04-07-2026, 09:30 AM
sunday..వికాస్ సోఫాలో కూర్చుని టీవీ చూస్తున్నాడు.
పక్కనే బాబు తన బొమ్మలతో ఆడుకుంటున్నాడు. వారం రోజులు ఊరెళ్లి వచ్చేసరికి ఇంట్లో సామాన్లు అన్నీ సర్దాల్సి వచ్చింది.
ముఖ్యంగా రూఫ్ మీద ఉన్న కొన్ని బరువైన పెట్టెలు కిందకి దింపాలి.
కావ్య కిచెన్ లోంచి వస్తూ, "ఏవండీ, ఆ పైన ఉన్న పాత పెట్టెలు, డబ్బాలు కొంచెం కిందకి దింపాలి. ఒక్కదాన్నే చెయ్యలేను, కాస్త సాయం చేస్తారా?" అంది చీర కొంగు నడుముకి చుట్టుకుంటూ.
వికాస్ కళ్ళు టీవీ స్క్రీన్ మీదే ఉన్నాయి. "అబ్బా.. ఇప్పుడు నా వల్ల కాదు కావ్యా. ఇప్పుడే జాగింగ్ చేసి వచ్చాను, ఒళ్లంతా నొప్పులుగా ఉంది. అయినా ఆ పనులన్నీ నేనే చేయాలా? కింద లకన్ ఉన్నాడుగా, పిలుస్తాను ఉండు" అంటూ బాల్కనీ లోంచి లకన్ను గట్టిగా కేకేశాడు.
కావ్య మనసులో ఇష్టం లేకపోయినా ఏమీ అనలేకపోయింది.
లకన్ అంటే ఒక రకమైన అసహ్యం, భయం ఉన్నాయి. కానీ వికాస్ పట్టించుకోకపోవడంతో మాట్లాడకుండా ఊరుకుంది.
రెండు నిమిషాల్లో లకన్ లోపలికి వచ్చాడు. "చెప్పండి సార్" అన్నాడు వినయంగా.
"ఆ పైన రూఫ్ మీద కొన్ని పెట్టెలు ఉన్నాయి, కావ్యకు సాయం చేసి అవి కిందకి దింపు" అని వికాస్ ఆర్డర్ వేశాడు.
"సరే సార్" అంటూ లకన్ లోపలి గదిలోకి నడిచాడు.
స్టూల్ మీద నిలబడి,
రూఫ్ పై ఉన్న పెద్ద సామాన్ల పెట్టెను అందుకోవడానికి కావ్య చేతులు పైకెత్తింది.
ఆమె చేతులు పైకి లేపినప్పుడు, కట్టుకున్న చీర కాస్త పైకి జరిగి, ఆమె నడుము వంపులు, శిల్పం లాంటి ఆమె శరీరాకృతి లకన్ కళ్లముందు స్పష్టంగా కనిపించాయి.
లకన్ చూపులు ఒక్కసారిగా ఆమె శరీరంపై స్థిరపడిపోయాయి.
ఒక అణకువ గల గృహిణిలో ఉన్న ఆ మగవారిని ఆకర్షించే సౌందర్యాన్ని వాడు రెప్పవేయకుండా చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
కావ్య ఆ పెట్టెను లాగుతుంటే, అది రావడం లేదు. లకన్ మెల్లిగా ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చి, "అమ్మాయి గారు, మీరు పక్కకు రండి, నేను తీస్తాను" అన్నాడు.
వాడు అంత దగ్గరగా వచ్చేసరికి, వాడి వేడి శ్వాస ఆమె మెడకు తగిలినట్టయింది.
లకన్ చూపుల్లోని తేడాని కావ్య గమనించింది. వాడు తన శరీరాన్ని ఎంత నిశితంగా పరిశీలిస్తున్నాడో అర్థమై ఆమె మనసులో ఒక రకమైన ఇబ్బంది, గుండెల్లో వణుకు మొదలయ్యాయి.
గబగబా చీర కొంగును సరిచేసుకుంటూ స్టూల్ దిగి పక్కకు నిలబడింది.
లకన్ ఆ పెట్టెను సులువుగా కిందకి దింపాడు. వాడు వంగున్నప్పుడు వాడి గట్టి కండరాలు, మగతనం కావ్యకు కనిపించాయి.
పెట్టెను కావ్యకు అందిస్తున్నప్పుడు, వాడి చేతి వేళ్లు కావ్య చేతికి బలంగా తాకాయి. ఆ స్పర్శకు కావ్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది.
ఆ వాతావరణం నుండి కాస్త ఉపశమనం పొందడానికి, "లకన్, నువ్వు ఇది చూస్తూ ఉండు, నేను బాబుకి హార్లిక్స్ ఇచ్చి వస్తాను" అని చెప్పి హడావిడిగా హాల్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.
వంటగదిలోకి వెళ్లి పాలు వేడి చేసి, హార్లిక్స్ కలిపింది. మనసు ఇంకా లకన్ ఉన్న గదిలోనే ఉంది.
వాడు తన వైపు చూసిన చూపులు, ఆ స్పర్శ ఆమెను లోలోపల గందరగోళానికి గురిచేస్తున్నాయి.
