Incest அம்மா என்றால் அன்பு

[Thendral64]

அடுத்த நாள் அவனுக்கு விடுமுறை. கிச்சனில் என்னையையே சுற்றி சுற்றி வந்தான். நான் சமையலை கவனித்த போது என் பின் பக்கமாக வந்து என் இடுப்பை சுற்றி வளைத்தான். நான் அவன் கையை தட்டிவிட்டு முறைத்தேன்.


"ராஜு போதும் என்ன விளையாட்டு இது? உங்க டீச்சர் நீ சரியா படிக்கிறதில்லைன்னு கம்ப்ளைன்ட் பண்றாங்க. உன் கவனம் வேற எங்கேயோ போகுதுன்னு சொல்றாங்க. ஏன்டா இப்படி இருக்கே?"

"என் கவனம் எல்லாம் உன் மேலேதாம்மா இருக்கு"

"நேத்து தியேட்டர்லே உன் நடவடிக்கையே சரியில்ல. இன்னைக்கு என்னன்னா என்னை கட்டிப் பிடிக்குற மாதிரி எங்கெல்லாமோ கையை வைக்கிறே. உன் மனசுலே என்னடா நினைச்சுக்கிட்டிருக்கிறே?"

"நான் உன்னையே தாம்மா நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கிறேன்."

"நீ பேசுறதே சரியில்லை. உங்கப்பாவுக்கு இதெல்லாம் தெரிஞ்சுதுன்னா கொன்னே போட்டுடுவார்."

"தெரியாம பார்த்துக்கோம்மா."

"என்னடா விளையாடுறியா?"

"உங்கிட்டே விளையாடனும்னு ஆசையா இருக்கும்மா. ப்ளீஸ்மா."

"என்ன விளையாட்டுடா?"

"அப்பா உங்கிட்டே ராத்திரி விளையாடுவாறே! அந்த விளையாட்டும்மா."

"தொடப்பகட்டை பிஞ்சுடும் ராஸ்கல். அம்மாவே பார்த்து படுக்க கூப்பிடுறீயா?"

"அவர்தான் பொம்பளைப் பிள்ளை வேணும்னு சொல்றார்லே. அதை நான் உனக்கு தர்றேம்மா."

"அடி செருப்பாலே, என்ன பேச்சு பேசுறே! என்னைப் பத்தி என்னடா நினைச்சுக்கிட்டுருக்கே உன் மனசிலே?"

"நீ என்னமோ தப்பே செய்யாதது போல பேசுறே?"

"நான் என்னடா தப்பு பண்ணேன்?"

"என்னையே நீ உன் கூட பிறந்த தம்பி கூட படுத்துத்தானே பெத்தே!"

நான் வாயடைத்து திகைத்து நின்றேன். அவன் அவ்வாறு பேசியதால் அல்ல! அதிலிருந்த உண்மையை நினைத்துத்தான்.

என் நினைவுகள் 17 வருடங்கள் பின்னோக்கி சென்றது.

*******

நான் பிறந்தது ஒரு சிறிய கிராமம். பெண்கள் வயசுக்கு வந்து ஒரு வருடத்திற்குள்ளாகவே அவளுக்கு திருமணம் செய்து கொடுத்துவிடுவார்கள். அதற்கு மேல் வைத்திருந்தால் ஊரில் கேலிப் பேச்சு பேசுவார்கள். நான் மட்டுமே விதிவிலக்காக 10 வரை படித்து முடித்துவிட்டு 15 வயதில் கல்யாணம் செய்து கொண்டேன். கல்யாணம் முடிந்ததுமே சென்னைக்கு வந்துவிட்டோம். அவரிடம் கோபம் ஒன்று தான் குறையேயொழிய மற்றபடி என்னை நன்றாக கவனித்துக் கொண்டார்.

ஒரு வருடம் வரை வாழ்க்கை என்னவோ நிம்மதியாகத்தான் சென்றது. ஆனால் அதற்கு பின் தான் எனக்கு குழந்தைப் பிறக்காததைப் பற்றி ஊரில் ஒரு மாதிரியாக பேச ஆரம்பித்தார்கள். எங்கள் ஊரில் பெரும்பாலான பெண்கள் கல்யாணம் முடிந்து பத்தாவது மாதத்திலேயே வயிற்றை தள்ளிக் கொண்டு நடப்பதைப் பார்த்திருக்கிறேன். ஆனால் எனக்கு ஒருவருடம் ஆகியும் எதுவும் நடக்கவில்லை. ஊரில் நல்லது கெட்டது நடந்தால் அதில் கலந்து கொண்டால் ஜாடை மாடையாக பேசத் தொடங்கினார்கள். குழந்தைப் பிறக்காததற்கு ஆண்களை ஒரு போதும் குற்றப் படுத்த மாட்டார்கள். பெண்களைத் தான் மலடி என கேவலப் படுத்துவார்கள். நாளாக நாளாக என்னையும் மலடியென அழைக்கத் தொடங்கினர்.

என்னுடைய பக்கத்து வீட்டுக்காரியின் ஆலோசனையின் பேரில் என் கணவருக்கு தெரியாமல் டெஸ்ட் செய்து கொண்டேன். என்னிடம் ஒரு குறையும் இல்லை என டாக்டர் சொல்லிவிட்டார். அத்தோடு உன் வீட்டுக்காரரையும் வரச்சொல்லு அவரையும் செக்கப் செய்யணும் என்றார்.

நான் செக்கப் செய்ததை அவரிடம் கூறாமல் அவரிடம், "ஏங்க நமக்கு குழந்தையே பிறக்கலியே. டாக்டரிடம் போய் ஒரு செக்கப் செஞ்சுட்டு வாங்களேன்," என்றேன்.

அவ்வளவு தான் அவருக்கு வந்ததே கோபம், "ஏண்டி மலட்டு முண்டை, ஒரு குழந்தைப் பெத்துக்க உனக்கு துப்பில்ல. என்னை குறை சொல்றீயா?"

"இல்லேங்க டாக்டர்கிட்டே போய் பார்த்தோம்னா......"

"இங்க பாரு எங்கப்பன் 6 பிள்ளை பெத்தாரு, என் தாத்தா 10 பெத்தாரு. நீ ஒன்னு கூட பெத்துக்க துப்பில்லாத நாயி. உனக்கு என்னடி குறைவச்சேன். உன்னை நல்லா தானே ஓக்கிறேன். அதுலே ஏதாவது குறை கண்டியா? (ம்க்க்கும்ம்...என்னைக்கு நீங்க என்னை முழுசா திருப்திபடுத்தியிருக்கீங்க. உங்களுக்கு வேலை முடிஞ்சா போதும்னுதானே போறீங்க...என மனதுக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன். வெளியில் அவரிடம் நேராக சொல்ல தைரியம் வரவில்லை.) என்னை ஆம்பிளை இல்லேன்னு சொல்றீயே? உனக்கு என்ன திமிரு இருக்கும்," என கத்த நான் அமைதியானேன். இது ஆண்களுக்கே உள்ள ஈகோ பிரச்சினை.

*******