వల్లీ

[venkujkc1984]

7.7 వర్షం రాత్రి 

బయట వర్షం  కురుస్తోంది. నేను నిద్రలోకి జారుకున్నాను. 

ఒక అరగంట తర్వాత నా గది తలుపు కొడుతున్న శబ్దం. నిద్రలో.. తలుపు తెరిచి చూస్తే మావయ్య (ప్రసాద్). లోనికి నెమ్మదిగా వచ్చాడు. ఆయన ముఖంలో ఒక  లోతైన బాధ, మరియు నిజమైన ప్రేమ కనిపించింది. ఆయన నా పక్కన కూర్చుని, నా భుజం నీద చేయి వేసి, “"రవీ… నీతో ఒక విషయం మాట్లాడాలి. నువ్వు ఏమాత్రం భయపడకూడదు, నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకోకూడదు.” అన్నాడు ఆయన చాలా మృదువైన గొంతుతో.

నేను కొంచెం గాబరాగా, "మావయ్యా... నేను ఏదీ తప్పుగా తీసుకోను. చెప్పు," అన్నాను.
మావయ్య కొంచెం సేపు మౌనంగా బయట కురుస్తున్న వర్షం వైపు చూశాడు. ఆపై నా కళ్లలోకి సూటిగా చూస్తూ, "రవీ... ఈ మధ్య కాలంలో నువ్వు అత్తని ఎలా చూస్తున్నావో నేను గమనిస్తున్నాను రా. ఒక కుర్రవాడి కళ్లలో మెరిసే ఆ ఆకర్షణ, ఆ దాహం... నాకు బాగా తెలుసు. నువ్వు ఆమె అందాన్ని ఎలా కళ్లతోనే జుర్రుకుంటున్నావో... నా కంట పడలేదనుకున్నావా?" అన్నాడు.

ఆ మాటలు విన్నాక నా గుండె ఆగిపోయినట్లయింది. నా గొంతు పెగలలేదు. నా రహస్యం బయటపడిందనే భయంతో నేను స్తంభించిపోయాను.
మావయ్య మళ్లీ నేరుగా: “రవీ… నిజం చెప్పు. నేను ఏమీ అనుకోను. నిజంగానే  ఏమనుకుంటున్నావు?”

నా మౌనం చూసి ఆయన నా భుజాన్ని మెల్లగా నిమిరాడు. "భయపడకు రా. నేను కోపంగా లేను. నిజం చెప్పాలంటే... నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది," అన్నాడు ఆయన నా భుజాన్ని నిమరుతూ. "ఒక భర్తగా, నా భార్య అందాన్ని, ఆమె అందాన్నీ మరొక యువకుడు ఇంతలా ఆరాధిస్తుంటే, ఆమె కోసం ఒక యువకుడి గుండె ఇలా తపిస్తుంటే చూస్తే... అది నాకు ఒక వింతైన గర్వంగా ఉంది రా. వల్లీ నిజంగానే అలాంటి స్త్రీ. ఆమె అందం ముందు ఎవరైనా తలవంచాల్సిందే. నీ మనసులోని మాటను బయటపెట్టడానికి నీకు ధైర్యం కావాలి. కానీ నీ మాటల్లో వినాలనుంది"
. 
ఆయన మాటల్లో ఉన్న ఆ అవగాహన నాలోని భయాన్ని పూర్తిగా తొలగించింది. నేను కొంచెం ధైర్యం చేసి, సిగ్గుతో, పూర్తి నిజాయితీతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను. మావయ్య ముఖం చూశాను. ఆయన నవ్వుతున్నాడు, కానీ ఆ నవ్వులో ఒక వింతైన , ఒక రకమైన ఉత్సుకత దాగి ఉన్నాయి. 

ఇంత నిషిద్ధమైన విషయాన్ని, అదీ ఆమె భర్తతో పంచుకోవడం అంటే మామూలు విషయం కాదు. నేను మాట్లాడలేకపోయాను. తల దించుకున్నాను. నా గుండె చప్పుడు నాకే వినిపిస్తోంది.
నేను గొంతులో వణుకుతో, నెమ్మదిగా నా రహస్యాన్ని బయటపెట్టాను. 
"మావయ్యా... రాత్రి పూట ప్రతి క్షణం... అత్త గురించే ఆలోచిస్తాను. ఆమె అందమే నా కళ్ల ముందు మెదులుతుంటుంది. రాత్రికి ఒకటి, రెండు సార్లు... కొన్ని రాత్రుల్లో అయితే మూడు సార్లు కూడా అలాగే గడుపుతాను."

