07-07-2026, 11:07 AM
(This post was last modified: 07-07-2026, 01:28 PM by vps@85. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
அத்தியாயம் 2:
ரேவதி இருக்கையில் சாய்ந்திருந்தாள்.ராஜனின் அமைதி அவளுக்கு பழகிவிட்டிருந்தது.அவன் தன் தூக்கிய நெஞ்சை பார்ப்பது தெரிந்து முதலில் அதை இரசித்து தூண்டப்பட்டவளாக உணர்ந்தாலும் அதற்கு மேல் அவன் அதை தொடரமாட்டான் என்பதை உணர்ந்தவுடன் இதுவும் பழகிப்போனது.அவனின் இந்த குணத்தை விரும்பினாள்.இப்போது அந்த அவனின் தயக்கத்தை சிறிது உடைக்க எண்ணி கொஞ்சம் உணர்ச்சி பெருக்கெடுத்தவளாக சட்டென அவன் பக்கம் திரும்பி,அவன் கண்களை நோக்கி,
'என்ன அப்டி பாக்குற'
'ஒன்னுமில்ல சும்மா' --ராஜன்
'ஒன்னுமில்லையா சும்மாச்சுக்கும் இவ்ளோ நேரம் பார்ப்பியா எதாச்சும் பேசு' -ரேவதி
'அழகா இருக்க இன்னிக்கி' -ராஜன்
'அவ்வளவுதானா? ரொம்ம நேரம் பார்த்த,எது அழகா இருக்குனு சொல்லு?' --ரே
'எல்லாமேதான்'
எல்லாமேதான் என்று சொல்லும்போது ராஜனின் பேண்டில் அசைவை உணர்ந்தான்.உன்னோட முலையைத்தான் பார்த்தேன் என்று சொல்ல எத்தனித்து,சுதாரித்தவனாக,
'உன்னோட மூக்கு,உதடு ' என்று நிறுத்திக்கொண்டான்.
ரேவதியும் அதைக்கேட்டு உற்சாகம் அடைந்தவளாக,
'வேற ஒன்னனையும் பார்க்கலையா? நீ மூஞ்ச பார்க்கவேயில்லையே ' என்று பொய்க் கோபம் காட்டினாள்.
'ஆமா இதையும் பார்த்தேன்' என்று சொல்லி கீழே சல்வாருக்குள்ளே முட்டி நிற்கும் அவளது மார்பை நோக்கினான்.
சற்று கிரக்கமான இந்த உரையாடலுக்கிடையில் தன் முலைகளை நோக்கி ராஜன் பார்த்ததும் ரேவதிக்கு பற்றிக்கொண்டது.அடியில் ஈரமாவதை உணர்ந்தாள்.மார்பின் காம்பு நிமிர்வதை அறிந்தாள்.சட்டென சற்று பக்கவாட்டில் ராஜனின் தோள்களில் சாய்ந்து ராஜனின் இடது கையை எடுத்து தன் வலது முலையில் இரு கைகளாலும் வைத்து அழுத்தி பிடித்துக்கொண்டாள்.
இந்த நகர்வு அவளது ஒரு பக்க இடது புட்டம் இருக்கையின் விளிம்பிற்கும் கை வைக்கும் இடத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் திறந்த வெளியில் பிதுக்கிக்கொண்டு வந்தது.ராஜன் தன் கை ரேவதியின் முலைகளை அழுத்தியிருக்க அசைவற்று இருந்தான்.உள்ளே விறைப்பை உணர்ந்தான்.ரேவதி அவனின் தோள்களிலிருந்து தன் தலையை தூக்கி அவனை பார்த்தாள்.அவன் நேராக பேருந்து செல்லும் திசையில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.ரேவதி இன்னும் அருகில் தன் முகத்தை கொண்டுசென்று தன் உதடுகளை அவன் கண்ணத்திற்கு ஒரு கால் செண்டிமீட்டர் தூரத்தில் வைத்திருந்தாள்.உதட்டை மேலும் அருகில் கொண்டு செல்லாமல் லேசாக உதடுகளை திறந்து நுனி நாக்கை வெளியே நீட்டினாள்.ராஜனின் கண்ணத்தில் தன் ஈர நாக்கால் கீழிருந்து மேல் நோக்கி மிருதுவாக வருடினாள்.
ராஜன் ரேவதியின் இந்த ஊடல் விளையாட்டை பின்னிருக்கையில் உட்க்கார்ந்திருந்த ராஜனின் அறை நண்பர்கள் குமாரும் விக்கியும் கவனித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள்.
ராஜனின் நண்பர்கள் இருவரும் சிங்கில்கள்.ஜூனியர் பெண்ணை கொடைக்கானலில் ரூம் போட்ட செய்தி பரவியதும் பெண்கள் இவர்களிடம் பழகுவதை தவிர்த்திருந்தனர்.
