Adultery கொழுந்தன் கொடுத்து வச்சவன்

[Nsme]

திவ்யா தினேஷுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தது அவளுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. அப்போது, "திவ்யா, நான் போய் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுக்குறேன். நீ கொஞ்சம் அடுப்பைப் பார்த்துக்கோ," என்று மாமியார் சொல்லிவிட்டுத் தன் அறைக்குச் சென்றுவிட்டார்.

இப்போது கிச்சனில் திவ்யாவும், ஹாலில் பூண்டு உரித்துக்கொண்டிருந்த தினேஷும் மட்டுமே இருந்தனர்.

திவ்யா அடுப்பில் எதையோ கிளறிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்தது காலையில் விக்கி மேல் விழுந்த அதே காட்டன் நைட்டி. அவள் மனம் அந்தச் சம்பவத்தையே அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தது. 'விக்கி அப்படி சொன்னானே... அவனுக்கு என் மேல நிஜமாவே ஆசை இருக்குமா? என் புருஷன் என்னை ஒரு மனுஷியா கூட மதிக்க மாட்றான்... ஆனா என் கொழுந்தன்...' இந்த எண்ணங்கள் அவளைச் சுழன்றடித்தன.

"புஸ்ஸ்ஸ்..." என்ற சத்தத்துடன் திடீரென அடுப்பு அணைந்தது. சிலிண்டர் தீர்ந்துவிட்டது.

"தினேஷ்!" என்று அவள் ஹாலைப் பார்த்துக் கூப்பிட்டாள்.

"என்னண்ணி?" என்றபடி தினேஷ் உள்ளே வந்தான்.

"சிலிண்டர் காலிடா... மாத்த ஹெல்ப் பண்றியா?"

"ஓ... ஓகே அண்ணி. மாத்தி விடுறேன்," என்று சொல்லிக்கொண்டே தினேஷ், கிச்சன் மூலையில் இருந்த புதிய சிலிண்டரை உருட்டி வந்தான். அவன் குனிந்து, பழைய சிலிண்டரைக் கழற்றினான்.

திவ்யா அவனுக்கு அருகிலேயே நின்று கொண்டிருந்தாள். தினேஷ் அவளது கால்களுக்கு அருகே மண்டியிட்டு சிலிண்டரை மாட்டினான். அப்போது அவன் தலை அவளது இடுப்புக்கு நேராக இருந்தது. அவளது நைட்டியிலிருந்து வந்த ஒருவிதமான சோப்பு வாசனையும், அவளது உடம்பின் கதகதப்பும் அவன் நாசியைத் துளைத்தன. அவன் பார்வை தற்செயலாக நைட்டியின் ஓரத்தில் தெரிந்த அவளது வெண்ணெய்க் கட்டி போன்ற கணுக்கால் மீது சென்றது. அதைப் பார்த்ததும், அவனது சுண்ணி லேசாக முறுக்கேறியது.

"மாட்டிட்டேன் அண்ணி," என்றபடி அவன் எழுந்தான்.

தரையிலிருந்த எண்ணெய் பிசுக்கில் அவன் கால் வழுக்கியது. "ஐயோ!" என்று கத்தியபடி அவன் தடுமாறிப் பின்னால் சாயப் போனான்.

"தினேஷ்!" என்று அலறிய திவ்யா, அவனைப் பிடிக்கப் போனாள். அவன் அவளைப் பற்றிக்கொள்ள, அந்த வேகத்தில் அவளும் நிலைதடுமாறி, அவன் மேலேயே விழுந்தாள்.

சமையலறையின் தரையில், தினேஷ் மல்லாக்கக் கிடக்க, அவன் மேல் திவ்யா படர்ந்திருந்தாள். அவளது கனமான, மென்மையான உடல் அவன் மீது அழுந்தியது. அவளது பிரா இல்லாத முலைகள் இரண்டும் அவன் மார்பில் பஞ்சுப் பொதி போல அமுங்கின. அவளது நைட்டி மேலேறி, அவளது கொழுத்த தொடைகள் அவன் ஷார்ட்ஸ் அணிந்திருந்த தொடைகளோடு உரசிக்கொண்டிருந்தன.

இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். அவர்களின் முகங்களுக்கு இடையே சில அங்குல இடைவெளி மட்டுமே இருந்தது. தினேஷின் சூடான மூச்சுக்காற்று திவ்யாவின் முகத்தில் பட்டது. திவ்யாவின் கலைந்த கூந்தல் தினேஷின் கன்னத்தில் உரசியது.

திவ்யா அப்போது ஒரு விசித்திரமான மனநிலையில் இருந்தாள். காலையில் விக்கியுடன் நடந்த சம்பவம், அவன் சொன்ன வார்த்தைகள், கணவனின் புறக்கணிப்பு, அதனால் ஏற்பட்ட ஏமாற்றம், தாகம்... எல்லாம் சேர்ந்து அவளை ஒருவிதமான மயக்க நிலைக்குத் தள்ளியிருந்தது.

அவள் கண்கள் தினேஷின் உதடுகளைப் பார்த்தன. இளமையான, துடிப்பான உதடுகள்.

அவளால் அவளைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவளது புத்தி வேலை செய்யவில்லை. உடல் இச்சையின் கட்டளைக்கு அவள் அடிபணிந்தாள்.

