వల్లీ

[venkujkc1984]

వల్లీలో రేగిన కైపు: 

ప్రసాద్ యొక్క ఈ సూక్ష్మమైన మానసిక ప్రేరణ వల్లీలోని అన్ని అడ్డంకులను కరిగించేసింది. ఆమెకు ఇక ఆగలేకపోయింది. అప్పుడే వల్లీ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చింది. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుని, అతనిని పైకి లాగింది. "చాలు... ఇంకా నేను..." ఆమె గొంతులో ఒక విధమైన ఆధిపత్యం, ఒక లోతైన కోరిక కలిసి ఉన్నాయి. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూశాడు. వల్లీ కళ్ళలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ఒక లోతైన తపన, కోరిక మాత్రమే మెరుస్తోంది. 

ఆమె అతనిని మెల్లగా నెట్టి, మంచం మీద పడుకోబెట్టింది. ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు. వల్లీ ఇప్పుడు అతని పైన చేరాడు. ఆమె జుట్టు వీడిపోయి, ఆమె ముఖం చుట్టూ పరుచుకుంది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన మెరుపు, ఒక లోతైన నిర్ణయం. ఇప్పుడు ఆధిపత్యం వల్లీ చేతుల్లోకి వచ్చింది.

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై, మెడపై, కడుపుపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ కిందకు జారింది.

ఆమె పెదవులు మొదట అతని మెడపై ఆగాయి. ఆ వెచ్చని చర్మంపై ఆమె పెదవులు మెల్లగా విహరించాయి. ఆమె నాలుక ఆమె మెడ వంపులో మెల్లగా తిరుగుతూ వుంటే ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది.

"ఆహ్... వల్లీ..." అతని గొంతులో మత్తు పెరిగింది.

ఆమె పెదవులు అతని ఛాతీపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. ఆమె నాలుక అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా తిరుగుతూ, ఆ చర్మంపై ఒక తీయని రాపిడిని సృష్టించింది.

ఆమె కళ్ళు మూసుకున్నాయి. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె మనసులో మెదులుతున్న రూపం మాత్రం వేరు. ఆ బలమైన శరీరం, ఆ ఆధిపత్యం... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపాన్ని మరింత స్పష్టం చేస్తున్నాయి.

ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని ఛాతీ మధ్యలో మెల్లగా కదులుతున్నాయి. ఆ రెండు నిప్పిల్స్ మధ్య, ఆ గట్టి కండరాలపై, ఆమె నాలుక ఒక తీయని మార్గంలో ప్రయాణిస్తోంది. ఆమె శ్వాస అతని చర్మంపై పడుతోంది, ఆ వెచ్చదనం అతని శరీరంలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా ప్రసరిస్తోంది.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో.

"ఎంత బాగుందో వల్లీ..." అతను గుసగుసలాడాడు, ఆమె జుట్టులో వేళ్ళు నిమురుతూ. "నీ పెదవుల స్పర్శలో నీ తపన నాకు అర్థమవుతోంది."

వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె పెదవులు ఇప్పుడు అతని కడుపుపైకి జారాయి. ఆ గట్టి కండరాలు, ఆ వెచ్చదనం ఆమె పెదవులకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి. 

వల్లీ చేతులు అతని లుంగీ అంచును పట్టుకున్నాయి. ప్రసాద్ శ్వాస ఆగిపోయినట్లయింది. అతను ఆమె వైపు చూస్తున్నాడు, ఆమె ముఖంలోని ఆ  కోరిక అతనికి కనిపిస్తోంది.

వల్లీ ఆ లుంగీని కిందకు లాగింది. ఆమె చేతులతో అతని గట్టిపడిన మగతనాన్ని బయటకు తీసింది. ఇప్పుడు అతని మగతనం నిటారుగా, గర్వంగా నిలబడి ఉంది. ఆ దృఢత్వం, ఆ పరిమాణం, ఆ వేడి... అన్నీ వల్లీ కళ్ళ ముందు ఆవిష్కృతమయ్యాయి. ఆమె ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె కళ్ళు అతని మగతనంపై ఆగాయి. "ఇది... ఇది..." ఆమె గుసగుసలాడింది, ఆమె చేతివేళ్ళు మెల్లగా దాని చుట్టూ తిరుగుతున్నాయి. "ఎంత బలంగా... ఎంత దృఢంగా..."

