Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

கதை ஆசிரியரை கதையை எழுத விடுங்கள் தேவையற்ற உங்கள் வாதத்தை பொது வெளியில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள் பலமுறை எடுத்து கூறி சொல்லப்பட்டுள்ளது இருப்பினும் புரிந்து கொள்ளாதவர்கள் தயவு செய்து புரிந்து கொள்ளுங்கள் உங்கள் விவாதங்களை இந்த கதையின் தலைப்பில் போன்று பொது வெளியில் உங்கள் கருத்துக்களை பரிமாறிக் கொள்ளுங்கள் க தை இவ்வாறு நகர்கிறது  அதனை இவ்வாறு நடத்தினால் நன்றாக இருக்கும், இங்கே வந்து விவாதம் செய்வதால் எழுத்தாளர் அவரது சுதந்திரமான படைப்பினை தர இயலாது அவரை தயவு செய்து குழப்பாதீர்கள் இவ்வளவு ஒரு நடையும் ஒரு எழுத்தும் ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற நாவலாசிரியர் அல்லது ஒரு தேர்ச்சி பெற்ற  இயக்குனரால்  கூட தர முடியாது  அவ்வளவு துல்லியமாக அவர் தனது படைப்புகளை  தந்து  கொண்டிருக்கிறார் தயவுசெய்து அதனை கெடுத்து விடாதீர்கள் இங்கே வருபவர்கள் அனைவரும் தங்களது  வேலைப்பளுவை களைவதற்காக இங்கே வந்து கதை படித்து செல்கின்றனர்  அதனை கெடுக்காதீர்கள்

நண்பரே, நான் யாரிடமும் வீணாக விவாதம் செய்வதற்காக இங்கே வரவில்லை. "நல்லதை காக்க மௌனம் போதாது; நேரத்தில் சொல்லும் சொல்தான் துணை" என்பதால்தான் சில கருத்துகளுக்கு பதில் சொல்கிறேன்.
கதாசிரியர் பலமுறை, "கதையைப் பற்றிய விமர்சனம் செய்யுங்கள்; ஆனால் தேவையற்ற, கதையுடன் தொடர்பில்லாத கருத்துகள் தொடர்ந்தால் கதையை நிறுத்த வேண்டிய நிலை வரும்" என்று தெளிவாகக் கூறியிருக்கிறார். அந்த நிலை வரக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் என் பதில்கள்.
"கிணறு வற்றிய பிறகு அணை கட்டினால் பயன் இல்லை." ஒரு நல்ல கதை நின்ற பிறகு வருத்தப்படுவதை விட, அது தொடர வேண்டும் என்பதற்காக இப்போதே ஆதரவு கொடுப்பது நல்லதல்லவா?
"ஒரு பூவை வளர்க்க பல நாள் ஆகும்; பறிக்க ஒரு நொடி போதும்." ஒரு கதையை உருவாக்குவது எளிதல்ல. ஆனால் தேவையற்ற கருத்துகளால் எழுத்தாளரின் மனதை சோர்வடையச் செய்வது மிகவும் எளிது.
"சொல் அளந்து சொன்னால் சொந்தம் வளரும்." அதுபோல, கதையைப் பற்றிய விமர்சனம் எப்போதும் வரவேற்கத்தக்கது. ஆனால் கதையை மாற்ற வேண்டும், கதாபாத்திரத்தை இப்படி நடத்த வேண்டும் என்று தொடர்ந்து வற்புறுத்துவது எழுத்தாளரின் படைப்புச் சுதந்திரத்தை பாதிக்கும்.
நான் யாரையும் எதிரியாகப் பார்க்கவில்லை. ஒரு நல்ல கதையை ரசிக்கும் வாசகராக, அந்தக் கதை பாதியிலே நின்றுவிடக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் பேசுகிறேன். நல்ல படைப்பை காப்பது கதாசிரியரின் பொறுப்பு மட்டுமல்ல; நல்ல வாசகரின் பொறுப்பும் கூட.
நாம் அனைவரும் வாசகர்கள்தான். நல்ல கதைகள் தொடர்ந்து வர வேண்டும் என்பதில் ஒரே அணியாக இருப்போம்; அதுதான் கதாசிரியருக்கும், வாசகர்களுக்கும் செய்யும் சிறந்த மரியாதை.