மீறாதே மீரா

[imstpd]

கிருஷ்ணன் அலறிக்கொண்டு விழித்தான். உடல் முழுவதும் வியர்த்து இருந்தது. இதயம் படபடத்தது. மூச்சு வாங்கியது.

அப்போதுதான் அவன் கவனித்தான். மீரா அவன் அருகில், அவன் தோளில் தலை சாய்த்து அமர்ந்திருந்தாள். கண்களில் நீர். கைகள் அவனை இறுக்கிப் பிடித்திருந்தன. அவள் அழுதுகொண்டிருந்தாள். குரல் கம்மி, உடல் நடுங்கியது.

"கிருஷ்... கிருஷ்..."

அவன் சுதாரித்து எழுந்தான். முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டான். மீராவின் கன்னத்தை வருடினான். நீர் நனைந்திருந்தது.

"மீரா... ஏன் அழுகிறாய்?" அவன் குரலில் கடுமை, எரிச்சல், கோபம் எல்லாம் கலந்திருந்தது. "நீ தானே இதை விரும்பி செய்தாய். உன்னுடைய பழிவாங்கல். உன் திருப்திக்காக நந்தகோபாலுடன் டின்னருக்குப் போனாய். பிறகு ஏன் இப்படி அழுகிறாய்?"

அவள் தலையை அசைத்தாள். கண்ணீர் இன்னும் வழிந்துகொண்டிருந்தது.

"உன்னை கோபப்படுத்தத்தான் நந்தகோபாலோட டின்னருக்குப் போனேன்.....டின்னர் முடிஞ்சு நாங்க பைக்கில் திரும்பிக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது எதிர்ப்புறத்திலிருந்து ஒரு வண்டி, திடீரென்று ரொம்ப வெளிச்சத்தோட மோதற மாதிரி சாலையில் எதிர்புறம் ஏறி வந்தது.. அந்த அதீத வெளிச்சத்துல எதையும் பார்க்க முடியவில்லை. பைக், ரோட்டை விட்டு விலகி, ஏதோ குழியில ஏறி இறங்கி கவிழ்ந்தது. அதிர்ஷ்டவசமாக வேகம் அதிகமில்லை. அவனுக்கு கொஞ்சம் அடி... நான் உடனே அவனை ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்தேன். டாக்டர் பார்த்து சிகிச்சை கொடுத்தார். பிறகு ஒரு ஆட்டோ பிடித்து அவன் வீட்டுக்குப்போய் விட்டுட்டு வர்றேன்.."

உனக்கு எதுவும் அடிகிடி படலையே..

இல்லை எனக்கு எதுவும் அடி இல்லை..செருப்பு மட்டும் பிஞ்சுடுச்சு.. கிருஷ்சுக்கு லேசான நிம்மதி.. மீராவின் கற்பு இன்னும் போகவில்லை என்றா? மீராவிற்கு அடிபடவில்லை என்றா?

"இப்ப எதுக்கு அழறே? எதுவும் நடக்கலைன்னா? செருப்பு பிஞ்சுடுச்சுன்னா" அவன் குரலில் குத்தல் தெரிந்தது.

மீரா அழுதாள்.. பதில் சொல்லவில்லை..

அவன் ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தான். மனதுக்குள் போராட்டம் நடந்துகொண்டிருந்தது. மீரா என்னை நம்பாமல், வேறொரு ஆணுடன் பழிவாங்கும் எண்ணத்தில் சென்றாள். இப்போது அழுகிறாள். நான்தான் ஏமாற்றப்பட்டவன். அழ வேண்டியவன் நான். ஆனால் இவளது கண்ணீரைப் பார்க்கும்போது... இவளது நடுக்கத்தை உணரும்போது... என் உள்ளம் பொறுக்கவில்லை.

அவன் ஆழ்ந்த மூச்சை உள்ளே இழுத்தான். தன் கோபத்தையும், சந்தேகத்தையும், கேள்விகளையும் ஒரு புறம் ஒதுக்கி வைத்தான். இப்போது அவள் மீண்டு வந்திருக்கிறாள்.. சின்ன வெற்றி...

மீராவின் தலையை தடவிக்கொடுத்தான்.. அவள் உடல் இன்னும் லேசாக நடுங்கியது.

"பரவாயில்லை மீரா... நடந்தது நடந்துடுச்சு. நீ இப்போ பத்திரமா இருக்கியே, அது போதும். பயந்துடாத... நான் இருக்கேன்."

அவள் இன்னும் அழுதுகொண்டிருந்தாள். அவனது சட்டை ஈரமானது.

"கிருஷ்... நான் பெரிய தப்பு செய்துட்டேன்.."

மீரா, உன் மேல் சந்தேகம் இருந்தபோது, என் மனதில் பெரும் குழப்பம்.. பாரம்.. அதை மேகலை கிட்ட பகிர்ந்துகொண்டேன்..அப்போது ஆறுதலாக இருந்தவள் மேகலை.. அவள் உடல் மேல் லேசான ஈர்ப்பு இருந்தது உண்மைதான்.. அது சாதாரணமாக எந்தப் பெண் உடலைப் பார்த்ததும் தோன்றும் ஈர்ப்பே. காதல் இல்லை. உனக்காக ஒருநாள் ரோஜா வாங்கினேன். தவறுதலாக அதை அவளுக்கு என நினைத்து என் மேசையிலிருந்து எடுத்துக்கொண்டாள். நான் எதிர்பாராத நேரம் அவள் எனக்கு முத்தம் கொடுத்துவிட்டாள். நான் அவளிடம் விளக்கம் தந்துவிட்டேன். அத்தோடு அது முடிந்தது. அவளிடம் அலுவல் ரீதியாக மட்டுமே பேசுகிறேன். இடையில் கண் இமையில் விழுந்த தூசு.. அதை மீரா எடுத்தாள்.. முருகேசன் தவறாக உன்னிடம் வத்தி வைத்துவிட்டான் என நினைக்கிறேன்.. உனக்கு கணவன் சொல்லும் விளக்கத்தை விட அவன் சொல்வதுதான் பெரிதா மீரா.."

"தப்பு செய்தது யாருன்னு இப்போது பேச வேண்டாம் மீரா. நீ விபத்திலிருந்து தப்பித்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியே.. நாம் சேர்ந்து வாழ்ந்தால், கோபப்படுவதற்கு நிறைய நேரம் கிடைக்கும் மீரா..இப்போது வேண்டாம்.. நீ அமைதியாக இரு."

அவள் தலையை இன்னும் லேசாக தடவிக்கொடுத்தான் கிருஷ்..

" கிருஷ்... உன் அருகில் இப்படி இருந்தாலே போதும்."

அவள் கண்களில் மீண்டும் நீர் முட்டியது. அழுகைச் சத்தம் அடங்கிவிட்டது.

அவன் தோளை, கரங்களை இன்னும் இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டாள். "என்னை மன்னிக்க முடியுமா கிருஷ்.."

"உன்னோடு சந்தோசமா வாழ முடியும்னு இன்னும் நம்பறேன் மீரா..."

"தேங்க் யூ கிருஷ்.. ஐ லவ் யூ கிருஷ்.."

இப்போது கிருஷ்ணனுக்கு பதில் சொல்லத் தோன்றவில்லை..

இன்னும் நான் சொல்ல வேண்டியது கொஞ்சம் மிச்சம் இருக்கு கிருஷ்.."

--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0--0