Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

மறுநாள் காலையில் விவேக் அந்த சொகுசான படுக்கையறையில் போர்வையை நன்றாக இழுத்துப் போர்த்திக்கொண்டு, குளிர்ச்சியான ஏசி காற்றில் ஆழ்ந்து தூங்கிக்கொண்டிருந்தான்.   முந்தைய நாள் இரவின் பெரும் குழப்பங்களும் அவனது மூளையைச் சோதித்திருக்க, அவன் அசந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த விநாடியில், அவனது தோளை லேசாகத் தட்டி, "தம்பி... தம்பி..." என்று ஒரு புதிய, மங்கலகரமான குரல் மெதுவாக எழுப்பியது.



அப்போது தூக்கக் கலக்கத்தில் இருந்த விவேக், தன்னை எழுப்புவது தன் அம்மாவாகத்தான் இருக்கும் என்று நினைத்து, "ம்மா... ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் ம்மா... அப்புறமா எந்திரிக்கிறேன்," என்று முணுமுணுத்தபடியே, தன் போர்வையைத் தலையோடு சேர்த்து இன்னும் இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டு படுத்துக்கொண்டான்.

"தம்பி... எழுந்திருப்பா! கீழே உனக்காக உங்க மாமாவும், அம்மாவும் எல்லாரும்   கிளம்புறதுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்காங்கப்பா," என்று மீண்டும் ஒரு காந்தக் குரலில், காதுகளுக்கு அத்தனை இனிமையாக அந்தப் பெண் உருவம் அவனைத் தொட்டு எழுப்பியது. அவளது கைகளின் மென்மையான தொடுதல் அவனது தோள்களில் ஒரு புதிய சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

விவேக் வேண்டாம் வெறுப்பாக, தன் இரண்டு கண்களையும் கைகளால் கசக்கிக்கொண்டு, "ம்மா... ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் படுத்துக்குறேன்னு சொன்னா கேட்க மாட்டியா..." என்று சலித்தபடியே இமைகளைத் திறந்து முழித்தான். அப்போது அவனது கண்களுக்கு முன்னால் இருந்த அந்தப் பெண்ணின் உருவம் காலையின் வெளிச்சத்தில் சற்று மங்கலாகத் தெரிந்தது.

ஒரு பிரகாசமான மஞ்சள் நிறப் பட்டுப் புடவையுடன், தலை நிறைய நறுமணம் வீசும் மல்லிகைப் பூவைச் சூடிக்கொண்டு ஒரு பெண் உருவம் அங்கே நின்றிருந்தது. ஆனால், அவளது குரலும் அந்த மல்லிகைப் பூவின் வாசனையும் தன் அம்மா வைதேகியினுடையது இல்லை என்பதை அவனது உள்மனது சட்டென்று உணர்ந்துகொண்டது. "இது யாராக இருக்கும்?" என்ற கேள்வியோடு, தன் அருகில் டேபிளில் இருந்த சோடா புட்டிக் கண்ணாடியை எடுத்து அவசரமாக மாட்டிவிட்டு அவளை உற்றுப் பார்த்தான்.

தன் கண்ணாடியை மாட்டிவிட்டு எதிரில் நின்ற அந்தப் பெண்ணைப் பார்த்த விவேக், உண்மையாலுமே அப்படியே பேச்சற்று, பெரும் பிரமிப்பில் உறைந்து போனான். தன் வாழ்நாளில், சினிமாப் படங்களில் மட்டுமே பார்த்த அசாத்தியமான பேரழகோடு ஒரு பெண் அவனது கண் முன்னால் நின்றிருந்தாள். அவளது உடலின் நிறம் அப்படியே பால் போன்ற வெள்ளை வெளேரென, ஒரு வடநாட்டுப் பெண்ணை விஞ்சும் அளவுக்கு அத்தனை பளிச்சென்று பிரகாசித்தது.

அவளது முகம் எந்தவொரு புள்ளியும் இல்லாத பளிங்குச் சிலை போல அவ்வளவு அழகாகவும், அசாத்தியமான லட்சணத்தோடும் காட்சியளித்தது. அதிலும் அவள் உடுத்தியிருந்த அந்த ஆடம்பரமான மஞ்சள் பட்டுச் சேலை, அவளது செழுமையான,  ஆன வளைவுகளை மிகக் கச்சிதமாக மூடி மறைத்திருந்தது. அவளது தோற்றம் அப்படியே சொர்க்கத்திலிருந்து பூமிக்கு இறங்கி வந்த ஒரு தேவதையைப் போல விவேக்கின் கண்களைக் கூசச் செய்தது.



