06-07-2026, 12:37 AM
బాత్రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత, ఇద్దరూ కాసేపు ప్రశాంతంగా కూర్చున్నారు. ఒంటికి అంటుకున్న క్రీమ్, సున్నిపిండి వాసనలన్నీ పోయి ఇద్దరూ ఎంతో తాజాగా అనిపించారు.
రాఘవ గదిలోని అద్దం ముందు నిలబడి తల తుడుచుకుంటుంటే, స్పందన తన బ్యాగ్లో నుండి పద్ధతిగా ఉండే ఒక అందమైన పట్టుచీరను బయటకు తీసింది.
"ఏంటి, చీర తీశావ్? ఎక్కడికైనా వెళ్తున్నామా?" అని అడిగాడు రాఘవ వెనక్కి తిరిగి చూస్తూ.
"ఈరోజు నా పుట్టినరోజు కదా... అందుకే ఇందాకటి నుండి అనుకుంటున్నాను. ఎలాగూ శుభ్రంగా స్నానం చేసేశాం కదా, ఇద్దరం కలిసి అలా దగ్గర్లో ఉన్న గుడికి వెళ్లి వద్దాం" అంది స్పందన తల విరబోసుకుని ఆరబెట్టుకుంటూ.
రాఘవ ఒక్క క్షణం ఆలోచించాడు. ఆమె భర్త సుందర్ శ్రీకాకుళంలో ఉన్నాడు, తను ఇక్కడ రాఘవతో ఉంది. కానీ ఈ రోజును పూర్తిగా భగవంతుడి ఆశీస్సులతో ముగించాలని స్పందన కోరుకుంటోంది.
"సరే, నువ్వు రెడీ అవ్వు. నేను కూడా మంచి కుర్తా వేసుకుంటాను" అన్నాడు రాఘవ.
**గుడి వాతావరణం:**
సాయంత్రం 4 గంటల సమయానికి ఇద్దరూ కలిసి ఊరి చివరన ఉన్న ఒక పాత శివాలయానికి చేరుకున్నారు. గుడి ప్రశాంతంగా, చల్లటి గాలితో ఎంతో దైవికమైన వాతావరణాన్ని కలిగి ఉంది.
స్పందన పసుపు రంగు పట్టుచీరలో, నొసటన పెద్ద బొట్టు పెట్టుకుని ఎంతో సాంప్రదాయంగా కనిపిస్తోంది. ఇందాకటి గదిలోని మత్తు, ఆవేశం అన్నీ మాయమై, ఆమె ముఖంలో ఇప్పుడు ఒక రకమైన ప్రశాంతత కనిపిస్తోంది.
రాఘవ పూజా సామాగ్రి, కొబ్బరికాయ ఉన్న ప్లేట్ను అందుకుని అర్చకుడికి ఇచ్చాడు.
> **అర్చకుడు (స్పందన పేరు మీద అర్చన చేస్తూ):** "నక్షత్రం... గోత్రం చెప్పండమ్మా."
>
స్పందన తన గోత్రం చెప్పి, రాఘవ వైపు చూసింది. ఇద్దరూ కలిసి దేవుడి ముందు చేతులు జోడించి కళ్లు మూసుకున్నారు. స్పందన మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మెదిలాయి—తన భర్త సుందర్, తన జీవితం, రాఘవతో ఉన్న ఈ రహస్య బంధం... వీటన్నిటి మధ్య తను నడుస్తున్న తీరును తలుచుకుని ఆమె కళ్లలో చిన్న తడి మెరిసింది.
పూజ పూర్తయ్యాక, అర్చకుడు ఇద్దరికీ తీర్థ ప్రసాదాలు ఇచ్చి, "ఆయురారోగ్యాలతో చల్లగా ఉండండి" అని దీవించాడు.
**గుడి ప్రాకారంలో:**
ప్రసాదం తీసుకుని ఇద్దరూ గుడి వెనక ఉన్న రావిచెట్టు అరుగు మీద కూర్చున్నారు. సాయంత్రపు ఎండ మెల్లగా తగ్గుతోంది.
