உரையாடல் இன்னும் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது. அருணும் கமலா அம்மாவும் சோபாவில் அருகருகே உட்கார்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர். வெளியே இருட்டு ஆரம்பித்தது. ஹாலில் ஒரு மங்கலான மஞ்சள் விளக்கு மட்டும் எரிந்து கொண்டிருந்தது. ப்ரியா இன்னும் வீட்டுக்கு திரும்பவில்லை. அவள் அண்ணன் வீட்டில் இருந்து “இன்னும் கொஞ்ச நேரம் ஆகும்” என்று ஒரு மெசேஜ் அனுப்பியிருந்தாள்.
அருண் தன் நினைவுகளை கமலா அம்மாவிடம் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தான். கமலா அம்மா கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரது முகத்தில் அனுதாபமும், புரிதலும் தெரிந்தது. திடீரென்று அவர் முகம் சுருங்கியது. கையால் நெற்றியை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டார்.
“என்ன ஆச்சுமா என்று” அருண் உடனே கவலைப்பட்டு கேட்டான்.
கமலா அம்மா மெல்லிய புன்னகையுடன், “ஒண்ணுமில்லைப்பா… கொஞ்சம் தலைவலி. வயசாக ஆக ஆக இப்படி தான் வரும். நீ சொல்லு, நான் கேட்க்கிறேன்” என்றார். ஆனால் அவரது முகம் வலியை மறைக்க முடியவில்லை. அருணு உடனே எழுந்து நான் போய் தைலம் எடுத்துட்டு வரேன். ப்ரியா வர இன்னும் நேரம் ஆகும் போல இருக்கு.” என்று சொல்லிட்டு கிட்சன் போனான் அங்கு தான் கமலா அம்மா தன்னோட medbox வைத்து இருக்காங்க.
அவன் கிட்சேன் போயி பழைய ஆம்லா தைலம் பாட்டிலை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பி வந்தான். கமலா அம்மா இன்னும் சோபாவில் சாய்ந்தபடி இருந்தார். “அம்மா, சோபாவில் கொஞ்சம் சாய்ந்து படுங்க. நான் தேய்த்து விடுறேன்” என்றான் அருண். கமலா அம்மா சற்று தயங்கினார். “அதெல்லாம் வேண்டாம்பா… நான் பார்த்துக்கிறேன.” என்றாங்க. கமலா அம்மாவின் முகத்தை பார்த்த அருண் “அம்மா நீங்க எனக்கு அம்மா மாதிரி தான். வெட்கப்படாதீங்க. படுங்க” என்று அருண் மென்மையாக அடம்பிடித்தான்.
கமலா அம்மா இறுதியில் சம்மதித்தார். அவர் சோபாவில் சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டார். அவரது நீண்ட புடவை லேசாக சுருண்டது.
57 வயதான அவரது உடல் இன்னும் நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்டிருந்தது. வயதுக்கு ஏற்ற வளைவுகள், மார்பகங்கள் சற்று தொங்கியபடி பெரிய பப்பாளி பலம் போல ஆனால் இன்னும் நிறைந்திருந்தன. இடுப்பு பகுதி சதை போட்டு ரெண்டு மடிப்பு. தொடைகள் தடித்து பெரிதாக இருந்தது. நீண்ட காலம் வீட்டு வேலை செய்ததால் கைகளில் சின்ன சின்ன தழும்புகள் arm பகுதில் தசைகள் அதிகமாக இருந்த நாலா ஜாக்கெட் விட்டு பிதுங்கி தெரிந்தன. ஆனால் அந்தத் தோல் மெல்லியதாகவும், மென்மையாகவும் இருந்தது. அவரது கழுத்துப் பகுதியில் சில சுருக்கங்கள் தெரிந்தாலும், அவை அவருக்கு ஒரு முதிர்ச்சியான அழகைத் தந்தன.
அருண் தைலம் பாட்டிலைத் திறந்தான். வாசனை அறை முழுவதும் பரவியது. அவன் கைகளில் சிறிது தைலம் ஊற்றிக் கொண்டு, கமலா அம்மாவின் நெற்றியில் மெதுவாக தடவினான். அவரது தலைமுடியை லேசாக விலக்கி, உச்சந்தலையில் விரல்களை அழுத்தினான்.
“ஆஹ்…” என்று கமலா அம்மா லேசாக முனகினார். வலி கொஞ்சம் குறைந்தது போலிருந்தது.
அருணின் விரல்கள் அவரது நெற்றியிலும், தலையிலும் சுழன்றன. மென்மையான தோல். வெதுவெதுப்பான உடல் வெப்பம். அவன் உள்ளே ஒரு புது உணர்வு எழுந்தது. இது அவன் மனைவியின் அம்மா. இவருக்கு தைலம் போடுவது சரியா? என்ற குற்ற உணர்ச்சி. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவரது உடலின் மென்மை, வயதுக்கு ஏற்ற அந்த முதிர்ச்சியான அழகு அவனை ஈர்க்க ஆரம்பித்தது.
