[tweeny_fory]

### அத்தியாயம் 8: முதல் பாடம் 

 
காலியான கிளினிக்குக்குள் நுழைந்ததும் டாக்டர் ரமேஷ் பெரிய, நம்பிக்கை நிறைந்த புன்னகையுடன் எங்களை வரவேற்றார். விளக்குகள் மங்கலாக இருந்தன. பகல் நேரத்தின் வழக்கமான பரபரப்பு மறைந்திருந்தது. ஏசியின் இரைச்சலும், எங்களின் பதற்றமான சுவாசமும் மட்டுமே அமைதியை நிரப்பின. 
 
“வாருங்கள், உள்ளே வாருங்கள்,” என்று அவர் அன்புடன் சொன்னார். “இன்று மிக முக்கியமான நாள். எந்த இடையூறும் கூடாது.” 
 
உள்ளறையில் தரையில் பெரிய சுத்தமான வெள்ளை படுக்கை விரிப்பை விரித்தார். “இருவரும் இங்கே சௌகரியமாக உட்காருங்கள். இன்று நாற்காலி தேவையில்லை.” 
 
அம்மாவும் நானும் சில தூரத்தில் முகம் பார்த்தபடி கால்களை மடித்து பாயில் அமர்ந்தோம். நான் சொன்னபடி லூசான லுங்கியும் டீ-ஷர்ட்டும் அணிந்திருந்தேன். அம்மா தன் மெரூன் சேலையில் மிகவும் பதற்றமாகத் தெரிந்தாள். தொடர்ந்து முந்தானையை சரி செய்து கொண்டிருந்தாள். 
 
டாக்டர் ரமேஷ் அடுத்த அறைக்குச் சென்று ஒரு பெரிய பையுடன் திரும்பி வந்தார். அவர் பாயில் எங்களுக்கு நடுவில் அமர்ந்து, அமைதியான, அதிகாரப்பூர்வமான குரலில் பேசத் தொடங்கினார். 
 
“பிரியா மேடம், சங்கர்… தெரபியைத் தொடங்கும் முன்பு சில விஷயங்களை நீங்கள் இருவரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்த கேரள மசாஜ் சாதாரண சிகிச்சை அல்ல. இதற்கு என் மீது முழு நம்பிக்கையும், முழு அர்ப்பணிப்பும் தேவை. எந்த நேரத்திலும் நீங்கள் வெட்கப்படவோ தயங்கவோ கூடாது. இது முழுக்க முழுக்க மருத்துவம். சங்கரின் எதிர்காலம், அவன் தந்தையாவதற்கான திறன், அவன் திருமண வாழ்க்கை — எல்லாமே இதைப் பொறுத்தது. பிரியா மேடம், நீங்கள் ஒரு அம்மா. அம்மாவின் அன்புக்கு எல்லையே இல்லை. உங்கள் மகனுக்காக ஏற்கனவே எவ்வளவோ தியாகம் செய்திருக்கிறீர்கள். இது வெறும் ஒரு அடி மட்டுமே.” 
 
அம்மா தலைகுனிந்தபடி தலையாட்டிக் கொண்டிருந்தாள். “ஹ்ம்ம்… ஆமாம் டாக்டர்.” 
 
“நான் கொடுக்கும் ஒவ்வொரு அறிவுரையையும் கேள்வி கேட்காமல் பின்பற்ற வேண்டும். அப்போதுதான் சிகிச்சை வேலை செய்யும். சங்கர், நீயும் உன் அம்மாவுக்கு முன்னால் வெட்கப்படக் கூடாது. நீ சிறுவனாக இருந்தபோது அவள் எல்லாவற்றையும் பார்த்திருக்கிறாள். இப்போது நீ வளர்ந்துவிட்டாலும், சிகிச்சைக்காக எல்லா வெட்கத்தையும் ஒதுக்கி வைக்க வேண்டும். புரிந்ததா?” 
 
“ஆமாம் டாக்டர்,” என்று நான் மெதுவாக பதிலளித்தேன். என் இதயம் வேகமாக துடித்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் திருப்தியாகத் தெரிந்தார். “நல்லது. இப்போது சங்கர், உன் எல்லா உடைகளையும் களைந்து ஒரு பக்கம் வை. முழு நிர்வாணம் எண்ணெய் உறிஞ்சுதல் மற்றும் மசாஜுக்கு அவசியம்.” 
 
நான் தயங்கினேன். அம்மாவைப் பார்த்தேன். அவள் வெட்கத்துடன் பார்வையைத் திருப்பினாள். 
 
“டாக்டர்… முழுசா?” என்று நான் பதற்றத்துடன் கேட்டேன். 
 
“ஆமாம் டா. கவலைப்படாதே. உன் அம்மா இங்கே உன் சிகிச்சைக்காகத்தான் இருக்கிறாள். நீ சிறுவனாக இருந்தபோது உன்னை நிர்வாணமாக பல முறை பார்த்திருக்கிறாள். இப்போதும் அதேதான். வா, தைரியமாக இரு. உன் எதிர்காலம் இதைப் பொறுத்தது.” 
 
நான் மெதுவாக என் டீ-ஷர்ட்டைக் களைந்தேன். பிறகு எழுந்து லுங்கியை அவிழ்த்தேன். இப்போது நான் முழுமையாக நிர்வாணமாக இருந்தேன். அம்மா என் உடலை ஒரு கணம் திருட்டுத்தனமாகப் பார்த்துவிட்டு உடனே தலைகுனிந்தாள். அவள் கன்னங்கள் சிவந்து எரிந்தன. பயம் மற்றும் பதற்றத்தால் என் குஞ்சு மென்மையாகவும் சிறியதாகவும் இருந்தது. 
 
டாக்டர் தன் பையில் இருந்து சிறப்பு பாட்டிலை எடுத்து அம்மாவிடம் காட்டினார். லேபிளில் ₹2,800 MRP தெளிவாகத் தெரிந்தது. 
 
“இது சிறப்பு கேரள ஆயுர்வேத எண்ணெய். மிகவும் அரிதானது மற்றும் விலை உயர்ந்தது. தாராளமாக தடவுங்கள். விலையைப் பாருங்கள் — இதுதான் வேலை செய்யும்.” 
 
அம்மாவின் கண்கள் விலையைப் பார்த்து அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. அவள் பாட்டிலை நம்ப முடியாதவள் போல் பார்த்தாள். ஆனால் எதுவும் சொல்லவில்லை. 
 
“இப்போது சங்கர், இங்கே நடுவில், எங்களுக்கு இடையில் படு,” என்று டாக்டர் உத்தரவிட்டார்.