மெதுவாகக் குனிந்து, தினேஷின் உதடுகளின் மேல் தன் உதடுகளைப் பதித்தாள்.

அது ஒரு மென்மையான, சூடான முத்தம்.

தினேஷுக்கு உலகம் ஒரு நொடி நின்றது. அவனது அண்ணி... அவன் அம்மா மாதிரி பார்த்த அண்ணி... அவனை முத்தமிடுகிறாள்! அவனது கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. அவனது உடலெங்கும் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது. இது கனவா, நனவா என்று புரியாமல் அவன் உறைந்து போயிருந்தான்.

ஆனால் அந்த முதல் அதிர்ச்சி விலகியதும், அவனுக்குள் உறங்கிக்கொண்டிருந்த காம மிருகம் விழித்துக்கொண்டது. அந்த உதடுகளின் மென்மை, அவளது உடலின் சூடு, அவளது மூச்சுக்காற்றின் வாசனை... எல்லாம் சேர்ந்து அவனை வெறியேற்றியது.

திடீரென, அவனது கை திவ்யாவின் இடுப்பை வளைத்துப் பிடித்தது. அவன் ஆவேசமாக அவளைத் தனக்குக் கீழே தள்ளி, இப்போது அவன் அவள் மேல் ஏறினான்.

"அண்ணி..." என்று முனகியபடி, அவளது முகமெங்கும் முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அவளது கன்னம், கழுத்து, காது மடல் என அவன் உதடுகள் வெறித்தனமாகப் பயணித்தன.

அவனது இந்த திடீர் ஆவேசத்தைப் பார்த்ததும், திவ்யாவுக்கு சுயநினைவு வந்தது. 'ஐயோ... என்ன காரியம் செய்கிறோம்! இவன் சின்னப் பையன்... என் கொழுந்தன்...' என்ற எண்ணம் உறைத்தது.

"தினேஷ்... வேணாம்... நிறுத்து!" என்று அவள் அவனைத் தள்ள முயன்றாள். அவளது குரலில் ஒரு பதட்டம் தெரிந்தது. ஏதோ நினைவு வந்தவள் போல அவள் அவனை விலக்கினாள்.

ஆனால் தினேஷின் காதில் அது விழவில்லை. அவன் காமத்தின் உச்சியில் இருந்தான். அவனது கை அவளது நைட்டியை மேலேற்ற முயன்றது.

"போதும் நிறுத்துடா!" திவ்யா இந்த முறை சற்று உரக்கக் கத்தினாள்.

அந்தக் குரல் கேட்டு தினேஷ் ஒரு நொடி உறைந்து நின்றான். அவளது கண்களில் தெரிந்த பயத்தைப் பார்த்ததும், அவனுக்குத் தான் என்ன செய்துகொண்டிருக்கிறோம் என்பது புரிந்தது.

சட்டென்று அவன் அவளை விட்டு விலகி எழுந்தான். இருவரும் மூச்சு வாங்க, ஒருவரையொருவர் பார்க்க முடியாமல் நின்றனர்.

கிச்சனில், உடைந்த மௌனமும், அவர்களின் கனத்த மூச்சு சத்தமும் மட்டுமே நிறைந்திருந்தது.

அந்த ஒரு முத்தம், அந்த வீட்டில் ஒரு புதிய காம அத்தியாயத்தைத் தொடங்கி வைத்தது.

கிச்சனில் நிலவிய அந்த கனத்த மௌனத்தை திவ்யாதான் முதலில் உடைத்தாள். அவள் தினேஷை நேருக்கு நேர் பார்க்காமல், தரையைப் பார்த்தபடியே சொன்னாள்.

"தினேஷ்... நீ... நீ உன் ரூமுக்குப் போ." அவள் குரல் லேசாக நடுங்கியது.

தினேஷுக்கு என்ன சொல்வதென்றே தெரியவில்லை. அவன் தொண்டையைச் செருமினான். "சாரி அண்ணி..." அவன் குரல் ஒரு குற்றவாளியைப் போல ஒலித்தது.

திவ்யா பெருமூச்சு விட்டாள். "இட்ஸ் ஓகே. ஆனா... இப்போ இங்க இருக்காதடா. ப்ளீஸ்... நீ உன் ரூமுக்குப் போ."

தினேஷ் பதில் எதுவும் பேசவில்லை. மெதுவாகத் திரும்பி, ஹாலைக் கடந்து, மாடிப்படிகளில் ஏறினான். ஒவ்வொரு படியிலும், திவ்யாவின் உதடுகளின் மென்மையும், அவளது உடலின் வாசனையும் அவன் நினைவுக்கு வந்து, அவனது சுண்ணியை மீண்டும் மீண்டும் விறைக்க வைத்தன.

அவன் மாடிக்குச் சென்றதும், திவ்யா தன் கண்களில் தேங்கியிருந்த கண்ணீரை நைட்டியின் முனையால் துடைத்துக்கொண்டாள். அது ஆனந்தக் கண்ணீரா, அவமானத்தின் கண்ணீரா என்று அவளுக்கே தெரியவில்லை. தன் தாகத்திற்கு ஒரு தீண்டல் கிடைத்த சந்தோஷமா, அல்லது தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்த அவமானமா என்று புரியாமல், மீண்டும் சமையல் வேலையில் கவனம் செலுத்த முயன்றாள்.

