அருண் அம்மாவை இறுக்கமாக அணைத்தபடி, அவரது காதில் மெதுவாக முணுமுணுத்தான்,
“அம்மா… இனிமேல் உங்களை எப்போதும் அம்மான்னுதான் கூப்பிடப் போறேன். உங்களை இப்படி இறுக்கமாக அணைக்கும் போது நான் எல்லாத்தையும் மறந்துடுறேன். உங்க உடம்போட வாசனை என்னை எல்லாம் மறக்க வைக்குது. நான் கனவுல கூட நினைக்கல, என் மனைவியின் அம்மாவைக் கட்டிப்பிடித்து, அவரை அணைத்து முத்தம் கொடுப்பேன்னு. ஆனா அது நடந்துடுச்சு.
இதுவரைக்கும் உங்களை மாமியார்னு மரியாதையோட பார்த்தேன். உங்களை என் அம்மாவா தான் நினைத்தேன். இப்போவும் அப்படித்தான். நாம இரண்டு பேருக்கும் நடுவே எந்தக் கருத்து வேறுபாடும் இருக்கக் கூடாது. என்ன இருந்தாலும் பேசி தீர்த்துக்காணும். சண்டை போடுறதோ, பேசாம இருக்குறதோ இருக்கக் கூடாது.”
அம்மா எல்லாவற்றையும் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஒன்றும் பேசவில்லை. ஆனால் அவரது கைகள் அருணின் முதுகில் இறுக்கமாகப் பதிந்திருந்தன. அவரது சுவாசம் இன்னும் வேகமாக இருந்தது.
அருண் அம்மாவின் உதடுகளைக் கவ்வி சுவைத்தான். பிறகு அம்மாவை மெதுவாக படுக்கையில் சாய்த்தான். அம்மா படுக்கையில் படுத்தபடி, அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரது கண்களில் வெட்கம், குழப்பம், ஆனால் அதே சமயம் ஒரு ஆழமான ஏக்கமும் தெரிந்தது.
அருண் அம்மாவின் பக்கத்தில் படுத்து, அவரது தோள்களைத் தொட்டான். பிறகு கைகளை. விரல்களை ஒவ்வொன்றாகப் பிடித்து முத்தமிட்டான். பிறகு அம்மாவின் மார்பகங்களை இரு கைகளாலும் மெதுவாக அமுக்கி பிடித்து வருடினான். முலைக்காம்புகளை விரல்களால் சுழற்றினான். அம்மா மெல்லிய முனகலுடன் உடலை லேசாக வளைத்தார்.
அருணின் உதடுகள் மார்பகங்களில் இருந்து கீழே இறங்கின. இப்போது அவன் கவனம் முழுவதும் அம்மாவின் வயிற்றில் இருந்தது.
ஐந்து பிரசவங்களுக்குப் பின் அம்மாவின் வயிறு மிகவும் மென்மையானதாகவும், தளர்ந்ததாகவும், பல அடுக்குகளுடனும் இருந்தது. தொப்புளுக்கு மேலும் கீழும் பெரிய மடிப்புகள் இருந்தன. ஐந்து பிரசவங்களால் ஏற்பட்ட அகலமான stretch marks வெள்ளை பழுப்பு கோடுகள் வயிறு முழுவதும் பரவியிருந்தன. அந்த வடுக்கள் அம்மாவின் வயிற்றுக்கு ஒரு தனி செக்ஸி அழகைத் தந்திருந்தன.
அருண் இரு கைகளாலும் அந்த வயிற்றைப் பிடித்தான். மென்மையான, பஞ்சு போன்ற சதை அவன் விரல்களுக்குள் அழுந்தியது. அவன் அந்த மடிப்புகளை மெதுவாக வருடினான். அழுத்தினான். முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக மோந்தான். அங்கிருந்த வெதுவெதுப்பும், லேசான வியர்வை வாசனையும் அவனை உச்சத்தில் இருக்க வைத்தது.
“அம்மா… உங்க வயிறு செமையா இருக்கு” என்று அருண் முணுமுணுத்தான். “புடவை கட்டி இருக்கும் போது இவ்வளவு அழகா இருக்கும்னு தெரியாது. இத்தனை மடிப்புகள், இத்தனை வடுக்கள்… இவை எல்லாம் உங்களை இன்னும் செக்ஸியாக்குது.”
அவன் நாக்கால் அந்த மடிப்புகளை நக்கினான். தொப்புளைச் சுற்றி நக்கினான். வயிறு முழுவதும் முத்தமிட்டான். அம்மா உடலை லேசாக வளைத்து, “அருண்… ஆஹ்… அங்கே…” என்று முனகினார்.
அருண் அந்த வயிற்றை முழுமையாக அனுபவித்தான். அதை அழுத்தி, கசக்கி, மோந்து, நக்கி, வருடி தன்னுடையதாக்கினான்.