முன்னிருக்கையில் அசைவு இல்லை ஆனால் ரேவதியின் புட்டம் இருக்கையின் வெளியே பிதுங்கி நிற்பதை பின்னால் இருக்கையின் ஓரம் உட்க்கார்ந்திருந்த குமார் கவனித்து அருகில் இருக்கும் விக்கியிடம் காட்டினான்.
சற்றும் யோசிக்காமல், விக்கி,
'யப்பா என்னா சூத்துடா இது,ரெண்டு ஆள தாங்கும்' என்று கிசுகிசுத்தான்.
'டேய் சத்தம் போடாதடா சும்மா பார்த்து ரசி' என்று சொன்னானே தவிர குமாரும் மனதில் 'இந்த சூத்து ஒரு பத்து நிமிசம் கிடைச்சா போதும்',வேற எதுவும் வேணாம் என்று கடவுளை வேண்டிக் கொண்டான்.
'நாம பார்க்கனும்னுதான் காட்டுறா,கைய வச்சி பிசைஞ்சு விடு' --விக்கி
'டேய் ஏற்கனவே நம்ம பேரு கெட்டுகெடக்கு,இது வேறயா'--குமார்
'நீ இங்கிட்டு வா நா பார்த்துக்க்குறேன் அந்த சூத்தை',என்று விக்கி எழ எத்தனித்தான்.
அவனை தடுத்த குமார், 'இருடா நா ட்ரை பன்னி பார்க்கிறேன்'
ரேவதியின் பாதி சூத்தை மெல்லியதான இருக்கமான லெக்கின்ஸோடு பார்க்க பார்க்க குமாருக்கு அடக்க முடியவில்லை.அவனது இடது கை தானாக அவனையறியாமல் முன்னிருக்கை சாய்வின் விளிம்பிற்கு சென்றது.
ஒரு நொடி,
இரண்டு நொடி,
குமார் இன்னும் கொஞ்சம் கையை கீழிற்க்கி ரேவதியின் பிதுங்கிய புட்டத்துக்கு அருகில் முன்னிருக்கை சாய்வின் பக்க விளிம்பில் வைத்தான்.இபோது ரேவதியின் புட்டத்திற்கும் குமாரின் கைகளுக்கும் இடைவெளி ஒரு செண்டி மீட்டர்.குமார் இப்போது தன் நடு விரலை நீட்டி மெதுவாக மிருதுவாக ரேவதியின் புட்டத்தில் வைத்தான்.
ரேவதி இருக்கையில் சாய்ந்திருந்தாள்.ராஜனின் அமைதி அவளுக்கு பழகிவிட்டிருந்தது.அவன் தன் தூக்கிய நெஞ்சை பார்ப்பது தெரிந்து முதலில் அதை இரசித்து தூண்டப்பட்டவளாக உணர்ந்தாலும் அதற்கு மேல் அவன் அதை தொடரமாட்டான் என்பதை உணர்ந்தவுடன் இதுவும் பழகிப்போனது.அவனின் இந்த குணத்தை விரும்பினாள்.இப்போது அந்த அவனின் தயக்கத்தை சிறிது உடைக்க எண்ணி கொஞ்சம் உணர்ச்சி பெருக்கெடுத்தவளாக சட்டென அவன் பக்கம் திரும்பி,அவன் கண்களை நோக்கி,
'என்ன அப்டி பாக்குற'
'ஒன்னுமில்ல சும்மா' --ராஜன்
'ஒன்னுமில்லையா சும்மாச்சுக்கும் இவ்ளோ நேரம் பார்ப்பியா எதாச்சும் பேசு' -ரேவதி
'அழகா இருக்க இன்னிக்கி' -ராஜன்
'அவ்வளவுதானா? ரொம்ம நேரம் பார்த்த,எது அழகா இருக்குனு சொல்லு?' --ரே
'எல்லாமேதான்'
எல்லாமேதான் என்று சொல்லும்போது ராஜனின் பேண்டில் அசைவை உணர்ந்தான்.உன்னோட முலையைத்தான் பார்த்தேன் என்று சொல்ல எத்தனித்து,சுதாரித்தவனாக,
'உன்னோட மூக்கு,உதடு ' என்று நிறுத்திக்கொண்டான்.
ரேவதியும் அதைக்கேட்டு உற்சாகம் அடைந்தவளாக,
'வேற ஒன்னனையும் பார்க்கலையா? நீ மூஞ்ச பார்க்கவேயில்லையே ' என்று பொய்க் கோபம் காட்டினாள்.
'ஆமா இதையும் பார்த்தேன்' என்று சொல்லி கீழே சல்வாருக்குள்ளே முட்டி நிற்கும் அவளது மார்பை நோக்கினான்.