அவர் கண்களை மூடியபடி படுத்திருந்தார். முகத்தில் வெட்கம் தெரிந்தது. “கொஞ்சம் மெதுவா” என்றார். அருண் தன் விரல்களை இன்னும் மென்மையாக நகர்த்தினான். அவரது காதோரம், கழுத்துப் பகுதி வரை தைலம் தடவினான். கமலா அம்மாவின் கழுத்து நீண்டு, மென்மையாக இருந்தது. அங்கு தெரிந்த சில நரம்புகள், வயதின் அடையாளங்கள். ஆனால் அந்தத் தொடுதலில் இருந்த வெதுவெதுப்பு அருணுக்கு ஒரு விசித்திரமான உணர்வைத் தந்தது. அவன் மனைவி ப்ரியாவைத் தொடும் போது கூட இப்படி ஒரு ஆழமான உணர்வு வருவதில்லை. “அம்மா உங்க உடம்பு ரொம்ப மென்மையா இருக்கு” என்று அருண் தானாகவே சொல்லிவிட்டு உடனே வருத்தப்பட்டான். “சாரி அம்மா… நான்…நான்...” என்று இழுக்க....
கமலா அம்மா கண்களைத் திறந்து லேசாக சிரித்தார். அந்தச் சிரிப்பில் வெட்கமும் இருந்தது. “பரவாயில்லைப்பா. வயசாகிட்டு என்ன செய்ய? உடம்பெல்லாம் தளர்ந்து போச்சு.” என்று ஒரு வருத்தத்தோடு சொன்னாங்க....
“இல்லமா… நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்க” என்றான் அருண் மெதுவாக. அவன் விரல்கள் இப்போது அவரது தோள்பட்டையை நோக்கி நகர்ந்தன. புடவையின் மேல் வழியாகவும், லேசாக தொட்டபடியும் தைலம் தேய்த்தான்.
கமலா அம்மாவின் மார்பு பகுதி லேசாக உயர்ந்து தாழ்ந்தது. சுவாசம் சற்று வேகமாக இருந்தது. அவர் வெட்கத்துடன் “போதும்பா… போதும்” என்றார்.
ஆனால் அருண் நிறுத்தவில்லை. “இன்னும் கொஞ்சம்மா தேய்த்து விடுறேன் அப்போ தான் வலி போகும்.” என்றான். கமலா அம்மா சரின்னு சொல்லி எழும்ம்பி ஒக்கார அருண் சோபா பிணக்கம் போயி நின்று அவக தோல்பட்டைய அமுக்கி விட்டான் முதுகில் பறந்து இருந்த குந்தலை முன்னுக்கு தள்ளி விட்டு தோல்பட்டைய மசாஜ் செய்வது போல அமுக்கினான் கமலா அம்மா அவனோட கை விளையாட்டில் ரிலாக்ஸ் ஆனாங்க. பிறகு அவன் கைகள் அவரது முதுகுப் பகுதியை நோக்கி நகர்ந்தன. புடவையை லேசாக விலக்கி, முதுகு முழுக்க அமுக்கி விட்டான் அவங்க முதுகு பகுதி ஜாக்கெட் கிலே இருக்கும் முதுகு மாடிப்ப தொட்டு தடவினான் மெதுவா அமுக்கி விட்டான் அது அவங்களுக்கு இன்னும் ரிலாக்ஸ் ஆனது. அங்கு தெரிந்த மென்மையான தோல், வயதுக்கு ஏற்ற சுருக்கங்கள், ஆனால் அதன் அடியில் இருந்த வெப்பம் அவனை ஈர்த்தது. அவரது இடுப்புப் பகுதி வளைவு சதை புடிப்பான பக்கம், தொடைகளின் தடிமன் – அருணின் பார்வை அங்கெல்லாம் சென்றது. உள்ளே குற்ற உணர்ச்சி எழுந்தது. “இவர் என் மனைவியின் அம்மா. என்ன நினைக்கிறேன் நான்?” ஆனாலும் அந்த ஈர்ப்பு வலுப்பெற்றது.
கமலா அம்மா மெதுவாக, கண்கல முடிய படி“நீ என் மருமகன் இல்ல… என் மகன் மாதிரி. இப்படி கவனிக்கிறதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு” என்றார். அவர் குரலில் ஒரு இதம் இருந்தது. அந்த வார்த்தைகள் அருணை இன்னும் நெருக்கமாக உணர வைத்தன. அவன் கைகள் அவரது தலையிலும், கழுத்திலும், தோள்களிலும், முதுகிலும் தொடர்ந்து நகர்ந்தன. தைலத்தின் வாசனை, அவரது உடல் வெப்பம், லேசான முனகல் ஒலி – எல்லாம் சேர்ந்து அந்த அறையை ஒரு தனித்த உலகமாக்கியது.
