார்.
“மேடம், இன்னும் நீங்கள் மிகவும் மென்மையாக இருக்கிறீர்கள். கொஞ்சம் அழுத்தம் கொடுங்கள். உங்கள் விரல்களுக்கு அடியில் தோலை உணருங்கள். கட்டைவிரலை கீழ்ப்பகுதியில் நகர்த்துங்கள்… ஆமாம்… அந்தப் பகுதி மிக முக்கியம்.”
அம்மா மீண்டும் மீண்டும் முயன்றாள். அவளது சுவாசம் பதற்றத்தால் வேகமாகியது. அவளது கனமான மார்புகள் பிளவுஸுக்குள் வேகமாக மேலெழுந்து தாழ்ந்தன. அவள் நெற்றியில் வியர்வை உருவானது. ஆனால் அவள் எத்தனை முறை என் மென்மையான குஞ்சுவை எண்ணெய் பூசிய கையால் தடவினாலும், இன்னும் விறைப்பு வரவில்லை.
கிட்டத்தட்ட பதினைந்து நிமிடங்கள் தொடர் தோல்வி முயற்சிகளுக்குப் பிறகு, டாக்டர் ரமேஷ் சிறிய பெருமூச்சு விட்டார்.
“சரி. இப்போதைக்கு இது போதும். இருவரும் மிகவும் டென்ஷனில் இருக்கிறீர்கள். நான் வெளியே போய் ஒரு சிகரெட் பிடித்துவிட்டு வருகிறேன். ஐந்து நிமிடங்கள் ரிலாக்ஸ் ஆகுங்கள். நல்ல எண்ணங்களை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள். நான் திரும்பி வந்து மீண்டும் முயற்சி செய்வோம்.”
அவர் எழுந்து அறையை விட்டு வெளியேறினார். கதவைப் பின்னால் சாத்தினார்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)