Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

Episode Number - 14

சகுந்தலா ஒருவழியாகச் சமையலறையில் நடந்த அந்த அம்மணக் கூத்துகளை எல்லாம் மனதிற்குள் நினைத்துச் சிரித்தபடி, பெரிய காபி ட்ரேயுடன் குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் காபி கொடுப்பதற்காக வெளியே  ஹாலுக்கு வந்தாள். பட்டுப் புடவையின் மங்கலகரமான நறுமணமும், அவளது தளுக்கோடு கூடிய நடையும் அந்த ஆடம்பர வரவேற்பறையையே அசைத்தது.

அங்கே ஹாலில் இருந்த   சோபாவில் கம்பீரமாக அமர்ந்திருந்த ஜெகதீஷ்  , காலையிலேயே வந்திருந்த  அரசியல் செய்திகள் அடங்கிய செய்தித்தாளை மிகவும் தீவிரமாகப் படித்துக்கொண்டிருந்தார். சகுந்தலா மெதுவாக அவரிடம் நெருங்கி, "என்னங்க... காபி, எடுத்துக்கோங்க," என்று  காபி ட்ரேயை அவருக்கு நேரே நீட்டினாள்.

ஆனால் ஜெகதீஷ்  பேப்பரில் இருந்த ஏதோ ஒரு முக்கியமான செய்தியில்  மூழ்கியிருந்ததால், அவளது அழைப்பை  துளியும் கவனிக்காமல் பேப்பரையே வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். "இருடி... இங்கே ஒரு முக்கியமான செய்தி வந்துட்டு இருக்கு, அதை வாசிச்சு முடிச்சிடுறேன்," என்று சலிப்போடு அவளைத் தடுத்தார்.

அவர் பேப்பரே கதி என்று கிடப்பதைக் கண்டதும் சகுந்தலாவுக்கு லேசாக ஆத்திரம் வந்தது. சற்றும் யோசிக்காமல் அவர் கையில் இருந்த செய்தித்தாளைத் தன் கைகளால் சட்டென்று பிடுங்கி, அங்கிருந்த  மேஜையின் மீது ஓரமாக விசிறி அடித்தாள். அவளது இந்தத் திடீர் ஆக்ரோஷமான செய்கையைக் கண்டு ஜெகதீஷ் நிமிர்ந்து பார்த்தார்.



"என்னங்க நீங்க! மணி இப்போவே எட்டாகப் போகுது...  மாப்பிள்ளையை எப்படியாவது இன்னைக்குப் பண்ணை வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போகணும்னு உள்ளே எல்லோரும்  அரக்கப்பரக்க ரெடியாகிட்டு இருக்காங்க. நீங்க என்னன்னா இன்னும் இந்த  பேப்பர்லேயே மூழ்கியிருக்கீங்க!" என்று தன் இடுப்பில் கையை வத்துச் செல்லமாக அதட்டினாள்.

"இந்தாங்க... முதல்ல இந்தச்  காபியைக் குடிச்சிட்டு, இப்போவே உள்ள போய் குளிச்சிட்டு டிரஸ் பண்ணிட்டு வண்டியைக் கிளப்புற வேலையைப் பாருங்க," என்று தன்  முலைகள் குலுங்க அவளுக்குரிய அந்தத் தேவதாசி தோரணையில் கறாராகக் கட்டளையிட்டாள்.

தன் பொண்டாட்டியின் அந்த அழகான ஆதிக்கத்தையும், அவளது பட்டுச் சேலையின் மங்கலகரமான அழகையும் ஜெகதீஷ்  தன்  கண்களால் செல்லமாக முறைத்துப் பார்த்தார். பின் ட்ரேயில் இருந்த அந்தப்  காபி கப்பைத் தன் கைகளில் எடுத்து, ஒரு மெல்லிய "சிப்" வாயில் வாங்கி ருசித்துப் பார்த்தார்.

ஆனால், காபியைத் தன் நாக்கில் வைத்த அடுத்த விநாடியே அவளது முகம் முற்றிலும் சுருங்கியது. "ச்சே... என்னடி இது காபி!   " என்று சற்றும் பிடிக்காமல், தன் வாயில் இருந்த காபியைப் பலமாக உமிழ்ந்துவிட்டு, அந்தக் கப்பை அப்படியே மேஜையின் மீது ஓரமாகத் தள்ளி வைத்துவிட்டார்.



அவர் காபியை  தள்ளியதைக் கண்ட சகுந்தலா, "ஏங்க அப்படிச் சொல்றீங்க? ஏன்... காபியில சுகர்  ஏதாவது கம்மியா இருக்கா என்ன?" என்று தன் நெற்றியைச் சுருக்கி  அவரிடம் கேட்டாள்.

