04-07-2026, 09:36 AM
ఆ గది సర్దడానికి దాదాపు గంట సమయం పట్టింది.
ఆ గంట సేపూ ఆ చిన్నపాటి ఏకాంతంలో, లకన్ చూపులు కావ్య చుట్టూనే తిరిగాయి.
బరువైన పెట్టెలను నెడుతున్నప్పుడు, పైనున్న సామాన్లను అందుకోవడానికి ఆమె శరీరాన్ని విరుస్తున్నప్పుడు... ఆమె వక్షోజాల కదలికలను, వయ్యారంగా కదులుతున్న పిరుదుల లయను వాడు కళ్ళు తిప్పుకోకుండా గమనించాడు.
పల్చటి కాటన్ చీరలో ఆమె దేహసౌష్ఠవం వానికి మరింత స్పష్టంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
వాని చూపుల్లోని తీవ్రత కావ్యకు తెలియంది కాదు.
తన శరీరంపై వాడు వేస్తున్న ఆ అత్యాశతో కూడిన చూపులను గమనించి, ఆమెకు ఒళ్లు మండింది.
ఒక పరాయివాడు తనను అంత నిశితంగా, ఏమాత్రం సంకోచం లేకుండా చూడటం తో ఆమె అహం దెబ్బతిన్నట్టు అనిపించింది.
ఒక సందర్భంలో కావ్య, అడ్డంగా ఉన్న బల్లపై నుండి సామాన్లు తీస్తుండగా, వాని చూపులు నేరుగా ఆమె ఎదపైనే నిలిచాయి.కుడి సన్ను దాదాపు బయటకీ వస్తోంది బ్లౌజ్ నుండి.
ఈసారి కావ్య తట్టుకోలేకపోయింది. వాని కళ్లలోకి నేరుగా చూస్తూ తీవ్రమైన కోపాన్ని, హెచ్చరికను ప్రదర్శించింది.
ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది, కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి.
కానీ, లకన్ ఏమాత్రం కంగారుపడలేదు.
వాడు తప్పు చేసినట్టు భయపడలేదు సరే కదా, పైగా చాలా మామూలుగా, వినయంతో కూడిన ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వులో "నువ్వు ఎంత కోపగించుకున్నా, నీ అందాన్ని నేను ఆరాధించకుండా ఉండలేను" అనే ఒక వింతైన ధీమా కనిపించింది.
వాడు అంత సహజంగా నవ్వేసరికి కావ్యకు ఏం చేయాలో పాలుపోలేదు.
గట్టిగా అరిచి వికాస్ను పిలుద్దామా అంటే, హాల్లో ఉన్న భర్త ఏమంటాడో, అసలు లకన్ను పిలిచింది ఆయనే కదా అని వెనకడుగు వేసింది.
వాని నవ్వులోని ధైర్యం ఆమె కోపాన్ని కాస్త తగ్గించి, లోలోపల ఒక తెలియని ఇబ్బందిని, అలజడిని మిగిల్చాయి. చీర కొంగును మరింత గట్టిగా చుట్టుకుంటూ, వాని వైపు చూడటం మానేసి గబగబా తతంగం ముగించే పనిలో పడింది.
ఆ గంట సేపూ ఆ చిన్నపాటి ఏకాంతంలో, లకన్ చూపులు కావ్య చుట్టూనే తిరిగాయి.
బరువైన పెట్టెలను నెడుతున్నప్పుడు, పైనున్న సామాన్లను అందుకోవడానికి ఆమె శరీరాన్ని విరుస్తున్నప్పుడు... ఆమె వక్షోజాల కదలికలను, వయ్యారంగా కదులుతున్న పిరుదుల లయను వాడు కళ్ళు తిప్పుకోకుండా గమనించాడు.
పల్చటి కాటన్ చీరలో ఆమె దేహసౌష్ఠవం వానికి మరింత స్పష్టంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించింది.
వాని చూపుల్లోని తీవ్రత కావ్యకు తెలియంది కాదు.
తన శరీరంపై వాడు వేస్తున్న ఆ అత్యాశతో కూడిన చూపులను గమనించి, ఆమెకు ఒళ్లు మండింది.
ఒక పరాయివాడు తనను అంత నిశితంగా, ఏమాత్రం సంకోచం లేకుండా చూడటం తో ఆమె అహం దెబ్బతిన్నట్టు అనిపించింది.
ఒక సందర్భంలో కావ్య, అడ్డంగా ఉన్న బల్లపై నుండి సామాన్లు తీస్తుండగా, వాని చూపులు నేరుగా ఆమె ఎదపైనే నిలిచాయి.కుడి సన్ను దాదాపు బయటకీ వస్తోంది బ్లౌజ్ నుండి.
ఈసారి కావ్య తట్టుకోలేకపోయింది. వాని కళ్లలోకి నేరుగా చూస్తూ తీవ్రమైన కోపాన్ని, హెచ్చరికను ప్రదర్శించింది.
ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది, కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి.
కానీ, లకన్ ఏమాత్రం కంగారుపడలేదు.
వాడు తప్పు చేసినట్టు భయపడలేదు సరే కదా, పైగా చాలా మామూలుగా, వినయంతో కూడిన ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వులో "నువ్వు ఎంత కోపగించుకున్నా, నీ అందాన్ని నేను ఆరాధించకుండా ఉండలేను" అనే ఒక వింతైన ధీమా కనిపించింది.
వాడు అంత సహజంగా నవ్వేసరికి కావ్యకు ఏం చేయాలో పాలుపోలేదు.
గట్టిగా అరిచి వికాస్ను పిలుద్దామా అంటే, హాల్లో ఉన్న భర్త ఏమంటాడో, అసలు లకన్ను పిలిచింది ఆయనే కదా అని వెనకడుగు వేసింది.
వాని నవ్వులోని ధైర్యం ఆమె కోపాన్ని కాస్త తగ్గించి, లోలోపల ఒక తెలియని ఇబ్బందిని, అలజడిని మిగిల్చాయి. చీర కొంగును మరింత గట్టిగా చుట్టుకుంటూ, వాని వైపు చూడటం మానేసి గబగబా తతంగం ముగించే పనిలో పడింది.
![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)