Adultery Geetha Aunty: Morattu Constable

[ITdude]

Sorry nanbas konjam work atha late update 

எபிசோட் – லாவண்யாவின் உணர்வுகள் ❤️?

லாவண்யா ஜீதா வீட்டில் இருந்து வீட்டுக்கு திரும்பிய பிறகு, தன் அறைக்குள் தனியாக உட்கார்ந்தாள். குழந்தை தூங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவள் சேலையை களைந்துவிட்டு, மிரர் முன் நின்றாள். அவள் பெரிய, கனமான முலைகள் இன்னும் சற்று ஈரமாக இருந்தன. அருண் கறந்த பிறகும் கொஞ்சம் பால் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது.

லாவண்யா தன் முலையை மெதுவாகத் தொட்டாள். அவள் உள்ளத்தில் பல உணர்வுகள் ஒன்றோடொன்று மோதின.

லாவண்யாவின் மனம்:
“இது என்ன நடக்குது... அருண் என் தம்பி... என் சொந்த தம்பி... ஆனா நேற்று அவன் என் முலையை பிழிஞ்சு, வாய் வைத்து உறிஞ்சியப்போ... என் உடம்பு முழுக்க ஒரு மாதிரி சிலிர்ப்பு. வலி போனதோடு... ஒரு வித்தியாசமான இன்பம்... தாய்மை உணர்வு மட்டும் இல்ல... வேற ஒரு உணர்வும் வந்துச்சு. நான் என்ன பண்ணிட்டேன்?”

அவள் படுக்கையில் படுத்தாள். கண்களை மூடினாள். அருணின் வாய் தன் முலைக்காம்பில் பட்ட நினைவு வந்தது. உடம்பு லேசாக நடுங்கியது.

லாவண்யா: (தனக்குத்தானே முனகியபடி) “ஆஹ்... டேய் அருண்... நீ என் தம்பி... ஆனா உன் வாய்... என் முலைக்கு ரொம்ப சூடா இருந்துச்சு. பால் வர்றப்போ... எனக்கு வெட்கமா இருந்தாலும்... நிறுத்த விருப்பம் இல்லை...”

அவள் கையை தன் முலை மீது வைத்து மெதுவாக அழுத்தினாள். பால் சொட்டியது. அந்த உணர்வு அவளுக்கு இப்போது வேறு மாதிரி தெரிந்தது.

லாவண்யாவின் மனம்:
“நான் தாய்... என் குழந்தைக்கு பால் கொடுக்க வேண்டியவள். ஆனா என் தம்பி என் முலையை உறிஞ்சுறப்போ... எனக்கு ஒரு புது உணர்வு. குற்ற உணர்வு... வெட்கம்... ஆனா அதோடு சேர்ந்து... ஒரு ஆசை. இது தப்பா? இல்ல... அவன் எனக்கு உதவி பண்றானே... வலி போகுதே...”

அவள் போனை எடுத்து ஜீதாவுக்கு செய்தி அனுப்பினாள்.

லாவண்யா: “அக்கா... நான் வீடு வந்துட்டேன். ஆனா... மனசு கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கு. அருண்... என் தம்பி... அவன் என் முலையை தொட்டப்போ... எனக்கு வெட்கமா இருந்துச்சு. ஆனா... ரொம்ப நல்லா இருந்துச்சு. இது சரியா?”

ஜீதா: “லாவண்யா... உன் உணர்வுகள் இயல்பு டி. தாய்மை உணர்வும், பெண்மை உணர்வும் ஒன்றா கலந்திருக்கு. அருண் உன்னை கவனிச்சுக்குறான். நீ அவனை நம்பு. மெதுவா உன் மனசை திறந்து விடு.”

லாவண்யா போனை வைத்துவிட்டு படுத்தாள். அவள் கண்களில் கண்ணீர் துளித்தது. ஆனால் அதே நேரத்தில் உதடுகளில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை.

லாவண்யாவின் மனம்:
“நாளைக்கு அவன் வருவானா...? என் முலை... அவன் வாய்க்கு தயாரா இருக்கு... நான் என்ன ஆயிட்டேன்...?”

அவள் தன் முலையை மெதுவாக வருடியபடி, அருணின் நினைவில் மெல்லிய முனகலுடன் தூங்கிப் போனாள்.

