[tweeny_fory]

“இரண்டாவது வழி பாரம்பரிய கேரள சிறப்பு மசாஜ் தெரபி. இது மிகவும் பயனுள்ளது ஆனால் மெதுவானது. இதை தினமும் மூன்று வேளை — காலை, மதியம், மற்றும் தூங்கப் போகும் முன் — சரியாக செய்ய வேண்டும். குறைந்தபட்சம் 4 முதல் 6 மாதங்கள் ஆகும். ஆனால் ஒரு பெரிய பிரச்சனை இருக்கு… இந்த சரியான டெக்னிக்கை கேரளாவில் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட வெகு சில ஸ்பெஷலிஸ்ட்கள்தான் அறிவார்கள். சிகிச்சை மிகவும் விலை உயர்ந்தது. எளிதில் 4 லட்சம் முதல் 5 லட்சம் அல்லது அதற்கு மேல் ஆகும். ஏனென்றால் அவர்கள் கேரளாவில் இருந்து வர வேண்டும் மற்றும் மாதக்கணக்கில் இங்கே தங்க வேண்டும்.” 

 
அம்மாவின் முகம் முழுவதுமாக வாடியது. அவள் தோற்றுப் போனவள் போல் தெரிந்தாள். “டாக்டர்… நாங்க ஏழை குடும்பம். எனக்கு அந்த அளவுக்கு பணம் இல்லை… என்ன டா பண்ணுவது சங்கர்?” என்று என்னைப் பார்த்து, இப்போது தாராளமாக அழுதாள். அவளது முந்தானை கண்ணீரில் நனைந்திருந்தது. அவள் முழுமையாக தவிப்பில் இருந்தாள். 
 
நான் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தேன். என் முகத்தில் ஆழமான கவலையும் வெட்கமும் தெரிந்தது. அறுவை சிகிச்சையின் எண்ணம் என்னை பயமுறுத்தியது. பணப் பிரச்சனை எல்லாவற்றையும் மோசமாக்கியது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் எங்களை நீண்ட நேரம் பார்த்துவிட்டு, மெதுவாகப் பேசினார். அவரது குரலில் கணக்கிடப்பட்ட இரக்கம் இருந்தது. 
 
“மேடம்… எனக்கு இன்னொரு ஐடியா இருக்கு. ஆனால் நீங்கள் இருவரும் ஒப்புக்கொள்வீர்களா என்பது தெரியவில்லை. உங்கள் மகனைப் பார்க்கும் போது… அவன் அழகான, புத்திசாலி பையன். முழு வாழ்க்கை முன்னால் இருக்கு. அவன் இப்படி வேதனைப்படுவதைப் பார்க்க எனக்கு வருத்தமாக இருக்கிறது. உண்மையில் நான் இந்த கேரள மசாஜ் டெக்னிக்கில் பயிற்றுவிக்கப்பட்டவன். ஆயுர்வேத சிறப்பு படிப்பின்போது கற்றுக்கொண்டேன். நான் உங்களுக்கு வழிகாட்ட முடியும். ஆனால் நான் தினமும் மசாஜ் செய்ய முடியாது. நீங்கள், அவனுக்கு அம்மாவாக, என் அறிவுரைப்படி சரியாக கற்று செய்ய வேண்டும். இது கையால், எண்ணெய், மற்றும் அவன் சுன்னியின் மீது மிகவும் குறிப்பிட்ட அசைவுகளுடன் செய்யப்பட வேண்டும். உங்களைப் போன்ற நெருங்கிய குடும்ப உறுப்பினர்தான் சரியான இரத்த ஓட்டத்தையும், நம்பிக்கையையும் உருவாக்க முடியும்.” 
 
அம்மாவின் கண்கள் முழுமையான அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. அவள் டாக்டரை பல வினாடிகள் பேசாமல் பார்த்தாள். 
 
