తప్పు..

[ikka123]

‎ లకన్ చేతుల మర్దనతో కావ్య శరీరం పూర్తిగా సేదతీరింది.

‎నడుము నొప్పి మాయమై, ఒక వింతైన హాయి ఆమెను కమ్మేయడంతో కళ్ళు మూసుకుని పూర్తిగా రిలాక్స్ అయిపోయింది.
‎ ఆ చిన్నపాటి ఏకాంతంలో ఆమె  ను లకన్ సరిగ్గా గమనించాడు. వాడు తన హద్దులు దాటడానికి ఇదే సమయమని అనుకున్నాడు.
‎
‎మసాజ్ చేస్తున్నట్టు నటిస్తూనే, వాడు తన మొరటైన అరచేతిని మరింత కిందికి జరిపి, కావాలనే ఆమె ఒక పిర్రను గట్టిగా నొక్కాడు.
‎
‎ఆ అనాలోచిత, బలమైన స్పర్శకు కావ్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది.
‎గుండె జారిపోయినంత పనై, "ఆహ్!.." అని చిన్నగా అరిచేసింది. కంగారుగా తల తిప్పి, వెనక్కి చూసింది. ఆమె కళ్లల్లో షాక్, అంతకన్నా ఎక్కువ కోపం నిండి ఉన్నాయి.
‎
‎అదే సమయంలో  పేపర్ చదువుతున్న వికాస్, ఆమె గొంతు విని, "ఏమైంది కావ్యా? నొప్పిగా ఉందా?" అన్నాడు.
‎కావ్య గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.
‎
జరిగిందేంటో భర్తకు చెబితే ఎంత రచ్చ అవుతుందో ఆమెకు తెలుసు. పైగా వికాస్ నమ్ముతాడో లేదో అనే అనుమానం.
‎
మనసులోని ఆందోళనను దాచుకుంటూ, తడబడుతున్న గొంతుతో, "ఏ.. ఏమీ లేదు. కొంచెం నరం పట్టినట్టు అనిపించింది.. అంతే. తగ్గిపోయిందిలేండి" అని చెప్తూ గబగబా మంచం మీద నుంచి లేచి కూర్చుంది.
‎
చీరను సర్దుకుంటూ లకన్ వైపు తీవ్రమైన హెచ్చరికతో చూసింది.
‎లకన్ ముఖంలో మాత్రం ఎలాంటి భయం లేదు. వాడు మంచం పక్కన నిలబడి, వికాస్‌కు కనపడకుండా కేవలం కావ్యకు మాత్రమే తెలిసేలా ఒక వికృతమైన, విజయగర్వంతో కూడిన నవ్వు నవ్వాడు. "ఇక నా పని అయిపోయింది సార్, నేను వస్తాను" అని వికాస్‌తో చెప్పి, కావ్య వైపు మరోసారి గాఢంగా చూస్తూ గదిలోంచి వెళ్ళిపోయాడు.
‎
‎ఆ సంఘటన జరిగిన అరగంట వరకు కావ్యకు చేతులు, కాళ్ళు వణకడం తగ్గలేదు. వాడు ఎంత ధైర్యంగా తనను తాకాడో తలుచుకుంటేనే ఆమెకు ఒళ్లు జలదరించింది.
‎
ఎలాగోలా, ఆఫీస్ టైం కావడంతో చీర సర్దుకుని, బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకు నడిచింది.
‎అపార్ట్‌మెంట్ మెట్లు దిగి మెయిన్ గేట్ వైపు వెళ్తుండగా, ఆమె చూపులు పక్కనే ఉన్న లకన్ వాచ్‌మన్ రూమ్ వైపు వెళ్లాయి.
‎
వాడు అక్కడ ఉంటాడేమో, మళ్లీ తనను చూసి ఆ నవ్వు నవ్వుతాడేమో అని ఒక రకమైన భయంతో చూసింది. కానీ ఆ రూమ్ ఖాళీగా ఉంది. లకన్ అక్కడ లేడు.