Incest இரவின் அணைப்பு

[krish86grama]

அக்கா கண்மணி, 32 வயது. அவள் வீட்டுக்கு வந்து, பசங்களை வீட்டில் விட்டுவிட்டு, தன் பெட்ரூமில் சற்று ஓய்வெடுக்க முயன்றபோது, அவளது மனசுக்குள் ஒரு பெரிய குழப்பம் சுழன்று கொண்டிருந்தது.
‘என்னடா இது... வீடு முழுக்க இப்படி ஒரே ஆட்டமா இருக்கு. பசங்களுக்கு இங்கே வர ரொம்ப பிடிக்கும். ஆனா... ராஜா... அவன் ஏன் இப்படி மாறிட்டான்? சின்ன வயசுல என்னோடு ரொம்ப நெருக்கமா இருந்தவன்... இப்போ வீட்டுக்கு வர்றதே இல்ல. அட்லீஸ்ட் என்னைப் பார்க்கவாவது வர வேண்டியது தானே? நான் அவன் அக்கா இல்லையா?’
அக்கா படுக்கையில் படுத்தபடி, தன் மூத்த மகனைப் பார்த்தாள். அவன் 5 வயது. அவன் அம்மாவின் அருகில் வந்து, “அம்மா... ராஜா மாமா எங்கே?” என்று கேட்டான்.
அக்கா மெல்லச் சிரித்தாள். ‘ராஜா... அவன் இப்போ பெரியவனா வளர்ந்துட்டான்.... ஆனா எனக்கு அவன் இன்னும் சின்னப் பையனா தான் தெரியுது. அம்மாவோடு அவன் எப்படி இருக்கான்? அம்மா... அம்மாவுக்கு இப்போ ரொம்ப மாற்றம் தெரியுது. முகத்தில் ஒரு புது ஒளி. உடம்பு... கொஞ்சம் முன்பை விட இன்னும்... பளிச்சென்று தெரியுது. என்னடா இது?’
அக்காவின் மனசில் ஒரு சிறு சந்தேகம் முளைத்தது. ‘அம்மா... அம்மா ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்காங்க. அப்பா வராத நாட்களில் அம்மா தனியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சேன். ஆனா... ராஜா இங்கே இருக்கானே... அவன் அம்மாவை ரொம்ப கவனிச்சு பார்க்கிறான். அது சாதாரணமா? இல்ல... வேற ஏதாவது இருக்கா?’
அக்கா தன் இளைய மகனை மடியில் வைத்துக் கொண்டு, ஜன்னல் வழியே வெளியே பார்த்தாள். ‘நான்... என் வாழ்க்கை... கல்யாணம் ஆகி, மூன்று பசங்களுக்கு அம்மாவாகி... என் உடம்பும் ரெம்பவே மாறிடுச்சு. இடுப்பு நல்லாவே அகன்று குண்டில நிறைய சதை போட்டு அதுக்கு எத்தபல துடையும் பெரிதகிடுச்சு  மார்புகலும் பெரிதாகி தொன்கிடுச்சு இந்த மூநு பசங்களும் பால் குடித்து குடித்து முளை கான்பும் அத சுத்தின கரு வழியையும் பெரிதாகி தோல் சுருங்கி போச்சு,... ஆனா அம்மா... அம்மாவுக்கு இன்னும் அந்த அழகு இருக்கு. அந்த முதிர்ச்சி... அந்த பெருமை... ராஜா அதை ரசிக்கிறானா? இல்ல... நான் தான் அதிகமா யோசிக்கிறேனா?’
அக்கா தன் மூத்த மகனை அருகில் அழைத்தாள். வா நாம ராஜா மாமாவைப் பார்க்கப் போகலாமா என்றாள். பையன் சந்தோஷமாகத் தலையசைத்தான்.
‘ராஜா... அவன் என்னைப் பார்க்க வர்றது இல்ல. ஆனா அம்மாவை... அம்மாவை அவன் ரொம்ப கவனிக்கிறான். அம்மா சிரிக்கும் போது... அந்த சிரிப்பில் ஒரு புது பொலிவு இருக்கு. நான் அம்மாவை இப்படி சந்தோஷமா பார்த்தது ரொம்ப நாளாச்சு. என்னடா இது? என் மனசு ஏன் இப்படி சந்தேகப்படுது? என் அம்மா என் தம்பி இது சாதாரணமா தானே இருக்கணும்?’
அக்கா எழுந்து, பசங்களை அழைத்துக் கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தாள். அங்கே அம்மா சமையல் செய்து கொண்டிருந்தார். அம்மாவின் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய சிரிப்பு. அக்கா அம்மாவைப் பார்த்தாள்.
‘அம்மாவுக்கு என்ன ஆச்சு? அவங்க உடம்பு... கொஞ்சம் முன்பை விட... பளிச்சென்று தெரியுது. அவங்க கண்களில் ஒரு புது உற்ச்சாகம். ராஜா... அம்மாவைப் பார்க்கும் பார்வை... அது சாதாரணமா? இல்ல... வேற ஏதாவது இருக்கா?’
அக்கா தன் மனசை அடக்க முயன்றாள். ‘நான் அதிகமா யோசிக்கிறேன். இது சாதாரண குடும்பம். ஆனா... என் மனசு ஏன் இப்படி அமைதியில்லாம இருக்கு?’
அக்கா அம்மாவை அருகில் அழைத்தாள். “அம்மா... நீ ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கியே... என்ன ஆச்சு?” என்று கேட்டாள்.
அம்மா சிரித்தார். “ஒண்ணுமில்ல மா... ராஜா வந்ததும், பசங்களெல்லாம் வந்ததும்... சந்தோஷமா இருக்கு” என்றார்.
அக்கா தலையசைத்தாள். ஆனால் அவரது மனசில் இன்னும் அந்தச் சந்தேகம் மறையவில்லை.
‘அம்மா ஏதோ மறைக்கிறாங்களா? ராஜா... அவன் ஏன் இப்படி மாறிட்டான்? எனக்கு புரியல... ஆனா... நான் கவனிக்கணும். என் தம்பியும், என் அம்மாவும்... அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் ஏதாவது இருக்கா?’
அக்கா தன் பசங்களைப் பார்த்தாள். அவர்களின் சிரிப்பு அவளுக்கு கொஞ்சம் ஆறுதல் கொடுத்தது. ஆனால் அவரது மனசில் அந்தச் சந்தேகக் கீற்று இன்னும் மறையவில்லை.