மாடியில்...

விக்கியின் அறையில், சந்தியா அவன் மேல் ஏறியாடிய காம ஆட்டம் உச்சத்தை அடைந்திருந்தது. அவளது உடல் வெட்டி வெட்டி இழுக்க, அவள் உச்சத்தை அடைந்து, "ஆஆஆ..." என்ற முனகலுடன் விக்கியின் நெஞ்சில் சாய்ந்தாள். இருவரும் வியர்வையில் நனைந்து, மூச்சு வாங்க, ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு அமைதியாக இருந்தனர்.

அந்த அறையில் காமத்தின் நெடி மட்டுமே நிறைந்திருந்தது. இருவருக்கும் என்ன பேசுவதென்று தெரியாமல் மௌனம் காத்தனர். ஏனென்றால், அவர்கள் இருவரும் உடலால் இணைந்திருந்தாலும், இருவர் மனதிலும் வேறொருவர் இருந்தனர். விக்கியின் மனதில் திவ்யாவின் கொழுத்த தொடைகளின் உராய்வு, சந்தியாவின் மனதில் தினேஷைப் பற்றிய பிரமை.

சிறிது நேரத்தில், சந்தியா அவனை விட்டு விலகி, "நான் க்ளீன் பண்ணிட்டு வர்றேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, பாத்ரூம் பக்கம் சென்றாள்.

அவள் வராண்டாவுக்கு வந்தபோது, அங்கே தினேஷ் வந்து கொண்டிருந்தான். திவ்யா அண்ணியிடம் கிச்சனில் நடந்ததை நினைத்துக்கொண்டே, ஒருவிதமான குழப்பமும், கிளர்ச்சியும் நிறைந்த மனநிலையில் அவன் இருந்தான்.

வராண்டாவில் இருவரும் நேருக்கு நேர் சந்தித்தனர்.

இருவர் கண்களும் சந்தித்தன. இருவர் உதடுகளிலும் தானாக ஒரு புன்னகை அரும்பியது.

சந்தியாவின் பார்வை இயல்பாகக் கீழிறங்கி, தினேஷின் ஷார்ட்ஸ் பக்கம் சென்றது. அவனது பூல், திவ்யா அண்ணியுடனான நினைவில், இன்னும் புடைத்துக்கொண்டு நின்றது. அதைப் பார்த்த சந்தியாவின் உதடுகளில் ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு விரிந்தது. அந்தச் சிரிப்பு சொன்னது, 'என்னடா தம்பி... யாருக்காக இவ்வளவு துடிக்குது?'

தினேஷின் பார்வை சந்தியாவின் கலைந்த தலைமுடியையும், கசங்கிய நைட்டியையும் நோட்டமிட்டது. அவள் உடலிலிருந்து வந்த புணர்ச்சியின் லேசான வாசனையை அவன் உணர்ந்தான். 'என்ன அண்ணி, விக்கி அண்ணன் கூட செம ஆட்டமா?' என்று கேட்க அவனுக்கு நாக்குத் துடித்தது.

அப்படி அவன் கேட்டிருந்தால், அவள் சொல்லியிருப்பாள், 'உன்னை நெனச்சுக்கிட்டுதான்டா பண்ணேன்' என்று.

ஆனால் வார்த்தைகள் எதுவும் பேசப்படவில்லை.

அவர்களின் மௌனப் புன்னகையும், கண்களும் மட்டுமே பேசிக்கொண்டன. இருவரும் ஒருவரையொருவர் சில நொடிகள் பார்த்தனர். அந்தப் பார்வையில், காலை சம்பவத்தின் அவமானம் இல்லை; மாறாக, ஒரு புதிய, ரகசியமான புரிதல் இருந்தது.

சந்தியா குறும்புடன் சிரித்துக்கொண்டே பாத்ரூமுக்கும், தினேஷ் ஒருவிதமான வெற்றியுணர்வுடன் தன் அறைக்கும் சென்றனர்.

மூடிய கதவுகளுக்குப் பின்னால், அந்த வீட்டில் ஒவ்வொருவர் மனதிலும் ஒரு புதிய காமக் கணக்கு ஆரம்பமாகியிருந்தது.

கிச்சன் சம்பவத்திற்குப் பிறகு, அந்த சனிக்கிழமை முழுவதும் ஒருவிதமான இறுக்கத்துடனேயே கழிந்தது. திவ்யா அண்ணி தன் இரண்டு கொழுந்தன்களின் கண்களில் படுவதையே தவிர்த்தாள். விக்கி அவளைப் பார்க்க முயலும்போதெல்லாம், அவள் குழந்தைகளுடன் விளையாடுவது போலவோ, மாமியாருடன் பேசுவது போலவோ முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். அவள் தவிர்ப்பு விக்கிக்கு உள்ளுக்குள் ஒருவித பயத்தைக் கொடுத்தது. 'ஒருவேளை நாம ரொம்ப ஓவரா பேசிட்டோமோ? அண்ணி நம்மள தப்பா நெனச்சுட்டாளோ?' என்று அவன் மனம் கிடந்து அடித்துக்கொண்டது.