ఆమె మనసులో మాత్రం వేరే రూపం మెదులుతోంది.
ఆమె మెల్లగా వంగి, దానిపై ఒక కోరికతో కూడిన ముద్దు పెట్టింది.

ఆమె మెల్లగా వంగింది. ఆమె పెదవులు మొదట అతని మగతనం అగ్రభాగాన్ని తాకాయి. మెల్లగా, సున్నితంగా. ఆమె నాలుక ఆ వేడిని, ఆ దృఢత్వాన్ని రుచి చూసింది. ప్రసాద్ శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది. "ఆహ్... వల్లీ..." అతని చేతులు ఆమె జుట్టులో గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

ప్రసాద్ పైనుండి ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని గమనిస్తున్నాడు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాయి, కానీ ఆమె పెదవుల కదలికలు, ఆమె శ్వాస భారీతనం... అన్నీ చెబుతున్నాయి ఆమె మనసులో ఏముందో. 
వల్లీ శరీరం మరింత వణికింది, కానీ ఆమె ఆపలేదు. ఆమె మరింత లోతుగా, మరింత ఉత్సాహంగా కదలడం మొదలుపెట్టింది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, మరింత మత్తుగా,: "వల్లీ నీ మనసు కోరికను నా శరీరంతో తీర్చుకుకో. ఇంకా లోతుగా..."
ప్రసాద్ మాటలు ఆమెను పూర్తిగా పిచ్చెక్కించేలా చేసింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ జుట్టులో వేళ్ళు వేసి నిమురుతూ, ఒక చిలిపి, కానీ లోతైన గొంతుతో అన్నాడు:
"వల్లీ... మన పెళ్లయిన కొత్తలో నేను ఎన్నో రోజులు బ్రతిమాలుతూ బ్రతికాను కదా... నీ ఈ పెదవులతో నాకు ఆ స్పర్శ, ఆ తపన దొరకలేదు. కానీ ఇప్పుడు చూడు... ఈ పెదవులతో ఎంత మాయగా, ఎంత లోతుగా చేస్తున్నావ్. ఇవాళ ఏమైంది నా రాణి గారికి? ఏమిటి ఈ కొత్త మత్తు? ఏదైనా గుర్తొస్తోందా?"

ప్రసాద్ మాటలు విన్న వల్లీ ఒక్కసారిగా ఆగింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుని, ఒక క్షణం పాటు నిజాయితీగా, సిగ్గుగా పైకి చూసింది.
"ఛీ... ఏమీ లేదు. ఏమీ గుర్తు రాలేదు. మీరే నా రాజు, నా ప్రపంచం" అంది మెల్లగా, కానీ ఆమె గొంతులోని వణుకు ఆమె అబద్ధాన్ని బయటపెడుతోంది. ఆమె చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి.

ప్రసాద్ ఒక మత్తెక్కించే చిరునవ్వు నవ్వాడు. ఆమె ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఆమె కళ్ళలోకి లోతుగా చూస్తూ: "అబద్ధం చెప్పకు నా రాణీ. నేను నీకు రాజును, నువ్వు నాకు రాణివి... అది నిజమే, ఎప్పటికీ నిజమే. కానీ..."

ప్రసాద్ కావాలనే కాసేపు ఆగి, ఆమె పెదవులపై మెల్లగా ముద్దు పెట్టి, మరింత మత్తుగా కొనసాగించాడు: "...మధ్యలో ఒక చక్రవర్తికి ఈ మహారాణి తన అంతఃపురంలో చోటిచ్చిందిగా? అదేమన్నా గుర్తుకు వచ్చిందేమోనని అడుగుతున్నాను..."

