Misc. Erotica மலரே மூக்குத்தி முல்லில் குத்தாதே❤️❤️

[Lust king 66]

பகுதி 38
கிஷோரின் பார்வையில்..
அந்த நடுராத்திரி இருட்டுல, அவுட்ஹவுஸ் ரூமுக்குள்ள இருந்த மங்கலான மஞ்சள் வெளிச்சத்துல லதாம்மா என் முன்னாடி வந்து நின்னப்போ, அவ முகத்துல அவ்ளோ அக்கறையும் பதற்றமும் தெரிஞ்சுது. அவளோட அந்தப் பட்டு நைட்டியில இருந்து வந்த வியர்வையும் மல்லிகைப் பூவும் கலந்த வாசம் என் நாசியில ஏறி மூளையைச் சுண்டி இழுத்துச்சு. ஆனா, நான் வெளிய எந்த ரியாக்ஷனும் காட்டாம, வலியில துடிக்கிற மாதிரி மூச்சை வேகமா இழுத்து விட்டுக்கிட்டு, தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டு ஆக்டிங்கை ஆரம்பிச்சேன்.

நான் மெதுவா, ரொம்பத் தயங்குற மாதிரி தொண்டையைக் கனைச்சுக்கிட்டு, "அது... அது வந்து லதாம்மா... எனக்கு... அது... அது... அது..."னு வார்த்தைகளை முழுங்கி இழுத்துக்கிட்டே, அப்படியே கம்முனு ஆயிட்டேன். ஒரு வேலைக்காரன் எஜமானியம்மா கிட்ட தப்புப் பண்ணிட்டுத் தயங்குற மாதிரி அவ்ளோ பெர்ஃபெக்ட்டா நடிச்சேன்.

என்னோட இந்தத் தயக்கத்தைப் பார்த்ததும் லதாம்மாவுக்குக் கொஞ்சம் குழப்பமாவும், அதே சமயம் என் மேல ரொம்பப் பரிதாபமாவும் இருந்துச்சு. அவ என் தோளுக்குப் பக்கத்துல இன்னும் கொஞ்சம் நெருங்கி வந்து, ரொம்ப மென்மையான, ஆனா கொஞ்சம் அதிகாரமான குரல்ல, "கிஷோர்... என்னப்பா ஆச்சு? உனக்கு என்ன வேணும்னு தயங்காமச் சொல்லு. என்ன அது இதுனு இழுத்துட்டு இருக்க? வலி ஏதும் அதிகமா இருக்கா? சொல்லுப்பா..." என்றாள். அவ குரல்ல இருந்த அந்த அக்கறை, அவளை இன்னும் என் வலையில ஆழமாச் சிக்க வைக்கப் போகுதுனு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

நான் ஒரு பெரிய பெருமூச்சு விட்டுட்டு, ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு வார்த்தைகளை வெளிய கொண்டு வர்ற மாதிரி முகத்தைச் சுளிச்சுக்கிட்டு, "அம்மா... தப்பா நினைச்சுக்காதீங்க லதாம்மா. எனக்கு ஒன்னுக்கு வர மாதிரி இருக்கு... ஆனா என்னால தன்னிச்சையா ஒரு காலடி எடுத்து வச்சு நடக்கவே முடியலம்மா. நெஞ்சும் இடுப்பும் அப்படியே சுண்டி இழுக்குது. எனக்குப் பாத்ரூம் வரைக்கும் போக கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?" அப்படின்னு ரொம்பப் பரிதாபமாச் சொன்னேன்.

நான் 'பாத்ரூம் கூட்டிட்டுப் போங்க'னு சொன்னதைக் கேட்ட உடனே, லதாம்மா முகத்துல ஒரு பெரிய அதிர்ச்சியும், அதோட சேர்ந்து லேசா ஒரு வெட்கமும் வந்துடுச்சு. அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துல கூட அவளோட வெள்ளையான முகம் அப்படியே செக்கச்செவேல்னு மாறுனதை என்னால நல்லா நோட்டமிட முடிஞ்சுது.