హాల్ లోకి వచ్చి బాబుకి హార్లిక్స్ గ్లాస్ ఇచ్చింది. వికాస్ వైపు చూసింది.. ఇంకా టీవీలోనే మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
"తన భార్య పక్కన ఒక పరాయివాడు ఉన్నాడనే కనీస శ్రద్ధ కూడా లేదు కదా" అని వికాస్ మీద కాస్త కోపం, అసంతృప్తి కలిగాయి ఆమెకు.
మళ్ళీ గదిలోకి వెళ్ళక తప్పలేదు.
కావ్య లోపలికి వచ్చేసరికి లకన్ మరో పెద్ద డబ్బాను కిందకి దించుతున్నాడు.
ఈసారి కావ్య చాలా జాగ్రత్తగా, దూరంగా నిలబడటానికి ప్రయత్నించింది. కానీ గది చిన్నది కావడం, సామాన్లు ఎక్కువగా ఉండటంతో ఇద్దరూ పదే పదే దగ్గరవ్వాల్సి వస్తోంది.
లకన్ డబ్బాను కింద పెట్టి, నిలబడి, ముఖానికి పట్టిన చెమటను తుడుచుకుంటూ కావ్య వైపు చూశాడు. ఆ చూపుల్లో ఇందాకటి కంటే ఎక్కువ గాఢత ఉంది.
కావ్య వంగి కింద ఉన్న వస్తువులను సర్దుతుంటే, ఆమె చీర కుచ్చిళ్లు కాస్త పైకి లేచి ఆమె గుండ్రటి పిక్కలు, అందమైన పాదాలు కనిపించాయి.
లకన్ ఆ దృశ్యాన్ని ఆకలితో చూస్తున్నట్టు చూశాడు. కావ్య తల తిప్పి చూసేసరికి వాడు అలాగే చూస్తూ దొరికిపోయాడు.
వాడు కంగారు పడకుండా, పెదవులపై ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వులో భయం లేదు, ఒక రకమైన ఆకర్షణ, ఆహ్వానం ఉన్నాయి.
కావ్యకు ఏదోలా అనిపించింది. ఇబ్బందిగా, తల దించుకుని గబగబా సామాన్లు సర్దడం ముగించాలనుకుంది.
కానీ లకన్ ప్రవర్తన, వాడు క్రియేట్ చేస్తున్న ఆ ఏకాంత వాతావరణం ఆమెను మెల్లిగా ఒక తెలియని లోకంలోకి, అలజడిలోకి నెడుతున్నాయి.
పక్కనే బాబు తన బొమ్మలతో ఆడుకుంటున్నాడు. వారం రోజులు ఊరెళ్లి వచ్చేసరికి ఇంట్లో సామాన్లు అన్నీ సర్దాల్సి వచ్చింది.
ముఖ్యంగా రూఫ్ మీద ఉన్న కొన్ని బరువైన పెట్టెలు కిందకి దింపాలి.
కావ్య కిచెన్ లోంచి వస్తూ, "ఏవండీ, ఆ పైన ఉన్న పాత పెట్టెలు, డబ్బాలు కొంచెం కిందకి దింపాలి. ఒక్కదాన్నే చెయ్యలేను, కాస్త సాయం చేస్తారా?" అంది చీర కొంగు నడుముకి చుట్టుకుంటూ.
వికాస్ కళ్ళు టీవీ స్క్రీన్ మీదే ఉన్నాయి. "అబ్బా.. ఇప్పుడు నా వల్ల కాదు కావ్యా. ఇప్పుడే జాగింగ్ చేసి వచ్చాను, ఒళ్లంతా నొప్పులుగా ఉంది. అయినా ఆ పనులన్నీ నేనే చేయాలా? కింద లకన్ ఉన్నాడుగా, పిలుస్తాను ఉండు" అంటూ బాల్కనీ లోంచి లకన్ను గట్టిగా కేకేశాడు.
కావ్య మనసులో ఇష్టం లేకపోయినా ఏమీ అనలేకపోయింది.
లకన్ అంటే ఒక రకమైన అసహ్యం, భయం ఉన్నాయి. కానీ వికాస్ పట్టించుకోకపోవడంతో మాట్లాడకుండా ఊరుకుంది.
రెండు నిమిషాల్లో లకన్ లోపలికి వచ్చాడు. "చెప్పండి సార్" అన్నాడు వినయంగా.
"ఆ పైన రూఫ్ మీద కొన్ని పెట్టెలు ఉన్నాయి, కావ్యకు సాయం చేసి అవి కిందకి దింపు" అని వికాస్ ఆర్డర్ వేశాడు.
"సరే సార్" అంటూ లకన్ లోపలి గదిలోకి నడిచాడు.
స్టూల్ మీద నిలబడి,
రూఫ్ పై ఉన్న పెద్ద సామాన్ల పెట్టెను అందుకోవడానికి కావ్య చేతులు పైకెత్తింది.