ఆ 'చక్రవర్తి' అనే మాట వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు వెడల్పుగా తెరుచుకున్నాయి. రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపం, ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన స్పర్శ... అన్నీ ఒకేసారి ఆమె మనసులో మెదిలాయి. భర్త తన మనసులోని అత్యంత లోతైన రహస్యాన్ని ఇంత నిర్మొహమాటంగా, ఇంత ప్రేమగా బయటపెట్టాడనే భావన ఆమెను పూర్తిగా నిస్సహాయురాలిని చేసింది.
ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి, కానీ అవి సిగ్గు వల్ల కాదు, అతిశయించిన కోరిక వల్ల. 
ప్రసాద్ ఆమె ముఖంలోని ఆ మైకాన్ని చూసి, మరింత రెచ్చగొట్టే స్వరంలో: "గుర్తుకు వచ్చిందా? నా రాణీ... మరి స్వాగతం పలుకు."

ఇక వల్లీకి ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. ఆమె మళ్ళీ ప్రసాద్ మగతనం వైపు వంగింది.
ఇప్పుడు ఆమె చేస్తున్నది కేవలం భర్తను కాదు. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ శరీరం అయినా, ఆమె చేతులకు, పెదవులకు అందిన అనుభూతి మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం స్పష్టంగా మెదిలింది. ఆమె పెదవులు ప్రసాద్ మగతనాన్ని తాకుతున్నప్పుడు, ఆమెకు అది రంగారావు గారిదే అనిపించింది. పై నుండి ప్రసాద్ ఆమె తలను నిమురుతూ, ఆమె మనసులోని ఆ మాయా లోకానికి, ఆ రహస్య ఆరాధనకు సాక్షిగా, ప్రోత్సాహకంగా ఉండిపోయాడు.

ప్రసాద్ మాటలకి వల్లీ కోరికలు శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నాయి, ఆమె అంతరంగం పూర్తిగా ఆ చక్రవర్తి ఆధిపత్యంలో లీనమైపోయింది.

వల్లీ తన పెదవులతో, నాలుకతో ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఆరాధిస్తూనే ఉంది. ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం ఆమె మనసులో మెదులుతుండటంతో, ఆమె చేస్తున్న పనిలో ఒక విధమైన పారవశ్యం కనిపించింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఆమె చేసిన ఆ మాయాజాలానికి ప్రసాద్ ఉలిక్కిపడ్డాడు.

"ఆహ్... వల్లీ... నేను... నేను..." అంటూ ప్రసాద్ గట్టిగా మూలిగి వల్లీ నోటిని పక్కకి తప్పించాడు.  అతని శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుని, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె చేతిలో విడుదల చేశాడు. ఆ తర్వాత అలసటతో మంచంపై కుప్పకూలిపోయాడు. వల్లీ మెల్లగా లేచింది. ఆమె పెదవులు, చేతులు ఇంకా వణుకుతున్నాయి. ఆమె మనసులో ఒక విచిత్రమైన మైకం, ఒక లోతైన తృప్తి నిండి ఉంది. ఆమె చేతిలోని ఆ వేడి, ఆ తడి... అన్నీ ఆమెకు ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇచ్చాయి.

ఆమె మెల్లగా లేచి, ఒక టవల్ తీసుకుని, ప్రసాద్ శరీరాన్ని, తన చేతులను శుభ్రపరచింది. ఆమె చేతులు అతని చర్మంపై మెల్లగా తిరుగుతున్నాయి, కానీ ఆమె మనసు మాత్రం ఇంకా ఆ మాయా లోకంలోనే ఉంది. ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి పడుకుంది. 

వల్లీ కళ్ళు మూసుకుంది. ఆమె శరీరం ఒక విధమైన మైకంలో, ఒక లోతైన విశ్రాంతిలో ఉంది. ఆమె మనసులో రంగారావు గారి రూపం ఇంకా మెదులుతోంది - ఆయన ఆధిపత్యం, ఆయన అనుభవం, ఆయన స్పర్శ. 