"ఏంటి స్పందన... గుడికి వచ్చాక చాలా సైలెంట్ అయిపోయావ్? ఏంటి ఆలోచిస్తున్నావ్?" అని అడిగాడు రాఘవ ఆమె చేతిని మెల్లగా తాకుతూ.
స్పందన ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, రాఘవ కళ్లల్లోకి చూసింది.
"ఏం లేదురా... ఇందాక గదిలో మనం ఉన్న తీరు వేరు, ఇప్పుడు ఇక్కడ దేవుడి ముందు ఉన్న తీరు వేరు. రేపు నేను మళ్లీ శ్రీకాకుళం వెళ్లిపోవాలి... సుందర్ ముఖం చూడాలి. నా జీవితం ఎటు వెళ్తుందో అర్థం కావడం లేదు. కానీ ఈ పుట్టినరోజు మాత్రం నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేను" అంది ఎంతో గంభీరంగా.
రాఘవ ఆమె భుజంపై చేయి వేసి దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. "జీవితం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు స్పందన. రేపటి గురించి ఆలోచించి ఈరోజు ప్రశాంతతను పాడుచేసుకోకు. పద, కాసేపట్లో చీకటి పడుతుంది, రూమ్కి వెళ్దాం" అన్నాడు.
ఇద్దరూ లేచి, గుడి ధ్వజస్తంభానికి నమస్కారం చేసుకుని, మనసులోని భావాలను దాచుకుంటూ తిరిగి తమ రూమ్ వైపు అడుగులు వేశారు.
గుడి నుండి తిరిగి రూమ్కి వచ్చేసరికి సాయంత్రం చీకటి పడింది. బయట మెల్లగా చల్లటి గాలి వీస్తోంది. గదిలోకి అడుగుపెట్టగానే స్పందన తన పట్టుచీర కొంగును సర్దుకుంటూ మంచంపై కూర్చుంది. గుడిలోని ప్రశాంతత అంతా ఒక్కసారిగా కరిగిపోయి, మళ్లీ ఆ గదిలోని ఏకాంతం వారిద్దరినీ చుట్టుముట్టింది.
రాఘవ తలుపు గడియ పెట్టి, స్పందన వైపు చూశాడు. గుడిలో సాంప్రదాయంగా కనిపించిన ఆమె, ఇప్పుడు ఈ కాంతిలో మరింత ఆకర్షణీయంగా అనిపించింది. రేపు తను వెళ్ళిపోతుందనే ఆలోచన వాడిలో ఒక రకమైన ఆరాటాన్ని పెంచింది.
వాడు నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, మోకాళ్లపై కూర్చుని ఆమె చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు. "రేపు నువ్వు వెళ్ళిపోతున్నావనే మాట నా మనసులో పదే పదే తిరుగుతోంది స్పందన. ఈ రాత్రికి నువ్వు పూర్తిగా నాదానివైపోవాలి" అన్నాడు రాఘవ ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ.
స్పందన ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్లల్లో కూడా అదే ఆరాటం, రేపటి గురించిన ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించాయి. ఆమె రాఘవ తలపై చేయి వేసి, వాడిని తన వైపుకు లాక్కుంది.
రాఘవ ఆమె ముఖాన్ని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఎంతో గట్టిగా ఆమె పెదవులను ముద్దాడటం మొదలుపెట్టాడు. ఆ ముద్దులో ఇందాకటి కంటే ఎక్కువ కసి, ఆవేశం ఉన్నాయి. స్పందన కూడా వాడిని గట్టిగా కౌగిలించుకుని, తన చేతులతో వాడి వీపును గిచ్చుతూ ఆ ముద్దుకు స్పందించింది.
వాడు ఆమె పట్టుచీర కొంగును నెమ్మదిగా జార్చాడు. ఆమె వేడి శ్వాసలు వాడి మెడపై తగులుతుంటే రాఘవకు మరింత కసి పెరిగింది. వాడు ఆమెను మంచంపైకి నెట్టి, ఆమెపైకి చేరాడు. ఇద్దరి శరీరాల వేడి ఆ గది వాతావరణాన్ని మళ్లీ మార్చేసింది.