ఆమె చేతులు పైకి లేపినప్పుడు, కట్టుకున్న చీర కాస్త పైకి జరిగి, ఆమె నడుము వంపులు, శిల్పం లాంటి ఆమె శరీరాకృతి లకన్ కళ్లముందు స్పష్టంగా కనిపించాయి.
లకన్ చూపులు ఒక్కసారిగా ఆమె శరీరంపై స్థిరపడిపోయాయి.
ఒక అణకువ గల గృహిణిలో ఉన్న ఆ మగవారిని ఆకర్షించే సౌందర్యాన్ని వాడు రెప్పవేయకుండా చూడటం మొదలుపెట్టాడు.
కావ్య ఆ పెట్టెను లాగుతుంటే, అది రావడం లేదు. లకన్ మెల్లిగా ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చి, "అమ్మాయి గారు, మీరు పక్కకు రండి, నేను తీస్తాను" అన్నాడు.
వాడు అంత దగ్గరగా వచ్చేసరికి, వాడి వేడి శ్వాస ఆమె మెడకు తగిలినట్టయింది.
లకన్ చూపుల్లోని తేడాని కావ్య గమనించింది. వాడు తన శరీరాన్ని ఎంత నిశితంగా పరిశీలిస్తున్నాడో అర్థమై ఆమె మనసులో ఒక రకమైన ఇబ్బంది, గుండెల్లో వణుకు మొదలయ్యాయి.
గబగబా చీర కొంగును సరిచేసుకుంటూ స్టూల్ దిగి పక్కకు నిలబడింది.
లకన్ ఆ పెట్టెను సులువుగా కిందకి దింపాడు. వాడు వంగున్నప్పుడు వాడి గట్టి కండరాలు, మగతనం కావ్యకు కనిపించాయి.
పెట్టెను కావ్యకు అందిస్తున్నప్పుడు, వాడి చేతి వేళ్లు కావ్య చేతికి బలంగా తాకాయి. ఆ స్పర్శకు కావ్య ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది.
ఆ వాతావరణం నుండి కాస్త ఉపశమనం పొందడానికి, "లకన్, నువ్వు ఇది చూస్తూ ఉండు, నేను బాబుకి హార్లిక్స్ ఇచ్చి వస్తాను" అని చెప్పి హడావిడిగా హాల్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.
వంటగదిలోకి వెళ్లి పాలు వేడి చేసి, హార్లిక్స్ కలిపింది. మనసు ఇంకా లకన్ ఉన్న గదిలోనే ఉంది.
వాడు తన వైపు చూసిన చూపులు, ఆ స్పర్శ ఆమెను లోలోపల గందరగోళానికి గురిచేస్తున్నాయి.
హాల్ లోకి వచ్చి బాబుకి హార్లిక్స్ గ్లాస్ ఇచ్చింది. వికాస్ వైపు చూసింది.. ఇంకా టీవీలోనే మునిగిపోయి ఉన్నాడు.
"తన భార్య పక్కన ఒక పరాయివాడు ఉన్నాడనే కనీస శ్రద్ధ కూడా లేదు కదా" అని వికాస్ మీద కాస్త కోపం, అసంతృప్తి కలిగాయి ఆమెకు.
మళ్ళీ గదిలోకి వెళ్ళక తప్పలేదు.
కావ్య లోపలికి వచ్చేసరికి లకన్ మరో పెద్ద డబ్బాను కిందకి దించుతున్నాడు.
ఈసారి కావ్య చాలా జాగ్రత్తగా, దూరంగా నిలబడటానికి ప్రయత్నించింది. కానీ గది చిన్నది కావడం, సామాన్లు ఎక్కువగా ఉండటంతో ఇద్దరూ పదే పదే దగ్గరవ్వాల్సి వస్తోంది.
లకన్ డబ్బాను కింద పెట్టి, నిలబడి, ముఖానికి పట్టిన చెమటను తుడుచుకుంటూ కావ్య వైపు చూశాడు. ఆ చూపుల్లో ఇందాకటి కంటే ఎక్కువ గాఢత ఉంది.
కావ్య వంగి కింద ఉన్న వస్తువులను సర్దుతుంటే, ఆమె చీర కుచ్చిళ్లు కాస్త పైకి లేచి ఆమె గుండ్రటి పిక్కలు, అందమైన పాదాలు కనిపించాయి.
లకన్ ఆ దృశ్యాన్ని ఆకలితో చూస్తున్నట్టు చూశాడు. కావ్య తల తిప్పి చూసేసరికి వాడు అలాగే చూస్తూ దొరికిపోయాడు.
వాడు కంగారు పడకుండా, పెదవులపై ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వాడు.
ఆ నవ్వులో భయం లేదు, ఒక రకమైన ఆకర్షణ, ఆహ్వానం ఉన్నాయి.
కావ్యకు ఏదోలా అనిపించింది. ఇబ్బందిగా, తల దించుకుని గబగబా సామాన్లు సర్దడం ముగించాలనుకుంది.
కానీ లకన్ ప్రవర్తన, వాడు క్రియేట్ చేస్తున్న ఆ ఏకాంత వాతావరణం ఆమెను మెల్లిగా ఒక తెలియని లోకంలోకి, అలజడిలోకి నెడుతున్నాయి.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)