ఫ్రీకీ ఫారెస్ట్ (వింత అడవి) - 7 - చీమలు మరియు పర్వతాలు

[k3vv3]

Freaky Forest - 2 - పులి పన్ను
 
అధ్యాయం 2
 
 
 
ఆత్మ మార్పిడి ప్రక్రియ సమయంలో శరీరాన్ని యథాతథంగా కాపాడుకోవడం అత్యంత ముఖ్యం. ఈ ప్రక్రియలో, ఒక్క మెతుకు ఆహారం కూడా తీసుకోకుండా, కేవలం శ్వాస ద్వారా శరీరాన్ని సజీవంగా ఉంచడానికి మనస్సు శరీరంతో ఎంతగానో సమన్వయం చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది. మనస్సు మరియు శరీరం మధ్య అటువంటి అజ్ఞాత బంధం ఒకటి ఉంది. మీరు ఎంత అలసిపోయినా సరే, మీ మనస్సు గనుక బలంగా ఉంటే, అది మీకు ఊహించలేనంత శక్తిని ప్రసాదిస్తుంది! శరీరంలోని ప్రాథమిక మూలకాలను ఏకం చేసే శక్తి కేవలం మనస్సుకు మాత్రమే ఉంది. మనస్సు... అసలు అది శరీరంలో ఎక్కడ నెలకొని ఉంది? అది గుండెలో ఉందా? ఛాతీ లోపల ఉందా? లేక మెదడులో ఉందా?... అసలు అది ఎక్కడ ఉంది? అసలు మనస్సు అంటే ఏమిటి? ఈ ఆరు అడుగుల శరీరంలో అది ఎక్కడ దాగి ఉంది? మనస్సు అనేది కేవలం ఆలోచనా తరంగాల సముదాయం మాత్రమేనా? కేవలం ఘన రూపంలో ఉన్న శరీరంలోని శక్తి వనరులను అది ఎలా మేల్కొల్పగలదు? ఇలా ఎన్నో ప్రశ్నలు శాఖోపశాఖలుగా విస్తరిస్తాయి...
 
మనస్సు శరీరమంతటా విస్తరించి ఉందని కొందరు సిద్ధులు చెబుతారు. మీరు ఎటు చూసినా అది కనిపిస్తుందని మరికొందరు అంటారు. ఉదాహరణకు, ఆ క్షణంలో మీరు మీ స్నేహితుడిని చూస్తే, ఆ స్నేహితుడే మీ మనస్సు అవుతాడు. మీరు మనస్సు యొక్క ధర్మాలను ఈ విధంగా అధ్యయనం చేయడం, పరిశోధించడం ప్రారంభిస్తే, ప్రపంచానికి సంబంధించిన అత్యంత సంక్లిష్టమైన భావనలను అర్థం చేసుకోవడం మీకు చాలా సులభమవుతుంది. మన శరీరం అనేది దేవుడు మనకు ప్రసాదించిన అత్యంత విశిష్టమైన వరం; అంతేకాక, ఇది ఎన్నో అజ్ఞాత శక్తులతో నిండి ఉంది. అది ఏమిటో మీరు తెలుసుకుని, అర్థం చేసుకోగలిగితే, మీరు ఎల్లప్పుడూ విజేతే అవుతారు! మీ మనస్సు మీ అదుపులో ఉండి, 'నేనే దైవాన్ని... నాకు సాధారణ మానవులకు ఉండే ఆకలి, నిద్ర వంటి భావాలు ఏవీ లేవు' అని మీరు బలంగా సంకల్పిస్తే, ఈ విశ్వంలో ఏ శక్తి కూడా మీకు హాని కలిగించలేదు. ఈ స్థితిని చేరుకున్న వారిలో చాలామంది, నెలల తరబడి అదే స్థితిలో కొనసాగారు. మీరు మానస్ మరియు పొతిగై ప్రాంతాలకు వెళితే, వారిని ఇప్పటికీ చూడవచ్చు. వారే ఆత్మ మార్పిడి నిపుణులు (Soul Swappers)! ఆత్మలను ఎలా మార్పిడి చేసుకోవాలో తెలిసినవారు వారే.
 
ఆ నలుగురు యువ పరిశోధకులు జలపాతం ముందు నిలబడి, పైనుండి కింద ఉన్న గట్టి రాళ్లపైకి ఉధృతంగా దూకుతున్న నీటి లయబద్ధమైన శబ్దాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నారు.
 
