07-07-2026, 10:27 PM
**இதே நேரத்தில், டாக்டர் ரமேஷ் கிளினிக்கில்**
கடைசி நோயாளி வெளியேறியதும் டாக்டர் ரமேஷ் கிளினிக் கதவை பூட்டிவிட்டு, திருப்தியான புன்னகையுடன் தன் நாற்காலியில் அமர்ந்தார். அவரது மனம் சுவையான, தீய திட்டங்களால் நிரம்பியிருந்தது.
“அந்த அப்பாவியான விதவையும் அவளது 19 வயது ஆசை நிறைந்த மகனும்… பர்பெக்ட். மிகவும் அப்பாவி, வடிவமைக்க எளிதானவர்கள். நான் முடிக்கும் போது, அந்த பாரம்பரிய சேலை அணியும் அம்மா தன் மகனுக்கும் எனக்கும் கால்களை விரிப்பாள். 8 நீண்ட விதவை வாழ்க்கைக்குப் பிறகு அவளை மீண்டும் ஆசைப்பட வைப்பேன்.”
அவர் ஏற்கனவே ஒரு பெரிய பாட்டில் பிரீமியம் மாய்ஸ்சரைசிங் லோஷனை வாங்கியிருந்தார். அதை பழைய காலி மருந்து பாட்டிலுக்கு மாற்றினார். அதில் ₹2800 என்ற உயர் விலை லேபிள் இருந்தது. புதிய லேபிள் ஒட்டினார்: “Special Kerala Ayurvedic Penile Restorative Oil – For External Use Only.” தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டார்.
“இது அசல் மற்றும் விலை உயர்ந்ததாகத் தெரியும். அவள் இது அரிய மருந்து என்று நம்புவாள். நாளை இரவு, கிளினிக் காலியாக இருக்கும் போது, மெதுவாகத் தொடங்குவேன். முதலில் அவள் கைகளை வழிநடத்தி அவன் சுன்னியில் எண்ணெய் தடவச் செய்வேன். பிறகு ‘சிறந்த அசைவுக்கு’ என்று அவளது முந்தானையை களையச் செய்வேன். படிப்படியாக அவளது எல்லைகளைத் தாண்டுவேன். மகன் தன் அம்மா உற்சாகமடைவதைப் பார்க்கச் செய்வேன். இறுதியில் மகன் முன்னால் அம்மாவை புணர்வேன், மகன் தன் சொந்த அம்மாவை புணர்வதை நான் பார்ப்பேன். இது மாதக்கணக்கான தூய இன்பமாக இருக்கப் போகிறது.”
அவர் சங்கரின் நம்பருக்கு மெசேஜ் அனுப்பினார்:
“நாளை மாலை 7 மணிக்கு பிறகு கிளினிக்குக்கு வாருங்கள். நர்ஸ் மற்றும் எல்லா நோயாளிகளும் போய்விடுவார்கள். சௌகரியமான ஷார்ட்ஸ் அல்லது லுங்கி அணிந்து வாருங்கள். உங்கள் அம்மாவை அழைத்து வாருங்கள். தாமதமாகாதீர்கள்.”
வீட்டில் என் போன் அதிர்ந்தது. மெசேஜைப் படித்துவிட்டு அம்மாவுக்குக் காட்டினேன்.
“டாக்டர் நாளை மாலை 7 மணிக்கு பிறகு வரச் சொல்லியிருக்கார். கிளினிக் காலியாக இருக்கும்.”
அம்மா ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தாள். நான் உடனே சொன்னேன், “அம்மா, உனக்கு சௌகரியமில்லை என்றால் இப்போதே நிறுத்தலாம். நாம் போக வேண்டாம்.”
அவள் என்னைப் பார்த்து, கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டு, சிறிய தைரியமான புன்னகையுடன் சொன்னாள். “இல்லடா… போகலாம். நம்ம கிளம்பலாம். உனக்கு நல்லது நடக்கணும்.”
அன்றிரவு, இருவரும் அமைதியற்ற மனதுடன் தூங்கினோம் — நான் தடை செய்யப்பட்ட உற்சாகத்துடன், அம்மா பதற்றமான உறுதியுடனும் தாய்மை அன்புடனும்.