సుమారు అరగంట తర్వాత...
నిద్రలో ఉన్నా ప్రసాద్ మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' ఆధిపత్యం, వల్లీ చేసిన ఆ సేవ గురించిన ఆలోచనలు, రంగారావు గారు చెప్పిన మాటలు... అన్నీ మళ్ళీ మెదలడంతో అతనిలోని మగతనం మళ్ళీ పూర్వవైభవంతో నిలబడింది.

అతను మెల్లగా లేచి వల్లీని కదిపాడు. "వల్లీ... లేచి నన్ను చూడు," అని గుసగుసలాడాడు.

వల్లీ మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. ప్రసాద్ కళ్ళలో ఒక కొత్త రకమైన మెరుపు, ఆకలి చూసి ఆమెకు అర్థమైంది. ప్రసాద్ ఆమెను తన వైపు లాక్కుని, మళ్ళీ ముద్దుల వర్షం కురిపించడం మొదలుపెట్టాడు. మెడ, ఛాతీ, నాభి, తొడలు... ఇలా ఆమె శరీరం అంతటా తన పెదవులతో ఆరాధిస్తూ, మళ్ళీ ఆమె రహస్య ప్రదేశం వద్దకు చేరుకున్నాడు. అతని స్పర్శకు వల్లీ శరీరం మళ్ళీ వేడెక్కడం మొదలైంది. ఇప్పుడు అతను ఆమెలోకి ప్రవేశించడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు.

అప్పుడే వల్లీ ఒక చిలిపి నవ్వుతో, ప్రసాద్ ఛాతీపై చేయి వేసి అతన్ని ఆపింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక విధమైన ఎగతాళి, అదే సమయంలో లోతైన అవగాహన మెరుస్తోంది.
"ఏంటి మహా రాజు గారు... ఇవాళ మంచి మూడ్‌లో ఉన్నారు?" అంటూ నవ్వుతూ అడిగింది.

ప్రసాద్ ఆశ్చర్యంగా, కానీ చిరునవ్వుతో ఆమె వైపు చూశాడు.

వల్లీ మళ్ళీ కొంటెగా, అతని పెదవులపై వేలు వేస్తూ అంది, "పెళ్లయిన కొత్తలో అప్పుడప్పుడు రెండు, మూడు సార్లు చేసేవారు... కానీ ఆ తర్వాత ఒక్క సారి అయ్యాక అలసిపోయి పడుకుండి పోయేవారు. మరి ఇన్నాళ్లయ్యాకా... ఇప్పుడు మళ్ళీ ఎందుకండి ఇలా రెండో సారికి సిద్ధమవుతున్నారు? హహహ..." అంటూ మెల్లగా నవ్వింది.

ప్రసాద్ కి అర్థమైంది. 
ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె పెదవులపై ముద్దు పెట్టి, మరింత గుసగుసలాడాడు: "మహారాణి గారికి సేవ చేయడానికి... పైనుండి ఆ 'చక్రవర్తి' ఆశీర్వాదం, ఆయన ఇచ్చిన ఆ 'ఉత్సాహం' ఉంటే... ఈ మహారాజుకి శక్తి ఎందుకు రాదు చెప్పు?"

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమెకు అర్థమైంది, ఈ రాత్రి జరుగుతున్నదంతా కేవలం భార్యాభర్తల మధ్య జరుగుతున్న శృంగారం కాదు, అది ముగ్గురి మధ్య జరుగుతున్న ఒక మాయాజాలం అని. 
"అలాగే... మహారాజా... రండి ఇంకా లోతుగా..." అంటూ వల్లీ తన కాళ్ళను అతని నడుము చుట్టూ బిగుసుకుంది.