அருண் தன் நினைவுகளை கமலா அம்மாவிடம் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தான். கமலா அம்மா கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார். அவரது முகத்தில் அனுதாபமும், புரிதலும் தெரிந்தது. திடீரென்று அவர் முகம் சுருங்கியது. கையால் நெற்றியை அழுத்திப் பிடித்துக் கொண்டார்.
“என்ன ஆச்சுமா என்று” அருண் உடனே கவலைப்பட்டு கேட்டான்.
கமலா அம்மா மெல்லிய புன்னகையுடன், “ஒண்ணுமில்லைப்பா… கொஞ்சம் தலைவலி. வயசாக ஆக ஆக இப்படி தான் வரும். நீ சொல்லு, நான் கேட்க்கிறேன்” என்றார். ஆனால் அவரது முகம் வலியை மறைக்க முடியவில்லை. அருணு உடனே எழுந்து நான் போய் தைலம் எடுத்துட்டு வரேன். ப்ரியா வர இன்னும் நேரம் ஆகும் போல இருக்கு.” என்று சொல்லிட்டு கிட்சன் போனான் அங்கு தான் கமலா அம்மா தன்னோட medbox வைத்து இருக்காங்க.
அவன் கிட்சேன் போயி பழைய ஆம்லா தைலம் பாட்டிலை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பி வந்தான். கமலா அம்மா இன்னும் சோபாவில் சாய்ந்தபடி இருந்தார். “அம்மா, சோபாவில் கொஞ்சம் சாய்ந்து படுங்க. நான் தேய்த்து விடுறேன்” என்றான் அருண். கமலா அம்மா சற்று தயங்கினார். “அதெல்லாம் வேண்டாம்பா… நான் பார்த்துக்கிறேன.” என்றாங்க. கமலா அம்மாவின் முகத்தை பார்த்த அருண் “அம்மா நீங்க எனக்கு அம்மா மாதிரி தான். வெட்கப்படாதீங்க. படுங்க” என்று அருண் மென்மையாக அடம்பிடித்தான்.
கமலா அம்மா இறுதியில் சம்மதித்தார். அவர் சோபாவில் சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டார். அவரது நீண்ட புடவை லேசாக சுருண்டது.
57 வயதான அவரது உடல் இன்னும் நன்றாகப் பராமரிக்கப்பட்டிருந்தது. வயதுக்கு ஏற்ற வளைவுகள், மார்பகங்கள் சற்று தொங்கியபடி பெரிய பப்பாளி பலம் போல ஆனால் இன்னும் நிறைந்திருந்தன. இடுப்பு பகுதி சதை போட்டு ரெண்டு மடிப்பு. தொடைகள் தடித்து பெரிதாக இருந்தது. நீண்ட காலம் வீட்டு வேலை செய்ததால் கைகளில் சின்ன சின்ன தழும்புகள் arm பகுதில் தசைகள் அதிகமாக இருந்த நாலா ஜாக்கெட் விட்டு பிதுங்கி தெரிந்தன. ஆனால் அந்தத் தோல் மெல்லியதாகவும், மென்மையாகவும் இருந்தது. அவரது கழுத்துப் பகுதியில் சில சுருக்கங்கள் தெரிந்தாலும், அவை அவருக்கு ஒரு முதிர்ச்சியான அழகைத் தந்தன.
அருண் தைலம் பாட்டிலைத் திறந்தான். வாசனை அறை முழுவதும் பரவியது. அவன் கைகளில் சிறிது தைலம் ஊற்றிக் கொண்டு, கமலா அம்மாவின் நெற்றியில் மெதுவாக தடவினான். அவரது தலைமுடியை லேசாக விலக்கி, உச்சந்தலையில் விரல்களை அழுத்தினான்.
“ஆஹ்…” என்று கமலா அம்மா லேசாக முனகினார். வலி கொஞ்சம் குறைந்தது போலிருந்தது.
அருணின் விரல்கள் அவரது நெற்றியிலும், தலையிலும் சுழன்றன. மென்மையான தோல். வெதுவெதுப்பான உடல் வெப்பம். அவன் உள்ளே ஒரு புது உணர்வு எழுந்தது. இது அவன் மனைவியின் அம்மா. இவருக்கு தைலம் போடுவது சரியா? என்ற குற்ற உணர்ச்சி. ஆனால் அதே நேரத்தில் அவரது உடலின் மென்மை, வயதுக்கு ஏற்ற அந்த முதிர்ச்சியான அழகு அவனை ஈர்க்க ஆரம்பித்தது.