ஆனால், சந்தியாவுக்கும் தினேஷுக்கும் இடையில் வார்த்தைகள் தேவையில்லை என்பது போல, அவர்களின் கண்கள் பேசிக்கொண்டன. ஹாலில், டைனிங் டேபிளில், மாடியில் என அவர்கள் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், ஒரு ஆழமான, அர்த்தமுள்ள பார்வை பரிமாறப்பட்டது. அந்தப் பார்வையில், 'நான் பார்த்தேன்', 'எனக்குத் தெரியும்', 'உனக்கும் தெரியும்' என ஆயிரம் ரகசியங்கள் இருந்தன.



ஞாயிறு - காமதேவதைகளின் கோயில் பயணம்

ஞாயிற்றுக்கிழமை காலை. அந்த வீடு பூஜையறை மணத்துடன் கமகமத்தது. இரண்டு அண்ணிகளும் குளித்து முடித்து, புடவையில் தேவதைகள் போலத் தயாராகி வந்தனர்.

திவ்யா அண்ணி ஒரு மெல்லிய பச்சை நிறப் பட்டில், பெரிய தங்க நிற பார்டருடன் வந்தாள். அவள் உடம்பின் ஒவ்வொரு வளைவையும் அந்தப் புடவை காட்டிக்கொடுத்தது. தலையில் மல்லிகைப் பூ வைத்து, அவள் நடந்தபோது, அவள் இடுப்பு லேசாக ஆடியது. தினேஷ் அவளைப் பார்த்தான். நேற்று அவன் முத்தமிட்டது இந்த தேவதையையா என்று நம்ப முடியவில்லை.

சந்தியா, ஒரு மாடர்ன் சில்க் புடவை. ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட்டுடன், நேவிகட் புடவை கட்டியிருந்தாள். அதில் அவளது வளைவான இடுப்பும், ஆழமான தொப்புளும் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அவள் தினேஷைப் பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள். அந்தச் சிரிப்பு, 'எப்படி இருக்கேன்?' என்று கேட்டது.

எல்லோரும் கோயிலுக்குக் கிளம்பினார்கள்.

"எனக்கு கொஞ்சம் மூட்டு வலி இருக்கு, நான் முன்னாடி உக்காந்துக்கிறேன்," என்று அம்மா சொல்ல, அவர் கணேஷ் அண்ணனின் காரில் முன் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்தார்.

திவ்யாவின் குழந்தைகள், "நாங்க விக்கி சித்தப்பா கார்ல வர்றோம்," என்று அடம் பிடித்து அந்த காருக்கு ஓடின.

முதல் பயணம் (கோயிலுக்குச் செல்லும்போது):

விக்கி கார்: விக்கி டிரைவ் செய்ய, அவன் அருகில் சந்தியா. பின் சீட்டில் அப்பாவும், திவ்யாவின் இரண்டு குழந்தைகளும் அமர்ந்துகொண்டனர். அப்பா பேரப் பிள்ளைகளுடன் ஜாலியாகப் பேசிக்கொண்டே வந்தார்.

கணேஷ் கார்: கணேஷ் டிரைவ் செய்ய, அவன் அருகில் அம்மா. கணேஷுக்குப் பின்னால் தினேஷும், அம்மாவிற்குப் பின்னால் திவ்யாவும் அமர்ந்தனர்.

தினேஷும் திவ்யாவும் அருகருகே. ஆரம்பத்தில் இருவருக்கும் ஒருவிதமான தயக்கம். நேற்று நடந்த சம்பவம் ஒரு invisible wall போல அவர்களுக்குள் இருந்தது.

"பாட்டுப் போடவா அண்ணி?" என்று தினேஷ்தான் மெதுவாக ஆரம்பித்தான்.
"ம்ம்... போடுடா," என்றாள் திவ்யா.
பழைய இளையராஜா பாடல்கள் ஒலிக்க ஆரம்பித்தன. அந்த இசை இருவருக்கும் இடையே இருந்த இறுக்கத்தைத் தளர்த்தியது.

"காலேஜ் எப்படிப் போகுது தினேஷ்?" என்று அவள் இயல்பாகக் கேட்க, அதிலிருந்து அவர்களின் பழைய, சகஜமான உரையாடல் தொடர்ந்தது.

சுமார் இரண்டு மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பின் கோயிலை அடைந்தனர். எல்லோரும் பொங்கல் வைத்து, மனமுருக வேண்டிக்கொண்டு, பிரசாதம் சாப்பிட்டுவிட்டுக் கிளம்பத் தயாரானார்கள்.

திரும்பும் பயணம்:

"விக்கி கார் முன்னாடியே நிக்குது, நான் அதுலயே முன்னாடி உக்காந்துக்கிறேன்," என்று அம்மா சொல்ல, விக்கி காரின் முன் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்தார். அப்பாவும் குழந்தைகளும் மீண்டும் அதே காரின் பின் சீட்டில் ஏறிக்கொண்டனர். இப்போது அந்த காரில் சந்தியாவுக்கு இடமில்லை.

சந்தியா கணேஷின் காருக்கு வந்தாள்.

இப்போது கணேஷ் காரின் சீட்டிங் அமைப்பு முழுவதுமாக மாறியது.

முன் சீட்: கணேஷ் டிரைவ் செய்ய, அவன் அருகில் இப்போது திவ்யா அமர்ந்திருந்தாள்.

பின் சீட்: கணேஷுக்குப் பின்னால் சந்தியா. திவ்யாவுக்குப் பின்னால் தினேஷ்.

