06-07-2026, 05:21 PM
அத்தியாயம் 3: மருத்துவரின் கிளினிக்
அடுத்த நாள் காலை அசௌகரியமான மௌனத்துடன் கனமாக இருந்தது. தூக்கமில்லாத இரவுக்குப் பிறகு, அம்மா ஃபில்டர் காபியும் இட்லியும் தயார் செய்தாள். ஆனால் எங்களில் யாரும் அதிகம் சாப்பிடவில்லை. அவள் எளிய க்ரீம் நிற காட்டன் சேலை அணிந்திருந்தாள், அதற்கு பொருந்தும் பிளவுஸ். இன்று முந்தானையை இறுக்கமாக ஊசி போட்டிருந்தாள். மல்லிகைப் பூக்கள் இல்லை. அவள் பதற்றமாகத் தெரிந்தாள். அவளது அப்பாவியான முகம் கவலையாலும் வெட்கத்தாலும் மூடியிருந்தது.
“அம்மா… நிஜமாவே போகணுமா?” என்று நான் மெதுவாக, தயங்கிய குரலில் கேட்டேன்.
“ஆமா டா. வேற வழியில்லை. சீக்கிரம் முடிச்சுடலாம்,” என்று என் கண்களைத் தவிர்த்தபடி அவள் பதிலளித்தாள்.
நாங்கள் அண்ணா நகரில் அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிளினிக்குக்கு ஆட்டோவில் சென்றோம். அது ஒரு எளிய ஒற்றை அறை அமைப்பு. மங்கிய போர்டில் “Dr. Ramesh – General Physician & Urology Consultant” என்று எழுதியிருந்தது. வெயிட்டிங் ஏரியா எளிமையாக இருந்தது: சில பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகள், பழைய பத்திரிகைகள், மற்றும் காலை வெப்பத்துக்கு எதிராக போராடும் சீலிங் ஃபேன்.
இருபது நிமிடங்கள் கழித்து, நர்ஸ் எங்களை உள்ளே அழைத்தாள்.
டாக்டர் ரமேஷ் சுமார் 40 வயது இருப்பார். உயரமாக, வெள்ளையாக, நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட தாடியுடன், கண்ணாடிக்குப் பின்னால் கூர்மையான, புத்திசாலித்தனமான கண்கள். வெள்ளை கோட் அணிந்திருந்தார். அமைதியான அதிகாரத்துடன் இருந்தார். நாங்கள் மேசைக்கு எதிரே அமர்ந்ததும் அவர் புன்னகையுடன் வரவேற்றார்.
“குட் மார்னிங். சொல்லுங்கள், என்ன பிரச்சனை?” என்று எங்களிடையே பார்த்தபடி கேட்டார்.
அம்மா நாற்காலியில் அசௌகரியமாக அசைந்தாள். தன் கனமான மார்புகளுக்கு எதிராக முந்தானையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவள் கன்னங்கள் இளஞ்சிவப்பாக மாறின. நீண்ட நேரம் தயங்கிய பிறகு, மிக மெதுவான, வெட்கமான குரலில் பேசினாள்.
“டாக்டர்… என் பையனுக்கு… குஞ்சுல வலி இருக்கு.”
டாக்டர் ரமேஷ் சற்று முன்னால் சாய்ந்தார். அவரது உதடுகளில் சிறிய புன்னகை. “குஞ்சு? கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்ல முடியுமா மேடம்? எங்கே சரியாக வலிக்கிறது?”
அம்மா மிகவும் திகைத்துப் போனாள். அவள் துடித்தாள். அவளது குரல் கிட்டத்தட்ட கிசுகிசுப்பாக இருந்தது. “அது… பிரைவேட் பார்ட்… சுன்னி… வலிக்குது டாக்டர்.”
டாக்டர் அமைதியாக தலையாட்டினார். ஆனால் எங்களிடம் பல வழக்கமான கேள்விகளைக் கேட்டார்.
“சங்கர், உனக்கு எவ்வளவு வயது? இந்த வலி எப்போதெல்லாம் வரும்? இரவில் மட்டுமா அல்லது பகலிலும் வருமா?” பிறகு அம்மாவிடம் திரும்பினார். “மேடம், அவனுக்கு ஏதாவது கெட்ட பழக்கங்கள் உள்ளதா? தகாத வீடியோக்கள் பார்ப்பது அல்லது வேறு எதுவும்?”
இருவரும் இறுகினோம். அம்மா தலைகுனிந்தாள். மிகவும் அசௌகரியமாக இருந்தாள். என் முகம் எரிந்தது.