───
எபிசோட் – மெல்லிய உணர்வுகளின் தொடக்க

லாவண்யா தன் வீட்டில் படுக்கையில் படுத்திருந்தாள். இரவு 10 மணி ஆகியிருந்தது. குழந்தை அருகில் தூங்கிக்கொண்டிருந்தது. அவள் கண்கள் மூடியிருந்தாலும், தூக்கம் வரவில்லை. மனசுக்குள் அருணின் முகம், அவன் வாய், அவன் கைகள்... தொடர்ந்து சுழன்றுகொண்டிருந்தன.

லாவண்யாவின் மனம்:
“என்ன நடக்குது எனக்கு...? அவன் என் தம்பி. சின்ன வயசில இருந்து நான் அவனுக்கு அக்கா. ஆனா இப்போ... அவன் என் முலையை தொட்டப்போ, உறிஞ்சியப்போ... என் உடம்பு ஏன் இப்படி நடுங்குச்சு? வெட்கமா இருக்கு... ஆனா அதோடு சேர்ந்து ஒரு இதமான உணர்வு. அவன் என்னை பார்த்த பார்வை... அது அக்கா மேல இருக்குற பார்வை இல்ல... வேற மாதிரி...”

அவள் தன் முலையை மெதுவாகத் தொட்டாள். இன்னும் சற்று ஈரம் இருந்தது. அருண் கறந்த பால் நினைவு வந்ததும் உடம்பு லேசாக சிலிர்த்தது.

அதே நேரத்தில் அருண் தன் அறையில் படுத்திருந்தான். அவன் கண்களில் லாவண்யா அக்காவின் பெரிய, மென்மையான முலைகளும், அவள் முனகலும் திரும்பத் திரும்ப வந்தன.

அருணின் மனம்:
“அக்கா... அவ்வளவு அழகா இருந்தா. அவ முலை என் கையில் நிரம்பியிருந்தப்போ... எனக்கு ரொம்ப இதமா இருந்துச்சு. அவ என் அக்கா தான்... ஆனா இப்போ அவளைப் பார்க்குறப்போ... வேற மாதிரி உணர்வு வருது. அவளுக்கு நான் உதவி பண்ணணும். அவளுக்கு வலி வராம பார்த்துக்கணும்... மெதுவா... அவளுக்கு பிடிச்ச மாதிரி.”

அருண் போனை எடுத்து லாவண்யாவுக்கு செய்தி அனுப்பினான்.

அருண்: “அக்கா... உங்க ரூமுக்கு போய் சேர்ந்துட்டீங்களா? குழந்தை தூங்கிடுச்சா?”

லாவண்யா: “ஆமா டா... குழந்தை தூங்கிட்டு. நீயும் படுத்துட்டியா?”

அருண்: “இன்னும் தூக்கம் வரல அக்கா. இன்னிக்கு... உங்களோட இருந்தப்போ... எனக்கு கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கு.”

லாவண்யா: “எனக்கும் தான் டா... நீ என் தம்பி. ஆனா இன்னிக்கு நீ என் முலையை தொட்டு... உறிஞ்சியப்போ... என் உடம்பு முழுக்க ஒரு வித்தியாசமான உணர்வு. வெட்கமா இருக்கு... ஆனா அதே நேரம்... ஒரு இதமான உணர்வும் வருது. இது சரியா இல்லையோனு தோணுது.”

அருண்: “அக்கா... நான் உங்களுக்கு வலி போகணும்னு தான் பண்ணினேன். ஆனா... உங்க முலை ரொம்ப மென்மையா... சூடா இருந்துச்சு. நான் உங்களை பார்க்குறப்போ... அக்கா மேல இருக்குற அன்பு மட்டும் இல்ல... வேற ஒரு உணர்வும் வருது. இது தப்பா?”

லாவண்யா: “தெரியல டா... நான் உன் அக்கா. உனக்கு பால் கொடுக்குற அக்கா. ஆனா நீ என் முலையை உறிஞ்சியப்போ... எனக்கு ஒரு மாதிரி சிலிர்ப்பு. குற்ற உணர்வு வருது... ஆனா அதே சமயம்... நீ என்னை கவனிச்சுக்குறதுல ஒரு இதம் இருக்கு. நீ என்னை தொட்டப்போ... என் உடம்பு ஏன் இப்படி நடுங்குச்சு?”

அருண்: “அக்கா... நான் உங்களை ரொம்ப நேசிக்கிறேன். சின்ன வயசில இருந்து நீங்க எனக்கு அக்கா. ஆனா இப்போ... உங்களை பார்க்குறப்போ... உங்க தாய்மை உணர்வு... உங்க அழகு... எல்லாம் என்னை இழுக்குது. நான் உங்களுக்கு எந்த தொந்தரவும் கொடுக்க விரும்பல. நீங்க சொன்னா நான் இனி வர மாட்டேன்.”