அம்மா மெல்லிய குரலில், “அருண்… நீ என்னை இப்படி பார்க்கிறதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு புதுசா இருக்கு. ஆண்கள் அந்த வயிற்றுப் பகுதியை ரசிக்க மாட்டாங்க. அது அழகு இல்லாத பகுதின்னு தான் பாவாடைக்குள் மறைத்து வைக்குறோம். நீ வித்தியாசமானவன்” என்றார்.
அருண் தலையை உயர்த்தி அம்மாவைப் பார்த்தான். டிம் லைட்டில் அம்மாவின் முகம் சிவந்து, கண்கள் கலங்கியிருந்தன. அருண் அம்மாவை மீண்டும் திருப்பி, பின்புறத்தை ரசித்தான். பெரிய, தடித்த குண்டியை இரு கைகளாலும் பரப்பி, அழுத்தி, முத்தமிட்டான். அங்கு முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக மோந்தான். அம்மாவின் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.
“அருண்… போதும்… என்னால் தாங்க முடியல” என்று அம்மா முணுமுணுத்தார். ஆனால் அவரது குரலில் தடுப்பு இல்லை. வேண்டுகோள் இருந்தது. அருண் நீண்ட நேரம் அம்மாவின் உடலை இப்படியே ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் தன்னுடையதாக்கிக் கொண்டிருந்தான். அம்மாவின் உடல் முழுவதும் வியர்வையில் ஈரமாகி, சூடாகி இருந்தது. அவரது சுவாசம் கனமாக இருந்தது. அவர் அருணின் தலையை அவ்வப்போது அழுத்தி, பிறகு லேசாக விலக்கினார். உள்ளுக்குள் ஒரு போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது.
அருண் இறுதியில் அம்மாவின் மடியில் தலையை வைத்து படுத்தான். அம்மாவின் கை தானாகவே அவன் தலையை கோதியது.
இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே படுத்திருந்தனர். பேச்சு இல்லை. உடல் வெப்பமும், சுவாச ஒலியும் மட்டுமே அறையை நிரப்பியிருந்தது.
அம்மா மெதுவாக, “அருண்… இது நம்ம உறவு எங்கே போகுது?” என்று கேட்டார்.
அருண் அம்மாவின் வயிற்றில் முகத்தைப் புதைத்தபடி, “எங்கே போக வேண்டுமோ அங்கேதான் அம்மா…” என்றான்.
அந்தப் பதில் அம்மாவை மீண்டும் நடுங்கச் செய்தது.
“அம்மா… இனிமேல் உங்களை எப்போதும் அம்மான்னுதான் கூப்பிடப் போறேன். உங்களை இப்படி இறுக்கமாக அணைக்கும் போது நான் எல்லாத்தையும் மறந்துடுறேன். உங்க உடம்போட வாசனை என்னை எல்லாம் மறக்க வைக்குது. நான் கனவுல கூட நினைக்கல, என் மனைவியின் அம்மாவைக் கட்டிப்பிடித்து, அவரை அணைத்து முத்தம் கொடுப்பேன்னு. ஆனா அது நடந்துடுச்சு.
இதுவரைக்கும் உங்களை மாமியார்னு மரியாதையோட பார்த்தேன். உங்களை என் அம்மாவா தான் நினைத்தேன். இப்போவும் அப்படித்தான். நாம இரண்டு பேருக்கும் நடுவே எந்தக் கருத்து வேறுபாடும் இருக்கக் கூடாது. என்ன இருந்தாலும் பேசி தீர்த்துக்காணும். சண்டை போடுறதோ, பேசாம இருக்குறதோ இருக்கக் கூடாது.”
அம்மா எல்லாவற்றையும் அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். ஒன்றும் பேசவில்லை. ஆனால் அவரது கைகள் அருணின் முதுகில் இறுக்கமாகப் பதிந்திருந்தன. அவரது சுவாசம் இன்னும் வேகமாக இருந்தது.
அருண் அம்மாவின் உதடுகளைக் கவ்வி சுவைத்தான். பிறகு அம்மாவை மெதுவாக படுக்கையில் சாய்த்தான். அம்மா படுக்கையில் படுத்தபடி, அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவரது கண்களில் வெட்கம், குழப்பம், ஆனால் அதே சமயம் ஒரு ஆழமான ஏக்கமும் தெரிந்தது.
அருண் அம்மாவின் பக்கத்தில் படுத்து, அவரது தோள்களைத் தொட்டான். பிறகு கைகளை. விரல்களை ஒவ்வொன்றாகப் பிடித்து முத்தமிட்டான். பிறகு அம்மாவின் மார்பகங்களை இரு கைகளாலும் மெதுவாக அமுக்கி பிடித்து வருடினான். முலைக்காம்புகளை விரல்களால் சுழற்றினான். அம்மா மெல்லிய முனகலுடன் உடலை லேசாக வளைத்தார்.