నా మనసులోని మాటలు ఇప్పుడు ఆగ్నిలా బయటకు వస్తున్నాయి. 
"ఆ ఫీలింగ్ మామూలుగా ఉండదు మావయ్యా. అత్తను ఊహించుకుంటే నా శరీరం అంతా వణుకు పుడుతుంది. ఆమెను ఊహించుకుంటాను. ఆ సుఖం... చాలా ఎక్కువగా ఉంటుంది. ప్రతిసారీ నా శరీరం ఖాళీ అయినా, మనసులోని ఆకలి మాత్రం తీరదు."

మావయ్యకు నా మాటలు వింటుంటే కళ్లలో ఆశ్చర్యం, ఒక  సంతృప్తి, ఒక రకమైన గర్వం కూడా మెరిసింది. తన భార్య అందం ముందు ఒక కుర్రాడు ఎంత నిస్సహాయంగా లొంగిపోయాడో తెలుసుకున్నప్పుడు కలిగే ఒక విచిత్రమైన భావనలా వుంది.

"నీ నిజాయితీకి నేను అభినందిస్తున్నాను రా,"

మావయ్య సంతోషంగ: “రవీ… నేను ఈ రాత్రి పట్నం వెళ్తున్నాను.” 
నా తల ఎత్తి, ఆశ్చర్యంగా ఆయన వైపు చూశాను. "మ... మావయ్య... నువ్వు ఏమంటున్నావ్?"


“అది నిజం కాదు. నాకు అక్కడ ఎలాంటి పనీ లేదు. నేను కావాలని, ఈ రాత్రి బయటకు వెళ్తున్నాను. ఈ ఇల్లు, ఈ వర్షం, మరియు మీ ఇద్దరికీ మాత్రమే కావాలని."
నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లు అనిపించింది. 

"ఎందుకు రా ఇంత షాక్ అవుతున్నావ్? నీలో ఆ బలమైన కోరిక నేను చూశాను. ఇప్పుడు నీకు  పూర్తి స్వేచ్ఛ ఇస్తుంటే, భయపడుతున్నావా?" అని నా భుజాన్ని మెల్లగా నిమిరాడు.
"కానీ... నువ్వు ... అత్తను...?" నా గొంతులో మాటలు సరిగ్గా బయటకు రాలేదు.

“అత్తతో నేను ఈ విషయం గురించి మాట్లాడలేదు," అన్నాడు మావయ్య మరింత మెల్లిగా . "కానీ… ఇందాక ఒక విషయం గురించి మా మధ్య మాటల్లో ఆమెలోని కోరికను, ఆమె ఒంట్లో వేడినీ నేను గమనించాను.” 

ఆయన మాటలు నా మెదడులో ఒక విద్యుదాఘాతాన్ని కలిగించాయి. ఇది నా ఊహకూ అందని ఒక కొత్త లోకం.. 

"ఇప్పుడు విను," అని మావయ్య నా భుజాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని, మరింత ఉత్కంఠభరితంగా కొనసాగించాడు.

“కానీ ఒకటి గుర్తుంచుకో రవీ... అత్త మొదట్లో కొంచెం సంకోచించవచ్చు. 'వద్దు' అనవచ్చు, తప్పించుకోవడానికి చూడవచ్చు. అది ఆమె స్వభావం, ఆమె సిగ్గు. కానీ ఆమె శరీరం, ఆమె కళ్లు నీకు వేరే చెబుతాయి. ఆమె 'వద్దు' అన్నప్పుడు, ఆమె కళ్ళలోకి చూడు. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయా? ఆమె శ్వాస వేగం పెరుగుతోందా? అయితే, ఆమె మనసు 'వద్దు' అంటున్నా, ఆమె శరీరం 'కావాలి' అని అరుస్తోందని అర్థం. అప్పుడు మాత్రం వెనక్కి తగ్గకు. బలంగా ఉండు. ఆమె ను పట్టుకుని, నీ యవ్వనపు వేడిని ఆమెకు తాకించు. ఆమెలోని ఆ కోరికని నువ్వు రెచ్చగొట్టాలి.”. 