லாவண்யா: (சிறிது நேரம் கழித்து) “இல்ல டா... வரு. ஆனா மெதுவா. எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் வேணும். என் மனசு இப்போ ரொம்ப குழப்பமா இருக்கு. நீ என் தம்பி... ஆனா இப்போ உன்னை நினைக்குறப்போ... இதயம் கொஞ்சம் வேகமா அடிக்குது. இது என்ன உணர்வு டா?”

அருண்: “அக்கா... நானும் அதே தான். உங்களை அக்கா மாதிரி பார்க்க முடியல இப்போ. ஆனா நான் உங்களை காயப்படுத்த விரும்பல. நாம மெதுவா போகலாம். நீங்க சொல்ற மாதிரி தான்.”

லாவண்யா: “சரி டா... நாளைக்கு பார்க்கலாம். இப்போ தூங்கு. நல்ல கனவு காணு.”

அருண்: “நீங்களும் அக்கா... நல்லா தூங்குங்க. உங்க முலைக்கு இன்னும் வலி இருந்தா சொல்லுங்க... நான் பார்த்துக்குறேன்.”

இருவரும் செய்தி அனுப்பி முடித்த பிறகு, தங்கள் அறைகளில் படுத்தார்கள். இருவருக்கும் இடையே ஒரு மெல்லிய, இதமான, ஆனால் தடைபடாத உணர்வு மெதுவாக வளர ஆரம்பித்தது. லாவண்யா தன் மார்பை மெதுவாக அணைத்துக்கொண்டு, அருணின் நினைவில் மெல்லிய புன்னகையுடன் கண்களை மூடினாள்.

───
எபிசோட்  – காலையின் மெல்லிய பார்வை

காலை 7 மணி. வீட்டில் மெல்லிய சூரிய ஒளி உள்ளே வந்துகொண்டிருந்தது. லாவண்யா எழுந்து, குழந்தைக்கு பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவள் முலை இன்னும் சற்று கனமாக இருந்தது. நேற்று இரவு அருணுடன் நடந்த செய்தி உரையாடல் அவள் மனசில் தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது.

லாவண்யா தன் முலையை மெதுவாகத் தொட்டுப் பார்த்தாள். அருணின் வாய் பட்ட இடம் இன்னும் லேசாக சூடாக உணர்ந்தாள்.

லாவண்யாவின் மனம்:
“என்ன ஆயிட்டேன் நான்...? அவன் என் தம்பி. ஆனா நேற்று அவனோட செய்தி பேசியப்போ... என் இதயம் ஏன் இப்படி அடிச்சது? வெட்கமா இருக்கு... ஆனா அதே நேரம் அவனைப் பார்க்கணும்னு ஒரு ஆசை வருது. இது சரியா இல்லை... ஆனா நிறுத்தவும் முடியல...”

அப்போது அருண் எழுந்து சமையலறைக்கு வந்தான். அவன் லாவண்யாவைப் பார்த்ததும் மெதுவாக புன்னகைத்தான்.

அருண்: (மெல்லிய குரலில்) “காலை வணக்கம் அக்கா... குழந்தை எப்படி இருக்கு? நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?”

லாவண்யா: (வெட்கத்தோடு, கண்களை தாழ்த்தி) “காலை வணக்கம் டா... குழந்தை நல்லா இருக்கு. நான்... கொஞ்சம் சரியா இருக்கேன்.”

இருவரும் சிறிது நேரம் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டார்கள். பேச்சு இல்லாமல் ஒரு மெல்லிய அமைதி நிலவியது. அருண் லாவண்யாவின் முலையை லேசாகப் பார்த்துவிட்டு, உடனே கண்களை விலக்கினான்.

அருண்: “அக்கா... நேற்று இரவு நான் சொன்னது... உங்களுக்கு ஏதாவது தொந்தரவா இருந்துச்சா?”

லாவண்யா: (மெல்லிய புன்னகையுடன்) “இல்ல டா... தொந்தரவு இல்ல. ஆனா... என் மனசு கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கு. நீ என் தம்பி... ஆனா நீ என்னை அப்படி பார்க்குறப்போ... எனக்கு ஒரு மாதிரி உணர்வு வருது. இது சரியா இல்லைனு தோணுது... ஆனா உன்னை நம்புறேன்.”