அருணின் உதடுகள் மார்பகங்களில் இருந்து கீழே இறங்கின. இப்போது அவன் கவனம் முழுவதும் அம்மாவின் வயிற்றில் இருந்தது.
ஐந்து பிரசவங்களுக்குப் பின் அம்மாவின் வயிறு மிகவும் மென்மையானதாகவும், தளர்ந்ததாகவும், பல அடுக்குகளுடனும் இருந்தது. தொப்புளுக்கு மேலும் கீழும் பெரிய மடிப்புகள் இருந்தன. ஐந்து பிரசவங்களால் ஏற்பட்ட அகலமான stretch marks வெள்ளை பழுப்பு கோடுகள் வயிறு முழுவதும் பரவியிருந்தன. அந்த வடுக்கள் அம்மாவின் வயிற்றுக்கு ஒரு தனி செக்ஸி அழகைத் தந்திருந்தன.
அருண் இரு கைகளாலும் அந்த வயிற்றைப் பிடித்தான். மென்மையான, பஞ்சு போன்ற சதை அவன் விரல்களுக்குள் அழுந்தியது. அவன் அந்த மடிப்புகளை மெதுவாக வருடினான். அழுத்தினான். முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக மோந்தான். அங்கிருந்த வெதுவெதுப்பும், லேசான வியர்வை வாசனையும் அவனை உச்சத்தில் இருக்க வைத்தது.
“அம்மா… உங்க வயிறு செமையா இருக்கு” என்று அருண் முணுமுணுத்தான். “புடவை கட்டி இருக்கும் போது இவ்வளவு அழகா இருக்கும்னு தெரியாது. இத்தனை மடிப்புகள், இத்தனை வடுக்கள்… இவை எல்லாம் உங்களை இன்னும் செக்ஸியாக்குது.”
அவன் நாக்கால் அந்த மடிப்புகளை நக்கினான். தொப்புளைச் சுற்றி நக்கினான். வயிறு முழுவதும் முத்தமிட்டான். அம்மா உடலை லேசாக வளைத்து, “அருண்… ஆஹ்… அங்கே…” என்று முனகினார்.
அருண் அந்த வயிற்றை முழுமையாக அனுபவித்தான். அதை அழுத்தி, கசக்கி, மோந்து, நக்கி, வருடி தன்னுடையதாக்கினான்.
அம்மா மெல்லிய குரலில், “அருண்… நீ என்னை இப்படி பார்க்கிறதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு புதுசா இருக்கு. ஆண்கள் அந்த வயிற்றுப் பகுதியை ரசிக்க மாட்டாங்க. அது அழகு இல்லாத பகுதின்னு தான் பாவாடைக்குள் மறைத்து வைக்குறோம். நீ வித்தியாசமானவன்” என்றார்.
அருண் தலையை உயர்த்தி அம்மாவைப் பார்த்தான். டிம் லைட்டில் அம்மாவின் முகம் சிவந்து, கண்கள் கலங்கியிருந்தன. அருண் அம்மாவை மீண்டும் திருப்பி, பின்புறத்தை ரசித்தான். பெரிய, தடித்த குண்டியை இரு கைகளாலும் பரப்பி, அழுத்தி, முத்தமிட்டான். அங்கு முகத்தைப் புதைத்து ஆழமாக மோந்தான். அம்மாவின் உடல் முழுவதும் நடுங்கியது.
“அருண்… போதும்… என்னால் தாங்க முடியல” என்று அம்மா முணுமுணுத்தார். ஆனால் அவரது குரலில் தடுப்பு இல்லை. வேண்டுகோள் இருந்தது. அருண் நீண்ட நேரம் அம்மாவின் உடலை இப்படியே ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் தன்னுடையதாக்கிக் கொண்டிருந்தான். அம்மாவின் உடல் முழுவதும் வியர்வையில் ஈரமாகி, சூடாகி இருந்தது. அவரது சுவாசம் கனமாக இருந்தது. அவர் அருணின் தலையை அவ்வப்போது அழுத்தி, பிறகு லேசாக விலக்கினார். உள்ளுக்குள் ஒரு போராட்டம் நடந்து கொண்டிருந்தது.
அருண் இறுதியில் அம்மாவின் மடியில் தலையை வைத்து படுத்தான். அம்மாவின் கை தானாகவே அவன் தலையை கோதியது.
இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே படுத்திருந்தனர். பேச்சு இல்லை. உடல் வெப்பமும், சுவாச ஒலியும் மட்டுமே அறையை நிரப்பியிருந்தது.
அம்மா மெதுவாக, “அருண்… இது நம்ம உறவு எங்கே போகுது?” என்று கேட்டார்.
அருண் அம்மாவின் வயிற்றில் முகத்தைப் புதைத்தபடி, “எங்கே போக வேண்டுமோ அங்கேதான் அம்மா…” என்றான்.
அந்தப் பதில் அம்மாவை மீண்டும் நடுங்கச் செய்தது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)