அடுத்த நாள் காலை அசௌகரியமான மௌனத்துடன் கனமாக இருந்தது. தூக்கமில்லாத இரவுக்குப் பிறகு, அம்மா ஃபில்டர் காபியும் இட்லியும் தயார் செய்தாள். ஆனால் எங்களில் யாரும் அதிகம் சாப்பிடவில்லை. அவள் எளிய க்ரீம் நிற காட்டன் சேலை அணிந்திருந்தாள், அதற்கு பொருந்தும் பிளவுஸ். இன்று முந்தானையை இறுக்கமாக ஊசி போட்டிருந்தாள். மல்லிகைப் பூக்கள் இல்லை. அவள் பதற்றமாகத் தெரிந்தாள். அவளது அப்பாவியான முகம் கவலையாலும் வெட்கத்தாலும் மூடியிருந்தது.
“அம்மா… நிஜமாவே போகணுமா?” என்று நான் மெதுவாக, தயங்கிய குரலில் கேட்டேன்.
“ஆமா டா. வேற வழியில்லை. சீக்கிரம் முடிச்சுடலாம்,” என்று என் கண்களைத் தவிர்த்தபடி அவள் பதிலளித்தாள்.
நாங்கள் அண்ணா நகரில் அருகில் உள்ள ஒரு சிறிய கிளினிக்குக்கு ஆட்டோவில் சென்றோம். அது ஒரு எளிய ஒற்றை அறை அமைப்பு. மங்கிய போர்டில் “Dr. Ramesh – General Physician & Urology Consultant” என்று எழுதியிருந்தது. வெயிட்டிங் ஏரியா எளிமையாக இருந்தது: சில பிளாஸ்டிக் நாற்காலிகள், பழைய பத்திரிகைகள், மற்றும் காலை வெப்பத்துக்கு எதிராக போராடும் சீலிங் ஃபேன்.
இருபது நிமிடங்கள் கழித்து, நர்ஸ் எங்களை உள்ளே அழைத்தாள்.
டாக்டர் ரமேஷ் சுமார் 40 வயது இருப்பார். உயரமாக, வெள்ளையாக, நன்கு கட்டமைக்கப்பட்ட தாடியுடன், கண்ணாடிக்குப் பின்னால் கூர்மையான, புத்திசாலித்தனமான கண்கள். வெள்ளை கோட் அணிந்திருந்தார். அமைதியான அதிகாரத்துடன் இருந்தார். நாங்கள் மேசைக்கு எதிரே அமர்ந்ததும் அவர் புன்னகையுடன் வரவேற்றார்.
“குட் மார்னிங். சொல்லுங்கள், என்ன பிரச்சனை?” என்று எங்களிடையே பார்த்தபடி கேட்டார்.
அம்மா நாற்காலியில் அசௌகரியமாக அசைந்தாள். தன் கனமான மார்புகளுக்கு எதிராக முந்தானையை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டாள். அவள் கன்னங்கள் இளஞ்சிவப்பாக மாறின. நீண்ட நேரம் தயங்கிய பிறகு, மிக மெதுவான, வெட்கமான குரலில் பேசினாள்.
“டாக்டர்… என் பையனுக்கு… குஞ்சுல வலி இருக்கு.”
டாக்டர் ரமேஷ் சற்று முன்னால் சாய்ந்தார். அவரது உதடுகளில் சிறிய புன்னகை. “குஞ்சு? கொஞ்சம் தெளிவாக சொல்ல முடியுமா மேடம்? எங்கே சரியாக வலிக்கிறது?”
அம்மா மிகவும் திகைத்துப் போனாள். அவள் துடித்தாள். அவளது குரல் கிட்டத்தட்ட கிசுகிசுப்பாக இருந்தது. “அது… பிரைவேட் பார்ட்… சுன்னி… வலிக்குது டாக்டர்.”
டாக்டர் அமைதியாக தலையாட்டினார். ஆனால் எங்களிடம் பல வழக்கமான கேள்விகளைக் கேட்டார்.
“சங்கர், உனக்கு எவ்வளவு வயது? இந்த வலி எப்போதெல்லாம் வரும்? இரவில் மட்டுமா அல்லது பகலிலும் வருமா?” பிறகு அம்மாவிடம் திரும்பினார். “மேடம், அவனுக்கு ஏதாவது கெட்ட பழக்கங்கள் உள்ளதா? தகாத வீடியோக்கள் பார்ப்பது அல்லது வேறு எதுவும்?”
இருவரும் இறுகினோம். அம்மா தலைகுனிந்தாள். மிகவும் அசௌகரியமாக இருந்தாள். என் முகம் எரிந்தது.
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)