லதாம்மா இப்போ ஒரு மாதிரி சங்கடமா ஆயிட்டா. அவ பார்வையை எங்கிட்ட இருந்து விலக்கி, தரையைப் பார்க்க ஆரம்பிச்சா. 'ஒரு வேலைக்காரப் பையனை, அதுவும் நடுராத்திரியில பாத்ரூம் கூட்டிட்டுப் போறதா?'னு அவளோட அந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிகிற அந்தஸ்து அவளைத் தடுத்துச்சு. 

ஆனா நான் அவளையே கண் கொட்டாமப் பார்த்துட்டு, "ரொம்ப அர்ஜென்டா வருது, ஆனா எந்திரிக்கவே முடியலையே..." அப்படின்னு திரும்பவும் பத்த வச்சேன்.

லதாம்மாவுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய போர் நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு. கௌரவமான குடும்பத்தில் பிறந்து, பெரிய இடத்துப் பொண்ணா வளர்ந்து, இன்று வரை எந்த ஒரு களங்கமும் இல்லாம ரொம்ப ஒழுக்கமாக வாழ்ந்தவள் லதா. இன்னைக்கு இப்படி ஒரு அந்நிய ஆம்பளையை, அதுவும் முரட்டு உடம்புக்காரனை நடுராத்திரியில ஒன்னுக்குப் போகப் பாத்ரூம் வரைக்கும் கூட்டிட்டுப் போக வேண்டிய நிலைமை வரும்னு அவ கனவுல கூட நினைச்சுப் பார்த்திருக்க மாட்டாள்.

ஆனா, அடுத்த செகண்டே அவளுக்கு அன்னைக்கு குடோன்ல நடந்த சண்டை ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு. தன் மானத்தையும், தன் பொண்ணு பூஜாவோட மானத்தையும் காப்பாத்த, ரத்தம் சிந்தி அடிவாங்கி நின்னது இதே கிஷோர்தானேங்குற அந்த நன்றிக் கடன் அவளைக் கட்டிப்போட்டுச்சு. 'நம்ம குடும்பப் பெண்களோட மானத்தைக் காப்பாத்துன இந்த பையனுக்கு, உடம்பு முடியாதப்போ இதுகூட செய்யலைன்னா எப்படி?'னு அவ மனசு அவளைக் குத்திக் காட்டிச்சு.

அவ்வளவுதான்! லதாம்மா டக்குனு தன் சங்கடத்தையெல்லாம் ஓரங்கட்டிட்டு, என்னை நிமிர்ந்து பார்த்து, ரொம்பத் தீர்க்கமா, "கண்டிப்பா ஹெல்ப் பண்றேன் கிஷோர். நீ மெதுவா எந்திரி... நான் புடிச்சுக்கிறேன்," 


அவ அப்படித் தயக்கத்தை விட்டுட்டுச் சொன்னதைக் கேட்ட உடனே, என் மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய வெற்றி முரசு கொட்டுச்சு. என் முகத்துல ஒரு கொடூரமான காமச் சிரிப்பு எட்டிப் பார்த்தது, ஆனா நல்லவேளையா நான் தலையைக் குனிஞ்சிருந்ததால அவ அதைக் கவனிக்கல.

இப்போ நான் பெட்ல இருந்து ரொம்பக் கஷ்டப்படுற மாதிரி எந்திரிக்க வர, லதாம்மா என் பக்கத்துல ரொம்ப நெருங்கி வந்து, அவளோட அந்தப் பஞ்சு மாதிரி மென்மையான கைகளால என் வலது கையை இறுக்கமாப் பிடிச்சு, தன் தோளோடு சேர்த்துத் தாங்கி முட்டுக் கொடுத்தாள்.

அவளோட பட்டு நைட்டியும், அவளோட அந்த வெதுவெதுப்பான உடம்பும் என் மேல உரசுன அந்த முதல் செகண்ட்... அப்பாடா! சொர்க்கமே கண்ணுக்கு முன்னாடி வந்துட்டுப் போச்சு.

