పౌరాణిక (జానపద) కథలు - శ్రీ నరసింహావతారం

[k3vv3]

శ్రీ నరసింహావతారం

                                               
రచన: Ch. ప్రతాప్ 
“పగలు కాదు… రాత్రి కాదు… లోపల కాదు… బయట కాదు… అప్పుడు భగవంతుడు ఎలా ప్రత్యక్షమయ్యాడో తెలుసా?”



శ్రీ సి.హెచ్.ప్రతాప్ గారి 'శ్రీ నరసింహావతారం' కథలో భగవంతుని అవతరణ ప్రత్యక్షంగా చూసిన అనుభూతిని పొందండి.
కృతయుగంలో హిరణ్యకశిపుడు అనే అసుర చక్రవర్తి బ్రహ్మదేవుని గురించి ఘోరమైన తపస్సు చేశాడు. అతని తపస్సుకు మెచ్చిన విధాత ప్రత్యక్షమై వరం కోరుకోమనగా హిరణ్యకశిపుడు తనకు మరణం లేని వరాన్ని ప్రసాదించమని అడిగాడు. అయితే పుట్టిన ప్రతి ప్రాణికి మరణం తప్పదని బ్రహ్మ చెప్పడంతో హిరణ్యకశిపుడు అత్యంత చాకచక్యంగా కొన్ని నిబంధనలతో కూడిన వరాన్ని పొందాడు. తనకు ఆకాశంలో గానీ భూమిపై గానీ మరణం ఉండకూడదని, ఆయుధాలతో గానీ శస్త్రాలతో గానీ చావు రాకూడదని, మనుషులు దేవతలు జంతువుల వల్ల ప్రాణహాని కలగకూడదని కోరుకున్నాడు. అలాగే పగలు గానీ రాత్రి గానీ ఇంటి లోపల గానీ బయట గానీ తనకు మృత్యువు సంభవించకూడదని వరం పొందాడు.



ఈ వర గర్వంతో హిరణ్యకశిపుడు ముల్లోకాలను పీడించడం మొదలుపెట్టాడు. దేవతలను దిక్పాలను ఓడించి తన పాదాలకు నమస్కరించేలా చేసుకున్నాడు. ఎక్కడ చూసినా హరినామ స్మరణ వినపడకూడదని తన పేరునే దైవంగా పూజించాలని శాసించాడు. అయితే అతని కుమారుడైన ప్రహ్లాదుడు పుట్టుకతోనే పరమ భాగవతోత్తముడు. తల్లి కాయాధు గర్భంలో ఉన్నప్పుడే నారద మహర్షి ఉపదేశం వల్ల ప్రహ్లాదుడు విష్ణు భక్తిని అలవరుచుకున్నాడు. రాక్షస రాజు తన కొడుకును విష్ణువుకు దూరం చేయడానికి అనేక ప్రయత్నాలు చేశాడు. చదువు నేర్పే గురువులైన చండామార్కులు ప్రహ్లాదుని మార్చాలని చూసినా ఫలితం లేకపోయింది. ప్రహ్లాదుడు ఎల్లప్పుడూ శ్రీమన్నారాయణుని ధ్యానంలోనే మునిగి ఉండేవాడు.



కుమారుని ప్రవర్తనతో ఆగ్రహించిన హిరణ్యకశిపుడు అతడిని చంపమని ఆజ్ఞాపించాడు. ప్రహ్లాదుని ఏనుగులతో తొక్కించారు కొండల మీద నుండి తోసేశారు పాములతో కరిపించారు సముద్రంలో ముంచారు. నిప్పులలో వేయించారు. కానీ శ్రీహరి కృప వల్ల ప్రహ్లాదునికి ఎటువంటి ఆపద కలగలేదు. ఏ హాని తలపెట్టినా అతడు క్షేమంగా బయటపడేవాడు. అగ్నిదేవుడు సైతం ప్రహ్లాదుని తాకలేకపోయాడు. సముద్రపు అలలు అతడిని సురక్షితంగా ఒడ్డుకు చేర్చాయి. ఇది చూసిన హిరణ్యకశిపుడు సహనం కోల్పోయి స్వయంగా కొడుకును చంపడానికి సిద్ధపడ్డాడు. హిరణ్యకశిపుడు ప్రహ్లాదుని నిలదీస్తూ నిన్ను ప్రతి ఆపద నుండి కాపాడుతున్న ఆ విష్ణువు ఎక్కడ ఉన్నాడు? అని గర్జించాడు.



