Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

விவேக் மெல்லக் கண்விழித்துப் படுக்கைக்கு அருகில் இருந்த தன்  ஐபோனை எடுத்து மணியைப் பார்த்தான். "என்ன... மணி ராத்திரி 9 ஆகிடுச்சா! ச்சே... பத்து நிமிஷம்னு படுத்துட்டு இவ்வளவு நேரம் தூங்கிட்டேனே!" என்று பதறியபடி மெத்தையை விட்டு எழுந்தான். உண்ட மயக்கத்திலும் தூக்கக் கலக்கத்திலும் தொண்டை வறண்டிருக்க, அருகில் இருந்த டேபிளில் வைக்கப்பட்டிருந்த தண்ணீர் கிளாஸை எடுத்து ஒரே மூச்சில் குடித்தான்.




பின்னர் அப்படியே  பாத்ரூமுக்குள் சென்று, அங்கிருந்த வாஷ் பேசினில் குளிர்ந்த நீரால் முகத்தை நன்றாகக் கழுவித் தன் தூக்கக் கலக்கத்தை ஓட்டினான். டவலால் முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டு கண்ணாடி முன்னால் நின்று தன் சோடா புட்டிக் கண்ணாடியையும், கலைந்திருந்த தலைமுடியையும் சரிசெய்து கொண்டு கொஞ்சம் புத்துணர்ச்சியாகத் தயாரானான்.

அவன் அறைக்கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தபோது, அந்தப் பெரிய மாளிகையின் கீழே இருந்து பலமான பேச்சுச் சத்தமும், பெண்களின் கலகலப்பான சிரிப்பொலியும் காதுகளில் விழுந்தன. " எல்லாரும் அந்தப் பண்ணைத் தோட்டத்துல இருந்து வீட்டுக்கு வந்துட்டாங்க போல இருக்கு!" என்று அவனது  மூளை கணக்கு போட்டது.

 . "சரி, நாமும் உடனே கீழே போய் எல்லாரையும் பார்க்கலாம்" என்று நினைத்தபடி,  அந்த மாடிப் படிகளில் இருந்து மெதுவாகக் கால் வைத்துத்   இறங்கிச் சென்றான்.

மாடிப் படிகளில் பாதி தூரம் விவேக் இறங்கி வரும்போதே, கீழே ஹாலில் நின்று கொண்டிருந்த ரேகா சட்டென்று நிமிர்ந்து அவனது வருகையைக் கவனித்துவிட்டாள். "விவேக்!" என்று ஆசை ததும்பும் குரலில் சத்தமாகக் கத்தியவள், தன் முகம் முழுக்க ஒரு பேரானந்தப் புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டாள். விவேக் அவளை நோக்கித் தன் பார்வையைத் திருப்பிய அந்த விநாடியில், அவன் முற்றிலும் ஸ்தம்பித்து, வாயடைத்துப் போனான்.


"நம்ம ரேகாவா இது?" என்று அவனது   கண்ணாடிக்கு பின்னால் இருந்த கண்கள் அவளை நம்ப முடியாமல் உற்றுப் பார்த்தன. அவனது தொண்டை வறண்டு போக, தன் எச்சிலை மெதுவாக விழுங்கினான்; அதற்குக் காரணம் அவள் அப்போது போட்டிருந்த அந்த  ஆடைதான்.

அவள் உடம்போடு ஒட்டிப் பிதிங்கி நின்ற ஒரு டைட்டான கறுப்பு நிற டி-ஷர்ட்டும், அவளது முட்டிக்கு மேலே பளபளக்கும் தொடைகள் அப்பட்டமாகத் தெரியும்படி தூக்கி நின்ற ஒரு குட்டி ஜீன்ஸ் ஷார்ட்ஸும் அணிந்திருந்தாள். அந்த இறுக்கமான உடையில் அவளது உடலின் வளைவு நெளிவுகளும், செழுமையான அங்கங்களும் அணுவணுவாக விவேக்கின் கண்களுக்குக் காம விருந்து படைத்தன.