அவளோட அந்த மிருதுவான கை என் முரட்டுத் தோள்ல பட்ட உடனே, என் நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு ரத்தம் சூடேறிச்சு. என்னோட பேண்ட்டுக்குள்ள அமைதியா இருந்த என் சுண்ணி, அப்படியே ஒரு பெரிய இரும்பு உலக்கை மாதிரி 'டக்'குனு விறைச்சுக்கிட்டுப் பேண்ட்டைக் கிழிச்சுக்கிட்டு வெளிய வர்ற மாதிரி நிமிர ஆரம்பிச்சது. லதாம்மா என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சுப் பக்கத்துல நடக்கும்போது, அவளோட அந்தப் பெரிய முலை என் கையில லேசாக உரச, என்னால அந்தச் சுகத்தைத் தாங்கவே முடியல. ஆனா, பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு அந்த வலியைக் காட்டுற மாதிரி நடிச்சுக்கிட்டே, அவளோட சப்போர்ட்டோட எப்படியோ பாத்ரூம் வாசல்கிட்ட வந்து சேர்ந்தேன்.

பாத்ரூம் கதவுகிட்ட வந்த உடனே, லதாம்மா திடீர்னு பிரேக் போட்ட மாதிரி அப்படியே நின்னுட்டா. அவளுக்கு அடுத்து என்ன பண்றதுனு புரியல. என்னை பாத்ரூம் வாசல் வரைக்கும் கொண்டு வந்து விட்டாச்சு. இதுக்கு மேல இவனை உள்ள கூட்டிட்டுப் போறதா? இல்ல, இங்கயே விட்டுட்டு வெளிய நிக்கிறதா? ஒரு ஆம்பளை ஒன்னுக்குப் போறப்போ, ஒரு பொம்பளையா எப்படி உள்ள கூடப் போறதுனு அவளுக்குப் பயங்கரமான தயக்கம்.

அவளோட பட்டு நைட்டிக்குள்ள அவளோட மூச்சு வேகமா ஏறி இறங்குறதும், அவ முகத்துல படர்ந்துருந்த அந்த வெட்கமும் எனக்கு அவளோட மனநிலையை அப்பட்டமாப் படம் போட்டுக் காட்டுச்சு. அவ வெட்கப்பட்டுட்டு உள்ள வரத் தயங்குறான்னு எனக்கு நல்லாவே புரிஞ்சுது.

அதை வச்சே நான் அடுத்த காயை நகர்த்தினேன். ரொம்ப அப்பாவியா முகத்தை வச்சுக்கிட்டு, "என்ன ஆச்சு லதாம்மா? ஏன் அப்படியே வாசல்லயே நின்னுட்டீங்க? எனக்கு உள்ள போய் நிக்கக் கூட பேலன்ஸ் இல்லம்மா... தலை சுத்துது..." அப்படின்னேன்.

நான் கேட்ட இந்தக் கேள்விக்கு என்ன பதில் சொல்றதுன்னு புரியாம லதாம்மா முழிச்சுட்டு இருந்தா. அவ உதடுகள் லேசாத் துடிச்சது, ஆனா வார்த்தைகள் எதுவும் வெளிய வரல.

(உண்மையில, நான் வேணும்னேதான் இப்டி அவளை இக்கட்டான நிலைமையில தள்ளிப் பேசிட்டு இருந்தேன். ஏன்னா, லதாம்மா என் முன்னாடி எந்தளவுக்கு ஃப்ரீயா பழகுறா, அவளோட வெட்கத்தோட லிமிட் என்னன்னு எனக்குத் தெரியணும். ஆனா அவ இப்படிப் பதில் சொல்ல முடியாம, சிலையாட்டுக் கம்முனு நின்னதைப் பார்த்தப்பவே எனக்குப் பளிச்சுனு புரிஞ்சுடுச்சு. இந்த சொர்க்கத்து தேவதைக்கு வெட்கமும், குடும்பக் கௌரவமும் இன்னும் ரொம்பவே அதிகமா இருக்குனு. அதனால, இவளோட அந்த வெட்கத்தை உடைச்சு, இவளை உசுப்புறதுக்கு நான் இன்னும் நிறைய வேலை பார்க்கணும் போல! ஒரே நாள்ல இவளை மொத்தமா அவுக்க முடியாது, ஆனா இன்னைக்கு அவளைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாப் பழக்கப்படுத்தணும்!) அப்படின்னு என் வக்கிர மூளை கணக்குப் போட்டுச்சு.