వారందరూ ఒక స్వప్న లోకంలో విహరిస్తున్నారు. తాము ఎక్కడ ఉన్నామో, అసలు అక్కడికి ఎందుకు వచ్చారో కూడా వారు పూర్తిగా మర్చిపోయారు. అక్రమ్‌లోని ఫోటోగ్రాఫర్ మేల్కొన్నాడు. అతను తన హ్యాండీక్యామ్ తీసుకోవడానికి జీపు వైపు పరుగెత్తి, తన చుట్టూ ఉన్న అద్భుతమైన దృశ్యాలను, జలపాతాలను ఫోటోలు తీయడం మొదలుపెట్టాడు.
 
అతని హ్యాండీక్యామ్ అన్ని వైపులా తిరుగుతోంది. ఏది ఫోటో తీయాలో, ఏది తీయకూడదో అని అతను గందరగోళంలో ఉన్నట్లు అనిపించింది.
 
మధ్యలో, అతనికి తెలియకుండానే అతని నుండి ఆనందపు శబ్దాలు వినిపించాయి.
 
"హాయ్, అజీ, అటు చూడు... వావ్, స్వచ్ఛమైన నీళ్ళు. అద్భుతంగా ఉంది... కదూ?"
 
"హే... అక్రమ్, ఇవన్నీ ఫోటోలు తీస్తూ ఏం చేస్తున్నావ్? అంతగా ఉత్సాహపడకు!" అజిత్ అతన్ని శాంతపరచడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
ఆ నలుగురూ బెర్ముడా జాకెట్లు ధరించి, ఒకే సిగరెట్‌ను పంచుకుంటున్నారు.
 
అక్కడ ఉన్నదంతా వారికి కొత్త, వారు మునుపెన్నడూ చూడని ఒక కొత్త ప్రపంచం. గాలి చాలా చల్లగా, నెమ్మదిగా వెళ్లే బైక్ సైకిల్ వేగంతో వీస్తోంది.
 
ఆ సమయంలో ఒక గిరిజనుడు వారి దగ్గరికి వచ్చి,
 
"పులి పన్ను కావాలి...జీ...పులి పన్ను.." అని అడిగాడు.
 
అతని ఎడమ చేతిలో పూసల హారం, భుజం వెనుక ఒక చిన్న పంజరంలో సన్నని లోయిస్ పక్షి, కుడి చేతిలో ఒక నక్క తల ఉన్నాయి. అతను చాలా విభిన్నంగా, వింతగా కనిపించాడు.
 
అక్రమ్ కెమెరా కళ్ళు దాన్ని అస్సలు మిస్ అవ్వాలనుకోలేదు. అతను హ్యాండీక్యామ్‌ను అతని వైపు తిప్పాడు. ఆ గిరిజనుడు కెమెరాను ఎదుర్కోవడానికి చాలా సిగ్గుపడ్డాడు. అతను కొంచెం ఇబ్బందిగా వాళ్ళ వైపు చూసి నవ్వాడు.
 
"నీ పేరేంటి, బ్రో?"
 
"పమ్మన్..."
 
"పమ్మన్... అదొక పేరా?"
 
"అవును, నా పేరే పమ్మన్... దాని అర్థం లాంటివి నన్ను అడగకు..."
 
"హేయ్ వదిలేయ్... వాళ్ళు అడవిలో ఉన్నారు, నువ్వు ఇంతకంటే ఎక్కువ ఆశించలేవు కదా!"
 
అర్జున్ ప్రశ్నకు పమ్మన్ నుండి ఊహించిన దానికంటే వేగంగా సమాధానం వచ్చింది.
 
"తమ్ముడూ... అలా మాట్లాడకు... నా పెద్ద కొడుకు పేరు మణి, చిన్న కొడుకు పేరు సూరజ్..."
 
ఆ నలుగురూ దీన్ని అస్సలు ఊహించలేదు.
 
"సరే... తమ్ముడూ, నువ్వు ఇందాక ఏదో అన్నావు కదా... పులి పన్ను అని... అది ఎక్కడుంది?"
 
ఆంథోనీ అలా అడుగుతుండగానే, పమ్మన్ ఎంతో ఆత్రంగా తన నడుము బెల్టులోంచి ఒక చిన్న చెక్క పెట్టెను తీసి తెరిచాడు. అందులో రెండు వంకర పళ్లు ఉన్నాయి; ఒక వైపు పదునుగా ఉన్న ఆ పళ్లపై రక్తపు మరకలు ఉండటం చూస్తే, వాటిని ఇప్పుడే, అంటే ఇటీవల కాలంలోనే పీకి ఉంటారని అర్థమైంది.
 