சற்று கிரக்கமான இந்த உரையாடலுக்கிடையில் தன் முலைகளை நோக்கி ராஜன் பார்த்ததும் ரேவதிக்கு பற்றிக்கொண்டது.அடியில் ஈரமாவதை உணர்ந்தாள்.மார்பின் காம்பு நிமிர்வதை அறிந்தாள்.சட்டென சற்று பக்கவாட்டில் ராஜனின் தோள்களில் சாய்ந்து ராஜனின் இடது கையை எடுத்து தன் வலது முலையில் இரு கைகளாலும் வைத்து அழுத்தி பிடித்துக்கொண்டாள்.
இந்த நகர்வு அவளது ஒரு பக்க இடது புட்டம் இருக்கையின் விளிம்பிற்கும் கை வைக்கும் இடத்திற்கும் இடையில் இருக்கும் திறந்த வெளியில் பிதுக்கிக்கொண்டு வந்தது.ராஜன் தன் கை ரேவதியின் முலைகளை அழுத்தியிருக்க அசைவற்று இருந்தான்.உள்ளே விறைப்பை உணர்ந்தான்.ரேவதி அவனின் தோள்களிலிருந்து தன் தலையை தூக்கி அவனை பார்த்தாள்.அவன் நேராக பேருந்து செல்லும் திசையில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.ரேவதி இன்னும் அருகில் தன் முகத்தை கொண்டுசென்று தன் உதடுகளை அவன் கண்ணத்திற்கு ஒரு கால் செண்டிமீட்டர் தூரத்தில் வைத்திருந்தாள்.உதட்டை மேலும் அருகில் கொண்டு செல்லாமல் லேசாக உதடுகளை திறந்து நுனி நாக்கை வெளியே நீட்டினாள்.ராஜனின் கண்ணத்தில் தன் ஈர நாக்கால் கீழிருந்து மேல் நோக்கி மிருதுவாக வருடினாள்.
ராஜன் ரேவதியின் இந்த ஊடல் விளையாட்டை பின்னிருக்கையில் உட்க்கார்ந்திருந்த ராஜனின் அறை நண்பர்கள் குமாரும் விக்கியும் கவனித்துக்கொண்டே இருந்தார்கள்.
ராஜனின் நண்பர்கள் இருவரும் சிங்கில்கள்.ஜூனியர் பெண்ணை கொடைக்கானலில் ரூம் போட்ட செய்தி பரவியதும் பெண்கள் இவர்களிடம் பழகுவதை தவிர்த்திருந்தனர்.
முன்னிருக்கையில் அசைவு இல்லை ஆனால் ரேவதியின் புட்டம் இருக்கையின் வெளியே பிதுங்கி நிற்பதை பின்னால் இருக்கையின் ஓரம் உட்க்கார்ந்திருந்த குமார் கவனித்து அருகில் இருக்கும் விக்கியிடம் காட்டினான்.
சற்றும் யோசிக்காமல், விக்கி,
'யப்பா என்னா சூத்துடா இது,ரெண்டு ஆள தாங்கும்' என்று கிசுகிசுத்தான்.
'டேய் சத்தம் போடாதடா சும்மா பார்த்து ரசி' என்று சொன்னானே தவிர குமாரும் மனதில் 'இந்த சூத்து ஒரு பத்து நிமிசம் கிடைச்சா போதும்',வேற எதுவும் வேணாம் என்று கடவுளை வேண்டிக் கொண்டான்.
'நாம பார்க்கனும்னுதான் காட்டுறா,கைய வச்சி பிசைஞ்சு விடு' --விக்கி
'டேய் ஏற்கனவே நம்ம பேரு கெட்டுகெடக்கு,இது வேறயா'--குமார்
'நீ இங்கிட்டு வா நா பார்த்துக்க்குறேன் அந்த சூத்தை',என்று விக்கி எழ எத்தனித்தான்.
அவனை தடுத்த குமார், 'இருடா நா ட்ரை பன்னி பார்க்கிறேன்'
ரேவதியின் பாதி சூத்தை மெல்லியதான இருக்கமான லெக்கின்ஸோடு பார்க்க பார்க்க குமாருக்கு அடக்க முடியவில்லை.அவனது இடது கை தானாக அவனையறியாமல் முன்னிருக்கை சாய்வின் விளிம்பிற்கு சென்றது.
ஒரு நொடி,
இரண்டு நொடி,
குமார் இன்னும் கொஞ்சம் கையை கீழிற்க்கி ரேவதியின் பிதுங்கிய புட்டத்துக்கு அருகில் முன்னிருக்கை சாய்வின் பக்க விளிம்பில் வைத்தான்.இபோது ரேவதியின் புட்டத்திற்கும் குமாரின் கைகளுக்கும் இடைவெளி ஒரு செண்டி மீட்டர்.குமார் இப்போது தன் நடு விரலை நீட்டி மெதுவாக மிருதுவாக ரேவதியின் புட்டத்தில் வைத்தான்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)