நான் அப்படிப் பரிதாபமாகக் கேட்டு, அப்படியே சரியுற மாதிரி இன்னும் கொஞ்சம் அவ மேல சாஞ்சேன். என் உடம்போட முழு வெயிட்டும் அவ மேல பட்டதும், அவளுக்கு வேற வழியே தெரியல. இவனை இங்க விட்டா கீழே விழுந்துடுவான்'னு நினைச்சுக்கிட்டு, அப்புறம் லதாம்மா எதுவுமே பேசாம, ரொம்ப ஆழமா ஒரு மூச்சை இழுத்து விட்டுட்டு, தன் வெட்கத்தை எல்லாம் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு அடக்கிக்கிட்டு என்னை அப்படியே தாங்கிப் பிடிச்சபடியே பாத்ரூமுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டுப் போனாள்...!

லதாம்மா தன் வெட்கத்தையெல்லாம் பல்லக் கடிச்சு அடக்கிக்கிட்டு, வேற வழியில்லாம என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சபடியே அந்த இருட்டான அவுட்ஹவுஸ் பாத்ரூமுக்குள்ள கூட்டிக்கிட்டு வந்தா. உள்ளே வந்ததும் அந்தப் பினாயில் வாசனையோடு அவளோட வியர்வை கலந்த மல்லிகை வாசனையும் சேர்ந்து என்னை என்னமோ பண்ணுச்சு.

உள்ள போனதுக்கு அப்புறம், நான் அவ மேல சாஞ்சிருந்த வெயிட்டைக் கொஞ்சம் குறைச்சுக்கிட்டு, என் பேண்ட் பட்டனை மெதுவாத் தொட்டேன். லதாம்மா ரொம்பச் சங்கடத்தோட முகத்தைத் திருப்பிக்கிட்டே என்னைத் தாங்கிப் பிடிச்சிருந்தா. நான் என் ஒரு கையால என் பேண்ட்டோட ஜிப்பை பிடிச்சு, 'சர்ர்'னு ஒரே இழுப்புல ரொம்பச் சத்தமா கீழே இறக்குனேன்!


அந்த இரும்பு ஜிப் உரசின 'சிர்ர்ர்ர்'ங்குற சத்தம் அந்தச் சின்ன பாத்ரூம்குள்ள பயங்கரமா எதிரொலிச்சது. அந்தச் சத்தம் கேட்ட உடனே, லதாம்மாவுக்கு உடம்பெல்லாம் தூக்கிப் போட்டுச்சு. 'டக்'குனு என் கையை விட்டுட்டு, முகத்தை அப்படியே திருப்பிக்கிட்டு, ஒரு செகண்ட் கூட உள்ள நிக்காம பாத்ரூமை விட்டு வெளிய ஹாலுக்கு ஓடிட்டா. அவளுக்குக் கேக்கணும், அவ சங்கடப்படணும்ன்றதுக்காகவேதான் நான் வேணும்னே அந்த ஜிப் சத்தத்தை அவ்வளவு ஃபோர்ஸா வர வச்சேன்.