ప్రసాద్ నవ్వుతూ, ఆమె కోరికను తీర్చుతూ ఆమెలోకి లోతుగా ప్రవేశించాడు. ఈ సారి ఆ కలయికలో ప్రసాద్ తన మగతనాన్ని వల్లీ లోతుల్లోకి ఒకేసారి బలంగా దూర్చాడు. ఆ లోతు, ఆ బిగుతుకు వల్లీ నోటి నుండి ఒక లోతైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. "ఆహ్... ఏవండీ..." అంటూ ఆమె తన గోళ్ళతో అతని భుజాలను గట్టిగా పట్టుకుంది.

ప్రసాద్ తన నడుము కదలికలను మొదలుపెట్టాడు. మొదట్లో నెమ్మదిగా, లోతుగా... ఆపై క్రమంగా వేగాన్ని పెంచుతూ, తన పూర్తి బరువును ఆమె శరీరంపై వేస్తూ ఆమెను సుఖపెట్టడం మొదలుపెట్టాడు.
థప్... థప్... థప్... అంటూ వారి శరీరాలు ఢీకొంటున్న శబ్దం.

ప్రసాద్ మెల్లగా వంగి, వల్లీ చెవిలో గుసగుసలాడాడు: "చూడు వల్లీ... ఈ 'చక్రవర్తి' శక్తి ఎలా ఉందో! నీ మహారాజుకి ఇంత ఉత్సాహం, ఇంత బలం ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు కదా? ఈ చక్రవర్తి శక్తి ఎలా ఉందో? ఆయన ఆశీర్వాదంతో నీ రాజు ఎలా మారాడో? నీ కోసం ఈ రాజు ఎంత లోతుకు వెళ్ళగలడో చూడు... "

ఈ మాటలు వినగానే వల్లీ శరీరం ఒక విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికింది. ఆమె కళ్ళు మూసుకుంది. ప్రసాద్ బరువు, అతని కదలికల్లోని ఆధిపత్యం, అతని శ్వాసలోని వేడి... అన్నీ ఆమె మనసులో రంగారావు గారి గంభీరమైన రూపంతో మిళితమయ్యాయి. ఆమెకు తెలియకుండానే, ఆమె మనసు ఆ నిషిద్ధ ఊహలోకి జారిపోయింది. తనను తాను ఆ చక్రవర్తి కౌగిలిలో, ఆయన ఆధిపత్యంలో పూర్తిగా అప్పగించేసింది.

ప్రసాద్ తనపై ఎక్కి తనను ఆధిపత్యంతో కదులుతుంటే, ఆమె మనసులో ఆ 'చక్రవర్తి' రూపం మరింత స్పష్టంగా మెదిలింది. 

ఆమె తన కాళ్ళను ప్రసాద్ నడుము చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంది. తన గోళ్ళతో అతని వీపును గీరుతూ, భర్తను కాకుండా మనసులోని చక్రవర్తిని ఉద్దేశించి మూలిగింది: "ఆహ్... అవును... ఇంకా లోతుగా.... నన్ను పూర్తిగా ఆక్రమించండి చక్రవర్తీ... నా ప్రాణాలు తోడెయ్యండి మహారాజా..."

ప్రసాద్ కి ఆమె ఈ స్థితిని చూస్తుంటే ఒక విచిత్రమైన, అత్యున్నతమైన ఆనందం కలుగుతోంది. తన భార్య, తన మంచంపై, తన కళ్ళ ముందే మరొక మగాడి స్పర్శను ఊహించుకుని మత్తులో మునిగిపోతుంటే... అది ప్రసాద్ మగతనానికి, అతని మనసుకి ఇచ్చే ఉత్సాహం అంతా ఇంతా కాదు. తన భార్యలోని ఈ రహస్య కోరికలను తాను తీర్చగలుగుతున్నాననే భావన అతన్ని మరింత రెచ్చగొట్టింది.

"అలాగే నా మహారాణీ... నేను నిన్ను పూర్తిగా చీల్చేస్తాను. నీ లోపల నా ముద్రను శాశ్వతంగా వేస్తాను," అంటూ 
ప్రసాద్ మరింత ఆవేశంగా కదులుతున్నాడు. 