 

அவன் அவளது அந்த மாடர்ன் அழகை முழுமையாகத் தன் கண்ணால் ரசித்து முடிக்கும் முன்னே, ரேகா படிகளில் ஏறி அவனை நோக்கி  ஓடிவந்தாள். அவள் ஓடிவரும் அந்த வேகமான அசைவுக்கு ஏற்ப, அவளது மார்பில் இருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலைகள் இரண்டும் கட்டுப்பாடின்றி மேலேயும் கீழேயும் குதித்து ஆட்டம் போட்டன.

அதிலும் அவள் படிகளில் எக்கி ஏறி வரும்போது, அவளது அந்த முன்னழகு இரண்டும் டி-ஷர்ட்டைக் கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்து விழுந்துவிடும் அளவுக்கு  எகிறித் துடித்தன. அந்த அதிர்வுகளையும், துள்ளலையும் கூர்ந்து கவனித்த விவேக், தன் ஆண்மையின் நரம்புகள் முறுக்கேற, அவள் உள்ளே பிரா என்று எதுவும் போடாமல்   அந்த டி-ஷர்ட்டை மாட்டியிருக்கிறாள் என்பதைத்  தெரிந்துகொண்டான்.

விவேக் தன் கண்களை மூடித் திறப்பதற்குள், ரேகா மின்னல் வேகத்தில் அவனது முன்னால் வந்து நின்றாள். வந்த வேகத்தில் அவனது கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு, அவனைத் தன் உடம்போடு சேர்த்து இறுக்கமாகக் கட்டியணைத்தாள். அவள் அப்படி அமுக்கிப் பிடித்ததில், அவளது அந்தப் பருத்த முலைகள் இரண்டும் விவேக்கின் அகன்ற நெஞ்சில்  பிதுங்கி நசுங்கின.

 

"ஐயோ... ரேகா! இங்கே கீழே எல்லாரும் நின்னு பார்த்துட்டு இருக்காங்கடி!" என்று விவேக் சுற்றிலும் இருந்த தன்  , மாமனார், மாமியார் கூட்டத்தைப் பார்த்துப் பயந்து நடுங்கினான். அவனது  மூளை தர்மசங்கடத்தில் தவித்தது. ஆனா, அதையெல்லாம் ரேகா துளியும் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவில்லை.

அவனை இன்னும் பலமாகத் தன் இடுப்போடு இறுக்கிக் கட்டிப்பிடித்ததோடு மட்டுமில்லாமல், அவனது முகம் முழுவதும் "நச்... நச்..." என்று சத்தத்தோடு முத்தங்களை வாரி வழங்கத் தொடங்கினாள். அவளது உதடுகளின் ஈரப்பதம் அவனது கன்னங்களில் அனலாக இறங்கியது.

 

"ஐயோ போச்சு! இன்னைக்கே என் மாமனார்  இதைப் பார்த்துட்டு என்னை வச்சுச் செய்யப் போறாரு,  !" என்று நினைத்த விவேக், அவளது முத்த மழையிலிருந்து தப்பிக்கத் தன் முகத்தைக் கொஞ்சம் பின்வாங்க முயன்றான். ஆனால், ரேகா அவனை விடுவதாக இல்லை; அவனது கழுத்தை இன்னும் விறைப்பாக வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

அவள் அவனது நெற்றி, கன்னம், மூக்கு, கண்கள் என முகம் முழுக்கத் தன் எச்சிலால் முத்தமிட்டு நனைய வைத்தாள். ஆனால், அவளது அந்த முத்தங்கள் வெறும் காமத்தின் வெளிப்பாடு மட்டுமே இல்லை; இத்தனை நாட்களாகத் தன் காதலனைப் பிரிய முடியாமல் தவித்த அந்தத் தீராத ஏக்கம், அவளது கண்ணின் ஓரத்தில் இருந்து ஒரு மெல்லிய கண்ணீர்த்துளியாக எட்டிப்பார்த்தது. விவேக்கும் அவளது அந்த உண்மையான காதலின் கண்ணீரைக் காணத் தவறவில்லை; அவனுக்கும் உள்ளுக்குள் ஏதோ செய்தது.

