[krish86grama]

அருண் ஆபீஸில் இருந்து மதியத்துக்கு முன்பே வீட்டுக்கு வந்தான். வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும் அம்மா சமையலறையில் இருந்து வெளியே வந்தார். அவரது முகத்தில் லேசான வெட்கம் தெரிந்தது. ஆனால் அதே சமயத்தில் அன்பான புன்னகையும் இருந்தது.
“என்னபா… இவ்வளவு சீக்கிரமா வந்துட்ட?” என்று கேட்டபடி அருணைப் பார்த்தார்.
“ஹாஃப் டே லீவ் எடுத்துக்கிட்டேன் அம்மா. உடம்பு சரியில்லைன்னு சொன்னேன்” என்றான் அருண்.
அம்மா சிறிது நேரம் அவனைப் பார்த்துவிட்டு, “வா… உனக்கு லஞ்ச் போடுறேன்” என்று சொல்லி சமையலறைக்கு அழைத்துச் சென்றார்.
அம்மா அவனுக்கு சாதம், ரசம், கூட்டு, மற்றும் நேற்று செய்த புரி எல்லாம் எடுத்து வைத்தார். அருண் உட்கார்ந்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான். அம்மா எதிரில் உட்கார்ந்து அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
“என்ன ஆச்சு? திடீர்னு வந்துட்டியே?” என்று மெதுவாகக் கேட்டார்.
அருண் சாப்பிட்டபடியே, “தெரியல ஒரு மாதிரி இருந்துச்சு நேத்து இரவு முழுக்க ஒழுங்க தூங்க முடியாதானால…” என்று சொல்லி முடிக்காமல் விட்டான்.
அம்மாவின் முகம் லேசாக சிவந்தது. சிறிது நேர மௌனத்துக்குப் பிறகு அம்மா மெதுவாகப் பேசினார்:
“நேத்து நடந்தது பத்தி… நான் ரொம்ப யோசிச்சேன்பா. அது தப்புதான். ஆனா… எனக்கும் ஒரு விதத்தில் நிம்மதியா இருந்துச்சு. நீ என் மடியில் படுத்திருந்தபோது… ரொம்ப வருஷத்துக்கு அப்புறம் எனக்கு ஒரு ஆறுதல் கிடைச்ச மாதிரி இருந்துச்சு.”
அருண் சாப்பிடுவதை நிறுத்தி அம்மாவைப் பார்த்தான். அவன் எழுந்து அம்மாவை நெருங்கினான். அம்மா உட்கார்ந்திருந்த நாற்காலியில் இருந்து எழ முயன்றார்.
“வேணாம்பா…” என்று லேசாகத் தடுத்தார்.
ஆனால் அருண் அம்மாவை மெதுவாக அணைத்தான். அவரது இடுப்பைச் சுற்றி கைகளைப் போட்டான். அம்மாவின் மார்பகங்கள் அவன் மார்போடு மெதுவாக அழுந்தின. அம்மா முதலில் உடலை இறுக்கினார். பிறகு மெதுவாக தளர்ந்து, அவனை அணைத்துக் கொண்டார்.
இருவரும் நீண்ட நேரம் அப்படியே அணைத்தபடி நின்றனர். அம்மாவின் உடல் வெப்பம், புடவையின் மெல்லிய வாசனை, அவரது மென்மையான மார்பகங்கள் எல்லாம் அருணை மயக்கின.
அம்மா அவன் காதில் மெதுவாக, “இது தப்பு… நாம இரண்டு பேரும்…” என்று சொல்ல முயன்றார். ஆனால் அருண் அவரது நெற்றியில் முத்தம் வைத்தான். பிறகு மெதுவாக கன்னத்திலும், இறுதியில் உதட்டில் லேசாக முத்தம் வைத்தான்.
அம்மா கண்களை மூடியபடி நின்றார். அவரது கைகள் அருணின் முதுகில் லேசாக அழுந்தின.
அந்தச் சமயத்தில் வீட்டில் வேறு யாரும் இல்லை. வெளியே வெயில் கொளுத்திக் கொண்டிருந்தது. உள்ளே இருவருக்கும் இடையே ஒரு புதிய, தடை மீறிய உணர்வு மெதுவாகப் பரவிக் கொண்டிருந்தது.