ప్రసాద్ కి ఒక విధమైన మైకం కలిగింది. తన భార్య తనను 'చక్రవర్తి' అని పిలవడం, ఆమె శరీరం మరొక మగాడి ఆధిపత్యాన్ని కోరుకుంటూ తన కింద మెలికలు తిరగడం... అతనిలోని మగతనాన్ని మరింత రెచ్చగొట్టాయి. అతను తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు. ప్రతిసారీ లోపలికి దూసుకుపోతూ, ఆమె గర్భాశయం తాకేంత లోతుకు చేరుకున్నాడు.

ప్రసాద్ వేగం ఇప్పుడు శిఖరాగ్రానికి చేరుకుంది. అతను వల్లీ జుట్టును పట్టుకుని, తలను మెల్లగా వెనక్కి లాగి, ఆమె మెడపై, ఆమె వక్షోజాలపై ముద్దుల వర్షం కురిపిస్తూ, అదే సమయంలో కింద నుండి బలంగా, లయబద్ధంగా తోస్తూ ఉన్నాడు.

వల్లీ శరీరం విల్లులా వంగి, ప్రసాద్ ప్రతి తోపుడుకి అనుగుణంగా మెలికలు తిరుగుతోంది. ఆమె ముఖంలో సిగ్గు, మత్తు, మరియు ఒక విధమైన లొంగుబాటు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె చేతులు ప్రసాద్ వీపును గట్టిగా గీరుతున్నాయి, ఆ తీయని నొప్పి ప్రసాద్ లోని మగాడిని మరింత రెచ్చగొడుతోంది.

వల్లీ శరీరం ఇప్పుడు పూర్తిగా ప్రసాద్ అధీనంలోకి వచ్చేసింది. ఆమె ప్రతి కదలికకు స్పందిస్తూ, తన పిరుదులను పైకి ఎత్తి అతనికి సహకరిస్తోంది. ఇద్దరి శరీరాల నుండి చెమట చుక్కలు కారుతున్నాయి, కానీ వారి తపన మాత్రం అక్షయంగా ఉంది. 

"ఆహ్... వల్లీ... నీ ఈ మత్తు, నీ ఈ లొంగుబాటు... నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి. ఈ ఆనందం వేరే ఎవరికీ దొరకదు వల్లీ..." అంటూ ప్రసాద్ గర్జిస్తూ, తన వేగాన్ని మరింత పెంచాడు.

వల్లీకి ఇక మాటలు రాలేదు. కేవలం మూలుగులు, నిట్టూర్పులు మాత్రమే బయటకు వస్తున్నాయి. 
చివరికి, వల్లీ శరీరం ఒక్కసారిగా బిగుసుకుపోయింది. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా పట్టుకున్నాయి. "ఆహ్హ్హ్... రాజా... నేను... నేను కరిగిపోతున్నాను... ఆహ్!" అంటూ ఆమె శరీరం తీవ్రమైన పారవశ్యంతో వణికిపోయింది. ఆమె నోటి నుండి ఒక దీర్ఘమైన, కైపైన మూలుగు వెలువడింది. ఆమె శరీరం మెలికలు తిరుగుతూ, ఒక ఉప్పెనలా విడుదలైంది.

వల్లీ లోపలి ఆ బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ ఓపికను పూర్తిగా పోగొట్టాయి. అతను తన చివరి శక్తినంతా ఒకే చోట కేంద్రీకరించి, చివరిసారిగా అత్యంత లోతుగా, బలంగా ఆమెలోకి దూసుకుపోయాడు. ఆమె లోపలి కండరాలు ప్రసాద్ మగతనాన్ని ఇనుప బంధనంలా బిగించాయి. ఆమెలో ఒక భారీ ఉప్పెన విడుదలైంది.
ఆమె శరీరం ఇచ్చిన ఆ తీయని బిగుతు, ఆమె మూలుగులు ప్రసాద్ నియంత్రణను పూర్తిగా కోల్పోయేలా చేశాయి. "ఆహ్... వల్లీ... నా ప్రాణమంతా నీకే..." అంటూ ప్రసాద్ ఒక చివరి, అత్యంత బలమైన తోపు తోసి, తన వేడి ప్రవాహాన్ని ఆమె లోతుల్లోకి విడుదల చేశాడు. 