இந்த மாளிகைக்குள் வந்ததில் இருந்து அவன் எத்தனையோ பெண்களைப் பார்த்திருந்தாலும், இவளை இதற்கு முன்னால் பின்னால் எங்குமே பார்த்ததே இல்லை. முற்றிலும் புதியவளாக இருந்தாலும், அவளது காந்தக் கண்களில் இருந்த ஏதோ ஒரு விசித்திரமான வசிய ஈர்ப்பு விவேக்கின் ஒட்டுமொத்தக் கவனத்தையும் தன் பக்கம் ஈர்த்து இழுத்தது. அவளது உதடுகளில் இருந்த அந்த மெல்லிய புன்னகை அவனது  மூளையை ஒரே விநாடியில் செயலிழக்கச் செய்தது.

தன் வாழ்நாளில் எந்தவொரு பெண்ணையும் தேவையற்றக் காமக் கண்களோடு ஏறிட்டுப் பார்க்காத உத்தமன் அவன். காதலி ரேகா தன் வாழ்க்கையில் வந்த பின்பு, அவள்தான் தன் சரிபாதி, அவளோடுதான் தன் வாழ்க்கை என்று அத்தனை ஒழுக்கக் கோட்பாடுகளோடு வாழ்ந்து வந்த அந்த நேர்மையான விவேக்கின் நெஞ்சுக்குள், இவளது பேரழகைக் கண்ட அடுத்த நொடி ஒரு மாபெரும் சுனாமித் தாக்குதலே ஏற்பட்டது.

அவளது பால் போன்ற வெண்மை நிறமும், அந்தப் பட்டுப் புடவையின் நேர்த்தியும் அவனது நடுத்தரக் கொள்கை மூளையை முற்றிலும் உலுக்கி, அவனது மனதிற்குள் ஒரு விவரிக்க முடியாத புதிய கலகத்தை அப்பட்டமாகத் தோற்றுவித்தது. இவள் யார், இந்த அதிகாலையில் தன் படுக்கையறைக்குள் எப்படி வந்தாள் என்று தெரியாமல், விவேக் அவளது அழகில் தன்னை மறந்து அப்படியே மெய்மறந்து நாற்காலியில் அமர்ந்திருப்பது போலக் மெத்தையில் அமர்ந்து வெறித்துப் பார்க்கத் தொடங்கினான்.

"என்ன தம்பி...  அப்படி உற்றுப் பார்க்கிறீங்க? இன்னும் உங்களுக்கு என்னை அடையாளம் தெரியலையா?" என்று அந்தப் பேரழகி தன் காந்தக் குரலில் குழைவாகக் கேட்டாள். தன் சோடா புட்டிக் கண்ணாடியை மாட்டிக்கொண்டு விவேக் அங்கே பேந்த பேந்த முழிப்பதைக் கண்டவள், அதைத் தன் வசியக் கண்களால் அணு அணுவமாக ரசித்தபடி, "ஹா... ஹா... ஹா..." என்று சோலைக்குயில் கூவுவது போல அத்தனை அழகாக, நளினமாகச் சிரித்தாள்.

அவள் சிரிக்கும் போது அவளது பால் போன்ற வெள்ளை வெளேரென்ற கன்னங்கள் சிவந்து மின்னியதை விவேக் தன் வாழ்நாளில் கண்டதே இல்லை. அவனுக்குள் ஒண்ணுமே புரியவில்லை. "யாரடா இது... விடியற்காலையில நம்ம பெட்ரூம்குள்ள வந்து இவ்ளோ உரிமையா, ஆசையா பேசுறது?" என்று தெரியாமல், அவளது அந்த அசாத்தியமான முகத்தை இன்னும் கூர்மையாக, அப்படியே உற்றுப் பார்த்தான்.