"சர்க்கரை எல்லாம்  சரியாத்தான் இருக்கு சகுந்தலா! ஆனா... காபியில பால் எங்கடி? உனக்குத்தான் நல்லாத் தெரியுமில்ல, காபியில  பால் கம்மியா இருந்தா எனக்கு அந்தப் பாழாய்ப் போன காபியைக் குடிக்கவே பிடிக்காதுன்னு!" என்று தன் கரகரப்பான குரலில்  கத்தினார்.

அவர் பாலின் அளவைப் பற்றிக் கேட்டதும் சகுந்தலாவுக்குச் சமையலறையில் பிரபாகரன் செய்த லீலைகள்தான் நினைவுக்கு வந்தன. "ஹ்ம்ம்... எல்லாம் உங்க  சம்மந்தி பிரபாகரன்கிட்டயே போய் நேரா கேளுங்க! விடியற்காலையிலேயே கிச்சனுக்குள்ள வந்து, என்னை அங்கே தொட்டு இங்கே தொட்டு வம்பு பண்ணுனாரு. அந்த அவசரத்துல பாத்திரத்துல இருந்த பால் பாதி மேடையில சிந்தி வீணாப் போச்சு," என்று சலிப்புடன் உண்மையை உடைத்தாள்.

"அதான் இன்னைக்கு ஒரு நாளைக்கு மட்டும் பால் கொஞ்சம் கம்மியா இருக்குங்க... வேற வழி இல்லை, இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் இந்த   காபியை அட்ஜஸ்ட் பண்ணித் தட்டிக்குடிங்க," என்று அவனிடம் கெஞ்சும் தொனியில் கூறினாள்.

ஆனால் ஜெகதீஷ்   "ஐயே... இந்தத் தண்ணி யை என்னால  வாயில வைக்க முடியாது சகுந்தலா! எனக்கு   , கெட்டியான பால் இருந்தா மட்டும்தான் காபி உள்ள இறங்கும்," என்று கறாராக மறுத்துவிட்டார்.

 "இந்த மனுஷன் ஒருத்தரு... ஒரு நாள் காபியில பால் கொஞ்சம் கம்மியா இருந்தா அப்படி என்னவாம்? பெரிய   பால் பண்ணையார் பரம்பரை ,  சின்னப் புள்ளை மாதிரி கெட்டியான பால் இருந்தாதான் குடிப்பேன்னு காலையிலயே அடம் பிடிக்கிறாரு!" என்று சகுந்தலா  காபி கப்பை கையில் வைத்தபடி சலித்துக்கொண்டே இடுப்பை வளைத்து நின்றாள்.

அவர்கள் பேசிக்கொண்டிருந்த இந்த சுவாரசியமான கூத்தை, அப்போதான் மேலே விவேக்கின் அறையிலிருந்து வெளியே வந்த வனஜா கவனித்துவிட்டாள். மங்கலகரமான மஞ்சள் பட்டுச் சேலையில், பால் போன்ற தன் வெள்ளை வெளேரென்ற தேகமும்,  ஆன முன்னழகும் அசைந்தாட, படிகளில் பேரழகியாய் இறங்கி வந்து கொண்டிருந்தவள், "என்ன அத்தை... விடியற்காலையிலேயே என் மாமா கூட ஏன் இப்படி மல்லுக்கட்டிட்டு இருக்கீங்க?" என்று தன் காந்தக் குரலில் புன்னகைத்தபடி அங்கே வந்தாள்.

சகுந்தலா உடனே தன் கையை ஆட்டி, "ஆமாடி வனஜா! உன் மாமாவை யாராவது ஏதாவது சொல்லிடக் கூடாதே... உடனே அவருக்கு வக்காலத்து வாங்க ஓடி வந்திடுவியே! இந்த மனுஷனை இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் இந்த காபிக்கு கொஞ்சம் அட்ஜஸ்ட் பண்ணி குடிக்க சொன்னா, சின்னப் பிள்ளையாட்டம் வேண்டாம்னு அடம் பிடிக்கிறாரு. என்னன்னு நீயே இவர்கிட்ட கேளு," என்று தன் மருமகளிடம் போட்டுக் கொடுத்தாள்.

அவள் சொன்னதைக் கேட்டு வனஜா தன் உதடுகளைக் குவித்து அலாதியாகச் சிரித்தாள். "அட... இந்தச் சின்ன விஷயத்துக்குப் போய் ஏன் அத்தை டென்ஷன் ஆகுறீங்க? அந்தக் காபி கப்பை என்கிட்ட கொடுங்க, நீங்க போய் மத்த வேலையைப் பாருங்க அத்தை," என்று சகுந்தலாவின் கையில் இருந்த காபி கப்பை வாங்கிக் கொண்டாள்.