தினேஷ் இப்போது சரியாக திவ்யா அண்ணிக்குப் பின்னால். அவனது பார்வை நேராக சந்தியா அண்ணியைப் பார்த்தது.

கார் நகர ஆரம்பித்தது. சந்தியா இயல்பாகத் திரும்பி தினேஷிடம் பேச ஆரம்பித்தாள். அவள் திரும்பியபோது, அவளது ஸ்லீவ்லெஸ் ஜாக்கெட்டும், இறக்கிக் கட்டியிருந்த புடவையும் சேர்ந்து, அவளது இடுப்பு மடிப்பை அப்பட்டமாகக் காட்டின. அந்த இடுப்பில் இருந்த சின்ன கறுப்பு மச்சம், தினேஷின் சுண்ணிக்கு ஒரு சிக்னல் கொடுத்தது. அவன் அவளுடன் பேசிக்கொண்டே, அந்த மடிப்பையும், மச்சத்தையும் கண்களால் ரசித்துக்கொண்டிருந்தான்.

"உனக்கு என்னடா காலேஜ்ல அவ்ளோ ஃப்ரெண்ட்ஸ் இருப்பாங்களே, இன்னும் ஆள் எதுவும் செட் ஆகலையா?" சந்தியா குறும்புடன் பேச்சை ஆரம்பித்தாள்.

தினேஷ் சிரித்தான். "எனக்கெல்லாம் பொண்ணுங்ககிட்ட பேசவே வராது அண்ணி, இதுல எங்க ஆள் செட் பண்றது?"

திவ்யா தன் முன் சீட்டை இன்னும் கொஞ்சம் பின்னால் சரித்து, தலையை சாய்த்து உரையாடலில் இணைந்தாள். "ஏன்டா அப்படி சொல்ற? நீ பார்க்க நல்லாத்தானே இருக்க. பொண்ணுங்களுக்கு உன்னைப் பிடிக்காதா என்ன?"

தினேஷ் ஒரு பெருமூச்சு விட்டான். "அதெல்லாம் தெரியல அண்ணி. லவ், கிவ் எல்லாம் நமக்கு செட் ஆகாது. இப்போ வரைக்கும் வெறும் கேள்வி ஞானம்தான். இன்னும் அனுபவபூர்வமா எதுவும் கத்துக்கல," என்று அவன் சொன்னபோது, அவனது குரலில் ஒருவிதமான ஏக்கம் இருந்தது. அவன் ஒரு வெர்ஜின் என்பதை அந்த இரண்டு அண்ணிகளுக்கும் மறைமுகமாகச் சொல்லிவிட்டான்.

சந்தியாவுக்கு அதைக் கேட்டதும் உள்ளுக்குள் ஒரு குதூகலம். 'அடேய்... பையன் இன்னும் பிரிக்கப்படாத சீல்' என்று நினைத்துக்கொண்டாள். திவ்யாவுக்கு அவன் மேல் ஒருவிதமான பரிதாபமும், அதே நேரம் ஒருவிதமான ஆசையும் வந்தது. 'இவனை நம் கையால் செதுக்கினால் எப்படி இருக்கும்?' என்ற எண்ணம் அவள் மனதில் ஓடியது.

உரையாடல் தொடர்ந்தது. தினேஷ் சந்தியாவிடம் பேச முன்னால் சாயும்போது, அவனது முழங்கால் திவ்யாவின் சீட்டின் பின்புறம் லேசாக இடித்தது. திவ்யா அதை உணர்ந்து, கண்ணாடியில் அவனைப் பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து, ஒரு வளைவில் கார் திரும்பும்போது, தினேஷ் பேலன்ஸ் செய்ய தன் கையை திவ்யாவின் சீட்டின் ஹெட்ரெஸ்ட்டில் வைத்தான். அப்போது அவனது விரல்கள் "தற்செயலாக" திவ்யாவின் கழுத்திலும், தோள்பட்டையிலும் லேசாக உரசிச் சென்றன.

திவ்யாவின் உடல் ஒரு நொடி சிலிர்த்தது. அவள் சட்டென்று நேராக நிமிர்ந்து உட்கார்ந்தாள். இது தற்செயலானது அல்ல என்று அவளுக்குப் புரிந்தது.

தினேஷ் கையை எடுத்துவிட்டான். ஆனால் அந்தக் கதகதப்பான உராய்வு, மூவருக்குள்ளும் ஒரு புதிய மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. கணேஷ் மட்டும் பாட்டைக் கேட்டுக்கொண்டே, எதைப் பற்றியும் அறியாமல் காரை ஓட்டிக்கொண்டிருந்தான். அந்த காருக்குள், மூன்று இதயங்கள் மட்டும் வேகமாகத் துடித்துக்கொண்டிருந்தன. இவ்வாறாக அனைவரும் அன்று வீடு வந்து சேர்ந்தனர்.



திங்கட்கிழமை விடிந்தது. அந்த வீட்டிற்குள் காம அலைகள் அமைதியாக, ஆனால் ஆழமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தன.

அதிகாலையிலேயே கணேஷ், "எனக்கு ஆபீஸ்ல முக்கியமான வேலை இருக்கு," என்று சொல்லிவிட்டுத் தன் காரை எடுத்துக்கொண்டு சென்னைக்குக் கிளம்பினான். குழந்தைகளுக்குக் கோடை விடுமுறை என்பதால், திவ்யாவும் குழந்தைகளும் திருச்சியிலேயே தங்கிவிட்டனர்.