"ఆహ్... వల్లీ... నా రాణీ... నీ కోసం... అన్నీ నీకే!" అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోతూ, ఆమెపైనే కుప్పకూలిపోయాడు. అతని శరీరం ఉద్వేగంతో వణికిపోయింది. అతనిలోని వేడి వీర్యం ధారాళంగా ఆమె లోతుల్లోకి ప్రవహించింది. ఆ మూలుగులో ఆమె పట్ల ఉన్న ప్రేమ, ఆధిపత్యం, మరియు వారి రహస్య బంధం పట్ల ఉన్న తృప్తి స్పష్టంగా వినిపించాయి.

ప్రసాద్ తన బరువు మొత్తాన్ని వల్లీ శరీరంపై వదిలేస్తూ, ఆమె ఛాతీపై తల వాల్చాడు. ఇద్దరి గుండెలు గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాలు చెమటతో తడిసిపోయి ఉన్నా, ఆ వెచ్చదనం వారికి ఎంతో హాయినిచ్చింది.

వల్లీ ప్రేమగా అతని తలను నిమురుతూ, అతని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టింది. "మీరు నాకు ఎంతో ఇష్టం... మీరు నా ప్రాణం," అంటూ గుసగుసలాడింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక విధమైన శాంతి, లోతైన తృప్తి ఉన్నాయి. ఆమె మనసులోని చక్రవర్తి మాయాజాలం శాంతించి, ఇప్పుడు భర్త పట్ల ఉన్న ప్రేమ మరింత బలపడింది.

ఇద్దరి గుండెలూ గాలి కోసం పరితపిస్తున్నట్లు వేగంగా కొట్టుకుంటున్నాయి. శరీరాల నుండి కారుతున్న చెమట వారిద్దరినీ మరింత దగ్గర చేసింది. కొన్ని నిమిషాల పాటు ఇద్దరూ అలాగే పడుకున్నారు. ఆ మాయాజాలం, ఆ ఉద్వేగం మెల్లగా శాంతించి, ఒక లోతైన ప్రశాంతత మిగిలింది.

ప్రసాద్ మెల్లగా లేచి, వల్లీ పక్కన పడుకున్నాడు. ఆమెను తన వైపు తిప్పుకుని, ఆమె నుదుటిపై, ఆమె కళ్ళపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టాడు. వల్లీ కళ్ళు మెల్లగా తెరిచి, ప్రసాద్ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు ఆ మత్తు తగ్గి, ఒక లోతైన ప్రేమ, కృతజ్ఞత మెరుస్తోంది.

ప్రసాద్ ఆమె చెక్కిలిని నిమురుతూ, మెల్లగా "నీకు నేను ఎంత ఇష్టమో, నువ్వు నీ మనసు కూడా నాకు అంతే ఇష్టం వల్లీ."

ఆమె ప్రసాద్ ఛాతీపై తల వాల్చి, అతని గుండె చప్పుడు వింటూ మెల్లగా ఉండగా  ప్రసాద్ ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. బయట వర్షం ఇంకా కురుస్తోంది. ఆ రాత్రి వారి దాంపత్య బంధం మరింత బలంగా, మరింత లోతైన అవగాహనతో కొత్త పునాదుల మీద నిలబడింది.

ఉదయం 5 గంటలు. 

ప్రసాద్ కళ్ళు తెరిచాడు. అతని పక్కనే వల్లీ నిద్రపోతోంది, తల అతని ఛాతీపై వాల్చి. రాత్రి జరిగినవన్నీ ఒక మాయా స్వప్నంలా అతనికి అనిపించింది. కానీ వల్లీ శరీరపు వెచ్చదనం, ఆమె జుట్టు నుండి వచ్చే సువాసన... అన్నీ నిజమే అని చెబుతున్నాయి.