அவளது பேரழகுக்கு எந்தவொரு செயற்கையான மேக்கப்பும் தேவையே இல்லை என்பது அவளது முகத்தைப் பார்த்த உடனே அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அத்தனை இயற்கையான பொலிவு அவளிடம் குடிகொண்டிருந்தது. அவளது நெற்றியில் மங்கலகரமான குங்குமமும், கழுத்தில் தடிமனான பவுன் சங்கிலியோடு ஒரு மஞ்சள் கயிற்றுத் தாலியும் தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. "அப்படியென்றால் இவள் ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆனவள்! ஆனா... இந்த ஆடம்பர மாளிகையில இவள் யாரோட மனைவியாக இருக்கும்?" என்று தன்  மூளையைக் கசக்கித் தீவிரமாக யோசித்தான்.

அவன் இன்னும் குழப்பத்திலேயே ஆழ்ந்திருப்பதைப் பார்த்த அந்த வடநாட்டுத் தேவதை போன்ற பெண், "என்ன தம்பி நீங்க... இன்னுமா என்னை யாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியல?" என்று மிகவும் செல்லமாகக் கடிந்து கொண்டாள். அப்படிப் பேசிக்கொண்டே, விவேக் சற்றும் எதிர்பார்க்காத வேளையில் அவனது அருகில் இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து, தன்  , மென்மையான வலது கையால் அவனது இரு கன்னங்களையும் பாசத்தோடு வருடினாள்.

அவள் தன் அருகில் வந்து தொட்ட அந்த விநாடியில், விவேக்கின் உடம்பில் இருந்த அத்தனை முடிகளும் அப்படியே சிலிர்த்துக்கொண்டு நட்டு நின்றன. அவளது பால் போன்ற கைகளின் மென்மையான ஸ்பரிசம் தன் நடுத்தரக் கன்னத்தில் பட்ட அடுத்த கணமே, அவனது ஆண்மையின் நரம்புகள் அனைத்தும் விறைப்பாகப் புடைக்கத் தொடங்கின.

"என்ன ஒரு மென்மை... என்ன ஒரு கதகதப்பு!" என்று அவளது கையின் சூட்டில் விவேக் அப்படியே திக்குமுக்காடிப் போனான். இதுவரை தன் காதலி ரேகாவின் கைகளில் கூட இப்படியொரு அலாதியான, பட்டு போன்ற மென்மையை அவன் உணர்ந்ததே இல்லை. தன் கொள்கை மூளையையும் தாண்டி, அவளது உள்ளங்கையின் அந்த அபாரமான மென்மையை அவன் உள்ளுக்குள் பயங்கரமாக ரசிக்கத் தொடங்கினான். அவளது வசியப் பார்வையில் அவனது ஒழுக்கக் கோட்டை மெல்ல அதிரத் தொடங்கியது!

அப்போது, "விவேக்... விவேக்!" என்று ஆசையோடு கூவியபடி, கையில் ஒரு மார்டன் பட்டு வேட்டியும் பட்டுச் சட்டையுடனும் அந்த அறைக்குள் துள்ளிக்குதித்து உள்ளே நுழைந்தாள் அவனது காதலி ரேகா.

அவள் உள்ளே வந்த வேகத்தில், "விவேக், எழுந்துட்டியா? இந்தா... சீக்கிரம் போய்  குளிச்சிட்டு இந்த டிரஸ்ஸைக் கட்டிக்கோ," என்று சொல்லி அவனிடம் அந்தப் பட்டு ஆடைகளை நீட்டினாள்.



நேற்று இரவு வரை மினி ஸ்கர்ட்டும் இறுக்கமான டி-ஷர்ட்டுமாக அரைகுறை ஆடையில் வலம் வந்த ரேகா, இன்று முற்றிலும் மாறி ஒரு பாரம்பரியமான சுடிதாரில், நேர்த்தியாகத் தலை நிறைய மல்லிகைப் பூவைச் சூடி அத்தனை லட்சணமாகக் காட்சியளித்தாள்.

அவளது இந்தத் திடீர் மாற்றம் விவேக்கிற்கு ஆச்சரியத்தைத் தந்தாலும், அவனது   கண்ணாடிக்கு பின்னால் இருந்த கண்கள் மட்டும், ரேகாவின் அருகில் நின்றிருந்த அந்த மஞ்சள் பட்டுச் சேலை அணிந்த வடநாட்டுத் தேவதையிடமிருந்து துளியும் நீங்க மறுத்தது.