అది నిజంగానే చాలా పదునైన, వంకరగా ఉన్న పన్ను. కచ్చితంగా అది పులి పై దవడకు చెందినదే అయ్యుండాలి. అది ఎన్ని జంతువులను క్రూరంగా చంపి ఉంటుందో కదా? ఆ పళ్ల వైపు చూస్తూ అజి అలా అనుకున్నాడు.
 
"సరే... ఇది అసలైనదేనా?"
 
"మీరెలా అలా అనగలరు, జి? నేను దీన్ని ఈ ఉదయం మాత్రమే పీకాను."
 
అతని సమాధానం వారిని దిగ్భ్రాంతికి గురిచేసింది.
 
"ఏయ్... మాకు కట్టుకథలు చెప్పకు!" చలిని పోగొట్టుకోవడానికి చేతులు ఒకదానితో ఒకటి రుద్దుకుంటూ ఆంథోనీ అన్నాడు.
 
"నేనెందుకు కట్టుకథలు చెప్పాలి, జి? ఇవి నేను మేలనాడులో ఒక పులిని బోనులో బంధించి పీకిన పళ్లు."
 
"అయితే ఆ పులి ఇప్పుడు ఎక్కడుంది?"
 
"మేము పన్ను పీకేసి, ఆ పులిని వదిలేస్తాం."
 
"ఓరి దుర్మార్గులారా... ఆ పులిని కూడా అమ్మేయొచ్చు కదా?"
 
"అది సాధ్యం కాదు, జి. పరిస్థితులు మునుపటిలా లేవు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల, అటవీ అధికారుల వేధింపులను మేము భరించలేకపోతున్నాం... ఎన్ని పులులు ఉన్నాయి, ఎన్ని ఏనుగులు ఉన్నాయి అని వాళ్లు ఎప్పుడూ కనిపెడుతూ, లెక్కపెడుతూనే ఉంటారు... వాళ్ల వల్ల మేము కనీసం ఒక నెమలిని కూడా పట్టుకోలేకపోతున్నాం." అతని గొంతులో స్పష్టమైన విచారం వినిపించింది.
 
"హ్మ్, ఇంత భద్రత ఉన్నప్పటికీ మీరు పులిపన్ను పీకగలిగారు. ఒకవేళ వాళ్ళు అజాగ్రత్తగా ఉంటే, ఏమవుతుందో దేవుడికే తెలియాలి..."
 
అక్రమ్ తన సందేహాలతో ఆ పులిపన్ను వైపు చూస్తున్నాడు.
 
"ఏమి చూస్తున్నారు, జీ... అసలైన పన్ను జీ. ఇది మీ దగ్గర ఉంటే, ఏ దుష్టశక్తి మీ దగ్గరికి రాదు. మీకు శత్రువులు ఉన్నా, ఎవరితోనైనా సమస్యలు ఉన్నా... అన్నీ మాయమైపోతాయి... జీ."
 
"ఇది పంజా లేక శత్రువులను నాశనం చేసే యోధమా?"
 
"పులిపన్ను మీరు అనుకున్నంత మామూలుది కాదు జీ..? అదీగాక, బతికున్న పులిపన్ను చాలా అరుదైనది, విలువైనది జీ."
 
"సరే... దీని ధర చెప్పు?"
 
"కేవలం రెండు వేలు జీ."
 
ధర విన్న మరుక్షణమే అక్రమ్ ఆ పన్నును తిరిగి ఇచ్చేశాడు. "అరె... తమ్ముడూ, పులి కోసం అంత డబ్బు అడిగినా మేము ఇవ్వము, కాబట్టి ఇక్కడి నుండి వెళ్ళిపోండి..."
 
"అది కేవలం పల్లేమీ కాదు అండి... ఇది అదృష్టాన్ని తెచ్చేది, కొని మీరే స్వయంగా చూసి తెలుసుకోండి."
 
"దీనికి రెండు వేలు ఎందుకు అడుగుతున్నారు? ఇప్పుడు మనం అడవిలో ఉన్నాం కదా, మీలాగే మనం కూడా పులిని చూసి దాని పన్ను పీకవచ్చు."
 
