Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

"அவள் இதயத்தின் மொழி" (204–207) பற்றிய விமர்சனம்
204 முதல் 207 வரை வந்துள்ள அத்தியாயங்கள், கதையின் வேகத்தை விட கதாபாத்திரங்களின் மனநிலையை மையமாக வைத்து நகர்கின்றன. அதுதான் இந்தப் பகுதிகளின் மிகப்பெரிய பலம். சம்பவங்கள் மட்டும் நகராமல், ஒவ்வொரு நிமிடத்திலும் பவித்ரா மற்றும் பிரகாஷின் உள்ளுணர்வுகள் எப்படி மாறுகின்றன என்பதையும் எழுத்தாளர் பொறுமையாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

இந்தப் பகுதியில் மிகவும் வலுவாகத் தெரிந்தது பவித்ராவின் மனப்போராட்டம். ஒரு பக்கம் அவளின் தயக்கம், வெட்கம், சமூகத்தில் வளர்ந்த மதிப்புகள்; மறுபக்கம் அவளின் உணர்ச்சிகளும் விருப்பங்களும். இந்த இரண்டுக்கும் இடையே அவள் போராடுவது இயல்பாகவும் நம்பும்படியாகவும் எழுதப்பட்டுள்ளது. இதனால் பவித்ரா ஒரு சாதாரண கதாபாத்திரமாக இல்லாமல், உணர்வுகளுடன் வாழும் மனிதராக வாசகர் மனதில் நிற்கிறாள்.

பிரகாஷின் கதாபாத்திரமும் இந்த அத்தியாயங்களில் இன்னும் தெளிவாக உருவாகிறது. அவனுடைய செயல்களை மட்டும் சொல்லாமல், அவனுடைய மனநிலையையும், அவன் கவனிக்கும் சிறிய மாற்றங்களையும் எழுத்தாளர் காட்டியிருப்பது கதாபாத்திரத்திற்கு தனித்தன்மை கொடுக்கிறது.
எழுத்து நடை இந்தக் கதையின் மிகப்பெரிய பலம். காட்சிகள் வாசகர் கண்முன் விரிவது போல இருக்கும். சிறிய உடல்மொழிகள், பார்வைகள், அமைதி, மூச்சு, தயக்கம் போன்ற நுணுக்கங்களைப் பயன்படுத்தி காட்சிகளை உயிர்ப்பிக்கிறார். அதனால் அடுத்த வரி என்ன என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற ஆர்வம் தொடர்ந்து இருக்கும்.

எனக்கு மிகவும் பிடித்த அம்சம், உரையாடல்கள் இயல்பாக இருப்பது. யாரும் இலக்கிய மேடைப் பேச்சு பேசுவது போல இல்லாமல், அந்தச் சூழ்நிலையில் ஒரு மனிதன் எப்படி பேசுவானோ அப்படியே இருக்கிறது. அதுதான் கதைக்கு உயிர் கொடுக்கிறது.

அதே நேரத்தில், ஒரு வாசகராக எனக்குத் தோன்றிய சிறிய கருத்து என்னவென்றால், சில இடங்களில் உணர்வைச் சொல்லும் வரிகள் மீண்டும் மீண்டும் வருவதால் காட்சியின் வேகம் சற்று குறைவது போல தோன்றுகிறது. அந்த இடங்களில் மனநிலையை இன்னும் சில புதிய உளவியல் சிந்தனைகள் அல்லது கதையின் அடுத்த கட்டத்தை நோக்கிய நகர்வுகளால் நிரப்பியிருந்தால் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், 204–207 அத்தியாயங்கள் இந்தக் கதையின் உணர்ச்சி ஆழத்தை அதிகப்படுத்தும் அத்தியாயங்களாக இருக்கின்றன. கதையைப் படிக்கும் வாசகர், காட்சிகளை மட்டும் அல்லாமல் கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள்ளேயே பயணம் செய்வது போன்ற உணர்வை பெறுகிறார். அதுவே இந்த எழுத்தின் வெற்றி.

என் மதிப்பீடு (ஒரு வாசகராக):
கதாபாத்திர உருவாக்கம் – ★★★★★ (5/5)
உணர்ச்சி வெளிப்பாடு – ★★★★★ (5/5)
எழுத்து நடை – ★★★★★ (5/5)
கதை நகர்வு – ★★★★☆ (4.5/5)
வாசகரை ஈர்க்கும் திறன் – ★★★★★ (5/5)

இறுதி கருத்து:
ஒரு நல்ல காம கதை வாசகரை சம்பவங்களால் மட்டும் ஈர்க்காது; கதாபாத்திரங்களின் மனதுக்குள் அழைத்துச் செல்லும். அந்த வகையில், இந்த அத்தியாயங்கள் பவித்ரா மற்றும் பிரகாஷின் உளவியல் மாற்றங்களை மையமாகக் கொண்டு, கதையின் உணர்ச்சி அடர்த்தியை மேலும் உயர்த்தியிருக்கின்றன. இதுவே இந்த எழுத்தின் தனித்துவமாக எனக்குத் தோன்றியது.