அருண்: (மெதுவாக அருகில் வந்து, மிக மெல்லிய குரலில்) “அக்கா... நான் உங்களை ஒருபோதும் காயப்படுத்த மாட்டேன். நீங்க எனக்கு அக்கா... அதே சமயம்... உங்களுக்கு நான் உதவி பண்ணணும்னு ஆசைப்படுறேன். மெதுவா... நீங்க சொல்ற மாதிரி தான் போகலாம்.”

லாவண்யா அருணின் கண்களைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் அக்கா-தம்பி உறவுக்கு அப்பால் ஒரு மெல்லிய, இதமான இழை தெரிந்தது. அவள் மெதுவாக தலையாட்டினாள்.

லாவண்யா: “சரி டா... இன்னிக்கு மாலை... ஜீதா அக்கா வீட்டுக்கு வடா..

எபிசோட் 35 – புதிய ஒப்பந்தத்தின் தொடக்க

அருண் பள்ளியில் இருந்து வந்ததும் வீட்டுக்கு வந்தான். அங்கு லாவண்யா இல்லை. உடனே ஜீதாவுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினான்.

அருண்: “ஹே பொண்டாட்டி... லாவண்யா அக்கா அங்க இருக்காளா?”

ஜீதா: “ஆமா டா... இங்க தான் இருக்கா. வா.”

அருண் ஃப்ரெஷ் ஆகி ஜீதா வீட்டுக்கு சென்றான். உள்ளே நுழைந்ததும் லாவண்யா அவனைப் பார்த்து ஒரே வெட்கத்தில் தலைகுனிந்தாள்.

ஜீதா: “சரி டி லாவண்யா... ப்ரா களட்டு டி.”

லாவண்யா: “அக்கா... பெட்ரூம் போலாம்” என்று சொன்னாள்.

ஜீதா: “எதுக்கு டி? அவன் அப்படியே டைரக்டா குடிக்கட்டும். அதுவும் கறந்து உனக்கும் வலிக்கும். நேற்று அப்படித்தான் சப்புனானே.”

லாவண்யா: “அய்யோ அக்கா... வேணாம் கா... எனக்கு ஒரு மாதிரி இருக்கு அவன் சப்புனா...”

ஜீதா: “ஹே... பின்ன சின்ன பையன் வாய் பட்டா அப்படித்தான் டி இருக்கும். கீழே எல்லாம் ரொம்ப ஊறும் டி.”

லாவண்யா: “அய்யோ ச்சி அக்கா... அவன் வேற இருக்கான்... அவன் முன்னாடி போய்...”

ஜீதா: “அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல. இவனும் தெரிஞ்சிக்கணும்.”

லாவண்யா தயங்கியபடி ப்ளவுசை களைந்து சோபாவில் உட்கார்ந்தாள். அருண் அவள் மடியில் படுத்துக்கொண்டு பால் குடிக்க ஆரம்பித்தான். நல்லா முழுங்கி முழுங்கி குடித்தான். இரண்டு முலைகளிலும் மாறி மாறி உறிஞ்சினான்.

அருணுக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்.

சிறிது நேரம் கழித்து லாவண்யா சொன்னாள்.

லாவண்யா: “அருண்... நீ கிளம்பு... நான் அப்புறம் வரேன்.”

அருண் கிளம்பினான்.

லாவண்யா: “அக்கா... உங்களுக்கு பால் கறந்தானே... ஒருத்தன் அப்போம் கீழே ஊறுமா?” என்று கேட்டாள்.

ஜீதா: (சிரித்தபடி) “ஆமா டி... அவன் பார்த்தாலே ஊறும் டி.”

லாவண்யா: “அப்போ என்ன அக்கா பண்ணீங்க?”

ஜீதா: “ஹே... நான் சொல்றேன்... என்ன தப்பா நினைக்கக் கூடாது.”

லாவண்யா: “சொல்லுங்க அக்கா... நினைக்க மாட்டேன்.”

ஜீதா: “அவனை கீழேயும் சாப்பிட சொன்னேன்.”

லாவண்யா: (ஷாக் ஆகி) “என்ன அக்கா சொல்றீங்க... கூதியா?”

ஜீதா: “ஆமா டி... அவன் ரொம்ப நல்லா நக்குவான் டி. சொர்க்கத்துல மிதக்குற மாதிரி இருக்கும்.”

லாவண்யா: “வெறும் நக்குறது மட்டுமா?” என்று சந்தேகத்தோடு கேட்டாள்.

