Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

இருந்தாலும், அவனது  மூளைக்குள்ளே இன்னும் ஏதோ ஒரு பெரிய ஆபத்து மறைந்திருப்பது போன்ற  உணர்வு இருந்தது. தன் அம்மாவின் அந்தத் திறந்த நைட்டி பட்டன்களும், தங்கையின் குட்டி மினி ஸ்கர்ட்டும் அவனது மனதிற்குள் ஒரு பெரிய புதிராகக் குடைந்து கொண்டிருக்க, 


"வாங்க எல்லாரும்... டைம் ஆகிடுச்சு, வந்து சாப்பிடலாம்!" என்று பின்னாலிருந்து அம்மா வைதேகி  கூப்பிட, ஹாலில் பேசிக்கொண்டிருந்த அனைவரும் அந்த  டைனிங் டேபிளை நோக்கி நகரத் தொடங்கினர். விவேக் அந்த உணவு மேஜையைப் பார்த்ததும் மீண்டும் ஒருமுறை வியப்பில் ஆழ்ந்தான். அது  உலகத்தரமான இத்தாலிய மார்பிள் கற்களால் பிரம்மாண்டமாக அமைக்கப்பட்டிருந்தது. அதைச் சுற்றி அடுக்கப்பட்டிருந்த வெல்வெட் குஷின் நாற்காலிகள் ஒவ்வொன்றும் ஏதோ ஒரு சொகுசு சிம்மாசனம் போல அத்தனை  சொகுசாக ஆகக் காட்சியளித்தன.

அங்கே வந்த ரேகா, விவேக்கின் கைகளைத் தன் மென்மையான விரல்களால்  இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டாள். "வா விவேக், நீ என்கூடவே உட்கார்ந்து என் பக்கத்துலதான் சாப்பிடணும்" என்று தன் அலாதியான காதலோடு சொல்லி, அவனைத் தன் அருகிலிருந்த  நாற்காலியில் அமர வைத்தாள்.

 

 அவளது உடம்பிலிருந்து வீசிய அந்தப்  நறுமணமும், அவள் உள்ளே ஏதும் போடாமல் உடுத்தியிருந்த அந்த டைட்டான டி-ஷர்ட்டின் உராய்வும் விவேக்கின் கைலிக்குள் அவனது ஆண்மையை  எதோ செய்தது.

அந்தப் பிரம்மாண்டமான மேஜையைச் சுற்றி ஜெகதீஷ் மாமா, சகுந்தலா அத்தை, அப்பா பிரபாகர், தினேஷ் மற்றும் தங்கை திவ்யா என அனைவரும் ஒரு சுபயோகக் குடும்பம் போலச் சிரித்துப் பேசி அமர்ந்தார்கள். பணக்கார பங்களாவின் அந்த ராஜபோக உணவறையில், சுடச்சுடப் பாத்திரங்களில் இருந்து வெளிவந்த அசைவ உணவுகளின் காரசாரமான வாசனையும், அந்த நவரத்தின விளக்குகளின் ஒளியும் சேர்ந்து ஒட்டுமொத்த இடத்தையுமே ஒரு சொர்க்கம் போல மாற்றியிருந்தது.

எல்லோரும் சுற்றி அமர்ந்திருக்க, விவேக்கின் அம்மா வைதேகிதான்   கிச்சனுக்குள் சென்று விதவிதமான உணவுகளைத் தட்டுகளில் எடுத்து வந்து மேஜையில் பரிமாறிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் குனிந்து நிமிர்ந்து பாத்திரங்களை வைக்கும்போதெல்லாம், அவளது நைட்டியின் திறந்த பட்டன்கள் வழியே அவளது பருத்த முலைகளின் ஆழமான பிளவு அப்பட்டமாகத் தெரிய,  விவேக்கோ தன் அம்மாவின் அந்த நிலையைக் கண்டு,  அங்கே தர்மசங்கடமாக அமர்ந்திருந்தான்.