 
"లేదు తమ్ముడూ,... మీరు అనుకుంటున్నంత సులభం కాదు. దానికోసం ముందుగా మీ దగ్గర మత్తుమందు పూసిన కుందేలు మాంసం ఉండాలి. అప్పుడే మనం దాని దగ్గరకు వెళ్ళగలం. అదే రహస్యం! తమ్ముడూ, పులుల వెంట పడొద్దు, దీనివల్ల మీరు దొరికిపోతారు..." అని పమ్మన్ వారిని హెచ్చరించాడు.
 
"మమ్మల్ని మోసం చేయడానికి ప్రయత్నించకండి. మీరే ఒంటరిగా పులిని పట్టుకుని దాని పన్ను పీకగలిగినప్పుడు, మేము ఎందుకు పీకలేము?"
 
పమ్మన్‌కు కొంచెం కోపం వచ్చింది, అతను వారి వైపు తీక్షణంగా చూసి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోబోయాడు. కానీ అజిత్ అతన్ని ఆపాడు...
 
"ఏయ్... అన్నయ్యా... ఒక్క క్షణం ఇక్కడికి రా!" అని పిలిచాడు.
 
పమ్మన్ ఆశతో తిరిగి వచ్చాడు.
 
మిగతా ముగ్గురూ, 'ఆ వ్యక్తిని మళ్ళీ ఎందుకు పిలుస్తున్నావు?' అన్నట్టుగా అజిత్ వైపు చూశారు.
 
"ఏమిటి అయ్యా. మీకు కావాలంటే, నేను వంద రూపాయలు తగ్గిస్తాను," అన్నాడు.
 
"పులి పన్ను సంగతి వదిలేయ్... నీకు ఈ కొండ అడవి గురించి తెలుసా?"
 
"ఎందుకు అడుగుతున్నారు అయ్యా?"
 
"ఓహో, నాకు చెప్పు."
 
"నాకు ఈ అడవి చాలా బాగా తెలుసు... ఈ కొండ శిఖరం వరకూ నేను ఒంటరిగానే వెళ్లగలను."
 
"ఈ అడవిలో కేవలం జంతువులు మాత్రమే ఉన్నాయా, లేక ఇక్కడ మరేదైనా విశేషం ఉందా?" అజి ఆ ప్రశ్నను కాస్త సాగదీసి అడిగిన తర్వాతే, మిగిలిన ముగ్గురికీ దాని వెనుక దాగి ఉన్న అసలు ఉద్దేశం అర్థమైంది.
 
"హే... వీడు అసలు విషయాన్ని పసిగట్టేశాడు." వాళ్లు కనురెప్పలు వాల్చి, సిగరెట్‌ను ఒకరికొకరు పంచుకుని తాగడం మొదలుపెట్టారు.
 
"నువ్వు ఇలా ఎందుకు అడుగుతున్నావు జి?"
 
"అది నీకు తెలియాల్సిన పనిలేదు... ముందు నా ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు..."
 
"ఏంటి జి... నీకు నల్ల కోతి రక్తం కావాలా?"
 
"నల్ల కోతి రక్తమా... అది దేనికోసం?"
 
"నల్ల కోతి రక్తం, దాని మాంసం ఆస్తమాను నయం చేస్తాయి."
 
"ఆస్తమా కోసం నల్ల కోతి రక్తమా?"
 
"నేను ఇప్పటివరకూ ఎన్ని కోతులను చంపి ఉంటానో నీకు తెలుసా?"
 
"ఓరి దేవుడా... ఆస్తమా నయం అవుతుందని నమ్మి, ఆ పాపం లేని కోతులను చంపి, వాటి రక్తం తాగుతావా?"
 
"నాకు ఆ విషయాల గురించి ఏమీ తెలియదు... నల్ల కోతిని పట్టుకురమ్మని నగరవాసులు నన్ను అడుగుతారు, నేను ఆ పని చేస్తాను... ఒక్క కోతికి వాళ్లు నాకు రెండు వేల రూపాయలు ఇస్తారు."
 
"అంటే, నువ్వు ఇక్కడ అమ్మే ప్రతిదానికీ నువ్వు నిర్ణయించిన కనీస ధర ఆ రెండు వేల రూపాయలేనా?"
 