స్పందన రాఘవుడి చొక్కా గుండీలను ఒక్కొక్కటిగా ఊడదీస్తూ, వాడి కండల శరీరాన్ని తన చేతులతో గట్టిగా నిమిరింది. "రాఘవా... ఈ రాత్రి గడచిపోకూడదు... నన్ను ఇంకా గట్టిగా నీదానిని చేసుకో" అంటూ ఆమె వాడి జుట్టును పట్టుకుని తన వైపుకు లాక్కుంది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు గట్టిగా అల్లుకుంటూ, రేపటి నిజాన్ని మర్చిపోయి ఆ రాత్రి రొమాన్స్లో మునిగిపోయారు.
ఆ రాత్రి గడిచేకొద్దీ వారి మధ్య ఉన్న ఆరాటం మరింత పెరిగింది. ఒకరినొకరు వదిలిపెట్టలేనంతగా అల్లుకుపోయారు. రాఘవ ఆమె ముఖాన్ని చేతుల్లోకి తీసుకుని, పెదవులపై సుదీర్ఘమైన ముద్దులు కురిపిస్తూ గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని పూర్తిగా మార్చేశాడు.
"స్పందన, రేపు నువ్వు వెళ్ళిపోయాక నా పరిస్థితి ఏంటో అర్థం కావడం లేదు. ఈ రాత్రికి నిన్ను పూర్తిగా నాలోనే దాచేసుకోవాలనిపిస్తోంది," అన్నాడు రాఘవ ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ.
స్పందన వాడి గడ్డాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, "మాట్లాడకు రాఘవా... రేపటి గురించి ఆలోచించే ఓపిక నాకు లేదు. ఈ క్షణం నువ్వు నా పక్కన ఉన్నావు, ఆ నిజం చాలు. నన్ను ఇంకా గట్టిగా నీ వైపుకు లాక్కో," అంది రొప్పుతూ.
ఆమె మాటలకు వాడిలో కసి మరింత పెరిగింది. ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, బెడ్పై మరింత దగ్గరకు లాక్కున్నాడు. ఇద్దరి ఊపిరి వేగం పెరిగింది. రాఘవ ఆమె మెడపై, భుజాలపై తన ముద్రలు వేస్తూ ఎంతో ఆవేశంగా రొమాన్స్ను ముందుకు తీసుకెళ్లాడు. స్పందన కూడా ఏమాత్రం తగ్గకుండా వాడి వీపును గట్టిగా గిల్లుతూ, ఆ వేడిని పూర్తిగా అనుభవిస్తూ వాడి కౌగిలిలో కరిగిపోయింది.
"నీ మొగుడు సుందర్ గుర్తొస్తున్నాడా?" అని రాఘవ ఆమె చెవి దగ్గర మెల్లగా అడిగాడు.
"ఇప్పుడు నా మనసులో, ఒంట్లో నువ్వు తప్ప ఎవరూ లేరురా..." అంటూ స్పందన వాడి పెదవులను మళ్లీ తన ముద్దులతో లాక్ చేసింది. ఆ చిన్న చీకటి గదిలో వారిద్దరి ఊపిరి సప్పుడు, మాటలు, ఆవేశంతో కూడిన ఆ రొమాన్స్ తెల్లవార్లూ నాన్స్టాప్గా సాగుతూనే ఉంది.
తెల్లవారుజాము అవుతున్నా ఆ గదిలో వారిద్దరి మధ్య ఉన్న ఆరాటం అస్సలు తగ్గలేదు. కిటికీ గుండా నక్షత్రాల వెలుతురు గదిలోకి సన్నగా పడుతుంటే, ఒకరినొకరు విడిచిపెట్టలేనంత గట్టిగా అల్లుకుపోయారు.
రాఘవ స్పందన ముఖాన్ని తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని, ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ నిమురసాగాడు. "స్పందన, రేపు ఉదయం కాగానే నువ్వు ట్రైన్ ఎక్కి శ్రీకాకుళం వెళ్ళిపోతావు. మళ్లీ నిన్ను ఎప్పుడు చూస్తానో, ఈ చేతులతో ఎప్పుడు ఇలా హత్తుకుంటానో అనే భయం నన్ను లోపల నలిపేస్తోందిరా," అన్నాడు వాడి గొంతులో ఎంతో ప్రేమ, ఆవేదన కనిపిస్తూ.