அவர் கண்களை மூடியபடி படுத்திருந்தார். முகத்தில் வெட்கம் தெரிந்தது. “கொஞ்சம் மெதுவா” என்றார். அருண் தன் விரல்களை இன்னும் மென்மையாக நகர்த்தினான். அவரது காதோரம், கழுத்துப் பகுதி வரை தைலம் தடவினான். கமலா அம்மாவின் கழுத்து நீண்டு, மென்மையாக இருந்தது. அங்கு தெரிந்த சில நரம்புகள், வயதின் அடையாளங்கள். ஆனால் அந்தத் தொடுதலில் இருந்த வெதுவெதுப்பு அருணுக்கு ஒரு விசித்திரமான உணர்வைத் தந்தது. அவன் மனைவி ப்ரியாவைத் தொடும் போது கூட இப்படி ஒரு ஆழமான உணர்வு வருவதில்லை. “அம்மா உங்க உடம்பு ரொம்ப மென்மையா இருக்கு” என்று அருண் தானாகவே சொல்லிவிட்டு உடனே வருத்தப்பட்டான். “சாரி அம்மா… நான்…நான்...” என்று இழுக்க....
கமலா அம்மா கண்களைத் திறந்து லேசாக சிரித்தார். அந்தச் சிரிப்பில் வெட்கமும் இருந்தது. “பரவாயில்லைப்பா. வயசாகிட்டு என்ன செய்ய? உடம்பெல்லாம் தளர்ந்து போச்சு.” என்று ஒரு வருத்தத்தோடு சொன்னாங்க....
“இல்லமா… நீங்க இன்னும் அழகா இருக்கீங்க” என்றான் அருண் மெதுவாக. அவன் விரல்கள் இப்போது அவரது தோள்பட்டையை நோக்கி நகர்ந்தன. புடவையின் மேல் வழியாகவும், லேசாக தொட்டபடியும் தைலம் தேய்த்தான்.
கமலா அம்மாவின் மார்பு பகுதி லேசாக உயர்ந்து தாழ்ந்தது. சுவாசம் சற்று வேகமாக இருந்தது. அவர் வெட்கத்துடன் “போதும்பா… போதும்” என்றார்.
ஆனால் அருண் நிறுத்தவில்லை. “இன்னும் கொஞ்சம்மா தேய்த்து விடுறேன் அப்போ தான் வலி போகும்.” என்றான். கமலா அம்மா சரின்னு சொல்லி எழும்ம்பி ஒக்கார அருண் சோபா பிணக்கம் போயி நின்று அவக தோல்பட்டைய அமுக்கி விட்டான் முதுகில் பறந்து இருந்த குந்தலை முன்னுக்கு தள்ளி விட்டு தோல்பட்டைய மசாஜ் செய்வது போல அமுக்கினான் கமலா அம்மா அவனோட கை விளையாட்டில் ரிலாக்ஸ் ஆனாங்க. பிறகு அவன் கைகள் அவரது முதுகுப் பகுதியை நோக்கி நகர்ந்தன. புடவையை லேசாக விலக்கி, முதுகு முழுக்க அமுக்கி விட்டான் அவங்க முதுகு பகுதி ஜாக்கெட் கிலே இருக்கும் முதுகு மாடிப்ப தொட்டு தடவினான் மெதுவா அமுக்கி விட்டான் அது அவங்களுக்கு இன்னும் ரிலாக்ஸ் ஆனது. அங்கு தெரிந்த மென்மையான தோல், வயதுக்கு ஏற்ற சுருக்கங்கள், ஆனால் அதன் அடியில் இருந்த வெப்பம் அவனை ஈர்த்தது. அவரது இடுப்புப் பகுதி வளைவு சதை புடிப்பான பக்கம், தொடைகளின் தடிமன் – அருணின் பார்வை அங்கெல்லாம் சென்றது. உள்ளே குற்ற உணர்ச்சி எழுந்தது. “இவர் என் மனைவியின் அம்மா. என்ன நினைக்கிறேன் நான்?” ஆனாலும் அந்த ஈர்ப்பு வலுப்பெற்றது.
கமலா அம்மா மெதுவாக, கண்கல முடிய படி“நீ என் மருமகன் இல்ல… என் மகன் மாதிரி. இப்படி கவனிக்கிறதைப் பார்க்கும்போது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு” என்றார். அவர் குரலில் ஒரு இதம் இருந்தது. அந்த வார்த்தைகள் அருணை இன்னும் நெருக்கமாக உணர வைத்தன. அவன் கைகள் அவரது தலையிலும், கழுத்திலும், தோள்களிலும், முதுகிலும் தொடர்ந்து நகர்ந்தன. தைலத்தின் வாசனை, அவரது உடல் வெப்பம், லேசான முனகல் ஒலி – எல்லாம் சேர்ந்து அந்த அறையை ஒரு தனித்த உலகமாக்கியது.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)