మావయ్య మాటలు వింటుంటే నా శరీరం అంతా మంటలు చెరిగిపోయాయి. నా మగతనం బిగుసుకుపోయింది. ఆయన చెబుతున్న ప్రతి మాట నాలోని కోరికను రెట్టింపు చేస్తోంది. 
"ఒకవేళ... ఒకవేళ ఆమె నిజంగానే బ్రేక్ వేస్తే? కేకలు వేస్తే?" అని అడిగాను నేను వణుకుతున్న గొంతుతో, నాలోని చివరి సంశయాన్ని బయటపెడుతూ.

మావయ్య గట్టిగా నవ్వాడు. "అలా జరగదు రా. ఆమె శరీరం కోరికలతో వేడి రాజుకుంది. నువ్వు కేవలం ఒక తలుపు తట్టాలి, మిగతా ఆనందాన్ని ఆమె స్వయంగా తెరుస్తుంది. కానీ గుర్తుంచుకో... ఆమె శరీరం నీకు లొంగిపోయినప్పుడు, ఆమె కళ్ళలో నీ పట్ల ఉన్న ఆ మత్తును, ఆ లొంగుబాటును నువ్వు ఆస్వాదించాలి."

“నేను వెళ్లిన తర్వాత ఈ రాత్రే ప్రయత్నించు. అత్త సంతోషంగా ఉండాలని నా కోరిక. అంతే. నా నుంచి నీకు ఎలాంటి ఇబ్బందీ ఉండదు”

“నీ యవ్వనపు దాహంతో నువ్వు ఆమెను నా కంటే ఎంత బాగా ఆస్వాదిస్తావో."
ఆ 'నా కంటే ఎంత బాగా ఆస్వాదిస్తావో' అనే మాట... ఆ మాట నా శరీరంలో విద్యుత్ ప్రవాహం లాగా, మంటలు లాగా ప్రవేశించింది. నా రక్తం మరుగుతోంది. నాలోని ప్రతి కణం ఉత్సాహంతో ఉరకలేస్తోంది.

మేము ముగ్గురం బస్ స్టాండ్‌కు వెళ్లాము. బయట వర్షం అవిశ్రాంతంగా, జోరుగా కురుస్తోంది. ప్రసాద్ (మావయ్య) బస్ ఎక్కాడు. బస్ కదిలే ముందు, ఆయన కిటికీ గుండా నా వైపు చూశాడు. ఆయన కళ్ళల్లో ఎటువంటి కోపం లేదు... బదులుగా, ఒక వింతైన నవ్వు, ఒక మౌనమైన 'ఆల్ ది బెస్ట్' (All the best) అన్నట్టు ఒక కన్ను కొట్టాడు. ఆ చూపులో ఉన్న అర్థం నా రక్తంలో కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపింది. ఆయన నాకు ఇచ్చిన ఆ మౌనమైన అనుమతి నాలోని ధైర్యాన్ని రెట్టింపు చేసింది. బస్ బయలుదేరింది.

మేము ఇంటికి చేరుకోవడానికి ఒక ఆటో ఎక్కాము. వర్షం వల్ల ఆటోలో చోటు తక్కువగా ఉండటంతో, మేము ఇద్దరం చాలా దగ్గరగా కూర్చున్నాము. బయట చలి, వర్షం... అత్త శరీరం కొంచెం వణుకుతోంది. ఆమెకు చలిగా ఉందని గమనించి, నేను ధైర్యం చేసి ఆమె చల్లబడిన చేతులను నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. మొదట ఆమె కొంచెం సంకోచించినా, తర్వాత నా వెచ్చదనాన్ని ఆస్వాదిస్తూ నా చేతులనే జాగ్రత్తగా పట్టుకుంది. ఆటోలోని మసక వెలుతురులో, వర్షం శబ్దం మధ్య... మా చేతుల స్పర్శ ఒక వింతైన మౌన సంభాషణలా సాగింది. ఆమె శ్వాసలోని వేడి, ఆమె శరీరం నా భుజానికి తగిలిన ప్రతిసారీ నాలోని కోరిక మరింత రెచ్చిపోతోంది.