**பிரியாவின் எண்ணங்கள்:** 
 
என் மகனின் சுன்னியை மசாஜ் செய்யணுமா? என் சொந்த கைகளால்? தினமும் மூன்று வேளை? ஐய்யோ… இது மிகவும் வெட்கக் கேடானது. ஒரு அம்மா தன் வளர்ந்த மகனுக்கு இப்படி எப்படி செய்ய முடியும்? ஆனால்… நான் செய்யாவிட்டால் அவன் ஒருபோதும் சாதாரண வாழ்க்கை வாழ முடியாது. அவன் ஒருபோதும் தந்தையாக முடியாது. எனக்கு வேறு என்ன வழி இருக்கு? கடவுளே… என்னை மன்னியுங்கள். 
 
“டாக்டர்… நான்… என் பையன் சுன்னியை மசாஜ் பண்ணணுமா?” என்று நடுங்கும், அதிர்ச்சியான குரலில் அவள் கேட்டாள். அவள் முகம் வெட்கத்தில் ரத்த சிவப்பாக மாறியது. என்னைப் பார்க்கக்கூட அவளால் முடியவில்லை. 
 
“ஆம் மேடம்,” என்று டாக்டர் உறுதியாக ஆனால் மென்மையாகச் சொன்னார். “நீங்கள் அதைப் பிடித்து, சிறப்பு எண்ணெய் தடவி, நான் கற்றுக்கொடுக்கும் குறிப்பிட்ட டெக்னிக்கில் மெதுவாக தோலை நீட்ட வேண்டும். ஆரம்பத்தில் அவனுக்கு கஷ்டமாகவும் வலியாகவும் இருக்கும், ஆனால் படிப்படியாக தளரும். நான் உங்களுக்கு step by step வழிகாட்டுவேன் — முதல் சில சேஷன்களை இங்கே கிளினிக்கிலேயே செய்து உங்களுக்கு சரியாக கற்றுக்கொடுக்கலாம். இதுதான் மலிவான மற்றும் பாதுகாப்பான வழி.” 
 
அம்மா அதிர்ச்சியில் உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மடியில் கைகள் நடுங்கின. அவள் என்னை கலவையான உணர்ச்சிகளுடன் பார்த்தாள் — அன்பு, வெட்கம், கவலை, மற்றும் தவிப்பு. 
 
நானும் அதே அளவு அதிர்ச்சியில் இருந்தேன். ஆனால் உள்ளுக்குள் விசித்திரமான தடை செய்யப்பட்ட உற்சாகமும் எழுந்தது. என் அப்பாவியான அம்மா என் குஞ்சுவை தொடர்ந்து தொடுவாள் என்பதா? அந்த எண்ணம் வலி இருந்தும் என் இதயத்தை வேகமாக துடிக்க வைத்தது. 
 
டாக்டர் ரமேஷ் தந்திரமாகத் தொடர்ந்தார், “மேடம், தவறாக நினைக்காதீர்கள். இது முழுக்க முழுக்க மருத்துவ சிகிச்சை. பல அம்மாக்கள் தங்கள் மகன்களுக்கு இப்படி செய்திருக்கிறார்கள். நீங்கள் தயாராக இருந்தால், முதல் வழிகாட்டல் சேஷனை வெகு சீக்கிரம் தொடங்கலாம். இல்லையென்றால், வருத்தம்… உங்கள் மகனுக்கு வேறு எப்படி உதவ முடியும் என்று எனக்கு தெரியவில்லை.” 
 
அம்மா நீண்ட நேரம் மௌனமாக இருந்தாள். கண்ணீர் இன்னும் வழிந்து கொண்டிருந்தது. இறுதியில் அவள் தனக்குத் தானே முணுமுணுத்தாள், “என் பையனுக்காக எதையும் செய்வேன்…” 
 
அவளது வார்த்தைகளின் பாரம் சிறிய அறையில் கனமாகத் தொங்கியது.