அங்கே நின்றிருந்த அந்தப் பால் வெள்ளை அழகி, ரேகாவைப் பார்த்து மெல்லக் கண் அடித்து, "என்ன ரேகா இது... உன் ஆளு சென்னைல இருந்து வந்துட்டு என்னை இப்படிப் பேந்த பேந்த முழிச்சுப் பார்க்கிறாரு? என்னை பத்தி நீ இன்னும் இவர்கிட்ட எதுவும் சொல்லலையா?" என்று குறும்புடன் கேட்டாள்.

"ஐயோ அண்ணி! நான் நேத்துல இருந்து இருந்த அவசரத்துல உங்க விஷயத்தை இவர்கிட்ட சொல்லவே மறந்தே போய்ட்டேன் அண்ணி," என்று தன் தலையில் செல்லமாக அடித்துக் கொண்டாள் ரேகா.

"நேத்து நைட்டு நாங்க சாப்பிடும்போது கூட நீங்க  பாப்பாவுக்குப் பால் கொடுத்துட்டு இருந்ததால கீழ சாப்பிட வரலல... அதான் இவனுக்கு உங்களை அடையாளம் தெரியல," என்று ரேகா விளக்கமளித்தாள்.

உடனே விவேக்கின் பக்கம் திரும்பி, "டேய் விவேக்... என்ன அப்படி வாயடைச்சுப் பார்க்குற? இன்னுமா இவங்களை யாருன்னு உனக்குத் தெரியல? இவங்கதான் என் தினேஷ் அண்ணாவோட வைஃப், என் செல்ல வனஜா அண்ணி!" என்று அவளது தோளைப் பிடித்துத் தன்னோடு பாசமாய் இழுத்துக் கொண்டாள்.

வனஜா அண்ணி என்ற பெயரைக் கேட்டதும் விவேக்கின்  மூளையில் நேற்று இரவு டைனிங் டேபிளில் அவளது மார்பகப் பாலைப் பற்றிப் பேசிய அந்த வக்கிரமான பேச்சுகள் அனைத்தும் மின்னல் போல நினைவுக்கு வந்து அவனது நரம்புகளைக் குடையத் தொடங்கின.

வனஜா மீண்டும் அவனது முகத்தைக் குறும்போடு பார்த்து, "என்ன தம்பி... இப்போவாச்சு அக்காவை அடையாளம் தெரியுதா?" என்று தன் பவள உதடுகள் தெரிய அதே காந்தப் புன்னகையுடன் கேட்டாள்.

விவேக் பயங்கரமாக நெளிந்து, "ஆஅ... சாரி  ! நேத்து உங்களை நான் நேர்ல பார்க்கல, அதான் டக்குனு அடையாளம் தெரியாம முழிச்சுட்டேன்," என்று தன் முகத்தில் வெட்கத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு சமாளித்தான்.

அவன் வெட்கப்படுவதைப் பார்த்த ரேகா சும்மா இருக்காமல், "டேய் விவேக்! இவங்க உனக்கு முறைப்படி அக்கா  ... அதுக்குள்ள ஏதோ அத்தை மகளைப் பார்த்த மாதிரி இப்படிப்   வெட்கப்படுற?" என்று அவனைப்  வம்புக்கு இழுத்துக் கலாய்த்தாள்.



அவள் சொன்னதைக் கேட்டு வனஜா அண்ணி தன் ஒரு கையை வாயில் பொத்திக்கொண்டு, தன் பருத்த மார்புகள் லேசாக அசையும் வண்ணம் கலகலவென ஆசையோடு சிரித்துவிட்டாள்.

வனஜாவின் அந்தச் சிரிப்பும், ரேகாவின் நக்கலும் விவேக்கிற்குப் பெரும் தர்மசங்கடத்தைத் தந்தது. "ஐயோ விவேக்... என்னடா பண்ணுற நீ?   ரேகா முன்னாடியே  அக்கா முறை பொண்ணை பார்த்து  இப்படியா ஜொள்ளு ஊத்துவே?" என்று தனக்குள்ளேயே தன் கொள்கை மூளையைக் கடிந்து கொண்டான்.