 

எல்லோரும் தட்டிலயும் உணவை வைதேகி நேர்த்தியாகப் பரிமாறி முடித்த பிறகு, டைனிங் டேபிளின் தலைமை நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த ஜெகதீஷ் சுற்றிலும் பார்த்தார். மேஜையில் அனைவரும் ஆஜராகியிருக்க, ஒரு நபர் மட்டும் குறைவாக இருப்பதை கவனித்தவர், "எங்க... நம்ம வீட்டு மூத்த மருமகள் வனஜாவை இன்னும் காணோம்?" என்று சத்தமாகக் கேட்டார்.

அவரது கேள்விக்கு மார்பு முந்தானையைச் சரி செய்தபடி சகுந்தலா பதிலளித்தாள். "உங்களுக்குப் பசிக்கிற மாதிரி அந்த இரண்டு வயசுக் குட்டிப் பாப்பாவுக்குப் பசிக்குமல்ல  ! அதான் வனஜா அவளோட பெட்ரூம்ல வச்சு பாப்பாவுக்குப் பால் கொடுத்துட்டு இருக்கா. அவ வர கொஞ்சம் நேரமாகும், நீங்க எல்லாரும் சாப்பாட்டை ஆரம்பிங்க" என்றாள்.

அதைக் கேட்டதும் ஜெகதீஷ் தன்  கண்களை உருட்டி,   , "அதுக்கு எதுக்கு அவ தனியா அந்த அறைக்குள்ள போய் இருந்து பால் கொடுக்கணும்? ஏன்... இங்க எல்லாரும் இருக்கிற டைனிங் டேபிளுக்கே வந்து, இங்கேயே உட்கார்ந்து பால் கொடுக்கலாமே?   என்று  குறும்புத்தனமாகக் கேட்டார்.

அவர்   பேச்சைக் கேட்டதும், அங்கே பாத்திரங்களை அடுக்கிக் கொண்டிருந்த வைதேகி சும்மா இருக்காமல் உடனே குறுக்கிட்டாள். "ஆமா... அப்புறம் அந்தக் குட்டிப் பாப்பாவுக்குப் பால் இல்லாம,  பாலை நீங்க எல்லாரும் சேர்ந்து  குடிச்சு காலி பண்றதுக்கா?" என்று  அதட்டலாக சொல்ல 

வைதேகி அப்படித்  கேட்டதும் ஜெகதீஷ் முகத்தில் அசடு வழிய, "ஐயோ... தங்கச்சிம்மா! என்னைப் பத்தி என்ன இப்படி   சொல்லிட்டே? 

அவர் அப்படி நடித்ததும் வைதேகிக்குச் சிரிப்புத் தாங்கவில்லை. சமையல் கரண்டியை ஓரமாக வைத்துவிட்டு, ஜெகதீஷின் அருகில் வந்தவள், சற்றும் யோசிக்காமல் எல்லாரும் பார்க்கும்போதே  அவரது காதைச் செல்லமாகப் பிடித்து பலமாகத் திருகினாள். "இந்த நல்லவன் மாதிரி என்கிட்ட மட்டும் நடிக்கக் கூடாது அண்ணே!" என்று குழைந்தாள்.

 

காதைத் திருகியபடியே  , "மதியம்   நீங்களும் இவரும் (பிரபாகர்) சேர்ந்து, வனஜாவோட   ஒரு சொட்டுப் பால் கூட மிச்சம் வைக்காம,  போட்டி போட்டுக்கிட்டு  சப்பி எடுத்திருக்கீங்க! அதை நான் என் கண்ணாலேயே பார்த்தேன். இப்போ வந்து நல்ல பிள்ளை மாதிரி பேசுறீங்க!" என்று  சொல்ல 

அவள் அப்படிப் போட்டுக் கொடுத்ததும் டைனிங் டேபிளில் இருந்த ஜெகதீஷ், பிரபாகர், தினேஷ், மற்றும் சகுந்தலா என அனைவரும் மொத்தமாக,   குதூகலத்துடன் "ஹா... ஹா... ஹா..." என்று வெடிச்சிரிப்பு சிரித்தார்கள். தங்கை திவ்யாவும், காதலி ரேகாவும் கூட அந்த   பேச்சைப் புரிந்து கொண்டு தங்கள் முகங்களைச் சிவக்க வைத்துச் சிரித்தனர்.