கடைசி நோயாளி வெளியேறியதும் டாக்டர் ரமேஷ் கிளினிக் கதவை பூட்டிவிட்டு, திருப்தியான புன்னகையுடன் தன் நாற்காலியில் அமர்ந்தார். அவரது மனம் சுவையான, தீய திட்டங்களால் நிரம்பியிருந்தது.
“அந்த அப்பாவியான விதவையும் அவளது 19 வயது ஆசை நிறைந்த மகனும்… பர்பெக்ட். மிகவும் அப்பாவி, வடிவமைக்க எளிதானவர்கள். நான் முடிக்கும் போது, அந்த பாரம்பரிய சேலை அணியும் அம்மா தன் மகனுக்கும் எனக்கும் கால்களை விரிப்பாள். 8 நீண்ட விதவை வாழ்க்கைக்குப் பிறகு அவளை மீண்டும் ஆசைப்பட வைப்பேன்.”
அவர் ஏற்கனவே ஒரு பெரிய பாட்டில் பிரீமியம் மாய்ஸ்சரைசிங் லோஷனை வாங்கியிருந்தார். அதை பழைய காலி மருந்து பாட்டிலுக்கு மாற்றினார். அதில் ₹2800 என்ற உயர் விலை லேபிள் இருந்தது. புதிய லேபிள் ஒட்டினார்: “Special Kerala Ayurvedic Penile Restorative Oil – For External Use Only.” தனக்குத் தானே சிரித்துக் கொண்டார்.
“இது அசல் மற்றும் விலை உயர்ந்ததாகத் தெரியும். அவள் இது அரிய மருந்து என்று நம்புவாள். நாளை இரவு, கிளினிக் காலியாக இருக்கும் போது, மெதுவாகத் தொடங்குவேன். முதலில் அவள் கைகளை வழிநடத்தி அவன் சுன்னியில் எண்ணெய் தடவச் செய்வேன். பிறகு ‘சிறந்த அசைவுக்கு’ என்று அவளது முந்தானையை களையச் செய்வேன். படிப்படியாக அவளது எல்லைகளைத் தாண்டுவேன். மகன் தன் அம்மா உற்சாகமடைவதைப் பார்க்கச் செய்வேன். இறுதியில் மகன் முன்னால் அம்மாவை புணர்வேன், மகன் தன் சொந்த அம்மாவை புணர்வதை நான் பார்ப்பேன். இது மாதக்கணக்கான தூய இன்பமாக இருக்கப் போகிறது.”
அவர் சங்கரின் நம்பருக்கு மெசேஜ் அனுப்பினார்:
“நாளை மாலை 7 மணிக்கு பிறகு கிளினிக்குக்கு வாருங்கள். நர்ஸ் மற்றும் எல்லா நோயாளிகளும் போய்விடுவார்கள். சௌகரியமான ஷார்ட்ஸ் அல்லது லுங்கி அணிந்து வாருங்கள். உங்கள் அம்மாவை அழைத்து வாருங்கள். தாமதமாகாதீர்கள்.”
வீட்டில் என் போன் அதிர்ந்தது. மெசேஜைப் படித்துவிட்டு அம்மாவுக்குக் காட்டினேன்.
“டாக்டர் நாளை மாலை 7 மணிக்கு பிறகு வரச் சொல்லியிருக்கார். கிளினிக் காலியாக இருக்கும்.”
அம்மா ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தாள். நான் உடனே சொன்னேன், “அம்மா, உனக்கு சௌகரியமில்லை என்றால் இப்போதே நிறுத்தலாம். நாம் போக வேண்டாம்.”
அவள் என்னைப் பார்த்து, கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டு, சிறிய தைரியமான புன்னகையுடன் சொன்னாள். “இல்லடா… போகலாம். நம்ம கிளம்பலாம். உனக்கு நல்லது நடக்கணும்.”
அன்றிரவு, இருவரும் அமைதியற்ற மனதுடன் தூங்கினோம் — நான் தடை செய்யப்பட்ட உற்சாகத்துடன், அம்மா பதற்றமான உறுதியுடனும் தாய்மை அன்புடனும்.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)