அன்று விக்கியும் சந்தியாவும் தங்கள் அறையில் 'வொர்க் ஃப்ரம் ஹோம்'மில் இருந்தனர். மதிய நேரம், விக்கி ஒரு முக்கியமான மீட்டிங் காலில் தீவிரமாக இருந்தான். ஹெட்போனை மாட்டிக்கொண்டு, அவன் பேசிக்கொண்டிருந்தான்.

சந்தியாவுக்கு அந்த நேரம் எந்த மீட்டிங்கும் இல்லை. அவள் அமைதியாக அவள் வேலையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால் திடீரென, அவளது மேனேஜரிடமிருந்து 'டீம்ஸ்' கால் வந்தது.

சந்தியா பதட்டமானாள். விக்கியைத் தொந்தரவு செய்யக் கூடாது என்று நினைத்து, அவசரமாகத் தன் லேப்டாப்பை எடுத்துக்கொண்டு அறையை விட்டு வெளியே வந்தாள். நேராக தினேஷின் அறைக்குள் நுழைந்து, கதவைச் சத்தமில்லாமல் சாத்தினாள்.

தினேஷ் அப்போது கட்டிலில் படுத்து, போனில் எதையோ நோண்டிக்கொண்டிருந்தான். திடீரென சந்தியா அண்ணி உள்ளே வந்ததும், அவன் பதறிப்போய் எழுந்து அமர்ந்தான்.

சந்தியா அவனைப் பார்த்து உதட்டில் விரல் வைத்து, 'சத்தம் போடாதே' என்று ஜாடை காட்டிவிட்டு, கால் அட்டெண்ட் செய்து பேச ஆரம்பித்தாள். அவள் தினேஷின் கட்டிலில், அவன் கால்மாட்டில் அமர்ந்துகொண்டாள்.

தினேஷ் அவளையே பார்த்தான். காலையில் அவள் ஒரு ட்ராக் பேன்ட் போட்டிருந்தாளே, இப்போது எப்படி ஷார்ட்ஸுக்கு மாறினாள் என்று யோசித்தான். அவள் ஒரு குட்டையான, இறுக்கமான ஷார்ட்ஸும், டீ-ஷர்ட்டும் அணிந்திருந்தாள். அவள் காலை மடித்து அமர்ந்திருந்ததால், அவளது கொழு கொழுவென்ற வாழைத்தண்டு போன்ற தொடைகள் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தன. அவன் பார்வை அந்தத் தொடைகளையே மேய்ந்தது.

அது ஒரு குறுகிய கால் தான். சில நிமிடங்களில் முடிந்துவிட்டது.

கால் முடிந்ததும், சந்தியா லேப்டாப்பை மடித்து வைத்துவிட்டு, தினேஷைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் பார்வையில் ஒரு குறும்புத்தனம் இருந்தது.

"என்னடா... என் தொடையை அப்பிடியே முழுங்குற மாதிரி பார்க்குற?" என்று அவள் நேரடியாகக் கேட்டாள்.

தினேஷ் திருதிருவென முழித்தான். அவன் இப்படி மாட்டிக்கொள்வான் என்று எதிர்பார்க்கவில்லை.

சந்தியா சிரித்துக்கொண்டே, அவன் அருகில் நகர்ந்து, அவன் கால் முட்டியில் தன் கையை லேசாக ஊன்றிக்கொண்டு கேட்டாள். "நான் இந்த கெட்டப்ல கும்முனு இருக்கேனா?"

தினேஷுக்கு வெட்கத்தில் சிரிப்பு வந்தது. அவன் மெதுவாகத் தலையசைத்தான்.

"சரி சொல்லு... நீ உண்மையிலேயே வெர்ஜினாடா?" என்று அவள் அடுத்த கேள்வியைக் கேட்டாள்.

அவன் ஒரு நொடி தயங்கினாலும், அவள் கண்களைப் பார்த்துத் தீர்க்கமாக, "ஆமாம் அண்ணி," என்றான்.

"யாரையும் கிஸ் கூட பண்ணதில்லையாடா?" அவள் அடுத்த குண்டைத் தூக்கிப் போட்டாள்.

இந்த முறை அவனால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அவன் சொல்லவும் முடியாமல், விழுங்கவும் முடியாமல் தவித்தான். திவ்யா அண்ணியின் முத்தம் அவன் மனக்கண்ணில் வந்து போனது.

அவன் தவிப்பைப் பார்த்த சந்தியா புரிந்துகொண்டாள். "ஓஹோ... அப்போ யாரையோ கிஸ் பண்ணிருக்க. என் கிட்ட சொல்லுடா, நான் ஒரு பெஸ்ட் சீக்ரெட் கீப்பர்."

தினேஷ் தயங்கித் தயங்கி, சனிக்கிழமை அன்று கிச்சனில் திவ்யா அண்ணியுடன் நடந்ததை, தயங்கி தயங்கிச் சொன்னான். ஆனால் அவன் சொல்லும் விதத்திலேயே சந்தியாவுக்கு எல்லாம் புரிந்துவிட்டது. அதைக் கேட்கக் கேட்க சந்தியாவுக்கு உடல் சூடானது. 'ச்சீ... நான் மட்டும் இல்ல, திவ்யாவும் இவனுக்கு அண்ணிதானே. அவ ஆரம்பிச்சு வெச்சுட்டாளா?' என்று அவள் மனதில் ஒரு பொறாமை கலந்த ஆசை எழுந்தது.