டிரேயை வாங்கிக்கொண்ட வனஜா, "நீயாச்சு , உன் மாமனாரு யாச்சு... என்னை ஆளை விடுங்கப்பா!" என்று சகுந்தலாவிடம் கூற,  தன்  பட்டுச் சேலையைச் சரிசெய்தபடி, அடுத்து வைதேகிக்குக் காபி கொடுப்பதற்காக அந்த இடத்தை விட்டு அவள் அறையை நோக்கிச் சென்றாள்.

இப்போது ஹாலில் ஜெகதீஷ் மாமாவும், அந்த   பேரழகி போன்ற வனஜாவும் மட்டுமே தனியாக இருந்தனர். காபி டம்ளருடன் சோபாவில் அமர்ந்திருந்த ஜெகதீஷை நெருங்கிய வனஜா, தன்  உடம்பை அவர் முன்னால் வளைத்து, "என்ன மாமா... நிஜமாவே உங்களுக்குக் காபியில   கெட்டியா பால் இருந்தாதான் காபி குடிப்பீங்களா? இல்லைன்னா குடிக்க மாட்டீங்களா என்ன?" என்று டபுள் மீனிங்கில் தன் காந்தக் கண்களை உருட்டிக் கேட்டாள்.



  ஜெகதீஷ், "அதான் உனக்கு   நல்லாத் தெரியுமில்ல வனஜா! எனக்கு எப்போதுமே அந்தப் பாழாய்ப் போன  பால் இல்லாம வெறும் தண்ணி காபியைக் குடிச்சா உள்ள இறங்காது,"  


"அடடா... என் மாமாவுக்குப் பால்னா அவ்வளோ இஷ்டமா? சரி... பாத்திரத்துல இருந்த பால் சிந்தினா என்ன மாமா? அதான் உங்க வீட்டு மூத்த மருமகளா, லட்சணமான  நான் இங்கேயே நிக்கிறேன்ல... உங்களுக்கு வேணும்கிற அளவுக்குத்  , கெட்டியான   பாலை நான் இப்போவே இந்தக் கப்புல கறந்து தரவா மாமா?" என்று வனஜா தன் காந்தக் குரலில் நரம்புகளை முறுக்கேற்றும் வக்கிரத் தொனியோடு கேட்டாள். அந்த  தேவதை போன்ற பேரழகி தன் மஞ்சள் பட்டுச் ஜாக்கெட்டை லேசாகக் கீழே இழுத்து, பால் போன்ற தன் பருத்த வெள்ளை முலைகளை ஜெகதீஷின் முகத்திற்கு நேரே எக்கி, காமப் போதையில் அலாதியாகக் குழைந்தாள்.



ஜெகதீஷ்  அவளது அந்த   பேச்சைக் கேட்டதும், உள்ளுக்குள் காம வெறி தலைக்கேற, அவளது அழகில் முற்றிலும் தடுமாறிப் போனார். "ஆஹா... மருமகள் வனஜா நிஜமாவே என்ன செய்யப் போறா? என்ற   ஆர்வத்துடன், தன் சோபாவில் விறைப்பாக நிமிர்ந்து அமர்ந்து, அவளது உடம்பின் அசைவுகளையே தன் எச்சில் ஊறும் கண்களால் வெறித்துப் பார்க்கத் தொடங்கினார்.

வனஜா சட்டென்று சுற்றிமுற்றிப் பார்த்தாள்; மேலே விவேக்கின் அறைக்கதவு இன்னும் மூடியே இருக்கிறதா என்பதை ஒருமுறைக்கு இருமுறை தன் கூர்மையான கண்களால் உறுதி செய்து கொண்டவள் .    , தன் மங்கலகரமான மஞ்சள் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை அப்படியே தோளிலிருந்து ஓரமாக ஒதுக்கித் தள்ளியவள், சிறிதும் சலனமின்றித் தன் ஜாக்கெட்டின் முன் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக அவிழ்க்கத் தொடங்கினாள்.