வனஜா தன் புடவை முந்தானையைத் தோளில் சரிசெய்து, "சரி தம்பி... சீக்கிரம் ரெடி ஆகிட்டு கீழே வாங்க. எல்லாரும் நம்ம பண்ணை வீட்டுக்குக் கிளம்புறோம். அங்கே இருக்கிற  கோவிலுக்கு இன்னைக்கு ஒரு சின்ன விசேஷம் இருக்கு," என்று அழகாகச் சிரித்தபடி ரேகாவுடன் அந்த அறையை விட்டு வெளியே சென்றாள்.

அவர்கள் இருவரும் போனதும், "எப்பா... என்ன ஒரு பேரழகுடா சாமி! ஆனா... இவள் எனக்கு அக்கா முறைன்னு ரேகா சொன்னதுதான் கொஞ்சம் வருத்தமா இருக்கு," என்று தன் கொள்கையையும் தாண்டித் தனக்குள்ளேயே ரகசியமாக வருந்திக் கொண்டே மெத்தையை விட்டு எழுந்தான் விவேக். பின் தன் கையில் பிரஷை எடுத்துக்கொண்டு, சோம்பல் முறித்தபடி பாத்ரூமை நோக்கி நடந்தான்.

நேற்று இரவு அந்தப்  மாளிகையில்    விவேக்கிற்குத் தெரியாமல் அவனது கொள்கை மூளையை முற்றிலும் சிதைப்பதற்காகத் தீட்டப்பட்ட அந்த வக்கிரத் திட்டம், இன்று காலை முதல் அரங்கேறத் தொடங்கியிருந்தது. ஜெகதீஷின் கறாரான அறிவுரைப்படி, வீட்டில் இருக்கும் அனைவருமே இன்று ஏதோ ஒரு மங்கலகரமான விசேஷத்திற்குப் போவது போலத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள். பொதுவாகவே அந்த மாளிகைக்குள் அரைகுறை ஆடைகளுடனும்,  முலைகள் குலுங்க நைட்டிகளுடனும் உல்லாசமாகச் சுற்றித் திரியும் அந்தப் பெண்கள், இன்று அப்படியே தலைகீழாக மாறி பட்டுச் சேலைகளிலும், மல்லிகைப் பூக்களிலும் தங்களை அலங்கரித்துக் கொண்டனர்.

அந்தத் திட்டத்தின் முதல் கட்டமாக, சகுந்தலா அதிகாலையிலேயே குளித்து முடித்து,   ஒரு அடர் பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையை உடுத்தியிருந்தாள். குளித்து முடித்த அவளது ஈரத் தலைமுடி காய வேண்டும் என்பதற்காகத் தலையில் ஒரு வெள்ளைத் டவலைக் கொண்டையாகச் சுற்றியபடி, சமையலறைக்குள் நின்றுகொண்டு குடும்பத்தினர் அனைவருக்கும் சுடச்சுடக் காபி போட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.



அவள் அடுப்பில் பாத்திரத்தை வைத்து, அதற்குள் பாலை ஊற்றிக் கொண்டிருந்த அந்த அமைதியான விநாடியில், அவளது பின்னாடி இருந்து ஒரு ஆண் உருவம் சத்தமில்லாமல் அடியெடுத்து வைத்து வந்தது. சகுந்தலா சற்றும் எதிர்பாராத வேளையில், அந்த உருவம் அவளது இடுப்போடு சேர்த்து அவளைப் பின்னாடி இருந்து சட்டெனக் கெட்டியாகக் கட்டிப்பிடித்தது.

திடீரென்று தன் இடுப்பில் ஒரு ஆணின் பலமான கரங்கள் அமுங்குவதை உணர்ந்த சகுந்தலா, பயங்கரமாகத் திடுக்கிட்டுப் போனாள். அந்தப் பதற்றத்தில் அவளது கைகள் லேசாக நடுங்க, கிளாசில் ஊற்றிக் கொண்டிருந்த பாலில் ஒரு பகுதி மேடையின் மீது "சளக்" என்று சிந்தி அசிங்கமானது.