பாத்ரூமை விட்டு வெளிய வந்து நின்ன லதா, சுவத்துல சாஞ்சுகிட்டு தன் நெஞ்சில கை வச்சுக்கிட்டு, மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே தன் மனசுக்குள்ள நினைச்சா,
(என்ன ஆம்பளை இவன்? எவ்ளோ விவஸ்தை கெட்டவனா இருப்பான்? நான் பக்கத்துல இவனைத் தாங்கிப் பிடிச்சு நிக்கிறேன்ற கூச்சம் கொஞ்சம் கூட இல்லாம, இப்டிச் சத்தமா, அசிங்கமா ஜிப்பைத் திறக்கிறானே... ஒரு எஜமானியம்மா பக்கத்துல நிக்கிறோமேங்குற பயம் கொஞ்சம்கூட இல்லையா இவனுக்கு? நான் இங்கிருந்து கிளம்புறதுதான் எனக்கு நல்லது. ஆனா... பாவம் அவனால நிக்கக்கூட முடியாத அளவுக்கு அடிபட்டுருக்கு. அவன் ஒன்னுக்கு அடிச்சுட்டு வெளிய வரும்போது, பேலன்ஸ் இல்லாம வழுக்கி விழுந்துட்டா என்ன பண்றது? மறுபடியும் அவனை பெட்ல கொண்டு போய் விட நான் தானே ஹெல்ப் பண்ணனும்?) அப்படின்னு தன் கடமைக்கும், கௌரவத்துக்கும் நடுவுல தவிச்சுக்கிட்டு, அங்கேயே வெயிட் பண்ணிட்டு இருந்தா.



லதா வெளிய நின்னு இதையெல்லாம் நினைச்சுட்டு இருக்கும்போதே, பாத்ரூமுக்குள்ள இருந்து 'சொடொடொடொடொ...'னு தண்ணி ரொம்ப ஃபோர்ஸா விழுகுற சத்தம் கேட்டுச்சு. நான் நின்னுக்கிட்டே, ரொம்ப ஆசுவாசமா ஒன்னுக்கு அடிச்ச சத்தம்தான் அது. அந்த ராத்திரி நேர அமைதியில, அந்தச் சத்தம் ரொம்பத் தெளிவா வெளிய நின்ன லதாம்மாவுக்குக் கேட்டுச்சு. அது என்ன சத்தம்னு புரிஞ்சுக்க அந்த எம்.எல்.ஏ பொண்டாட்டிக்கு ரொம்ப நேரம் ஆகல.


அவளுக்கு அங்கே நிக்கவே ஒரு மாதிரி உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. அங்கிருந்து ஓடிடலாம்னுதான் அவ கால்கள் துடிச்சது. ஆனா, எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணணுமேன்ற அந்த ஒரே நல்ல குணத்துக்காக, வேற வழியிலாமப் பல்லைக் கடிச்சுக்கிட்டு அங்கேயே நின்னுகிட்டு இருந்தா.

நான் உள்ள ஒன்னுக்கு அடிச்சுக்கிட்டே, என் மனசுக்குள்ள, (இந்தச் சிறுக்கி இன்னும் வெளியவேதான் நிக்கிறா... ஜிப்பத் திறந்த சத்தத்துக்கே பயந்து ஓடுனவ, இந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டா ரூமுக்கே ஓடிடுவான்னுதான் தோணுச்சு. ஆனா போகாம எனக்காக அப்படியே நிக்கிறாளே... ) அப்படின்னு ஓரக்கண்ணால பாத்ரூம் வாசலுக்கு வெளிய தெரிஞ்ச லதாம்மாவோட நிழலைப் பார்த்து நினைச்சேன். என் முகத்துல ஒரு குரூரமான காமச் சிரிப்பு வந்தது. என் சுண்ணியோட சைஸுக்கும், நான் குடிச்சிருந்த தண்ணிக்கும், கிட்டத்தட்ட ஒரு நிமிஷத்துக்கும் மேலா ரொம்ப ஃபோர்ஸா, சத்தம் வர ஒன்னுக்கு அடிச்சு முடிச்சேன்.