அதே நேரத்தில், கீழே ஹாலில் நின்று கொண்டிருந்த குடும்பத்தினர் அனைவரும் ரேகாவின் அந்த ஆவேசமான,  முத்த வேட்டையைக் கண்டு அப்படியே வாய்பிளந்து ஆச்சரியத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அங்கே நின்றிருந்த பிரபாகர் , தன் பக்கத்தில் இருந்த சகுந்தலாவின் இடுப்பில் லேசாக கிள்ளி , தன்  கண்களை உருட்டினார் .

"என்ன  சம்பந்தி ...   இங்கே நம்ம நிக்கிறாங்கன்ற பயமே இல்லாம, உங்க பொண்ணு இப்போவே இந்த மாடிப் படியிலேயே எல்லாத்தையும் முடிச்சிருவா போல இருக்கு! என்ன ஒரு வேகம்!" என்று ரேகாவின் அந்த  தழுவலைப் பார்த்து நக்கலாக,  சிரித்தார் .

அதற்குக் சகுந்தலா கொஞ்சமும் அசராமல்,  பிரபாகரின் எல்லாரும் பார்க்கும்போதே லேசாகக் தட்டி, முகம் முழுக்க வெட்கம் பொங்கப் பேசினாள். "அப்புறம் என்ன ... அவ என் வயித்துல பிறந்த பொண்ணு ஆச்சே! எதுலயும் கொஞ்சம் வேகம், விவேகம் எல்லாமே அவளுக்கு  உக்கிரமா இருக்கும் !" என்று தன் மகளின்  வேகத்தைப் பெருமையாகச் சொன்னாள்.

அங்கே நின்றிருந்த தினேஷ் தன் தங்கை ரேகாவைப் பார்த்து உரக்கக் கத்தினான், "அடியே ரேகா! மாப்பிள்ளைக்கு  மூச்சு முட்டித் தொண்டையில  ஏதும் சிக்கிடப் போகுதுடி... கொஞ்சம் மெதுவா  !" என்று இருட்டடி கொடுக்க, அங்கிருந்த  அனைவரும் "ஹா... ஹா..." என்று வெடிச்சிரிப்பு சிரித்தனர்.

 

ஜெகதீஷ் மாமாவோ தன் கைகளைத் தன் இடுப்பில் வைத்துக் கொண்டு, விவேக்கின் நெஞ்சில் பிதுங்கிக் கிடக்கும் ரேகாவின் முலைகளை வெறித்துப் பார்த்தபடி, "விடாதே ரேகா... மாப்பிள்ளைக்கு நம்ம விட்டு உபசரிப்பு எப்படி இருக்கும்னு இப்போவே நல்லா ருசி காட்டிடு!" என்று லவுட் ஸ்பீக்கரில் பேசுவது போலக் கூவினான்.

இப்படியாகக் குடும்பத்தினர் அனைவரும் தங்களுக்குள்  , குதர்க்கமாகவும் பேசிச் சிரித்துக் கொண்டிருக்க, விவேக்கின் முகம்  வெட்கத்திலும் அவமானத்திலும் தக்காளிப் பழம் போலச் சிவந்தது.  

எப்படியோ போராடி ரேகாவின் அந்த இறுக்கமான பிணைப்பிலிருந்து விவேக் தன்னை லேசாக விலக்கிக் கொண்டான். அவன் முகத்தில் இன்னும் அவளது உதடுகளின் ஈரப்பதம் அப்படியே படிந்திருக்க, அவளது கலைந்த கூந்தலும் அவனது   கண்ணாடியில் ஒட்டியிருந்த வேர்வையும் அவனது நிலையை அப்பட்டமாகத் தூக்கிக் காட்டியது. அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து ஹாலில் நின்ற அனைவரும்  சிரித்துக் கொண்டிருக்க, விவேக்கிற்கு அந்தச் சூழ்நிலையில் என்ன சொல்வது, எங்கே தன் பார்வையை வைப்பது என்றே தெரியாமல் திகைத்து நின்றான்.