స్పందన నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచి వాడి గుండెలపై చేయి వేసింది. వాడి గుండె చప్పుడు ఆమె చేతికి స్పష్టంగా తెలుస్తోంది. "నాకూ అలాగే ఉంది రాఘవా... నీ పక్కన ఉంటే సమయం ఎలా గడిచిపోతుందో తెలియడం లేదు. కానీ ఈ కొన్ని గంటలు మనం ఏ ఆలోచనలూ లేకుండా కేవలం ఒకరికోసం ఒకరం బతుకుదాం. నన్ను ఇంకా నీ దగ్గరకు లాక్కో," అంది ఎంతో ఆర్తిగా.
వాడు ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి, తన వైపుకు బలంగా లాక్కున్నాడు. ఇద్దరి ఊపిరి వేగం మళ్లీ పెరిగింది. రాఘవ ఆమె నుదురుపై, కనురెప్పలపై, ఆపై నెమ్మదిగా మెడపై సుదీర్ఘమైన ముద్దులు కురిపించడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ స్పర్శకు స్పందన ఒళ్లు ఒక్కసారిగా పులకరించింది. ఆమె వాడి వీపును తన చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, తన వైపుకు మరింత ఒత్తేసుకుంది.
> **రాఘవ (ఆమె చెవి దగ్గర మెల్లగా శ్వాస వదులుతూ):** "నీ ఒంటి సువాసన, నీ ఈ స్పర్శ లేకపోతే నాకు పిచ్చెక్కిపోతుంది స్పందన. నీ మనసులో నా స్థానం ఎప్పటికీ ఇలాగే ఉంటుందా?"
> **స్పందన (ఆ మత్తులో వాడి జుట్టును గట్టిగా వేళ్లతో ముడేస్తూ):** "నువ్వు లేకుండా నేనుండలేను రాఘవా... అక్కడ సుందర్ పక్కన ఉన్నా నా మనసంతా నీ చుట్టూనే తిరుగుతుంది. ఈ రాత్రికి నేనేంటో, నా ప్రేమేంటో నీకు పూర్తిగా తెలిసేలా నన్ను నీవాడిని చేసుకో..."
>
ఆ మాటలు వినగానే రాఘవలో కసి, ఆవేశం కట్టలు తెంచుకున్నాయి. వాడు ఏమాత్రం సమయం వృధా చేయకుండా ఆమె పెదవులను మళ్లీ తన ముద్దులతో లాక్ చేశాడు. ఆ ముద్దు ఎంతో లోతుగా, సుదీర్ఘంగా సాగింది. స్పందన కూడా అంతే వేగంగా వాడికి లొంగిపోతూ, తన కాళ్లను వాడి చుట్టూ అల్లేసింది.
గదిలోని చల్లదనాన్ని మించి వారి శరీరాల నుండి వస్తున్న వేడి, ఆ చెమట వాసన వారిని మరింత మత్తులోకి నెట్టాయి. రాఘవ ఆమె నడుము మడతలను గట్టిగా నొక్కుతూ, బెడ్పై ఆమెను తన కిందకు లాక్కుని నాన్స్టాప్గా ఆ రొమాన్స్ను ముందుకు తీసుకెళ్లాడు. స్పందన నోటి నుండి వస్తున్న సన్నటి మూలుగులు, వారి శ్వాసల సప్పుడు ఆ చిన్న చీకటి గదిలో ప్రతిధ్వనించాయి.
ఒకరినొకరు పూర్తిగా ఆస్వాదిస్తూ, మాటలతోనూ, చేతలతోనూ తమ ప్రేమను, కసిని పంచుకుంటూ ఆ రాత్రిని ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయేలా మార్చుకున్నారు. తెల్లవారుజామున కోడి కూసే వరకు వారిద్దరి మధ్య ఆ వేడి రొమాన్స్ ఏమాత్రం విరామం లేకుండా సాగుతూనే ఉంది.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)