ఇంతలో ఇల్లు వచ్చింది. ఆటో ఆగగానే, అత్త తొందరగా ఆటో దిగి, తడిసిన చీర కొంగుతో తల కప్పుకుంటూ ఇంట్లోకి పరుగెత్తింది. ఆమె ఆ తొందరపాటులో, తడిసిన చీరలో ఆమె నడుము వంపులు కదులుతున్న తీరు చూస్తూ నేను ఆటో దిగాను.

డ్రైవర్ డబ్బులు తీసుకుంటున్నాడు. ఆయన ముఖంలో ఒక అనుభవజ్ఞుడైన మగాడి చిరునవ్వు. ఆయన నా వైపు చూసి, "బాబు, డబ్బులు పుచ్చుకో. ఒక మాట చెప్పనా?" అన్నాడు.
"చెప్పండి," అన్నాను నేను.

ఆయన బయట కురుస్తున్న వర్షం వైపు చూస్తూ, "ఏరా బాబు, ఆవిడ ఎవరు. నీకు ఏమవుతారు?" అని అడిగాడు.

"నా అత్త," అన్నాను నేను కొంచెం సంకోచిస్తూ.

ఆయన నవ్వాడు. "ఓహో! అత్త అన్నమాట. మీరిద్దరూ ఆటోలో దగ్గరగా కూర్చున్నప్పుడే, ఆవిడ చలికి వణుకుతుంటే నువ్వు ఆమె చేతులు పట్టుకున్నావు కదా... అప్పుడే నాకు అర్థమైపోయింది మీ మధ్య ఏదో ఉందని."

నేను వెంటనే ఛా అలాంటిదేమీ లేదు” అనగా ఆయన నా కళ్ళల్లోకి సూటిగా చూస్తూ, మరింత స్వరం తగ్గించి, "బాబు, నేను చాలా సంవత్సరాలుగా ఈ ఆటో నడుపుతున్నాను. ఎంతో మంది ఆడవాళ్ళని చూశాను. కానీ ఆవిడ లాంటి అందం... అబ్బా!. నువ్వు చాలా అదృష్టవంతుడివిరా... ఆవిడ లాంటి అందాన్ని, ఆ వయ్యారాన్ని దగ్గర నుండి చూసే భాగ్యం ప్రతి మగాడికి దక్కదు."

ఆయన కొంచెం ముందుకు వంగి, "చూడు బాబు, బయట ఈ వర్షం, చలి చూస్తుంటే.... ఆవిడకి ఇప్పుడు కావాల్సిందల్లా... వెచ్చదనం. నీలో ఆ వేడి ఉంది. ఆవిడకి ఇప్పుడు అదే కావాలి."

ఆయన నా భుజం తట్టి, "వెళ్ళు. ఈ వయసులో ఇలాంటి అందం, అదీ ఇంత దగ్గరగా దొరకడం అంటే... అదొక అదృష్టం. అలాగే నా అనుభవంతో చెప్తున్నా ఈ వయసు ఆడవాళ్ల కోరిక తీర్చడం, వాళ్ళిచ్చే సుఖాన్ని అందుకోవడం రెండూ మగవాడికి కత్తి మీద సామే. దాన్ని వృథా పోనివ్వకు. జాగ్రత్త," అని నవ్వి వెళ్లిపోయాడు. 

మావయ్య ఇచ్చిన ఆ విలువైన అనుమతి, ఆటోలో అత్త నా చేతులను పట్టుకున్న ఆ వెచ్చని క్షణాలు, మరియు ఇప్పుడు ఈ డ్రైవర్ మాటలు... అన్నీ కలిసి నాలోని యువకుడిని, ఆమెను సొంతం చేసుకోవాలనే కోరికను పూర్తిగా మేల్కొల్పాయి. 

నా గుండె గట్టిగా, వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఈ రాత్రి ఎలా ముందుకు వెళ్లాలి అనే ఆలోచన ఇప్పుడు లేదు... ఈ రాత్రి ఆమె నాదే అనే నమ్మకం మాత్రమే మిగిలింది. 
నేను వర్షంలో తడుస్తూనే ఇంటి మెట్లు ఎక్కాను. తలుపు తొయ్యడానికి నా చేయి పైకి ఎత్తాను... 

నాలోని మగాడు పూర్తిగా మేల్కొన్నాడు.