"அண்ணாஆஆ...!" என்று அப்போது அவனது பின்னாடி இருந்து ஒரு மென்மையான, தெரிந்த குரல் பலமாகக் கேட்டது. விவேக் சட்டென்று அந்தத் திசையை நோக்கித் திரும்பிப் பார்க்க, அங்கே நின்ற உருவத்தைக் கண்டதும் அவனது  இதயம் அப்படியே உறைந்து போனது. அது... அது... அவனது ஒற்றைத் தங்கை திவ்யா! அவளை அந்த ஆடம்புக் கோலத்தில் பார்த்த அடுத்த விநாடியே, விவேக்கிற்குப் பாதம்  முதல் தலை வரை கோபம் சுர்ரென்று ஏறியது.

சென்னையில் இருக்கும்போது வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லும்போது ஒரு துப்பட்டா சரியாகப் போடவில்லை என்றாலே, அவளது ஒழுக்கத்தைக் குறித்துக் கண்ணா பின்னா என்று கத்தி ஆர்ப்பாட்டம் செய்யும் நடுத்தரக் கொள்கைக்காரன் இவன். ஆனால், இங்கே இந்த ரேகாவின் மாளிகைக்குள் அவனது சொந்தத் தங்கை முற்றிலும் தலைகீழாக மாறியிருந்தாள். அவள் அணிந்திருந்த ஆடை அவனது நரம்புகளைத் துடிக்க வைத்தது.

அவள் தொடைக்கு மிக மேலே ஏறி நின்ற ஒரு குட்டி மினி ஸ்கர்ட் பிராக் அணிந்திருந்தாள். அவளது பருத்த வெள்ளைத் தொடைகள் இரண்டும் அப்பட்டமாக வெளியீட்டுக் காட்டிக் கொண்டிருக்க, மேலே அவளது இளமை முலைகளின் ஆழமான பிளவும் எந்தவொரு மறைப்பும் இன்றி அப்படியே தெரிந்தது. அதை மறைப்பதற்கு அவளது உடம்பில் எந்தவொரு துப்பட்டாவோ, நல் ஆடைகளோ துளியும் இல்லை.

 

திவ்யா தன் அண்ணனைக் கண்ட சந்தோஷத்தில் முகம் முழுக்கச் சிரிப்புடன் அவனது அருகில் நெருங்கி வர வர, விவேக்கிற்குள் இருந்த அந்த ஆணாதிக்கக் கோபம் எல்லை கடந்தது. அவனது கண்கள் சிவப்பதைச் சட்டென உணர்ந்து கொண்ட திவ்யா, உடனே தன் ஒரு கையைத் தன் மார்பின் மேல் வைத்து அந்த ஆழமான முலைப்பிளவை அவசர அவசரமாக மறைத்துக் கொண்டாள். பின் அருகில் சோபாவில் கிடந்த ஒரு மெல்லிய துணியை எடுத்து நைஸாகக் கழுத்தில் போட்டுக் கொண்டாள்.

"அண்ணா... எப்படி இருக்கே?" என்று பாசமாகக் கேட்டபடி, அவனது கையைத் தன் மென்மையான விரல்களால் பற்றினாள். சுற்றிலும் மாமனார் ஜெகதீஷ், மாமியார் சகுந்தலா மற்றும் ரேகாவின் அண்ணன் தினேஷ் என அனைவரும் சூழ்ந்து நின்று வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்ததால், விவேக் தன் உள்ளுக்குள் வெடித்த எரிமலையைக் கஷ்டப்பட்டு அடக்கிக் கொண்டான். இதுவே திவ்யா மட்டும் தன் அறையில் தனியாக மாட்டியிருந்தால், அவளது கன்னம் வீங்கிச் சிவக்கும்படி பளார் பளார் என்று நாலு அறை கொடுத்துவிட்டுத்தான் மறுபேச்சே பேசியிருப்பான்.