ஆனால், அவளைப் பின்னாடி இருந்து இறுக்கிய அந்த ஆண்மகன் அவளது பதற்றத்தைத் துளியும் பொருட்படுத்தவில்லை. குளித்து முடித்து வந்த அவளது பழுத்த உடம்பில் இருந்து வீசிய அந்த விலையுயர்ந்த சோப்பின் நறுமணமும், பவுடரின் வாசனையும் அவனது காம நரம்புகளைத் தூண்டின. அவன் தன் முகத்தை அவளது கழுத்து வளைவில் புதைத்து, அந்த ஈரமான நறுமணத்தை ஆழமாக உறிஞ்சி மோந்து பார்த்தான்; பின் அவளது பிடரியிலும் கழுத்திலும் தன் உதடுகளைப் பதித்து "நச்" என்று ஒரு வெறியூட்டும் முத்தத்தைக் கொடுத்தான்.

அவள் தன் உடம்பை லேசாக நெளித்துக்கொண்டு, சலிப்போடு தன் தலைக்குப் பின்னால் திரும்பிப் பார்த்தாள். அங்கே அவளை வக்கிரமாக அணைத்து நின்று கொண்டிருந்தது வேறு யாரும் இல்லை; விவேக்கின்  அப்பா பிரபாகர் தான்! "ஐயோ... என்ன சம்பந்தி இது! விடியற்காலையிலேயே உங்க பையன் இங்க வந்துடுவாங்கன்ற பயம் இல்லாம இப்படியா வந்து கட்டிப்பிடிக்குறது? பாருங்க... நீங்க பண்ணுன வேலையால  பாலும் மேடையில சிந்தி வீணாப் போச்சு!" என்று போலியான சலிப்புடன் தன் உதடுகளைக் சுளித்தாள்.

"அதற்கு பிரபாகர் தன்  கண்களை உருட்டி  சிரித்தான். "பாத்திரத்துல இருந்த பால் சிந்தினா என்ன சம்பந்தி? அதான் இங்க ரெண்டு சொம்புல   பால் வச்சிருக்கீங்களே... பால் பத்தலைன்னா இதுல இருந்து நாம் வேண்டிய அளவு கறந்துக்கலாம்!" என்று  

சொல்லிக்கொண்டே, அவளது இடுப்பில் இருந்த தன் வலது கையை மெதுவாக மேல்நோக்கி நகர்த்தினான். அவளது பச்சை நிறப் பட்டுச் சேலையின் முந்தானையை நைஸாக விலக்கி, அந்த இறுக்கமான ஜாக்கெட் துணியையும் தாண்டி, அவளது அந்தப் பருத்த மாம்பழ முலையைத் தன்  உள்ளங்கையால் "காப்பென" கவ்விப் பிடித்தான்.



அவன் கவ்வியதோடு நிறுத்தாமல், அவளது அந்தப் பழுத்த முலையை தன் விரல்களால் மென்மையாக அமுக்கி, அதே நேரத்தில்  பிழிந்து  சுகம் கண்டான். பிரபாகரனின் அந்த திடீர்  தீண்டலில் சகுந்தலாவின் வாய் உறைந்து, "ஆஹ்..." என்று ஒரு மெல்லிய காம முனகல் அவளது தொண்டைக்குள் இருந்து வெளிவந்தது.

அதே விநாடியில், பிரபாகரன் அவளைத் தன் உடம்போடு இன்னும் விறைப்பாக அமுக்கினான். அவனது கைலிக்குள் இரும்புத் தடி போல விறைத்து நின்ற அவனது சுண்ணி, சகுந்தலாவின் பட்டுச் சேலைக்கு மேலாக அவளது பருத்த, செழுமையான குண்டிகளின் பிளவுக்கு நடுவே அப்பட்டமாக உரசித் தேய்த்தது

அவளது குண்டிகளின் கதகதப்பில் பிரபாகரன் தன் இடுப்பை முன்னும் பின்னும் அசைத்து வக்கிரமாகத் தேய்க்க, சகுந்தலா தன் கையில் இருந்த கிளாஸை ஓரமாக போட்டுவிட்டு, தன் இரண்டு கைகளாலும் பிரபாகரனின் கைகளைப் பற்றித் தடுத்தாள். "அன்னே... சும்மா இருங்க அண்ணே!  விவேக் இப்போதான் தூங்கி எழுந்து மேல பிரஷ் பண்ணிட்டு இருக்கான். அவன் எப்போ வேணாலும் கீழ வரலாம்," என்று   எச்சரித்தாள்.