அங்கே கொஞ்சம் தள்ளி வாசல்ல நின்ன லதாம்மா, அந்தச் சத்தத்தைக் கேட்டுத் தன் மனசுக்குள்ள, (என்ன இது? முரட்டுப் பயலா இருப்பான் போல... இவ்வளவு நேரமா, இவ்வளவு ஃபோர்ஸா ஒருத்தன் ஒன்னுக்கு அடிக்க முடியுமா? என் புருஷன் கந்தசாமி எப்ப பாத்ரூம் போனாலும், போன ரெண்டாவது செகண்ட் டக்குனு அடிச்சுட்டு வெளிய வந்துடுவாரே... ) அப்படின்னு அவளையுமறியாம அவளோட மனசு, தன் புருஷனோட ஆண்மையையும், கிஷோர் கம்பேர் பண்ணி யோசனைக்குள்ள மூழ்கியிருந்தது.


நான் கொஞ்ச நேரம் ஒன்னுக்கு அடிச்சு முடிச்ச உடனே, சுண்ணியில இருந்த ஈரத்தை உதறிட்டு, அடுத்ததா என்ன பண்ணி லதாம்மாவை உள்ள வர வைக்கிறதுனு மூளைக்குள்ள ரொம்ப வேகமா ஸ்கெட்ச் போட்டுக்கிட்டே இருந்தேன். அந்த அவசரத்தில், என் பேண்ட்டோட ஜிப்பைபிடிச்சுக் கடகடனு மேல இழுக்கப் போனேன்.

அப்போனு பார்த்து, எதிர்பாராதவிதமா என்னோட சுண்ணியோட முன்தோல், ஜிப்புக்கு நடுவுல மாட்டிக்கிச்சு!

நிஜமாவே இதை நான் வேணும்னே பண்ணல. நான் மனசுக்குள்ள லதாம்மாவை எப்டி மடக்குறதுனு குருட்டு யோசனை யோசிச்சுக்கிட்டே, கவனிக்காம அவசர அவசரமா ஜிப்பை இழுக்கப் போய், என் சுண்ணியோட ரொம்ப மென்மையான தோல் அந்த ஜிப் பற்களுக்கு நடுவுல சிக்கிக்கிச்சு. அந்த இரும்பு ஜிப் சதையைக் கவ்வுனதும், உசிரே போற மாதிரி ஒரு பயங்கரமான வலி!


வலியில எனக்குக் கண்ணுல தண்ணியே வந்துடுச்சு. என்னையுமறியாம குய்யோ முய்யோனு கத்திட்டேன்...

 "ஆஆஆஆஆஹ்..ஹ்... அம்மாடி... எம்மா..."னு பாத்ரூமுக்குள்ள இருந்து அலறுனேன்.

அங்கே தள்ளி நின்னு, ஏதோ யோசிச்சுட்டு இருந்த லதாம்மா, என் அலறல் சத்தத்தைக் கேட்ட உடனே டக்குனு அந்த யோசனையில இருந்து திடுக்கிட்டு வெளிய வந்தா. ஒருவேளை தலையில அடிபட்ட மயக்கத்துல வழுக்கி விழுந்துட்டானோனு நெனச்சுப் பயந்துபோய், பாத்ரூம் வாசல்கிட்ட ஓடி வந்து,

"கிஷோர்! என்ன ஆச்சுப்பா? ஏன் இப்படி கத்துற?" அப்படின்னு பதற்றத்தோட கேட்டா. 

நான் வலியில ஜிப்பைப் பிடிச்சுக்கிட்டு உடம்பெல்லாம் கூனிக்குறுகி, "லதாம்மா... அய்யோ... ..." முனகிக்கிட்டே.

லதாம்மாவுக்கு இன்னும் பயம் அதிகமாகி, "என்ன ஆச்சுன்னு பதற வைக்காம சீக்கிரம் சொல்லு கிஷோர்!"னு கத்துனா.

நான் வலியில வார்த்தைகள் வராம, "அது... அது வந்து லதாம்மா... அது..."னு இழுக்க, லதாம்மாவுக்குப் பயத்தோட சேர்ந்து கோபமும் கடுப்பும் வந்துடுச்சு.