"அதுதான் முதல் தடவையா?" என்று அவள் கேட்டாள்.
"ஆமாம் அண்ணி," என்று அவன் தீர்க்கமாகச் சொன்னான்.

அவ்வளவுதான். சந்தியா இனிமேலும் பொறுக்கவில்லை.

அவள் சட்டென்று அவன் அருகில் சென்று, அவன் முகத்தை தன் இரண்டு கைகளாலும் பிடித்து, அவன் உதடுகளைக் கவ்வி முத்தமிட்டாள்.

அது திவ்யா கொடுத்தது போல மென்மையான முத்தம் அல்ல. இது ஒரு ஆழமான, ஆக்ரோஷமான, காமம் நிறைந்த முத்தம். தினேஷும் அந்த முதல் அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டு, அவளை நன்றாக முத்தமிட ஆரம்பித்தான். அவனது கைகள் தானாகவே அவளது தொடைகளை வருடின. அந்த மென்மையான சதை அவன் கைக்குள் பிடிபட, அவன் விரல்கள் ஷார்ட்ஸின் ஓரத்தில் பயணித்தன.

திடீரென, சந்தியா அவன் முகத்திலிருந்து விலகி, அவனை ஆழமாகப் பார்த்தாள். அவள் கண்கள் காமத்தில் சொக்கிக் கிடந்தன.

ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல், தன் டீ-ஷர்ட்டை 'சர்'ரென்று மேலே தூக்கினாள். உள்ளே பிரா இல்லை. அவளது இரண்டு எடுப்பான முலைகளும் காற்றில் துள்ளி நின்றன. காம்புகள் விறைத்துப்போய் அவனை அழைத்தன.

அவள் அவன் தலையைப் பிடித்து, தன் முலைகளின் மேல் சாய்த்தாள். "சப்புடா..." என்று அவள் காமத்தில் முனகினாள்.

தினேஷ் ஒரு முலைக் காம்பை வாயில் வைத்து, குழந்தை போலச் சப்ப ஆரம்பித்தான். "ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஆ..." சந்தியா சுகத்தில் நெளிந்தாள்.

சில நிமிடங்கள்...

சட்டென்று அவள் அவனிடமிருந்து விலகி எழுந்தாள். டீ-ஷர்ட்டைச் சரி செய்துகொண்டாள்.

"இதுக்கு மேல போனா ரிஸ்க் ஆகிடும். கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ," என்று அவள் மூச்சு வாங்கச் சொல்லிவிட்டு, லேப்டாப்பை எடுத்துக்கொண்டு, அவன் அறைக்கதவைத் திறந்து, மீண்டும் தன் அறைக்குச் சென்றுவிட்டாள்.

விக்கி இன்னமும் மீட்டிங் காலில்தான் இருந்தான்.

தினேஷ் தன் கட்டிலில், சந்தியாவின் எச்சில் காய்ந்த தன் உதடுகளுடனும், அவள் முலைகளின் வாசனை படிந்த முகத்துடனும், விறைத்த சுண்ணியுடனும் அமர்ந்திருந்தான். அன்று அந்த வீட்டில், ஒரு புதிய காம அத்தியாயம் அதிகாரப்பூர்வமாகத் தொடங்கப்பட்டிருந்தது.

அன்று இரவு உணவு நேரம். டைனிங் டேபிளில் ஒரு விசித்திரமான அமைதி நிலவியது.

சந்தியா மீண்டும் தன் ட்ராக் பேன்ட் மற்றும் டீ-ஷர்ட்டுக்கு மாறியிருந்தாள். அவள் தினேஷைப் பார்க்கும்போது, அவளது உதடுகளில் ஒரு ரகசியப் புன்னகை பூத்தது. தினேஷும் பதிலுக்கு லேசாகச் சிரித்தான். அவர்கள் இருவருக்குள் மட்டுமே தெரிந்த அந்தப் பகல் நேர ரகசியம், அவர்களுக்குள் ஒரு புதிய பிணைப்பை உருவாக்கியிருந்தது.

திவ்யா அமைதியாகச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள். அவள் தினேஷைப் பார்க்கவே இல்லை. விக்கியையும் அவள் ஏறெடுத்துப் பார்க்கவில்லை. அவள் ஒரு கண்ணுக்குத் தெரியாத கவசத்திற்குள் தன்னை மறைத்துக்கொண்டது போல இருந்தது.

விக்கிதான் பேச்சை ஆரம்பித்தான். "அம்மா, நாங்க நாளைக்குக் காலையில சீக்கிரமா கிளம்பணும். மதியத்துக்குள்ள பெங்களூர் போயிரணும்."

"ஆமா விக்கி, பார்த்துப் போயிட்டு வாங்கடா. ராத்திரி டிரைவிங் எல்லாம் வேணாம், காலையிலயே கிளம்பிருங்க," என்றார் அம்மா.