அவன் தன் பற்களைக் கடித்தபடி, தாடைகள் முறுக்கேற, "ம்ம்... நான் நல்லா இருக்கேன்டி," என்று உள்ளுக்குள் குமுறிக் கொண்டே சன்னமான குரலில் பதில் சொன்னாள். அவனது கண்கள் திவ்யாவின் அந்த இறுக்கமான ஆடையும், அதன் வழியே துள்ளிய அவளது இளமை அமைப்பையும் பார்த்து அதிர்ச்சியில் நிலை குத்தியிருந்தன.

ஆனால், அவனது அந்த அதிர்ச்சி அத்தோடு முடியப் போவதில்லை என்பது போல, அடுத்த விநாடி அவனது கோபம் இமயமலையின் உச்சத்துக்கே செல்லும் அளவுக்கு ஒரு குரல் கேட்டது. "டேய் விவேக்... வந்துட்டியாடா?" என்று ஒரு பழக்கப்பட்ட, பாசமான தொனியில் குரல் கொடுத்தபடி, ஹாலின் ஓரமாக நின்று கொண்டிருந்த அவனது பெத்த அம்மா வைதேகி மெல்ல அவனது முன்னால் நடந்து வந்தாள்.

தன் அம்மாவை அந்த நிலக்கோலத்தில் பார்த்த விவேக்கிற்கு, மூளையில் இருந்த ரத்த நாளம் வெடித்துவிடும் போல இருந்தது. அவளது தோற்றம் அவனது ஒட்டுமொத்த நன்னடத்தையையும் காலில் போட்டு மிதிப்பது போல அத்தனை வக்கிரமாக இருந்தது.  


வைதேகி உடம்போடு ஒட்டிப் பிசிபிசுப்பாக இருந்த ஒரு மெல்லிய நைட்டியை அணிந்திருந்தாள். அதிலும் உச்சக்கட்டக் கொடுமையாக, அந்த நைட்டியின் மேல் இருந்த இரண்டு பட்டன்கள் முற்றிலும் திறந்து கிடந்தன. அவள் உள்ளே பிரா  அணிந்திருப்பதற்கான எந்தவொரு அடையாளமும் அந்த மெல்லிய துணியில் தெரியவில்லை; அவளது முதிர்ந்த, பருத்த மாம்பழ முலைகள் இரண்டும் அந்த நைட்டிக்குள்ளே எந்தக் கட்டுப்பாடும் இன்றித் தொங்கி ஆடுவது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. அவளது ஆழமான மார்புப் பிளவு   அப்படியே விவேக்கின் கண்களுக்கு நேராகப்  காட்சியளித்தது




என் அம்மாவும் இப்படி இந்த வக்கிரக் குடும்பத்தோட சேர்ந்து ஆட ஆரம்பிச்சுட்டாளா?" என்று நினைத்த விவேக்கின் நரம்புகள் அனைத்தும் கொதித்து,  . தான் சென்னை மொட்டை மாடியில் இருக்கும்போது போனில் கேட்ட அந்த 'மீன் கழுவும்' சத்தத்தின் உண்மையான கோலம் இதுதானா என்று அவனது  மூளை பயங்கரமாகக் கணக்குப் போட்டது.


ஆனால், அவன் தன் கோபத்தில் எதாவது வார்த்தையை எடுத்து விடுவதற்கு முன்னே, வைதேகி அவனது முகத்தைக் கண்டு கோபத்தோடு பேசத் தொடங்கினாள். "ஏண்டா விவேக்! அந்தப் புள்ள ரேகா அவ்வளவு பாசத்தோட, ஆசையா உங்கிட்ட வந்து உருகி உருகிக் கொஞ்சிட்டு இருக்கு. ஆனா நீ என்னடான்னா அங்கே ஆபீஸ்ல கம்ப்யூட்டர் முன்னாடி உட்கார்ந்திருக்கிற மாதிரியே மரக்கட்டை மாதிரி விறைப்பா நின்னுட்டு இருக்கே?" என்று அவனைப் பார்த்துக் கடிந்து கொண்டாள்.