ஜெகதீஷால் அதற்கு மேல் தன் காமத்தைக் கட்டுப்படுத்தவே முடியவில்லை; அவளது அந்த அசாத்தியமான பால் வெண்மையின் போதை அவரது நரம்புகளை அடியோடு உலுக்கியது. "நிஜமாவே இவள் தன் மார்பில் சுரக்கும் அந்தப்  பாலை நமக்குத் தரப்போகிறாளா?" என்ற  ஆர்வத்துடனு  அவளது ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் பிரிவதை   பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகள் ஒவ்வொன்றாக "பட், பட், பட்" என அவிழ்ந்து பிரிய, அவளது மஞ்சள் பட்டு உடை இருபுறமும் முற்றிலும் விலகிச் சரிந்தது. அங்கே, அவளது அந்தப்   மாம்பழ முலைகள் இரண்டும், பால் போன்ற வெள்ளை வெளேரென்ற நிறத்தில் ஒரு மெல்லிய வெள்ளை நிறப் பிராவுக்குள்   மிக இறுக்கமாக, திமிறிக் கொண்டு விறைப்பாகக் காட்சியளித்தன. அந்த வெள்ளை நிறப் பிராவின் மெல்லிய துணியைத் தாண்டி அவளது பருத்த காம்புகளின் புடைப்பும், அவளது அந்த  மார்பழகின் செழுமையும் ஜெகதீஷின் கண்களைக் கூசச் செய்து, அவரது ஆண்மையை அடியோடு நிலைகுலைய வைத்தது.



அடுத்த விநாடி, வனஜா சிறிதும் தாமதிக்காமல் தன் அந்த  வெள்ளை நிறப் பிராவை அப்படியே மேல்நோக்கி  தூக்கினாள்; பிராவின் பிடியிலிருந்து விடுபட்ட அவளது வலது பக்கத்து  முலை  ,  பருத்த அழகோடு, பால் வெண்மை நிறத்தில் பளிங்குச் சிலை போல  வெளியே துள்ளி விழுந்தது. சற்றும் யோசிக்காமல் ஜெகதீஷ் மாமாவின் கையில் இருந்த அந்தக் காபி கப்பைத் தன் மார்பகத்திற்குக் கீழே   ஏந்திப் பிடித்தவள், தன் வலது கையின் மென்மையான விரல்களால் தன் பருத்த முலையின் அடிப்பகுதியைச் சேர்த்து பலமாக அமுக்கிப் பிழிந்தாள் 



அவள் தன் வெள்ளை முலையை விறைப்பாக அமுக்கிப் பிழிந்த அடுத்த கணமே, அவளது பருத்த காம்பிலிருந்து அந்தப் பச்சையான, தடிமனான மார்பகப் பால் "சுர்ர்ர்..." என்ற  ஒலியோடு நேராக அந்தக் காபி கிளாஸிற்குள் பீய்ச்சியடித்து வந்து விழுந்தது. அந்த வெதுவெதுப்பான, கெட்டியான பால் காபியோடு கலந்து கிளாஸ் முழுக்க நொடிப் பொழுதில் நிறைந்து வழியத் தொடங்கியது; வனஜாவின் அந்தத் துணிச்சலான வக்கிரக் கறவை ஜெகதீஷின் நெஞ்சில் அனலைக் கூட்டியது.



""ஆஹா... மருமகளே! என்ன ஒரு அற்புதம்டி!" என்று ஜெகதீஷ் காமப் போதையில் தன் வாயைப் பிளந்து, அவளது மார்பிலிருந்து அந்தப் பச்சைப் பால் கப்புக்குள் பீறுவதைக் கண்டு அப்படியே உறைந்து போனார். அந்த மாளிகையின் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பறையிலேயே, தங்களின் வக்கிரக் குடும்பத்தின் அந்தரங்க லீலைகளின் உச்சக்கட்ட விபரீதம் எல்லாம் துணிச்சலாகவும் அநாகரீகமாகவும் அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது. வனஜா தன் அசாத்தியமான பால் வெள்ளை முலையை அமுக்கிப் பிழியப் பிழிய, அந்தப் பீங்கான் கப்புக்குள் காபியோடு சேர்ந்து அவளது மார்புப் பால் நுரைத்துப் பொங்கியது.



இந்த  வக்கிரக் கூத்துகள் அந்தப்  மாளிகையில் இருக்கும் மற்றவர்களுக்கு இது  மிகவும் பழக்கப்பட்ட, சகஜமான விஷயம் என்றாலும், விவேக்கின் கண்களுக்கு இந்த  விஷயம் எட்டினால் இந்த வீட்டில் ஒரு பெரிய பிரளயமே உண்டாகும் என்பது அனைவருக்கும் நன்றாகத் தெரியும். அவனது கறாரான ஒழுக்கக் கோட்பாடுகளுக்கு முன்னால் இந்த அந்தரங்க அநாகரீகங்கள் அப்பட்டமாக அம்பலமானால், அவன் இந்த ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தையுமே அடியோடு வெறுத்து ஒதுக்கிவிடுவான் என்பதால் அனைவரும்   தெரிந்ததே