ஜீதா: “ஹே... ச்சி... நக்கிட்டா பிறகு அப்படியே போவானா... என்ன செஞ்சிட்டான் டி.”

லாவண்யா: (ஒரே ஷாக்) “...”

ஜீதா: “ஹே... பொம்பளைங்க நம்பளுக்கு தேவையானதை நாம தான் டி எடுத்துக்கணும். புருஷன் சும்மா 5 நிமிஷம் பண்ணிட்டு போயிடுவாங்க. நீயே சொல்லு... உன் புண்டையில உன் புருஷன் வாய் வைத்திருக்கானா?”

லாவண்யா: “அக்கா... இல்லவே இல்ல... நானும் கேட்டேன்... அதெல்லாம் கேவலம்னு சொல்லிட்டாரு.”

ஜீதா: “அதுவே சின்ன பையன் நா செம்மையா நக்குவான் டி... ட்ரை பண்ணிப் பாரு டி.”

லாவண்யா: “கரெக்ட் தான் அக்கா... ஆனா என் தம்பி வேணாம் அம்மா... அது சரிப்பட்டு வராது. நீங்க சொன்னீங்களே... உங்க லவர்கிட்ட வேணா கேளுங்களே அக்கா... எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்குன்னு.”

ஜீதா: (ஒரே ஷாக்) “நம்ப எங்க வேற ஒருத்தனுக்கு போறதுனு...”

ஜீதா: “சரி டி... கேட்டுப் பார்க்குறேன். ஆனா அவன் நக்க மட்டும் மாட்டான் டி... போடவும் செய்வான்.”

லாவண்யா: “சேஃப் ஆ அக்கா... அவன் குடுக்கணுமா?” என்று கேட்டாள்.

ஜீதா: “சேஃப் தான் டி.”

லாவண்யா கிளம்பினாள்.

ஜீதா அருணுக்கு மெசேஜ் அனுப்பி விஷயத்தை சொன்னாள்.

அருண்: “என்ன டி இப்படி சொல்லிட்டா?”

ஜீதா: “ஆமா டா... நானும் உன்னைத்தான் கேட்கலாம்னு பார்த்தேன். ஆனா தம்பி வேணாம்னு சொல்லிட்டா. இப்போ என்ன பண்ணுறது?”

அருண்: “பேசாம என் ஃப்ரெண்ட் ஒருத்தன்... சொன்னேன் இல்ல... அவன் தான் உன் ஆள்...னு சொல்லி இன்ட்ரோடியூஸ் பண்ணிடு டி. அப்புறம் அவன் மூலமா நான் இவளை கரெக்ட் பண்ணிக்குறேன்...”

ஜீதா: (ஒரே ஷாக்) “டேய்... எத்தனை ப்ரச்சனை ஆகப் போகுது?”

அருண்: “ஒண்ணும் ஆகாது டி. அவளை டுமாரோ நைட் உங்க வீட்டுல தங்குற மாதிரி சொல்லு... ஒரு பூஜை இருக்குனு அம்மா கிட்ட.”

ஜீதா: “சரி” என்று சொன்னாள்.

அருண் தன் ஃப்ரெண்ட் கணேஷ்கிட்ட விஷயத்தை சொன்னான்.

கணேஷ்: (யோசித்தான்) “மேட்ச் வேணும் டா” என்றான்.

அருண்: “டேய்... ஏன் டா வேணாம்?”

கணேஷ்: “இல்ல டா... உன் அக்கா வேற... நான் வேற... யாருனா இருந்தா வேற மாதிரி டீல் பண்ணலாம்னு இருந்தேன்.”

அருண்: “டேய்... எப்படி டா?”

கணேஷ்: “இல்ல மேட்ச்... நீ ஒரு ஆண்ட்டியை உனக்கு அடிமையா வச்சிருக்க மாதிரி... அவளை எனக்கு அடிமையா தாலி கட்டினு சொன்னான்.”

அருண்: (ஒரே ஷாக்) “...”

கணேஷ்: “சரி மேட்ச்... நான் அவளுக்கு தாலி கட்டி குழந்தை கொடுக்குறேன்” என்றான்.

அருண்: “மச்சா... அவளுக்கு ஓகேனா சரி... இப்போதான் குழந்தை பெத்திருக்கான்னு சொன்னான்.”

கணேஷ்: “அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்குறேன் மச்சா.”

அருண்: “அப்போ டுமாரோ நைட் ரெடியா இரு... ஆனா நீ என் ஃப்ரெண்ட் தான் என்று சொல்லிடு