"அவ உன்னை அத்தனை பேர் முன்னாடியும் ஆசையாப்  கட்டிப்பிடிச்சு  முத்தம் கொடுத்தாடா... நீ பதிலுக்கு அவளுக்கு ஒரு முத்தமாவது கொடுத்து அவளைச் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டாமா? இப்படி ஒரு  உணர்வே இல்லாத ஆளா இருக்கியேடா!" என்று வைதேகி தன் பருத்த மார்புகளை எக்கி, தன் மகனையே குதர்க்கமாகத் திட்டினாள்.

வைதேகி அப்படிப் பேசும்போது அவளது நைட்டியின் திறந்த பட்டன்கள் வழியே அவளது முலைகளின் ஒரு பகுதி அசைந்து கொடுத்தது. அதை அருகில் இருந்து பார்த்த ஜெகதீஷ் மாமா, தன் எச்சிலை விழுங்கியபடி  சிரிக்க 

விவேக்கிற்கு அந்த விநாடியில் தலை சுற்றியது போல இருந்தது. தனக்கு அங்கே என்ன நடக்கிறது, யார் என்ன பேசுகிறார்கள் என்றே முற்றிலும் புரியவில்லை. "என்னடா இது... இங்க எல்லாரும் என்னென்னவோ பண்றாங்க! என் சொந்த அம்மாவும் தங்கையும் கூட இப்படித் தங்களை மறந்து அரைகுறை டிரஸ்ஸோட வக்கிரமா திரியுறாங்களே... இது என்ன குடும்பமா, இல்லை வேற ஏதாவதா?" என்ற கேள்வியோடு தன்     கண்ணாடியை இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, அந்தப் பணக்கார மாளிகையின் வக்கிரப் போக்கைக் கண்டு உள்ளுக்குள் நடுங்கிப் போய் நின்றான் விவேக்.

அதற்குள் அவனது மாமியாரான சகுந்தலா அவனது அருகில் நெருங்கி வந்து, "என்ன மாப்பிள்ளை... நல்லாத் தூங்குனீங்களா? பஸ்ஸுல வந்த களைப்பெல்லாம் இப்போ நல்லா ஆறிடுச்சா?" என்று மிகுந்த பாசத்தோடு விசாரித்தாள். அவளது முகத்தில் இருந்த அந்தத் தாய்மையான புன்னகையும் கனிவான பேச்சும் விவேக்கிற்குள் இருந்த ஆத்திரத்தை லேசாகக் குறைப்பது போல இருந்தது.


அவள் பேசி முடிப்பதற்குள், அவளது பின்னாடியே வந்த ஜெகதீஷ் மாமா சற்றும் யோசிக்காமல் விவேக்கின் தோளில் உரிமையோடு தன்  கையைப் போட்டு அணைத்துக் கொண்டார். "பார்த்தீங்களா மாப்பிள்ளை... நீங்க இந்த வீட்டுக்குள்ள கால் எடுத்து வச்சதும் என் பொண்ணு ரேகாவுக்கு எவ்வளவு பாசம் பொங்கிருச்சுன்னு! அவ உங்க முகத்துல  முத்தங்களை வாரி வழங்கினதை வச்சே, நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் எவ்வளவு ஆழமான காதல் வச்சிருக்கீங்கன்னு நாங்க எல்லாரும் நல்லாத் தெரிஞ்சிகிட்டோம்  ," என்று பெருமை பொங்கக் கூறினார்.