"அய்யோ... என்னப்பா நீ அது இதுனு இழுத்துட்டே இருக்க! உயிர் போற மாதிரி கத்துற, என்னாச்சுன்னு சீக்கிரம் சொல்லத் தொலை!" .

நான் வலியில துடிச்சுக்கிட்டே, வேற வழியில்லாம உண்மையை அப்படியே உடைச்சேன். "லதாம்மா... என் குஞ்சு தோல் என் பேண்ட் ஜிப்புக்குள்ள மாட்டிக்கிச்சுமா... ஆஹ்ஹ் அம்மாடி... உசிரே போற அளவுக்கு வலிக்குதே..." அப்படின்னு எந்த மறைப்பும் இல்லாமப் பச்சையாச் சொன்னேன்.


இதைக் கேட்ட உடனே, வாசல்ல நின்ன லதாம்மாவுக்கு வெட்கத்துல என்ன பண்றதுன்னே தெரியல. 'குஞ்சு'ன்ற வார்த்தையை ஒரு வேலைக்காரன் தன் வாயால சொன்னதைக் கேட்டதும் அவ உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி கூசிப்போச்சு. முகமெல்லாம் செக்கச்செவேல்னு ஆயிடுச்சு.

ஆனா அதே சமயம், அவளுக்கு உள்ளார ஒரு லேசான சிரிப்பு வேற வந்தது. (சீ... என்ன இவன் சின்னப் புள்ளை மாதிரி பண்ணி வச்சிருக்கான்? முரட்டுப் பயலாட்டம் வளந்துருக்கான், ஜிப்புல போய் யாராவது தோலை மாட்ட வைப்பாங்களா? அறிவே இல்லையா இவனுக்கு?) அப்படின்னு நினைச்சுக்கிட்டு, வாயைப் பொத்திக்கிட்டுச் சிரிப்பை அடக்கினா.

அப்புறம் என் முனகல் சத்தம் அதிகமாக அதிகமாக, நிலைமை ரொம்ப சீரியஸா, வலியில நான் துடிக்கிறது அவளுக்குப் புரிஞ்சது. சிரிப்பை நிறுத்திட்டு, ரொம்பச் சங்கடத்தோட, "அப்போ இப்ப நான் என்னப்பா பண்ணட்டும் உனக்கு?" அப்படின்னு ரொம்பத் தவிப்போட கேட்டா.

நான், "லதாம்மா... என்னால ஒரு கையால இந்தத் தோலை ஜிப்புல இருந்து எடுக்க முடியலமா. நான் இழுக்க இழுக்க இன்னும் மாட்டிக்கிட்டு ரத்தம் வர்ற மாதிரி வலிக்குது. நீ கொஞ்சம் உள்ள வந்து எனக்கு ஹெல்ப் பண்ணுமா. ஏற்கனவே வலியில நிக்கக்கூட முடியல... இப்போ இது வேற உசிர வாங்குது..." அப்படின்னு உண்மையிலேயே கெஞ்சினேன்.

இதைக் கேட்ட உடனே லதாம்மா அப்படியே ஷாக் ஆகி சிலையா நின்னுட்டா. (உள்ள போய்... ஒரு ஆம்பளையோட பேண்ட் ஜிப்பைத் திறந்து விடுறதா? அதுவும் அவன் அந்த இடத்துல... அய்யய்யோ... இது ரொம்பத் தப்பு!) னு அவளோட மனசு அவளைப் பின்னடைய வச்சது. ஆனா, அவளோட அந்த உதவுற குணம், 'நம்ம மானத்தைக் காப்பாத்துன பையன் வலியில துடிக்கிறானே'ன்ற அந்த நன்றிக்கடன் அவளைச் சும்மா விடல.