இதைக் கேட்டதும், திவ்யாவின் குழந்தைகள், "ஏன் சித்தப்பா போறீங்க? போகாதீங்க," என்று சிணுங்க ஆரம்பித்தன. அவர்கள் சந்தியாவின் கைகளைப் பிடித்துக்கொண்டு, "சித்தி, நீங்களும் போகாதீங்க ப்ளீஸ்," என்று கெஞ்சினார்கள்.

பின் விக்கி விளக்கினான். அவனுக்கு Hybrid mode என்பதால் வாரத்தில் மூன்று நாட்கள் கண்டிப்பாக அலுவலகம் செல்ல வேண்டும். ஆனால் சந்தியாவிற்கு அப்படி இல்லை. அவள் வாரம் முழுவதும் வீட்டில் இருந்து வேலை செய்யலாம். உடனே குழந்தைகள் சந்தியாவை மட்டுமாவது தங்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார்கள்.

விக்கி சந்தியாவைப் பார்த்தான். அவர்கள் ஊருக்கு வரும்போது இந்தக் கேள்வி கேட்கப்பட்டிருந்தால், சந்தியா ஒரு நொடி கூட யோசிக்காமல், "இல்லடா கண்ணா, சித்தப்பா கூடப் போகணும்," என்று சொல்லியிருப்பாள்.

ஆனால் இப்போது நிலைமையே வேறு.

அவள் மனதில் தினேஷ் இருந்தான். அவனுடன் ஆரம்பித்த அந்த விளையாட்டு பாதியில் நின்றது. அவளுக்கு இந்த வீட்டை விட்டுப் போக மனமில்லை. அவளுக்குள் ஒரு உந்துதல்.

அவள் விக்கியைப் பார்த்து, "விக்கி, நான் வேணும்னா இங்கேயே இருந்துட்டு, நீங்க மட்டும் போயிட்டு வீக்கெண்ட்ல திரும்ப வர்றீங்களா? பாவம், குழந்தைங்க ஆசைப்படுறாங்க. நான் இங்கயே இருக்கிறேன்," என்றாள்.

விக்கிக்கு இது ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனால் அவனுக்குள்ளும் ஒரு கணக்கு ஓடியது. திவ்யா அண்ணி தன்னைத் தவிர்ப்பது அவனுக்குப் பெரும் உறுத்தலாக இருந்தது. அவளிடம் தனியாகப் பேசி, அன்று நடந்ததற்கு ஒரு விளக்கம் கொடுக்க வேண்டும் என்று அவன் மனம் துடித்தது. அவன் இப்போது தனியாகச் சென்றால், மீண்டும் வார இறுதியில் திரும்ப வருவதற்கு ஒரு சாக்கு இருந்தது. அப்போது அண்ணியுடன் பேச ஒரு வாய்ப்பு கிடைக்கும் என யோசித்தான்.

"உனக்கு எதுவும் பிராப்ளம் இல்லையே சந்தியா?" என்று விக்கி கேட்டான்.

"ஒரு பிராப்ளமும் இல்ல. ஆனா காரை மட்டும் விட்டுட்டுப் போங்க. நான் குழந்தைகளை மாலுக்கு, மத்த இடத்துக்கு சுத்திக் கூட்டிக்கிட்டுப் போறேன். நீங்க ஓம்னி பஸ்ல போயிட்டு வாங்க," என்றாள் சந்தியா.

விக்கி சம்மதித்தான். "சரி, அப்போ நான் இன்னைக்கு ராத்திரியே கிளம்புறேன். அப்போதான் நாளைக்கு பிரெஷ்ஷா ஆபீஸ் போக முடியும்," என்று சொல்லிவிட்டு, தன் போனில் பஸ் டிக்கெட் பார்க்க ஆரம்பித்தான்.

"இன்னைக்கு ராத்திரியா? ஏன்டா அவசரம்?" என்று அம்மா கேட்டாலும், அவன் முடிவில் உறுதியாக இருந்தான்.

சிறிது நேரத்தில் ஒரு கேப் புக் செய்து, தன் பையை எடுத்துக்கொண்டு அவன் கிளம்பத் தயாரானான்.

வாசலில் எல்லோரும் அவனை வழியனுப்ப நின்றிருந்தனர். அவன் திவ்யாவின் அருகே வந்தான்.

"பார்த்துப் போயிட்டு வா விக்கி," என்றாள் திவ்யா, அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்து, ஒரு மென்மையான புன்னகையுடன்.

அந்தப் புன்னகையைப் பார்த்ததும் விக்கிக்கு நிம்மதியாக இருந்தது. 'அப்பாடா... அண்ணி கோபமா இல்ல' என்று அவன் மனம் ஒரு பெருமூச்சு விட்டது. "சரி அண்ணி," என்று அவனும் சிரித்தான்.

வீட்டிலுள்ள அனைவரும் அவனுக்குக் கையசைத்து வழியனுப்ப, அவன் கேப்பில் ஏறிச் சென்றான்.

இப்போது அந்த முதல் மாடியில், அண்ணன்கள் இல்லாமல், இரண்டு அண்ணிகள் மட்டும்... தினேஷுடன் தனியாக இருக்கப் போகிறார்கள்.

மூன்று பேரின் காம எண்ணங்களும் சங்கமிக்கக் காத்துக்கொண்டிருந்தன.

உண்மையில், கொழுந்தன் கொடுத்து வைத்தவன்தான்......