ஆனால், அங்கே அமர்ந்திருந்த விவேக் மட்டும் பாவம், தன்    கண்ணாடி வழியே எல்லாரையும் பேந்த பேந்த முழித்துப் பார்த்தான். "இவங்க எல்லாரும் எதைப்பற்றி இப்படி  , குதர்க்கமா பேசிக்கிறாங்கன்னு நமக்கு ஒண்ணுமே புரியலையே!  ?" 

"சரி... இவங்க என்னவோ பேசிட்டுப் போறாங்க, நமக்கு எதுக்கு வீணா வம்பு? கூட்டத்தோடு கூட்டமா நாமளும் அவங்களோடு சேர்ந்து சிரிக்கலைன்னா நாம ஏதோ லூசு மாதிரி தெரிவோம்" என்று நினைத்த விவேக், தன் கௌரவத்தைக் காக்க, தனக்கு ஒன்றும் புரியாவிட்டாலும் லேசாகத் தன் பற்கள் தெரிய கலகலவெனப் போலிச் சிரிப்பை உதிர்த்தான். அவனது அந்த அப்பாவித்தனமான சிரிப்பைக் கண்டு ரேகா அவனது தொடையை மேஜைக்கு அடியில் செல்லமாகக் கிள்ளினாள்.

"என்ன விவேக்... நீயும் அவங்களோடு சேர்ந்து இவ்வளவு ஜாலியா சிரிக்கிறே? நிஜமாவே அவங்க இப்போ எதைப்பத்திப் பேசிக்கிறாங்கன்னு உனக்கு  புரியுதா, இல்லை சும்மா நடிக்கிறியா?" என்று ரேகா அவனது காதருகே குனிந்து, தன் முலைகள் அவனது தோளில் உராயும் வண்ணம் அலாதியான குறும்புடன் ரகசியமாகக் கேட்டாள்.

 

விவேக்கிற்குள் சட்டென்று ஒரு நடுக்கம் பிறந்தது. "ஐயோ! இவ வேற எல்லாரும் முன்னாடியும் இப்படி ஓப்பனா கேக்குறாளே... இப்போ நாம புரியலன்னு சொன்னா   அசிங்கமாப் போயிடுமே!" என்று நினைத்தவன், தன்   கண்ணாடியை விறைப்பாக மேல்நோக்கித் தள்ளினான்.

"என்ன ரேகா இப்படி கேட்டுட்டே? எனக்கு இந்தச் சாதாரணத் தமாஷ் கூடப் புரியாதா என்ன? ம்ம்... அவங்க பேசினது எல்லாமே எனக்கு   ரொம்ப நல்லா புரியுது!" என்று  பொய் சொல்லிச் சமாளித்தான்.

அவர்கள் இருவரும் தனியாகக் கிசுகிசுப்பதைப் பார்த்த சகுந்தலா அத்தை உடனே உரத்த குரலில் குறுக்கிட்டாள். "ஏண்டி ரேகா! என் மருமகனை என்ன அவ்வளவு மக்குன்னு நினைச்சிட்டு இருக்கியா? அவர் படிச்சப் பிள்ளைடா... அவருக்கு இங்க நடக்குற, பேசுற எல்லா  நல்லாப் புரியும். அப்படித்தானே மருமகனே?" என்று விவேக்கைப் பார்த்துத் தன் முலைகளை எக்கிக் குறும்புடன் கேட்டாள்.சகுந்தலா 

"அய்யோய்யோ! இவங்க வேற ஏன் இப்போ என்னையே எல்லாரும் பார்க்கிற மாதிரி நடுவுல இழுக்குறாங்க?" என்று விவேக் பயங்கரமாக நெளிந்தான். டைனிங் டேபிளில் இருந்த ஒட்டுமொத்தக் குடும்பத்தின் பார்வையும் அவனது முகத்தின் மீது நிலை குத்தியதால், அவனுக்கு உடம்பெல்லாம் வேர்க்கத் தொடங்கியது.