అతను మెల్లగా లేచి, ఆమెను కదల్చకుండా జాగ్రత్తగా పక్కకు జరిగాడు. బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళి, ముఖం కడుక్కుని తిరిగి వచ్చేసరికి వల్లీ కూడా మెల్లగా కళ్ళు తెరిచింది. 

ఇద్దరి కళ్ళు కలిశాయి. కానీ ఈసారి రాత్రిలా కాదు - ఇద్దరి ముఖాల్లో ఒక విధమైన సిగ్గు, ఒక చిన్న చిరునవ్వు, మరియు ఒక విచిత్రమైన సంకోచం కనిపించాయి. రాత్రి జరిగిన ఆ తీవ్రమైన అనుభవాల తర్వాత, ఉదయం ఒకరినొకరు చూసుకోవడం ఇద్దరికీ కాస్త ఇబ్బందిగానే అనిపించింది.

"ఉదయం అయిపోయింది..." వల్లీ మెల్లగా అంది, దుప్పటిని తన శరీరం చుట్టూ మరింత బిగుసుకుంటూ. ఆమె చెంపలు కాస్త ఎర్రబడ్డాయి.

"అవును..." ప్రసాద్ కూడా సిగ్గుగా నవ్వాడు.

ప్రసాద్ మెల్లగా మంచం అంచున కూర్చుని, వల్లీ చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. ఆమె కళ్ళలోకి ప్రేమగా చూస్తూ:
"వల్లీ... నా కళ్ళలోకి చూడు. నిన్న రాత్రి జరిగినదంతా మన ప్రేమకు, మన బంధానికి మరింత బలం చేకూర్చింది. నీ మనసులో ఏమైనా సందేహాలు ఉంటే, భయం ఉంటే... అన్నీ పక్కన పెట్టు. నీవు నాదే... ఎప్పటికీ నాదే. ఈ ఒక్క విషయం మాత్రం నీ మనసులో శాశ్వతంగా దాచుకో."

వల్లీ కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. "కానీ ఏవండీ... నిన్న రాత్రి..."

ప్రసాద్ ఆమె చేతిని మెల్లగా నిమురుతూ, "నిన్న రాత్రి జరిగినది మన మధ్య ఉన్న నమ్మకానికి, ప్రేమకు ఒక నిదర్శనం. నీ కోరికలను, నీ భావోద్వేగాలను నేను గౌరవిస్తాను. నీవు నా భార్యవి, నా జీవిత భాగస్వామి. ఈ విషయంలో ఎటువంటి మార్పు లేదు."

వల్లీ తల ఊపింది, ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు సిగ్గు లేదు, కేవలం ప్రేమ, నమ్మకం, మరియు ఒక తృప్తి మాత్రమే ఉంది. 

కొద్ది సేపటి తర్వాత కాఫీ కప్పులు చేతిలో పట్టుకుని ఇద్దరూ సోఫాలో కూర్చున్నారు. ఉదయం వెలుతురులో ఇద్దరి మధ్య ఉన్న ఆ తీయని సిగ్గు, ప్రేమ ఇంకా పూర్తిగా వీడలేదు. 

ప్రసాద్ కాఫీ తాగుతూ, నింపైన స్వరంతో అన్నాడు, “వల్లీ ఎల్లుండి రవి పుట్టినరోజు కదా. ఈ సారి వాడికి చాలా ప్రత్యేకమైన, ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి.” అన్నాడు.

వల్లీ కళ్ళు మెరిశాయి. ఆమె ముఖంలో ఒక చిలిపి చిరునవ్వు వికసించింది. ఆమె ప్రసాద్ చేతిని పట్టుకుని, ఉత్సాహంగా అంది, "అవును... నాకూ అదే ఆలోచన వచ్చింది. ఈసారి రవికి ఒక అద్భుతమైన బహుమతి ఇవ్వాలి."