எவ்வளவோ யோசிச்சுப் பார்த்துட்டு, வேற வழியே இல்லாம, ரொம்ப மெதுமெதுவா, கால் நடுங்க பாத்ரூமுக்குள்ள வந்தா லதாம்மா. வந்து எனக்குப் பின்னாடி நின்னுகிட்டு, என்னைத் தொடவே கூச்சப்பட்டு, என் தோள்பட்டையை ஒரு கையால பிடிச்சுக்கிட்டா.

நான் பின்னாடி திரும்பிப் பார்த்து, முனகிக்கிட்டே, "லதாம்மா... முன்னாடி வாமா... பின்னாடி நின்னுக்கிட்டு எப்படி ஜிப்பைத் திறந்து எடுக்க முடியும்?" அப்படின்னேன்.

இந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் லதாம்மாவுக்கு இன்னும் வெட்கம் தலைக்கேறிடுச்சு. 'முன்னாடி போய்... அதை எப்படிப் பார்க்கிறது?'னு அவ உடம்பு பயத்துலயும் ஒரு விசித்திரமான எதிர்பார்ப்புலயும் நடுங்குச்சு. அவ எதுவுமே பேசாம, கண்ணை மூடிக்கிட்டு, ஒரு பெரிய மூச்சை இழுத்து விட்டுட்டு, மெதுவா எனக்கு முன்னாடி வந்து நின்னுகிட்டுக் கண்ணைத் திறந்தா.



அவ கண்ணைத் திறந்ததும்... அவளோட பார்வை நேரா என் பேண்ட்டுக்குத் தான் போச்சு. ஜிப் பாதியில நின்னுருந்தது. அந்த ஜிப்புக்கு நடுவுல என் தோல் சிக்கியிருக்க... அந்தப் பேண்ட்டோட ஓட்டை வழியா, ஜிப்புக்கு வெளியே முழுசா நீட்டிக்கிட்டு, ஒரு பெரிய கறுத்த நாகப்பாம்பு மாதிரிச் சீறிக்கிட்டு நின்ன என் முரட்டுச் சுண்ணி மேலயும், ஒரு பெரிய டென்னிஸ் பால் சைஸ்ல ரொம்பப் பெருசா இருந்த வெதகொட்ட, ரோஸ் கலர்ல முட்டிக்கிட்டு நின்ன அதோட மொட்டு மேலயும் அவளோட பார்வை பளிச்சுனு பட்டது!


 கரிய நிறமும், நரம்பு புடைத்த சுன்னியின் முரட்டுத்தனமும், அந்த ரோஸ் கலர் மொட்டின் பிரம்மாண்டமும்... அவ புருஷன்கிட்ட அவ வாழ்நாள்ல ஒரு நாளும் பார்த்திராத ஒரு பயங்கரமான ஆண்மை அது!


அதை நேருக்கு நேராப் பார்த்த அடுத்த செகண்ட்... லதாம்மாவோட கண்ணு 
அப்படியே அதிர்ச்சியிலயும், காம மிரட்சியிலயும் விரிய... அவ வாயில இருந்து மூச்சுக்காத்து வெளியேறுச்சு!

பாத்ரூமிற்குள் இந்த விபரீதம் நடந்துகொண்டிருக்கும் அதே வேளையில்....

கிஷோரின் வீடு அமைதியில் ஆழ்ந்திருந்தது. அங்கேயிருந்த அந்த அமைதிக்கு ஒரு ஆபத்து நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது.
வீட்டின் உள்ளே, கிஷோரின் அழகான அக்கா சுகன்யா, தன் குழந்தைகூட தூங்கிகொண்டிருந்தாள். 

கிஷோரின் நண்பன் பீட்டர், அந்த வீட்டிற்குத் திருட்டுத்தனமாகத் திட்டமிட்டு வந்திருந்தான்.
அவன் கையில் இருந்த கள்ளச்சாவியை, யாருக்கும் தெரியாமல் அந்த வீட்டின் பிரதான கதவின் பூட்டுக்குள் மிக நிதானமாக நுழைத்தான். கதவு சத்தம் போடாமல் திறக்க வேண்டும் என்பதில் அவன் கவனமாக இருந்தான்....