దానికి ఆ బాలుడు వినయంగా “తండ్రీ! ఆయన లేని చోటు లేదు. ఆయన సర్వవ్యాపి. అంతటా నిండి ఉన్నాడు” అని సమాధానమిచ్చాడు. 



“మరి ఈ ఎదురుగా ఉన్న రాతి స్తంభంలో ఉన్నాడా?” అని హిరణ్యకశిపుడు వెక్కిరిస్తూ అడిగాడు. 



ప్రహ్లాదుడు నిశ్చలమైన నమ్మకంతో “తప్పకుండా ఉన్నాడు” అని పలికాడు. 



తన గదతో ఆ స్తంభాన్ని హిరణ్యకశిపుడు బలంగా కొట్టాడు. అప్పుడు ఆ స్తంభం మధ్య నుండి భయంకరమైన శబ్దంతో శ్రీ నరసింహ స్వామి ఆవిర్భవించాడు. అది మనిషి రూపం కాదు అలాగని జంతువు రూపం కాదు. సింహపు తల మనిషి శరీరంతో ఉగ్రరూపంలో స్వామి ప్రత్యక్షమయ్యాడు. స్వామి జటాజూటాలు ఆకాశమంతటా వ్యాపించగా కళ్ల నుండి నిప్పులు కురిశాయి.



ఆ సమయం పగలు కాదు రాత్రి కాదు అది సంధ్యా సమయం. ప్రదేశం లోపల కాదు బయట కాదు ఇంటి గడప మీద. స్వామి హిరణ్యకశిపుని తన తొడల మీద పడుకోబెట్టుకున్నాడు కాబట్టి భూమి మీద గానీ ఆకాశంలో గానీ మరణం సంభవించలేదు. ఎటువంటి ఆయుధాలు వాడకుండా తన పదునైన గోర్లతో ఆ రాక్షసుడి వక్షస్థలాన్ని చీల్చి సంహరించాడు. బ్రహ్మ ఇచ్చిన వరాలకు ఎక్కడా భంగం కలగకుండా స్వామి ధర్మాన్ని నిలబెట్టాడు. హిరణ్యకశిపుని మరణంతో దేవతలు ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. ఆ సమయంలో ఆకాశం నుండి పుష్పవృష్టి కురిసింది. కిన్నెర కింపురుషులు స్వామిని కీర్తించారు.



స్వామి ఉగ్రత్వాన్ని చూసి దేవతలు సైతం భయపడి దూరంగా నిలబడగా ప్రహ్లాదుడు మాత్రం భయపడకుండా స్వామి పాదాలకు నమస్కరించాడు. పరమ భక్తుడైన ప్రహ్లాదుని చూసి స్వామి శాంతించి అతడిని ప్రేమతో ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. 



“ప్రహ్లాదా! నీ భక్తికి మెచ్చాను ఏదైనా వరం కోరుకో” అని అడగ్గా ప్రహ్లాదుడు తన తండ్రి చేసిన పాపాలను క్షమించి మోక్షం ప్రసాదించమని కోరుకున్నాడు. తనను హింసించిన తండ్రికి కూడా సద్గతి కలగాలని కోరుకోవడం ప్రహ్లాదుని గొప్పతనానికి నిదర్శనం. భగవంతుడు ప్రహ్లాదుని కోరికను మన్నించి హిరణ్యకశిపునికి సద్గతిని ప్రసాదించాడు. భక్తి ముందు అధికారం అహంకారం తలవంచక తప్పదని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది. శ్రీ నరసింహ స్వామి రక్షణకు నిదర్శనంగా ఇప్పటికీ భక్తుల హృదయాల్లో కొలువై ఉన్నాడు. లోకకల్యాణం కోసం భగవంతుడు ధరించే అవతారాలలో నరసింహ అవతారం అత్యంత మహిమాన్వితమైనది.  



సమాప్తం