 

ஜெகதீஷ் மாமா அப்படிப் பேசியது விவேக்கிற்குள் சற்று நெருடலாகவே இருந்தது. ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்து ஒழுக்கத்தில் வளர்ந்த அவனுக்கு, அத்தனை பெரியவர்கள் முன்னிலையில் தன் காதலி தனக்கு முத்தம் கொடுத்ததை இந்த வீட்டின் பெரியவர் கண்டிப்பார் என்று பார்த்தால், அவரோ அதை ஏதோ ஒரு சாதனை போல அத்தனை பேர் முன்னாடியும் ரொம்பப் பெருமையா பேசிட்டு இருக்காரே என்று அவனது கொள்கை மூளை விசித்திரமாகக் கணக்குப் போட்டது.


ஆனாலும், அந்தப் பணக்கார மாளிகையின் பெரிய மனிதர்களைப் பகைத்துக் கொள்ள விரும்பாமல், தன் முகத்தில் வராத சிரிப்பைக் கஷ்டப்பட்டு வரவழைத்துக் கொண்டான். தன்   கண்ணாடியை லேசாக மேல்நோக்கித் தள்ளிவிட்டு, "அது... அது ஒன்னும் இல்ல அங்கிள்... நாங்க ரெண்டு பேரும் சென்னைல இருந்து பிரிஞ்சு ரொம்ப நாள் ஆச்சுல்ல, அதான் என்னை நேர்ல பார்த்ததும் அவ கொஞ்சம் எமோஷனல் ஆகிட்டா, வேற ஒன்னுமில்ல," என்று    சமாளித்தான்.

அவன் 'அங்கிள்' என்று கூப்பிட்ட அடுத்த கணமே, அவனது பின்னாடியே வந்து நின்ற அவனது சொந்த அப்பா பிரபாகர், அவனது தோளைச் செல்லமாகத் தட்டினார். "டேய் விவேக்! அது என்னடா இன்னும் சின்னப் புள்ளை மாதிரி அங்கிள், கின்கிள்னு புதுசாப் பேசிட்டு இருக்கே? இவ்வளவு பெரிய செல்வ செல்வாக்கு உள்ள குடும்பமே உன்னைத் தங்களோட மூத்த மருமகன் மாதிரி உரிமையோடு கொண்டாடுறாங்க. இனிமேல் அந்தப் பழசை எல்லாம் விட்டுட்டு, முறைப்படி நல்லா உரிமையோட 'மாமா'ன்னு சொல்லி கூப்பிடப் பழகுடா," என்று சற்றே அதட்டலான குரலில் அவனுக்கு அறிவுறுத்தினார்.

பிரபாகர் அப்படிச் சொன்னதும் அங்கே நின்றுகொண்டிருந்த ஜெகதீஷ், சகுந்தலா, மற்றும் ரேகாவின் அண்ணன் தினேஷ் என அனைவரும், "ஆமா மாப்பிள்ளை... உங்க அப்பா சொல்றதுதான் நூற்றுக்கு நூறு சரி!" என்பது போல விவேக்கைப் பார்த்துப் பற்கள் தெரிய கலகலவெனச் சிரித்தார்கள். அவர்களது அந்தச் சிரிப்பில் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான, ரகசியமான வக்கிரக் குதூகலம் கலந்திருப்பது போல விவேக்கிற்குத் தோன்றியது.

அப்பாவின் அந்த அதட்டலையும், சுற்றிலும் இருந்த மாமனார் குடும்பத்தாரின் அந்தப் பெரிய உபசரிப்பையும் பார்த்த விவேக், அதற்கு மேல் அங்கே விறைப்பாக நிற்க முடியாமல் லேசாகத் தன் தலையை அசைத்துச் சற்றுச் சிரித்தான். தன் கொள்கைச் சிங்க முகத்தை மறைத்துக் கொண்டு, ஒரு நல்ல மருமகனைப் போல அந்தச் சூழ்நிலைக்குத் தகுந்தவாறு தன்னை மாற்றிக் கொள்ள முயன்றான்.