இருந்தாலும்   முகத்தை விறைப்பாக வைத்துக் கொண்டு, "ஆமா அத்தை... அது ஒரு சாதாரண ஜோக்தானே, இதைக் கூடவா என்னால புரிஞ்சுக்க முடியாது? எனக்கு எல்லாமே  விளங்கிடுச்சு," என்று தன் அம்மாவையும் மாமனாரையும் பார்த்துப் போலியாகப் புன்னகைத்தான்.

ஆனால் ரேகா அவனை அத்தனை எளிதில் விடுவதாக இல்லை. அவனது கையைத் தன் தொடைகளுக்கு நடுவே நைஸாக அமுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு, "அப்படியா விவேக்? உனக்கு எல்லாமே புரிஞ்சிடுச்சா? எங்க... இப்போ அவங்க எதைப்பத்திப் பேசினாங்கன்னு    சொல்லு பார்க்கலாம்!" என்று விடாமல் குடைந்து கேட்டாள்.

இப்போது அந்த   டைனிங் டேபிளே முற்றிலும் அமைதியாகி, விவேக் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறான் என்பதை அறிவதற்காக அவனது முகத்தையே வெறித்துப் பார்க்கத் தொடங்கியது. வைதேகியும் ஜெகதீஷும் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு அவனது பதற்றத்தை ரசித்தனர்.

விவேக் தன் கம்ப்யூட்டர் மூளையைத் தீவிரமாக வேலை செய்ய விட்டு, "அதான்... அந்தப் பாப்பாவுக்குக் குடிக்குறதுக்காக வனஜா  அக்கா உள்ள ஒரு பீடிங் பாட்டில்ல பால் வச்சிருந்தாங்க போல. அதை  ஜெகதீஷ் மாமாவும், எங்க அப்பாவும் சேர்ந்து தெரியாம எடுத்து எல்லாக் குடிச்சு காலி பண்ணிட்டாங்க... அப்படித்தானே?" என்று தன்   அறிவுக்கு எட்டிய எதார்த்தமான விளக்கத்தைக் கூறினான்.

அவன் அந்த 'பீடிங் பாட்டில்' விளக்கத்தைச் சொல்லி முடித்த அடுத்த விநாடி, அந்த  டைனிங் டேபிளே அதிரும் அளவுக்கு அங்கிருந்த அனைவரும் "குபீர்" என்று ஒரே நேரத்தில் வெடிச்சிரிப்பு சிரித்துவிட்டார்கள். தினேஷ் சிரிப்புத் தாங்காமல் தன் தட்டிலேயே கைகளால் பலமாக அடித்தான்.

அவன் சொன்ன அந்தப்  , அப்பாவித்தனமான பதிலைக் கேட்டதும் ரேகாவுக்குச் சிரிப்பதா இல்லை அழுவதா என்றே தெரியவில்லை. தன் நெற்றியிலும் தலையிலும் பலமாக அடித்துக் கொண்டவள், "ஐயோ மாமா! இவன் இன்னும் கொஞ்சம் கூடத் திருந்தவே இல்லை மாமா... இவன் இன்னும் அதே குழந்தையாவே தான் இருக்கான்!" என்று பிரபாகரை பார்த்துப் புலம்பினாள்.

"ஆமாடா விவேக்... நாங்க எல்லாரும் அந்தப் பாப்பாவோட பாட்டில் பாலைத்தான் திருடித் திருடிக் குடிச்சோம்... ஹா... ஹா..." என்று ஜெகதீஷ் மாமாவும் வைதேகியும் ஒருவரையொருவர் பார்த்து  கண் அடித்துக் கொண்டு, மீண்டும் ஒருமுறை எல்லாரையும் சேர்த்துச் சிரிக்க வைத்தார்கள்.

 

விவேக்கிற்கு   தர்மசங்கடம் அவனது உடம்பை உலுக்கியது. "என்னடா இது... நாம ஏதோ கரெக்டாத்தான் பதில் சொன்னோம்னு நினைச்சோம். ஆனா முன்னாடி சிரிச்சதை விட, இப்போ நாம சொன்ன பதிலைக் கேட்டு எல்லாரும் இன்னும் பலமா,  சிரிக்கிறாங்களே!" என்று புரியாமல் திகைத்தான்.