పామ్మన్ అమాయకంగా నవ్వాడు. ఆ తర్వాత ఇలా అన్నాడు: "నువ్వు కూడా ఈ అడవిలోకి వచ్చి బతుకు జి. ఇక్కడ ప్రాణాలకు ఏమాత్రం గ్యారెంటీ ఉండదు. అందులోనూ, ఒకవేళ జలగలకు చిక్కావంటే... ఇక నీ పని అంతే."
 
"అజి... ఇదంతా అనవసరపు కబుర్లు ఎందుకు? ఇతనితో కాలాన్ని వృథా చేయకు. మనం ఇక్కడికి ఒక ముఖ్యమైన పరిశోధన పని మీద వచ్చాం కదా?"
 
అర్జున్ గంభీరంగా మాట్లాడాడు. మిగిలిన ముగ్గురూ మౌనంగా ఉండిపోయారు.
 
పామ్మన్‌కు మాత్రం ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
"సరే... నా ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పు. ఈ అడవిలో ఎవరైనా సిద్ధపురుషులు ఉన్నారా?" అని అతను అడిగాడు.
 
"ఓహో, నువ్వు వాళ్ళ గురించి అడుగుతున్నావా?" అతనికి విషయం అర్థమైంది.
 
"వాళ్లు అక్కడ ఉన్నారా?"
 
"అక్కడ చాలా మంది ఉన్నారు జీ, కానీ వాళ్లను చూడటం మాత్రం చాలా కష్టం."
 
"అదెందుకు?"
 
"సిద్ధులందరూ అలాగే ఉంటారు."
 
"అవును నిజమే... ఈ అడవిలో ఉండే క్రూర మృగాలను చూసి వాళ్లు భయపడరా?"
 
"వాళ్ల ముందు ఆ క్రూర మృగాలు పెంపుడు కుక్కల్లా ప్రవర్తిస్తాయి జీ!"
 
"అదెలా సాధ్యం?"
 
"ఎవరికి తెలుసు? నేను చూసింది మాత్రమే మీకు చెప్పాను."
 
"మమ్మల్ని ఏదైనా సిద్ధుడి దగ్గరికి తీసుకెళ్లగలవా?"
 
"వాళ్లను చూసి మీరేం చేస్తారు జీ? మీకు ఏవైనా అరుదైన ఔషధ మూలికలు కావాలంటే నన్ను అడగండి... నేనే స్వయంగా కోసి తెచ్చిస్తాను."
 
"సోదరా, మాకు మూలికలేమీ వద్దు. మేము ఒక సిద్ధుడిని కలవాలనుకుంటున్నాము. ఆత్మలను మార్చుకునే విద్య సిద్ధులకు తెలుసని మాకు తెలిసింది; దాని గురించి తెలుసుకోవాలనే ఉద్దేశంతోనే మేము ఇక్కడికి వచ్చాము..."
 
"ఆత్మల మార్పిడా...?" ఆ మాట వినగానే అతని నోరు ఆశ్చర్యంతో వెడల్పుగా తెరుచుకుంది.
 
"అవును సోదరా, నీకు ఏ సిద్ధులైనా తెలుసా? మేము వాళ్లను కలిస్తే చాలు... నువ్వు ఎంత అడిగితే అంత డబ్బు ఇస్తాము... ఏమంటావు?"
 
ఆ నలుగురూ ఒకే గొంతుతో ఇలా అడిగారు.
 
"జీ... నాకు వాళ్ల గురించి ఏమీ తెలియదు. మీరు నాకు కోటి రూపాయలు ఇచ్చినా సరే, నాకది వద్దు. దయచేసి నన్ను వదిలేయండి... నేను ఇప్పుడు వెళ్లాలి." అంటూ అతను అక్కడి నుండి పరుగు లంకించుకున్నాడు.
 
"ఏయ్, అక్కడ ఆగు... ఆగు..."
 
అతను తన శక్తి మేర వేగంగా పరుగెత్తుతూ, క్షణాల్లోనే దట్టమైన అడవిలోకి మాయమైపోయాడు. వాళ్లు ఎంత గట్టిగా అరచి పిలిచినా ప్రయోజనం లేకపోయింది; వాళ్ల మాటలు వినే మూడ్‌లో అతను ఉన్నట్లు అనిపించలేదు.
 
వాళ్లు ఆశ్చర్యపోయారు. వాళ్ల కుతూహలం అపరిమితమైన స్థాయికి చేరుకుంది. ఆ నలుగురూ ఒక నిర్ధారణకు వచ్చారు... సిద్ధుడు అంటే అత్యున్నత స్థాయి ఆత్మ అని.